Berend Schuitema en Jan Laning : Geel Zwart zit ons in het bloed.

Geschreven door Johan Staal op . Geplaatst in Tafel Gereserveerd

Berend Schuitema en Jan Laning zijn beide onlosmakelijk aan de v.v. Noordwolde verbonden al is de 56 jarige Berend Schuitema nog even op avontuur geweest bij de voetbalvereniging Oosterparkers.

Berend Schuitema en Jan Laning zijn beide onlosmakelijk aan de v.v. Noordwolde verbonden al is de 56 jarige Berend Schuitema nog even op avontuur geweest bij de voetbalvereniging Oosterparkers.

1271700156Nfotojanberend2

,Twee jaar heb ik daar met ondere andere Gerry van der Ploeg, Otto Klein, doelman Joop Potgieter en Adrie Mol gespeeld. Na die periode kon ik ook naar Helpman maar keerde ik samen met oud-prof Ferry Petterson naar Noordwolde."

Voor de nu 51 jarige Jan Laning was de start van zijn voetbalcarrière er een die er mede voor gezorgd heeft dat hij zijn loopbaan al op drieëndertige jarige leeftijd moest beëindigen. Ik mocht van mijn ouders niet eerder voetballen bij een vereniging of ik moest eerst mijn school, in mijn geval de MAVO, afgemaakt hebben.Dat betekende dat ik op mijn zestiende pas bij Noordwolde ben gaan voetballen en het hele voortraject als jeugdspeler heb gemist."

Het trainen deed Jan echter op een manier waar de buren, de familie Vaatstra, wel knettergek van moeten zijn geworden verteld Berend Schuitema lachend. Je kon namelijk niet bij de Lanings langs komen of Jan was aan het voetballen, wat hij trouwens na schooltijd samen met ons ook veel deed. Hij schopte thuis urenlang met een bal tegen de muur en de betonnen ondergrond waarop dat gebeurde heeft er mijn inziens mede voor gezorgd dat Jan zijn loopbaan maar zeventien jaar heeft geduurd wat natuurlijk veel tekort was."

Berend Schuitema heeft het met een carrière van bijna dertig jaar duidelijk langer vol gehouden maar heeft ook het nodige blessureleed, meegemaakt. De voetballer die in de jaren zeventig jaren als de Noordwolde-voetballer met het langste haar bekend stond was net als Jan Laning een harde, Berend voetbalde in zijn carrière eens na een week weer met wat achteraf een kuitbeenbruik geweest was, wat bij het debuut van Jan in het eerste elftal direct een klik gaf tussen beide spelers weet Berend zich nog te herinneren., Jan was eindelijk lid geworden en werd na zes wedstrijden in de A-junioren overgeheveld naar het eerste elftal omdat iedereen kon zien dat hij goed kon voetballen. We kregen direct een prima band met elkaar en ook in het veld voelden we elkaar geweldig aan."

Jan Laning gaat nog een stapje verder als hij de opmerking maakt dat hij weleens een vrije ruimte insprinte waarbij hij zeker wist dat de pass van Berend aan zou komen.Zo was onze onderlinge band in het veld nu eenmaal maar ook buiten het veld en op trainingen konden we het prima met elkaar vinden wat door de groep niet altijd gewaardeerd werd." verteld hij lachend terwijl Berend Schuitema direct begrijpt wat zijn voetbalmaat bedoeld.

De beide mannen hadden namelijk allebei longen als een paard en waren bij duurlopen, die door de diverse trainers weleens gegeven werden omdat de trainingsomstandigheden niet altijd optimaal waren in Noordwolde, conditioneel niet kapot te krijgen.We liepen een rondje buiten het dorp van 6500 meter in iets meer dan tweeëntwintig minuten wat voor de rest van de groep gewoon niet bij te houden was. Tijdens duurloopjes op het veld was het dan ook verboden dat wij vooraan liepen want de groep accepteerde dat echt niet." aldus Berend.

Veel overeenkomsten hebben de twee oud-voetballers waaronder hun kennis over wedstrijden uit het verleden zoals de jaren tachtig die formidabel te noemen is. Jaartallen, uitslagen, het scoreverloop je kunt het zo gek niet bedenken of ze weten alle details te vertellen zoals over het jaar 1979 waarin de v.v. Noordwolde kampioen werd ten koste van Oranje'58 waar Jan over verteld en Berend met anekdotes het verhaal compleet maakt. Die verhalen worden uitvoerig beschreven in het jubileumboek wat de sinds vijftien april vijftig jarige vereniging zal uitgeven en wat volgens de samenstellers meer dan de moeite van het lezen waard zal zijn.

Daarin komt ook het verhaal te staan over het gelijkspel wat Noordwolde behaalde tegen buurman CVVB en wat door de Noordwoldenaren gevierd werd als was het een kampioenschap. In die jaren, we praten over 1986, speelden CVVB en Noordwolde beide in de vierde klasse en eindigden beide ploegen samen met de studentenvereniging de Knickerbockers gezamenlijk op de eerste plaats waardoor een nacompetitie tussen de drie teams de beslissing moest brengen. Als dit verhaal tersprake komt beginnen beide oud-voetballers weer te lachen om de taferelen die zich rond dat duel afspeelden. De situatie was dat Noordwolde- Knickerbockers en CVVB- Knickerbockers beide in een gelijkspel eindigden en dat de winnaar van het duel tussen de buren CVVB en Noordwolde kampioen zou worden en daardoor naar de derde klasse zou promoveren. Het duel in Noordwolde werd er een waar men nu nog over praat in Bedum en Noordwolde.

Maar liefst 1500 toeschouwers stonden rondom het veld in Noordwolde vertellen Jan en Berend die ik tijdens het vertellen van dit verhaal bijna zie veranderen in de voetballers die ze toen waren. Zoveel toeschouwers was geweldig maar wat ook uniek was dat het op een gegeven moment 1-1 stond waardoor The Knickerbockers door een beter doelsaldo kampioen zou worden. Tussen CVVB en Noordwolde was zoveel rivaliteit dat we honderd keer liever hadden dat The Knickerbockers kampioen werden dan CVVB." zegt Berend wat door Jan zeer beslist beaamd wordt en verder gaat met het verhaal.

 

 

noordwolde

,Noordwolde in de jaren tachtig  (achterste rij tweede van links Jan Laning ,zesde van links Berend Schuitema)

Maar op een gegeven moment scoort CVVB echter de 2-1 maar steekt de neutrale grensrechter zijn vlag omhoog maar doet deze weer naar beneden als hij ziet dat de arbiter naar het midden wijst. Onze toenmalige trainer Geert Noeken beet de man toe dat als hij de vlag omhoog hield hij pas een kerel was en wat hij dan ook prompt deed. De scheidsrechter keurde de goal na overleg met zijn grensrechter af en de vreugde binnen Noordwolde was met geen pen te beschrijven en toen even later het eindsignaal klonk bij de stand 1-1 was het groot feest. Wij hadden niet van CVVB verloren en The Knickerbockers werd daardoor kampioen." Nog zit Berend te grinniken na het vertellen van dit verhaal maar is even later serieus als een andere overeenkomst tussen de beide voetballers opvallend te noemen is. In het begin van het interview werd het al even genoemd maar knieklachten hebben ervoor gezorgd dat beiden op latere leeftijd niet meer konden voetballen. Duidelijk zichtbaar wordt dat ze dat ongelofelijk jammer vinden want zeggen ze beide vol overtuiging we hadden nog steeds gevoetbald. Voor Berend zijn de problemen groter dan Jan die in het UMCG werkzaam is bij de afdeling Groenvoorziening. Berend zijn gezondheid is door de chronische pijnen die de zeer aimabele oud-Zuidwoldenaar veelvuldig plagen niet echt geweldig maar hij beleeft veel plezier aan een andere hobby, het kunstschilderen. Op zijn website www.berendschuitema.nl zijn prachtige schilderijen te bewonderen over het Groninger land die de oud-voetballer via diverse exposities aan het publiek laat zien en waar hij, zo is in het gastenboek te lezen, veel complimenten over krijgt. Een compliment dat hij jaren later na het beëindigen van zijn mooie carrière ook nog krijgt van zijn medespeler Jan Laning die er van overtuigd is dat Berend in deze tijd het betaalde voetbal zou hebben bereikt.

, Met zoals het er nu toe gaat en gezien Berend zijn kwaliteiten ben ik er 100 % van overtuigd dat hij in het betaalde voetbal mee had kunnen komen. Hij wist namelijk volgens mij zelf niet eens hoe goed hij was. " Dat deze laatste uitspraak klopt blijkt als Berend in het boekje die door oud-voetballer Wicher Nieborg jarenlang bijgehouden is er achter komt dat hij veel heeft gescoord voor Noordwolde. ,Dat ik zoveel gescoord heb had ik niet verwacht maar Wicher kennende zal het wel kloppen doet hij zijn geweldige prestatie met een klinkslag af waardoor zijn mooie erelijst er voor hem zelf heel normaal  uitziet .

Nog zeer geregeld zijn ze op de velden van Noordwolde te vinden waar Berend alleen ontbreekt als zijn dochter Naomi, die voor Celeritudo in de basketbal eredivisie uitkomt, moet spelen want dan zit hij als een trotse vader op de tribune. Dat is weer een overeenkomst en nu als vader want ook Jan, samen met echtgenote Jeanette, zijn trouwe bezoekers van de duels die zoon Peter, nu als voetballer van CVVB maar volgend seizoen weer spelend voor de A-junioren van Noordwolde. speelt. Dat wordt in het geval van de familie Laning gekoppeld aan, zowel uit als thuis, het bezoeken van de wedstrijden van het eerste elftal van de v.v. Noordwolde waarvan vader Jan stiekem hoopt dat Peter binnen enkele jaren zijn opwachting zal maken. Als hij hetzelfde talent heeft als zijn vader moet dat lukken want Berend Schuitema merkt op dat Jan Laning een voetballer was die zeker op hoofdklasse niveau had meegekund.

, Dat weet ik zeker want daar heb ik genoeg wedstrijden voor gezien om dat met een absolute stelligheid te kunnen beweren. Bij het noemen van wedstrijden die hij heeft gezien komt er een volgende overeenkomst tussen de twee voetbalmaten tevoorschijn want beide hebben de gewoonte om in alle dorpen of steden waar ze komen eerst op onderzoek uit te gaan of er niet ergens een voetbalwedstrijd gespeeld wordt. Hier moeten beide om lachen want inderdaad zoveel overeenkomsten die ze met elkaar hebben mag wel frappant genoemd worden. De laatste overeenkomst is echter de mooiste want dat is de liefde die ze samen hebben voor de vereniging Noordwolde waar ze lief en leed gedeeld hebben en hun herinneringen liggen. Herinneringen waar ze beide niet op terug kijken van vroeger was alles beter maar onder het motto van het is nu anders. Twee zeer symphatieke voetbalvrienden, Jan Laning en Berend Schuitema, die zoveel overeenkomsten hebben dat het bijna broers van elkaar hadden kunnen zijn.