Vrijwilligers Kloosterburen trots op Sportpark Westerklooster

Geschreven door Johan Staal op . Geplaatst in Tafel Gereserveerd

Iedere maandag en vrijdagmorgen komen een aantal vrijwilligers van de voetbalvereniging Kloosterburen bij elkaar om te bespreken wat er nog aan sportpark Westerklooster verbeterd kan of moet worden. Verbeteringen en reparaties die in hun ogen nodig zijn om er voor zorgen dat ze trots kunnen zijn op een sportcomplex die in de ogen van velen minimaal derde klasse waardig is.

1362296894N8 02 2013 Vrijwilligers V.V. Kloosterburen 011

Van links naar rechts: Geert Timmer,Jacob Hofman, Allerd Mennes, Harry Reitsma, Kees Bos, Bob Bolt, Laurens van der Maar, Ite Mulder en Gerard Stiekema.  Foto: Jan Gerdez Zoutkamp

Bron: Ommelander Courant

Sinds vijf jaar komen Gerard Stiekema, Bob Bolt, Geert Timmer, Ite Mulder, Allerd Mennes, Laurens van der Maar en Harry Reitsma iedere maandag en vrijdagmorgen bijeen in de kantine van de voetbalvereniging Kloosterburen om te kijken wat ze voor werkzaamheden kunnen verrichten op sportpark Westerklooster. , Op de maandag nemen we onder het genot van een paar kopjes koffie eerst de prestaties van het weekend even door en de vrijdagmorgen staat eerst even in het teken van de duels die dat weekend op het programma staan. Dat gaat gepaard met de nodige humor moet ik zeggen, en wat ik persoonlijk ook onze kracht als groepje vrijwilligers vind, verteld oud-voorzitter Geert Timmer.

De laatste woorden van Geert Timmer worden gedeeld door bestuurslid Lourens van der Maar die aangeeft dat je vaak geluiden hoort van een clubje vrijwilligers waar de onderlinge sfeer niet echt geweldig is. Dat betekent dat een dergelijke commissie na een tijdje ophoudt te bestaan en de werkzaamheden niet of nauwelijks meer uitgevoerd worden. ,,Doordat ik jarenlang leider van het derde elftal ben geweest vang je weleens wat op en ik vind het daarom geweldig dat het hier bij ons duidelijk anders gaat. Een prima sfeer is namelijk de basis van alles want we pakken soms grote klussen aan en dan moet je als groep wel op elkaar kunnen bouwen.”

Zo komt het gesprek automatisch op de uitbreiding van de kantine die in 2008 plaats vond, en wat eigenlijk de oprichting van de accommodatiecommissie betekende weet Bob Bolt te vertellen. ,,We waren het er binnen de voetbalvereniging allemaal wel over eens dat de kantine te klein was. Maar een verbouwing kost veel geld en dat was er gewoon niet om het door externe bedrijven te laten doen. Zo kwamen we als vrijwilligers tot het besluit om de handen in een te slaan en door een grote vorm van zelfwerkzaamheid de verbouwing zelf te realiseren. We hebben het geluk dat er binnen de vereniging veel deskundigheid zit richting welk vakgebied dan ook. Dat maakte de verbouwing van de kantine in 20008 een stuk gemakkelijker moet ik zeggen.”

Grote klus.

Na deze eerste grote klus ging de club vrijwilligers zich steeds meer toeleggen op het complex van de club waar ze zonder uitzondering een speciale band mee hebben verteld Geert Timmer. ,, De kern bestaat uit een aantal personen, dat de pensioengerechtigde leeftijd al gepasseerd is maar waar Harry Reitsma als 57 jarige ook regelmatig bij aansluit. Harry heeft werkzaamheden waarin hij onregelmatig werk verricht maar is toch iemand die regelmatig van de partij is. Sinds enkele maanden geldt dat voor de vrijdag ook voor Kees Bos en ik moet zeggen, met Kees hebben we er een prima kracht bijgekregen.”

De oud-voetballer, en al jaren een trouwe supporter bij uit en thuisduels, doet daar zelf wat bescheiden over en geeft even later met veel gevoel voor humor aan dat hij wel even aan het, werktempo’ van zijn nieuwe collega’s moest wennen. ,,Ik ben nog actief binnen het gewone arbeidsproces en daarom moest ik wel even aan het tempo wennen. Dat gaat allemaal even anders als in het bedrijfsleven moet ik zeggen. De gemoedelijkheid staat bij de mannen duidelijk voorop en dat vind ik mooi om mee te maken. Maar ik moet wel zeggen, als er echt wat moet gebeuren dan staan ze allemaal hun mannetje wel.”

2000 tegels

Het beeld wat Kees Bos schetst wordt even later bevestigd door Bob Bolt die het voorbeeld van de 2000 tegels opgehaalde tegels aanhaalt. ,, Een grote wens van ons was om het voor iedereen rond ons hoofdveld beter toegankelijk te maken. Daar waren een groot aantal tegels voor nodig en die hebben we werkelijk overal weggehaald. Zelfs bij particulieren die ze gratis aanboden kwamen ze vandaan. Alles werd handmatig op een kar geplaats en er ook weer handmatig afgehaald en ik kan je verzekeren, als je dat niet gewend bent valt dat niet mee. Maar als je dan vervolgens het resultaat ziet is al het spierpijn weer vergeten want allen hebben we wat dat betreft dezelfde gedachte, we doen het allemaal voor deze mooie club.”

Terwijl de mannen nog even rustig aan de koffie zitten komt ook de ondertussen 85 jarige Jacob Hofman langs. De hoogbejaarde vrijwilliger trakteert de mannen, zo als hij dat wel vaker doet, nog even op iets bij de koffie wat door de groep vrijwilligers zeer wordt gewaardeerd wordt verteld Harry Reitsma. ,, Jacob, zoals wij hem allemaal mogen noemen, hoort ook bij de groep vrijwilligers want op zijn geheel eigen wijze doet hij op zijn leeftijd nog heel veel voor Kloosterburen. Daar wordt hij door iedereen binnen de club ook erg om gewaardeerd en wat hij ook zeker verdiend.”

Ondertussen wordt er verderop aan tafel vergaderd door Kees Bos en Laurens van der Maar over aan te schaffen gereedschappen en materiaal die nodig zijn voor enkele verbeteringen die Kees graag wil doorvoeren. ,,We hebben enkele weken geleden de thermostaat in de kantine verplaats omdat die te dicht bij het keukengedeelte zat. Daardoor werd het niet warm genoeg in de rest van de kantine en dat zijn dingen die ik samen met Laurens bespreek en vervolgens uitvoer.”

De al jarenlang bestuurslid zijnde Laurens van der Maar geeft aan dat hij wat dat betreft de tussenpersoon richting de gemeente en het bestuur is, Ik ben jarenlang werkzaam geweest bij de gemeente en ben daarnaast al een groot aantal jaren bestuurslid van de v.v. Kloosterburen en vandaar dat het de rest van de groep verstandig leek dat ik als contactpersoon zou optreden. Ik moet zeggen, dat werkt prima want je moet helder en duidelijk naar elkaar toe zijn want als iedereen maar wat gaat roepen wordt het niets.”

Woorden waar geen spel tussen te krijgen is en die ook door de overige leden van de accommodatiecommissie zo gezien worden geeft Gerard Stiekema aan. ,, Met korte lijnen werken geeft gewoon minder irritatie, dat is bij ons zo en dat merk ik ook binnen de carnavalsvereniging waar ik al ruim veertig jaar actief in ben, als er teveel mensen over iets moeten beslissen komt er vaak minder tot stand.”

En er is in Kloosterburen al veel tot stand gekomen en zichtbaar is dat ze daar, en terecht, trots op zijn. Maar tevreden zijn de mannen nog niet want waar Bob Bolt ondertussen alweer bezig is om het kleedgebouw op te schilderen geeft men in de kantine aan dat een scorebord bij het hoofdveld toch nog een grote wens is.

Toekomstplannen

Maar, zo geeft Geert Timmer aan, dat is een wens van ons en meer ook niet waar we op dit moment onze pijlen op richten zijn de verbeteringen richting het energieverbruik. Enkele weken geleden is er een nieuwe Cv-ketel geplaats en we gaan ook over op thermostaatkranen. Allemaal zaken die kostend besparend zijn want in een tijd dat er vanuit Den Haag steeds minder geld richting de gemeenten gaat moet je als vereniging creatief zijn qua bezuinigingen. Verder is het intrapveldje achter de kleedkamers nog niet ideaal en ook willen we het tegelpad rond het hoofdveld nog verder doortrekken, dus wat betreft hebben we nog plannen genoeg.”

Plannen wat betekend dat de mannen nog regelmatig twee keer per week bijeen zullen komen maar zo vertelt Timmer, dat geldt voor een iemand niet. ,, Allert Mennes is hier echt alle dagen om de kleedkamers te onderhouden en om de velden speelklaar te maken. Allert is daarom ook van ons de enige die een kleine vergoeding krijgt. En ik moet zeggen, dat verdiend hij ook want als ik zie hoeveel uren hij overal aan besteed en hoe netjes alles er bij staat dan verdiend dat een groot compliment.” De woorden van de oud-voorzitter geven aan dat de grappen die aan tafel gemaakt worden ook als zodanig gezien moeten worden. Want gezien de laatste opmerking is de term ruwe bolster, blanke pit er een die de accommodatiecommissie van de voetbalvereniging Kloosterburen op het lijf gesneden is.