Hans Top in gesprek met: Mischa Top.

Geschreven door Johan Staal op . Geplaatst in Tafel Gereserveerd

De eerste in de serie, Hans Top ontmoet toppers uit de sportwereld’ werd direct een hele speciale want de eerste gast aan de, stamtafel’ in Hoogkerk was niemand anders dan Mischa, de dochter van Hans die nadat ze eerst in het marathonschaatsen en shorttrack actief is geweest nu een van de speelsters is van de Racoons wat de naam is van het damesteam van ijshockeyclub GIJS.

hans                                     mischa

              Hans Top                    in gesprek met                       Mischa Top                                                  

            

De afspraak was snel gemaakt want de 27 jarige Mischa Top vond het een fantastisch idee om samen met haar vader over diverse onderwerpen uit de sportwereld te praten. Nadat ook Mischa gearriveerd was ging het gesprek in een razende vaart en werd door beide tijdens het ruim 2 ½ uur gesprek aan tafel duidelijk man en paard genoemd.

Levensbehoefte

Hans gooide als eerst de opmerking in de lucht dat hij sport bedrijven altijd als een levensbehoefte had gezien. ‘Mijn sportactiviteiten zag ik als eten en drinken, want in mijn beleving kon ik niet zonder sport. Ik ben ook gevormd door de sport zeg ik vaak en daar bedoel ik mee dat ik altijd tot het gaatje ben gegaan en dat vertaal ik nu naar mijn bedrijf waarin ik altijd goed werk wil afleveren. Als lange afstandsloper had ik niet de juiste bouw maar dat interesseerde mij niets. Dat compenseerde ik door altijd volle bak te gaan om vervolgens mijn tegenstanders kapot te lopen.”

Mischa herkent het fanatieke van haar vader in zichzelf. ‘Ik denk dat ik de passie en liefde voor sport zeker van mijn vader heb meegekregen. Sinds mijn zesde jaar ben ik al fanatiek aan het sporten en sindsdien heb ik, net als mijn vader ook heeft gedaan, al veel verschillende wedstrijdsporten beoefend. En gek genoeg, welke sport we ook beoefenen we maken het ons altijd eigen.”

Anekdote

Na deze opmerking rolt de eerste anekdote over tafel als Hans vertelt over zijn activiteiten in het skeelerpeloton. ‘Ik ging altijd mee naar de skeelertrainingen van mijn kinderen en steeds weer kwam de vraag van de trainer, waarom doe je niet eens mee. Ik had echter nog nooit op skeelers gestaan maar na zes weken stond ik voor de eerste keer op het podium. Ik ben er echter niet mee doorgegaan omdat het niet viel te combineren met mijn werkzaamheden maar het betekent in mijn beleving wel dat als je iets wilt leren dat zoiets altijd mogelijk is.’

Mischa deelt de mening van haar vader. , Als je in iets gelooft, en je wilt er echt voor gaan, dan ben je al op de goede weg. Want je kunt nog zoveel talent hebben, je karakter is in mijn beleving altijd de basis van succes.”

Voetbal

Opeens verandert gesprek van onderwerp en krijgen we het over het voetballen en waarvan Mischa zegt dat ze er, in tegenstelling tot haar vader, niet veel mee heeft. , In de regel vind ik veel voetballers aanstellers. Er wordt mij teveel naar een andere gekeken in de voetballerij. Een voetballer is niet het voorbeeld van een sporter die zich een spiegel voorhoudt en zich afvraagt, heb ik zelf er alles aangedaan als onderdeel van een team.” Ik zal een voorbeeld geven, enkele weken gelden kreeg ik twee tijdstraffen in een duel. Daar baal ik enorm van en biedt daar direct mijn excuses voor aan bij mijn trainer en medespeelsters. Bij voetballers zie je dat er in de regel altijd naar bijvoorbeeld de scheidsrechters, of trainer gewezen wordt. In alles wat ik gedaan heb waren er ook altijd verbeterpunten en daar probeerde ik aan te werken. Dat moet namelijk altijd je drive, je willen verbeteren.”

Buikspreekpoppen

De zelf ook als voetballer actief geweest zijnde Hans Top is het helemaal met zijn dochter eens en begrijpt precies wat Mischa bedoeld als ze het volgende over Theo Janssen zegt, Theo heeft een sterk karakter en is een persoonlijkheid, hij gaat gewoon zijn eigen gang! De mentaliteit van Theo spreekt mij aan, zijn gedrevenheid, agressie en passie waar mee hij speelt vind ik mooi om te zien. Theo is Theo, een kleurrijk persoon en wat natuurlijk mede komt door zijn tatoeages.”

, Ik snap precies wat Mischa bedoelt want het merendeel van de spelers in het betaald voetbal zijn in mijn ogen buikspreekpoppen en zeggen precies dat wat de trainer of persvoorlichter hen voorkauwt. Ze hebben natuurlijk wel een eigen mening maar zijn gewoon bang om die naar buiten te brengen. Dat zie je nu ook in de wielersport waar het op dit moment een gekkenhuis is wat de gevallen van renners die doping hebben gebruikt betreft. Michael Boogerd bijvoorbeeld, dat is in mijn ogen een watje eerste klas. Je moet niet gaan roepen, ik doe alleen maar mijn mond open als de rest dat ook doet. Ik ben een man die het hart op de tong heeft, en hier naast mij zit nog zo een, die gewoon zeggen wat ze van iets vinden. Om de hete brij heen lopen draaien is iets wat ik niet kan en wat ik mijn kinderen ook heb meegegeven.”

Het woord trainer is al even gevallen en we krijgen het onder het genot van een kop heerlijke soep en de nodige broodjes over het trainerschap en waarvan ik samen met Mischa vind dat Hans in tal van sporten een uitstekende trainer zou kunnen zijn. De geboren Hoogkerker lacht het idee in eerste instantie weg maar enkele minuten later gaan we er toch serieus op in. ‘Ik ben nu 51 jaar en heb er de laatste tijd weleens aan gedacht om weer wat in de sport te gaan doen. De sportwereld is toch mijn wereld en ik heb natuurlijk via mijn eigen sportactiviteiten en die van mijn kinderen de nodige trainers meegemaakt. Zo zal mij Klaas Haas altijd bijblijven als trainer. Klaas was een man van principes en niet trainen, en om wat voor reden dan ook was ook niet spelen. Zo had ik een keer de riolering verstopt op een trainingsavond en ik kon dus echt niet trainen. Maar riolering of niet er was geen basisplaats voor Hans Top. Zo hebben mijn kinderen judolessen gevolgd bij sportschool Bakker in Groningen. Die Bakker was keihard en duldde geen enkele ouder in zijn sportzaal. Dat is mijn terrein en daar hebben jullie niets te zoeken was zijn argument. Hij pakte zijn leerlingen echt keihard aan maar mijn kinderen liepen allemaal met hem weg. Ze hadden namelijk respect voor die man omdat hij duidelijk, en eerlijk met ze communiceerde. Dat is een manier van werken die mij absoluut aanspreekt maar gezien de tegenwoordige mentaliteit weet ik niet of daar als trainer wel voldoende plezier uit zou halen.”

Respect

Mischa begrijpt ook nu wat haar vader bedoelt want zij vind het de gewoonste zaak van de wereld dat je een trainer bedankt voor de training die hij heeft verzorgd. ‘Buiten het amateurvoetbal om wordt er voor trainers maar minimaal betaald heb ik het idee en als ik zie hoeveel tijd een trainer kwijt is aan het treffen van voorbereidingen voor een training, het leidden van de training en de coaching dan heb ik daar veel respect voor. Want vaak doen ze het voor een bedrag waar een trainer van een redelijke amateurclub niet eens over wil praten. Daarom bedank ik ook na iedere training onze trainer voor de training. En dat is absoluut niet om te slijmen, want zo zit ik niet in elkaar, maar om mijn respect te tonen dat hij er iedere keer weer voor ons staat.”

Gertjan Verbeek

We gaan nog even door over trainers, en de naam van de trainer van AZ, Gertjan Verbeek, valt opeens en waarvan Mischa vindt dat het een absolute topper is. ‘Als je iets over Verbeek leest gaat het over zijn horkerig gedrag richting de media maar te weinig lees je over zijn bezetenheid om zich te willen verbeteren als trainer. Verbeek verdiept zich in alles wat maar van invloed kan zijn om zich persoonlijk, als team, of richting zijn spelers qua individuele begeleiding te ontwikkelen.”

Hans vult de opmerking van Mischa aan dat Gertjan Verbeek een trainer is die qua denkwijze bijna op universitair niveau zit. ‘Verbeek is een man die verdiept zich in alles. Het menselijk lichaam, nieuwe trainingsmethodes, op het gebied van voeding, in alles is Gertjan Verbeek geïnteresseerd. Velen vinden hem daardoor een wijsneus maar die mening deel ik niet. Dat betekent namelijk dat je met je vak bezig bent. “

Gastenboek

Zo praten we nog even verder en krijgen we door het gastenboek van het Leekstervoetbalgala over de forums waarin personen onder de meeste vreemde namen er allerlei onzin uitkramen. Mischa die duidelijk niet thuis in dit gebeuren verbaasd zich daar in hoge mate over. ‘Dat betekent als ik jullie zo hoor dat personen onder pseudoniemen allerlei onzin in gastenboeken slingeren. Dat bedoel ik dus ook een beetje met voetballers die geen eigen mening hebben, watjes zijn het.”

Vader Hans moet lachen als zijn dochter de laatste opmerking maakt maar is het roerend met haar eens. ‘Dit jaar, maar ook vorig jaar, was er veel gedoe om het meespelen van Yoshua St. Juste bij Pelikaan S. Er werd over competitievervalsing gesproken en meer van die teksten. Maar het verhaal is heel simpel, als het door de organisatie wordt toegestaan dat Yoshua, die natuurlijk niet of nauwelijks voor Pelikaan S op het veld uitkomt, dan is dat zo. De organisatie bepaalt en dan is het klaar. Ik vind trouwens dat het Leekstervoetbalgala zijn gastenboek moet verwijderen want al deze teksten zorgen voor een bepaalde sfeer, en wat je niet moet willen als organisatie.”

Druk

Maar de tijd dringt want vakantie of niet, altijd is er wel een toekomstige opdrachtgever die het dakbedekkingsbedrijf van Hans Top weet te vinden en de dakdekker in hart en nieren moet naar een afspraak. Voordat Hans echter vertrekt vraag ik man met het hart op de tong naar zijn sportmomenten 2012. Opeens verdwijnt de lach op zijn gezicht als hij zegt, dat ik niet meer als hoofdsponsor ben betrokken bij CSVH doet mij nog alle dagen pijn. Ik kon op dat moment geen ander besluit nemen maar persoonlijk was dat voor mij het sportmoment 2012. Verder heb ik genoten van Epke Zonderland, een jongen van het volk en een van, doe maar gewoon. Personen die met veel passie een doel nastreven kan ik intens van genieten, want zo zat ik als sporter en zit ik met mijn bedrijf ook in elkaar, je moet altijd het beste uit jezelf willen halen.”

Ook Mischa krijgt de vraag voorgelegd van wat haar sportmoment 2012 was en de 27 jarige ijshockeyster komt met een prachtig antwoord. ‘Ik ben via Randstad op de Olympische Spelen aanwezig geweest en heb in de kantine van het Holland Heineken House gewerkt. Ik wilde dat erg graag en via een brief, waarin ik mijn achternaam goed gebruikt heb, was ik een van degene die uit de ruim 3800 aanmeldingen uitgenodigd werd voor een gesprek. Zo kwam ik vervolgens in Londen terecht waar ik Marianne Vos goud heb zien winnen. En verder heb ik het basketbaltoernooi bezocht, de BMX-wedstrijden en heb ik Henk Grol zien judoën. Daarnaast heb ik een aflevering van RTL en een aflevering van het programma van Mart Smeets bezocht dus mijn sportmoment 2012 is wel duidelijk denk ik, vertelt Mischa, en waarbij de brede lach op het vrolijke gezicht boekdelen spreekt.

Samenwerken

Aan het eind van het gesprek krijgen we het, terwijl Hans zijn echtgenote Xandra op de achtergrond meeluistert over de toekomstplannen van Mischa. ‘Ik heb mijn studie sportmanagement afgerond en ik wil daar uiteraard ook wat mee gaan doen. Wat precies weet ik nog niet maar ik wil graag in de sport actief blijven.”

Ik plaats dan de opmerking dat haar vader ook plannen heeft om in de sport terug te keren dus een samenwerking zou dan heel goed kunnen. Een verbaasde blik volgt maar de twinkeling in haar ogen geeft aan dat het niet tot een onmogelijkheid behoort dat we in de toekomst nog wat van het duo Hans en Mischa Top gaan horen.