Marcel Mulder: Bloed, Zweet en Tranen voor Stedum

Geschreven door Johan Staal op . Geplaatst in Tafel Gereserveerd

Voor Marcel Mulder kwam er met het nacompetitieduel van Stedum tegen Mamio op 1 juni 2013 een einde aan zijn carrière als voetballer bij de vereniging uit zijn geboortedorp Stedum. Een loopbaan die op vijf jarige leeftijd begon en waar op dertigjarige leeftijd door een gemiste strafschop in zijn laatste wedstrijd, het thuisduel tegen Mamio voor de nacompetitie, een bijzonder einde aan kwam. 1371797143Nmarcel mulder op sportpark stedum

Marcel Mulder voor de tribune van de v.v.Stedum    Foto: Herman Spier Bedum

Bron: Ommelander Courant


Nog steeds is Marcel Mulder, ziek’ van de strafschop die hij miste bij een 3-0 stand in het voordeel van Mamio. Want hij die anders altijd zo trefzeker is bij het nemen van een strafschop faalde nu vanaf elf meter zodat het voor zijn team bijna een onmogelijke opgave werd om het tij te doen keren. ,,De gemiste penalty komt nog regelmatig een keer voorbij omdat het ook iets is wat ik niet meer recht kan zetten. In de winterstop had ik namelijk al besloten dat ik er na dit seizoen een punt achter zou zetten. Ik heb het gewoon heel erg druk met meerdere dingen. Ik volg naast mijn werk bij IBG, DUO( dienst uitvoering onderwijs) nog een avondstudie facility management aan de Hanzehogeschool++ en speel in de band Vlieg en de Meppers. Daarnaast werkt mijn partner Jolanda ook en zijn we sinds 20 december 2012 de trotse ouders van onze dochter Lieke. Dat betekende dat we in sommige weken geen avond samen thuis waren of dat ik zelfs niet aan mijn een keer per week trainen toekwam. Daar waren wel duidelijke afspraken over gemaakt met de groep maar voor mijzelf wilde ik dat niet langer. Mijn stelling is namelijk dat je als niet trainende speler eigenlijk niet in een eerste elftal thuishoort.”

Maar de in Ten Boer woonachtige Marcel Mulder was een gewaardeerde kracht binnen de voetbalvereniging Stedum zodat de rest van de selectie er geen moeite mee zou hebben gehad als, de Vlieg’, zoals de bijnaam van Marcel Mulder in Stedum luid, een week niet kon trainen. Maar de vaak als linksback of linkermiddenvelder fungerende Mulder was niet over te halen door zijn teamgenoten zodat het voor 100% zeker is dat hij niet meer in de selectie van de Stedumers zal terugkeren.

Dat hij een gewaardeerde kracht was binnen Stedum gold overigens niet voor alle trainers waar Marcel Mulder onder getraind heeft geeft hij eerlijk toe. ,, Ik kwam onder mijn vader(Kees Mulder j.s.) in het eerste elftal van Stedum en dan weet je dat er praatjes komen. Ik kwam van Eems Boys waar ik twee seizoenen in de A-junioren had gevoetbald omdat die we in die leeftijdscategorie bij Stedum geen team hadden. Maar ik heb het juist als een handicap beschouwd dat mijn vader mijn trainer werd want ik had het gevoel dat ik altijd iets meer moest geven dan de andere spelers. Dat was natuurlijk dikke onzin dat ik daar zo over dacht maar zo voelde ik het in de periode dat mijn vader hoofdtrainer was bij Stedum wel.

Vijf seizoenen lang was Kees Mulder trainer in Stedum en toen zijn vader overstapte als trainer naar Corenos besloot de toen 23 jarige voetballer een andere richting binnen de voetbalwereld te kiezen. ,,Ik besloot om scheidsrechter bij de KNVB te worden en ik zag mij al vrij snel terug in de derde klasse van het zaterdagvoetbal. Zo kreeg ik in mijn tweede jaar een bekerwedstrijd van Harkemase Boys toegewezen waar 800 toeschouwers bij aanwezig waren. Dat was zonder concurrentie mijn hoogtepunt als scheidsrechter. Maar toch, ik miste de gezelligheid met de jongens in de kleedkamer meer dan ik verwacht. Als ik, nadat ik ergens in de provincie een wedstrijd had gefloten, in Stedum terugkwam dan kon ik soms nog net een biertje meedrinken voordat de kantine dichtging. Zo kwam ik er dus achter dat ik dus niet iemand was die alleen zijn wedstrijden wilde beleven maar dat wilde delen met teamgenoten. Hoewel men bij de bond nog het nodige geprobeerd heeft om mij op andere gedachten te brengen besloot ik om na twee seizoen de draad van het zelf voetballen weer op te pakken. Dat zorgde er voor dat hij weer samen ging spelen met zijn voetbalmakkers van het eerste uur, Bas Bous, Ramon Bijsterveld en Ronald Werkman. Voetballers die hij al jarenlang kent en waar de Ten Boerster met ingang van het seizoen 2013-2014 de kern van een net opgericht zaalvoetbalteam zal gaan vormen. ,,Ik wist dat een deel van de jongens waar ik als voetballer mee opgegroeid ben nog altijd het plan had om met elkaar eens in een zaalvoetbalteam te gaan spelen. Een vriendenteam zeg maar waarbij er niet getraind wordt en de mogelijkheid bestaat dat je een keer overslaat om te spelen zonder dat het team in de problemen komt. Toen ik daar een keer naar vroeg kreeg ik de vraag voorgelegd of dat niet iets voor mij was. Doordat mijn positief antwoord op deze vraag werd er direct bij gezegd, als jij het regelt dan zijn wij van de partij. De jongens waren er al een tijdje mee bezig maar binnen een week had ik een team geformeerd en zaten we met het bestuur van Potetos rond de tafel. Want we wilden voor een vereniging uit de stad Groningen voetballen omdat het merendeel van het team in de stad woont. Met Potetos waren we er, qua contributie en de dag waarop we graag wilden spelen, gauw uit zodat wij na jaren in het geel zwart van Stedum nu in het groen wit van Potetos gaan spelen. Maar om even onze band met Potetos aan te geven, dat had ook een andere club in de stad kunnen zijn maar Potetos reageerde gewoon het vlotste van allemaal.”

Dat Marcel Mulder volgend seizoen in het groen wit speelt betekent overigens niet dat hij de voetbalvereniging Stedum uit het oog zal verliezen want daarvoor heeft hij een te mooie tijd bij de voetbalvereniging gehad. ,, Stedum is mijn club en dat zal ook altijd het geval blijven, vertelt de oud-veldvoetballer die in totaal ruim tien jaar voor het eerste elftal uitkwam. ,, Ik zal nog regelmatig op het sportpark komen als supporter en mocht men vanuit de club een keer een beroep op mij willen doen als vrijwilliger, en ik kan dat qua tijd bezetten, zal ik zeker geen nee zeggen.”

Geen nee zeggen tegen een vereniging waarvan hij had gehoopt dat het na een jaar weer zou terugkeren in de vierde klasse. Een klasse waarvan de 30 jarige nu oud-voetballer van Stedum vindt dat de Stedumers daar ook in thuishoren.

,,De vierde klasse is, althans dat is mijn mening, het niveau waarop Stedum behoort te voetballen. Maar het rare is dat wij dit seizoen tegen de lagere teams te gemakkelijk punten lieten liggen. Met alle respect voor SIOS, maar als je daar thuis met 5-2 van verliest dan is dat ook een mentaliteitskwestie. Dat zijn duels die je gewoon moet winnen. Daarmee zeg ik niet dat we kampioen waren geworden, voor iedereen werd al snel duidelijk dat Zuidhorn de te kloppen ploeg zou gaan worden. Die waren als ploeg, maar ook individueel, veel beter dan de rest. Daarom hoop ik dat Stedum het komend seizoen tegenstanders, zoals vorig jaar Zuidhorn, bespaard blijft maar het ziet het er naar uit dat onder andere Pelikaan S zich aardig versterkt heeft wat betekent dat die ploeg vol voor de titel zal gaan.”

Een vervelende ontwikkeling voor de concurrentie en dus ook voor Stedum, mocht de competitie indeling er ongeveer hetzelfde uit komen te zien als het achter ons liggend seizoen. Marcel Mulder zal dat dus niet meer als actief lid meemaken maar hoopt dat zijn oud-teamgenoten in het seizoen 2013-2014 wel het succes van een terugkeer naar de vierde klasser mogen vieren. Een succes waar hij dan zeker een onderdeel van zal zijn want in het begin van zijn loopbaan was het vaak of, de Vlieg’ niet even wilde optreden na een overwinning van het 1e elftal van Stedum. Maar in 2014 hoopt hij met De Vlieg en de Meppers’ op het podium te staan om het lijflied van de band, Bloed, Zweet en trainen van de overleden volkszanger André Hazes, te kunnen zingen. Een nummer wat ook symbool staat voor de voetbalcarrière van Marcel Mulder die binnen de voetbalvereniging Stedum al deze drie woorden heeft meegemaakt en hem, ondanks de pijn van de gemiste penalty tegen Mamio, doen terugkijken op een prachtige voetballoopbaan in het geel zwart van de voetbalvereniging Stedum.