Sebastiaan Lonsain (v.v. Engelbert): We mogen de strijd tegen Kanker nooit opgeven.

Geschreven door Johan Staal op . Geplaatst in Tafel Gereserveerd

Voetballen en wielrennen zijn nu niet direct sporten die qua gebruik van de spieren uitstekend bij elkaar passen. Maar voor Sebastiaan Lonsain is dat geen enkel probleem. De oud-speler en vrijwilliger van de voetbalvereniging Eenrum klimt, en tegenwoordig uitkomend voor het derde zondagteam van Engelbert, de laatste maanden regelmatig op de racefiets. Dat doet hij, waarbij duizenden hem al in voorgingen, met maar een doel voor ogen en dat is om de Alpe d’ Huez te beklimmen. Een gevecht met de elementen voerend om op die manier een bijdrage te leveren aan de wereldwijde strijd tegen de gevreesde ziekte die jaarlijks nog steeds (te)veel levens eist.


1369722237N DSC9390

Op 20 oktober 2012 meldde Sebastiaan Lonsain zich aan als deelnemer voor het voor de achtste keer georganiseerde evenement, Alpe d’HuZes. Een evenement waarbij de deelnemers meerdere keren per fiets de Alpe d’ Huez beklimmen met maar een doel, zoveel mogelijk geld in zamelen voor de stichting Alpe d‘ HuZes. ‘Ik zag vorig jaar een documentaire over Bas Mulder, het toonbeeld was van goed, gelukkig en gezond leven met kanker. Bas wist gedurende de vier jaar van zijn ziekte niet alleen zijn leeftijdgenoten, maar mensen van alle leeftijden te inspireren en laten zien dat je altijd iets van je leven kunt maken. Hoe moeilijk en kort het soms ook kan zijn. Aan wat je overkomt, kan je veelal niets doen maar hoe je ermee omgaat des te meer. Dat was eigenlijk zijn boodschap. Bas is uiteindelijk op 9 september 2010, op 24-jarige leeftijd, overleden en ik moet zeggen dat die documentaire mij deed besluiten om in 2013 aan de Alpe d’HuZes mee te doen. Door de documentaire van Bas Mulder ben ik in mijn omgeving gaan kijken wie er overleden waren aan kanker. Dat was dichtbij moet ik zeggen want mijn opa en oma aan moeders kant en opa aan vaders kant zijn overleden aan de gevolgen van Kanker.”


Plan

Het plan werd gemaakt maar door het enorm succes van het sinds 2006 georganiseerd evenement hoorde de in Groningen woonachtige Sebastiaan Lonsain in eerste instantie dat hij op een wachtlijst kwam te staan. Er waren namelijk beduidend meer aanmeldingen dan plaatsen. Maar op 4 november 2012 kreeg de 27 jarige Sebastiaan te horen dat hij toch mee kon doen aan de Alpe d'HuZes editie 2013. Dat zorgde vervolgens voor de nodige voorbereidingen want naast dat er getraind moest worden was de eis om mee te mogen doen dat je als deelnemer minimaal 2500, = euro aan sponsorgeld moest doneren. Naast het trainen, zoeken van sponsoren om het benodigde bedrag bijeen te krijgen moest hij verder ook een medische test ondergaan. ‘In het verleden gebeurde het regelmatig dat er deelnemers waren die bijna ongetraind aan hun beklimmingen begonnen. Dat leidde in sommige gevallen tot hele vervelende situaties begrepen we op de voorlichtingsdag in Veldhoven. Want om zo goed mogelijk voorbereid aan de start te komen, ben ik naar deze informatiebijeenkomst in geweest. Het was voor mij de eerste keer dat ik meedeed aan de Alpe d'HuZes waardoor ik niets aan het toeval wilde overlaten. Ik ben naar voorlichtingen geweest om te weten hoe om te gaan met sponsoring, wat is de voorbereiding die je nodig bent om de Alpe d'Huez te beklimmen, hoe deel je trainingen in, wat kun je als vrijwilliger betekenen want ook daar wilde ik graag een rol in spelen, hoe staat het met de medische verzorging en rijwielonderhoud tijdens de koersweek, sportmedisch onderzoek en adviezen, kortom ik wilde alles weten om mijn deelname aan de 8e Alpe ‘d HuZes tot een succes te maken. In januari kwam ik vervolgens goed door de keuring zodat het enige wat mij nog van mijn plannen af zou kunnen houden mijn conditie, of het niet bereiken van het sponsorbedrag zou zijn. Wat mijn eigen lichamelijke inbreng betrof had ik dat allemaal zelf in de hand. Wat het zoeken van sponsoren betrof werd dat wel een spannende aangelegenheid want in een tijd dat het allemaal wat minder gaat in Nederland vissen sportclubs en individuele sporters vaak in dezelfde vijver.”

Moeilijke momenten

Natuurlijk waren er de moeilijke momenten vertelde Sebastiaan openhartig die aangeeft dat hij maar aan de bijeenkomst in Veldhoven terug hoefde te denken om te weten waar hij het allemaal voor deed. Even wordt het stil in zijn kamer op de Antillenstraat maar dan komt het verhaal. ‘We werden in Veldhoven allemaal welkom geheten en ik raakte op een gegeven moment in gesprek met een meisje die ook als deelneemster aan het evenement mee zou doen. We wisselden wat gegevens over trainingen en dergelijke uit en ze vertelde dat ze borstkanker had maar absoluut mee wilde doen aan deze editie van de Alpe d’HuZes. Dat greep mij enorm aan, dat iemand die zelf ernstig ziek is zich wilde inzetten voor de stichting, die door het enorme succes een eigen fonds heeft ingesteld waaruit specifiek onderzoek wordt gefinancierd. Dus als ik het eens moeilijk had tijdens een van mijn vele trainingen hoefde ik maar aan Veldhoven te denken om te weten dat door mijn inspanningen, samen met die van duizenden andere deelnemers, er weer een stap voorwaarts gezet kon worden in de strijd tegen deze zo gevreesde ziekte.”

Zo stonden de maanden januari, februari, maart, april en mei in het teken van trainingen en het binnenhalen van sponsoren. Dat moest allemaal in de uren gebeuren die hij niet als Front office medewerker bij NH Hoteles werkzaam was. Een drukke periode brak daarmee aan voor Sebastiaan want de trainingen werden vanaf december iedere maand verder opgevoerd. Dat zorgde er voor dat Sebastiaan Lonsain de laatste twee maanden 5 keer per week op de fiets zat. Hij ziet er dan ook afgetraind uit waar zijn inspanningen op de laatste Hemelvaartsmarkt in Eenrum zeker debet aan zijn geweest. Want om 10 uur in de ochtend begon hij in zijn door de organisatie beschikbare stand op de hometrainer te fietsen wat hij tot aan 16.00 uur volhield. Een prestatie die 868, = aan donaties opbracht waar de oud-inwoner van Mensingeweer erg blij mee is. ‘De steun en de giften van de bezoekers van de markt was echt hartverwarmend. Dat had ik eerlijk gezegd nooit zo verwacht maar daaruit blijkt dat veel mensen dezelfde mening zijn toegedaan, we mogen de strijd tegen kanker nooit opgeven.”

Stilte

Weer valt er even een stilte aan de Antillenstraat want we weten beide dat er in onze directe omgeving dierbaren zijn die de strijd tegen deze vreselijke ziekte hebben verloren. Dat zorgt er vervolgens voor dat we snel overschakelen op een ander onderwerp, het zoeken van sponsoren die het mogelijk hebben gemaakt dat hij op zaterdag 1 juni naar Frankrijk kan vertrekken om daar alles wat zich die week rond de Alpe d’Huez afspeelt mee te maken. Sponsoren, zowel particulieren als bedrijven, die achter het plan van de Groninger staan en in hem degene zien waarmee ze hun warme gevoelens voor de stichting Alpe d’HuZes kunnen tonen is iets waar Sebastiaan ongelofelijk dankbaar voor is. ‘Ik ben echt heel blij met het groot aantal mensen dat mij, op wat voor manier dan ook, ondersteunen in mijn poging om drie keer op een dag de Alpe d’Huez te beklimmen wat tot gevolg heeft dat ze er voor gezorgd hebben dat ik ruim boven het minimumbedrag van 2500, = zal uitkomen. Sterker nog, ik had zelf 3000, = als streefbedrag ingezet en ik verwacht zelfs over dat bedrag heen te gaan.”
 

1369722794N547321 509929665738161 1033972888 n


Hoewel hij alle sponsoren dankbaar is die hem op wat voor manier dan ook ondersteunen is er een actie wel heel bijzonder. Een goede vriendin van de oud-voetballer en vrijwilliger van de voetbalvereniging Eenrum is Sofie van der Ploeg. Sofie is beeldend kunstenaar en maakte onder haar pseudoniem Artisoof http://artisoof.nl/waar-hangen-ze) een schilderij. Een schilderij wat alles laat zien waar het voor Sebastiaan in de week van 2 t/m 7 juni 2013 om zal draaien namelijk het fietsen voor allen die hopen dat er ooit een doorbraak zal komen om deze vreselijke ziekte te stoppen. Sofie heeft in samenspraak met Sebastiaan daarom besloten dat het door haar gemaakte schilderij per opbod verkocht mocht worden waarbij op het moment dat het interview werd afgenomen al ruim 100, = euro voor het prachtig schilderij geboden was.

Missie


Een man met een missie want dat vertelt Sebastiaan Lonsain op
www.deelnemers.opgevenisgeenoptie.nl. want opgeven komt in zijn woordenboek niet voor. ‘Ik sta super gemotiveerd aan de start op woensdag 5 juni. Ik beklim drie keer de Alpe d´Huez beklimmen want opgeven is voor mij geen optie. Woensdag 5 juni 2013 is de Alpe d’Huez voor mij want ik doe mee voor mijn beide opa´s, waarvan ik een nooit gekend heb. Ik doe mee voor mijn oma ook zij is overleden aan kanker. Ik doe mee voor de mensen in mijn kennissenkring die hun gevecht tegen deze vreselijke ziekte hebben verloren. Maar ik doe het ook voor al die mensen die nu, in het heden en verleden te maken hebben gehad met kanker. Ik ben gezond, kan fietsen als ik dat wil, kan voetballen als ik dat wil en vandaar mijn wil om de Alpe ‘d Huez te beklimmen. Dat ik dat mag doen stemt mij blij maar ergens ook verdrietig want wat zou het mooi zijn, maar wat in tegenstelling tot wat de realiteit is, dat we ooit nog eens de Alpe ‘d Huez op kunnen fietsen zonder dat we de strijd tegen de zo gevreesde ziekte moet leveren….”