Oud- wielrenner Popke Oosterhof: Ik ben groot geworden door klein te blijven.

Geschreven door Johan Staal op . Geplaatst in Tafel Gereserveerd

Uitstapjes naar een andere sport dan het voetbal bezorgen mij regelmatig ontmoetingen met personen die in hun sport een grootheid zijn. Vorige week was daar de ontmoeting met Popke Oosterhof, een grootheid in de wielersport. Een ontmoeting waar ik met veel plezier op terugkijk en waarbij ik trots was dat ik deze geweldige persoonlijkheid mocht interviewen.  

1359963800N0b1ad7a7b79268a1f4558db78e092446 L

 Popke Oosterhof( tweede van rechts) met de rest van het wielercomite.

Bron: Oostermoer                                  foto: Dorpsklanken Eelde

In zijn wielercarrière boekte Popke Oosterhof in totaal 85 overwinningen en won hij tijdens de wereldkampioenschappen van 1970 een bronzen medaille op de 100 kilometer ploegentijdrit. Daarnaast was hij een succesvol zakenman in Eelde en verder bekend staat als iemand die bescheiden praat over zijn eigen prestaties maar door velen geroemd wordt om zijn sociaal karakter.

Zijn sociale inborst komt al direct naar voren als zijn betrokkenheid bij het wielergebeuren in zijn geboortedorp Eelde ter sprake komt. Popke Oosterhof is namelijk samen met onder andere Nico Harms en Dolf Stob lid van het wielercomité dat de “Dorpsklanken Wielerronde van Eelde” weer op de wieleragenda heeft gezet. Eelde was namelijk enkele jaren verstoken van een wielerronde verteld de ook bij het interview aangeschoven Nico Harms, en dat vonden de mannen maar niets. ,,De wielerronde is een paar jaar weggeweest doordat het toenmalig comité het organisatorisch niet meer van de grond kreeg. Daardoor verdween deze mooie koers uiteindelijk van het toneel en dan is het natuurlijk geen gemakkelijke klus om zoiets weer terug te krijgen. Maar gelukkig vonden we met wat vrienden van vroeger, en waar Popke er een van is, elkaar in het plan om in 2012 de, “Dorpsklanken Wielerronde van Eelde”, zoals het nu heet, weer te gaan organiseren.”

De oud-renner hoort het verhaal van zijn vriend lachend aan en valt direct in met de opmerking dat hij het prachtig vind dat Eelde weer op de wielerkalender staat. ,, Ik woon in het Friese Ter Idzard maar ben hier in Eelde opgegroeid en later begon ik hier, zoals het toen nog genoemd werd, als kruidenier. Dat laatste bouwde ik steeds verder uit en ondertussen is de Albert Heijn zoals het nu is overgenomen door mijn zoon Niels en mijn dochter Daniélle. Maar ik heb nog steeds, doordat ik op de maandag en woensdag in de zaak aanwezig ben, veel van mijn sociale kontakten in de omgeving van Eelde en dat was mede een reden om mij er voor in te zetten de wielerronde weer in ere te herstellen.”

Daar slaagde het organiserend comité in 2012 direct al goed in want de eerste koers, na enkele jaren van inactiviteit, werd er direct een waar de wielerliefhebbers van konden smullen. Van de eerste tot de laatste minuut werd er door de renners fel gestreden om de ereplaatsen, maar waar de 65 jarige oud-coureur toch een kleine kanttekening bij plaatst. ,,Als organisatie hadden wij graag wat meer renners aan de start gehad maar in die periode worden er redelijk wat koersen georganiseerd. Toch denk ik dat door het succes van vorig jaar dat de animo om naar Eelde te komen dit jaar nog groter zal zijn.”

De datum voor de editie van 2013 is ook al bekend verteld Nico Harms want op woensdag 5 juni zal men in Eelde weer kunnen genieten van prima wielersport. Een sport zo geeft Popke Oosterhof overigens onmiddellijk toe, die wel wat positieve geluiden kan gebruiken. ,,Wat zich de laatste weken of zeg maar maanden in de wielersport afspeelt is niet goed. Alles wordt nu bijna geassocieerd met doping als het om wielrennen gaat en dat is natuurlijk onzin. Ik heb tijdens mijn eigen actieve carrière ook genoeg gezien wat niet door de beugel kon maar het is niet eerlijk als iedereen die op niveau aan wielrennen doet maar van doping verdacht wordt.”

Zelf haalde hij zijn, doping’ uit andere dingen want als de zeer aimabele Popke Oosterhof kwaad werd gemaakt dan was het een beest op de fiets. Een renner die dan niet te kloppen was en wat hij met een prachtig verhaal fraai in beeld brengt. ,,Het was in een van de Rondes van Nederland en we reden van Doetinchem naar Assen. Ik was die dag erg sterk maar dat was Fedor den Hertog ook. Ik was eigenlijk een hele bescheiden renner en reed volgens velen, te vaak in dienst van Fedor en ook Joop Zoetemelk. Maar wat gebeurt er, ik kom samen met Fedor op kop te rijden richting Assen en hij wist, dat is de buurt waar Popke veel bekenden heeft zitten. Toen vroeg hij wat heb jij er voor over als jij in Assen wint. Ik zal hem heel raar aangekeken hebben want ik ontplofte bijna van woede. Ik zei toen alleen maar, ik weet wel wie er straks als eerste over de streep gaat, maar dat ben jij niet. Ik had dat nog niet gezegd of hij demarreerde volle bak weg maar ik had de grote plaat opstaan en pareerde alles. Ik was zo kwaad dat al had hij tweehonderd kilometer per uur gereden ik nog zou hebben gewonnen.”

De volgende dag bood Den Hertog zijn excuses aan en werd hem het voorval door de zeer sociaal ingestelde Popke Oosterhof vergeven. Een duidelijk beeld van een zeer sociaal ingestelde sportman wat tijdens het interview bevestigd wordt als hij een telefoontje krijgt. Als de wordt telefoon neerlegt volgt het verhaal dat het gesprek ging over een mevrouw van 103 jaar oud. ,,Ik ben maandags en woensdags in Eelde nog in de zaak actief maar daarbuiten wil ik ook een zinvolle invulling aan mijn leven geven. Ik ben actief in het zakenleven geweest en sport nog steeds. Dat wil ik nog zo lang mogelijk volhouden want zo fiets ik nog iedere week twee of drie keer of ga ik hardlopen. Daarnaast wilde ik ook graag wat voor de gemeenschap in de buurt van mijn woonplaats doen en zo kwam ik via de stichting de Zonnebloem in contact met mevr. De Groot uit Wolvega waar ik regelmatig mee ga wandelen. Ik moet zeggen, dat soort contacten verrijken je leven want als wij hoeven echt niet te denken dat we al het nodige hebben meegemaakt. Dat is namelijk niets vergeleken bij iemand de 100 al gepasseerd is.”

Opeens valt het woord sponsoring en wat de vraag oproept of men in Eelde niet bang was dat de Rabobank er als sponsor van het regionale wielergebeuren mee zou stoppen. Maar waarschijnlijk had Nico Harms deze vraag verwacht want hij leest een brief voor waar in staat dat de Rabobank de wielersport een warm hart toedraagt en dus op regionaal niveau actief zal blijven. Harms geeft direct dat hij daar blij mee is en dan vooral richting de wielerjeugd. ,,Doordat mijn kleinzoon Roy ook aan wielrennen doet kom ik regelmatig bij wielerkoersen en dan geniet ik iedere keer weer als ik zie wat de Rabobank voor de wielersport betekent. In Eelde zijn we daarom ook erg blij dat de Rabobank naast onze hoofdsponsor Dorpsklanken en de overige sponsoren, vereniging voor Volksvermaken Eelde (VvV), Café The Block, Café G&A Boelens, de Komeet ons als comité een warm hard toedragen. “

Als het interview teneinde loopt krijgt het opeens een hele bijzondere wending als Popke Oosterhof een van de personeelsleden van de Albert Heijn in Eelde bij het gesprek betrekt. ,,We zoeken eigenlijk nog een rondemiss, is dat niets voor jou, zegt hij tegen het meisje dat even verder zit. Er volgt niet direct een reactie maar de nog duidelijk iets van een kwajongen over zich hebbende sportman herhaalt zijn vraag nogmaals. Nu volgt er wel een reactie en nadat er over en weer wat grappen zijn gemaakt geeft Josefien Nijholt uit Glimmen aan dat ze wel als rondemiss van de, Dorpsklanken Wielerronde van Eelde 2013’ wil fungeren. Allen aan tafel moeten er om lachen maar de 74 jarige Nico Harms geeft aan dat dit typerend voor zijn vriend is. ,,Dit is Popke ten voeten uit, hij is zeer bescheiden over zijn eigen prestaties maar daar doet hij zich tekort mee vind ik persoonlijk. Want overal waar je zijn naam noemt, en dat merken wij ook als wielercomité, staan de deuren al open. Zijn warme persoonlijkheid zorgt er dan wel voor, zoals we nu ook weer zien is, dat men hem niet snel iets weigert.”

De hoofdgast van het interview doet inderdaad zeer bescheiden over zijn eigen prestaties als wielrenner en zakenman en wat hij tot slot op een prachtige wijze omschrijft. ,, Ik zeg altijd, ik ben groot geworden door klein te blijven, en ik moet zeggen, daar voel ik mij al 65 jaar uitstekend bij.”