Scheidsrechter Olaf Smit: De dood van Richard Nieuwenhuizen is te gek voor woorden!

Geschreven door Olaf Smit op . Geplaatst in Tafel Gereserveerd

Olaf Smit is voetbalscheidsrechter en werd door Puurvoetbalonline benaderd voor een interview. Dit was in de week voor het tragisch gebeuren in Almere waar grensrechter Richard Nieuwenhuizen bij overleed. Olaf vroeg, en kreeg, daarom meer tijd voor het beantwoorden van de vragen. Dit leidde tot onderstaande antwoorden waarin hij over diverse zaken een duidelijke mening geeft.

olaf

 

Olaf jij bent voordat je als scheidsrechter begon ook actief geweest als voetballer. Kun je in het kort wat meer over je voetbalcarrière vertellen: Ik ben begonnen op mijn 7e bij het toenmalige Hellas VC aan de Zuiderkruislaan in Paddepoel. Gezellige arbeidersvereniging met toen een vrij grote jeugdafdeling. In die tijd had je niet veel anders in de buurt dan een voetbalvereniging. Later is deze club overgegaan in de v.v. Paddepoel door een fusie met GCSV. Dit heb ik echter niet meer meegemaakt want ik ben na de C junioren naar GRC Groningen gegaan waar mijn broer ook speelde. Bij GRC Groningen heb ik 2 jaar in de B junioren gespeeld. Toen ik naar de A junioren moest werd ik in die zomer voor het eerst aan mijn knieën geopereerd en moest een jaar rust houden. Ik had een kraakbeenbeschadiging en men sprong daar in die tijd heel voorzichtig mee om. Na dat jaar wilde ik terugkomen maar voelde me niet meer welkom bij de club, heb toen direct overschrijving naar Hellas VC aan gevraagd en heb daar nog 2 seizoenen gespeeld. De toenmalige trainer bij Hellas VC had dezelfde moedervlek en haardracht als Gorbatsjov, de oud- president van Rusland wat dus ook zijn bijnaam werd, werkte alleen met de oude kliek waarna ik besloot naar Gruno te gaan. Daar heb ik een jaar gespeeld in de derde klasse maar ook hier was het ondanks veel beloftes ook weer de oude kliek die maar bleef spelen en besloot ik ook daar weg te gaan om bij VVK te gaan spelen. Hier heb ik de mooiste jaren beleefd die je als voetballer kunt voorstellen. Promoties, feesten, goed voetbal, hard voetbal, gezelligheid en vooral saamhorigheid. Natuurlijk zijn er ook wel eens een paar minder leuke dingen gebeurd maar dat valt in het niet met wat we daar hebben beleefd. Tussendoor heb ik nog wel eens een jaartje ergens anders gevoetbald maar dat kon niet tippen aan VVK. Heb tijdens mijn CIOS Sportopleiding in Heerenveen nog even bij de plaatselijke gespeeld op voordracht van wijlen Henk Heisingh, oud leraar en trainer bij Heerenveen. Geweldige man, ontzettend goede oefenstof. Maar goed je moet weten dat ik geen topper was en nooit zou worden en dan kun je beter bij je oude club spelen waar je altijd voetbalt. Hierna nog een jaartje FVV in Foxhol doordat ik mee was gegaan met de trainer. De supporters van die club dachten allemaal dat ik daar betaald werd en echt vriendelijk waren ze dus niet. Toen ik mijn neus brak tijdens een wedstrijd werd me toegebeten dat het mijn eigen schuld was. Ben toen acuut gestopt, zelden zoiets doms gehoord. Op het einde van het seizoen had de trainer me echter weer nodig in strijd tegen degradatie en ben toen maar weer begonnen, zelfs nog nacompetitie gespeeld en keurig gehandhaafd. Maar ………je begrijpt het al, terug naar VVK. Daar heb ik tot en met mijn 40e gespeeld in het eerste en het veteranenelftal.

Wat doe je in het dagelijks leven: Ik heb lange tijd in de re-integratie wereld gewerkt, o.a. Sociale Dienst maar ben door bezuinigingen, zoals je dat mooi kunt zeggen “in between jobs”

Wat was je allereerste duel als scheidsrechter: Mijn eerste duel was in Winsum. Ik had de BOS cursus in Paterswolde gedaan en aangegeven dat ik voor de KNVB wilde gaan fluiten. Lange tijd hoorde ik niets en werd plotseling opgebeld door een begeleider van de KNVB dat hij de volgende dag mij zou komen bekijken bij een wedstrijd van de B junioren van Hunsingo tegen Middelstum ( deze laatste kan verkeerd zijn). Aardige en vriendelijke man die me direct toevertrouwde dat ik niets had te zoeken bij een jeugdwedstrijd. Dus ik dacht “heb ik zo verrot gefloten” maar hij zei dat ik beter naar de senioren kon gaan en heeft dat direct geregeld. Sindsdien fluit in groep 4 van de zaterdag senioren.

Het is raar dat in een amateurvoetbal een speler per direct geschorst wordt als hij beroep aantekent terwijl dat in het betaald voetbal juist andersom is: Ik kan me voorstellen dat men zo denkt, veelal kan de amateur voetballer niet teruggrijpen op bewegende beelden terwijl het betaald voetbal dat wel kan. Sterker nog deze heeft meestal nog een jurist aan zijn zijde. Het gaat in het betaalde voetbal om veel geld. Het zou goed zijn om deze regel voor beiden gelijk te stellen maar gelukkig ga ik daar niet over. Daar heb je andere knappe koppen voor die daar de bedoeling en achterliggende gedachte goed kunnen uitleggen.

In de lagere regionen van het amateurvoetbal kom ik scheidsrechters op leeftijd tegen waarvan ik denk, je moet jezelf eens een spiegel voorhouden. Snap jij wat ik bedoel: Ik moet je bekennen dat ik lang over deze vraag heb nagedacht en ik vind deze vraag nogal tricky. Je hebt te maken met mensen die hun hobby uitvoeren en natuurlijk heb ik ook wel eens tijdens mijn actieve periode als voetballer gedacht “wat een draak van een kerel”. Je hebt in het leven nu eenmaal te maken met mensen die ergens goed in zijn en met mensen die er niet veel van bakken. Nu nog betrap ik me tijdens een wedstrijd nog wel eens dat ik denk “tjonge tjonge”maar als we allemaal zo goed zouden zijn dan zouden we voetballen en fluiten in Nou Camp. Dat geld dus ook voor mij. Je moet als scheidsrechter nu eenmaal in een split second beslissen wat het is waarvoor je fluit, een indirecte, een directe, geel of rood enz. enz. de een heeft daar geen problemen mee en de ander wel. Ik ga dus uit van het goede van de mens en het is en blijft een hobby. Maar noem mij eens een sport waar de bal voortdurend op een andere plaats neer word gelegd dan daar waar hij hoort te liggen. Zelf bij een corner willen ze de bal buiten de cirkel neer leggen om zo een paar centimeters te scoren(?) wat is daar het nut van? Zo wil ik aangeven dat het niet zo eenvoudig is om een wedstrijd te fluiten.

Toen jij als scheidsrechter begon wie was toen jouw grote voorbeeld en waarom: Henk Steenhuis floot destijds in de hoofdklasse op zondag en altijd als ik hem tegenkwam op of rond het veld zei hij “kap nou eens met dat gevoetbal en word scheidsrechter”. De manier waarop hij fluit en de omgang met spelers in het veld spreekt me erg aan. Hij is trouwens weer begonnen met fluiten na een vervelende blessure en fluit nu weer groep 3. Zodoende ben ik begonnen met fluiten, en ik moet je eerlijk zeggen dat ik er nog steeds erg veel plezier in heb. Henk heeft het dus goed gezien

Tegenwoordig wordt iedere foute beslissing van een scheidsrechter in de media helemaal uitgemolken omdat het door te veel camera’s gezien wordt. Deel jij mijn mening: Ik deel zeker deze mening, journalisten zitten lekker in de studio of op en rond het veld met een monitor en kunnen beelden direct terugzien. Als scheidsrechter sta je met zijn vieren bij het betaald voetbal op het veld. Daar gebeurd het en daar hebben ze geen monitor en de tijd om het uit 6 verschillende hoeken te gaan bekijken. Mijns inziens moet dit ook niet gebeuren in de toekomst, dit zou ten koste gaan van de snelheid van het spel en het kijkplezier van de toeschouwers. Je moet er toch niet aan denken dat je bij nul graden 4 keer om een herhaling van een situatie zou vragen en dit een paar keer tijdens een wedstrijd. Anderzijds je hebt te maken met mensen die een goede dag hebben en minder goede dagen en daar moet je respect voor kunnen opbrengen. Regelmatig betrap ik journalisten erop dat ze een gebrekkige kennis van de spelregels hebben. Mijn advies is dan ook voor deze journalisten, schaf je een boekje aan met de spelregels en bestudeer deze alvorens je een scheidsrechter afbrandt. Ook voetballers mogen dit eens een keer doen, betaald en amateur.

Wat doe jij aan trainingen zodat jij tijdens jouw wedstrijden goed in conditie bent: Mijn vader is oud atleet, Hans Smit. Op jouw site las ik een interview met Jaap Smit en vond dat erg grappig. Mijn vader is vele malen Nederlands kampioen geweest op de 100, 200 en 4 keer honderd estafette (samen met o.a. Jaap) van hem heb ik dat ik erg snel in conditie ben en blijf. Het lopen gaat me gemakkelijk af. Trouwens, Jaap heeft me ook nog getraind als atleet in de periode dat ik moest stoppen vanwege mijn knieën. Ik zat toen bij GVAV atletiek. Heb nog onder hem Nederlandse kampioenschappen sprint gelopen. Daarnaast loop ik voor mezelf of train bij de scheidsrechtersvereniging of trap nog een balletje mee bij een voetbalvereniging.

Wat zijn jouw persoonlijke ambities richting je scheidsrechtersloopbaan: Mijn mening is dat als je geen ambities hebt je gewoon moet stoppen. Volgens mij kun je je dan niet meer motiveren. Een mens wil zich altijd verbeteren en dat betekent dat ik hogerop wil. Tegen Henk Steenhuis heb ik altijd gezegd dat ik de Treffers wilde fluiten, hij fronste daarop zijn wenkbrauwen maar hij wist dus wel dat ik hogerop wilde en wil.

Wat is tot nu toe het mooiste duel in je carrière geweest en waarom: Ik heb eens een keer een wedstrijd gefloten in Friesland waar bij de thuisspelende ploeg kon promoveren, uit hadden ze verloren met 1-0 en thuis moest dat recht worden gezet. Dit was een duel in de nacompetitie. Het was een hele snelle wedstrijd met veel strijd en enorm veel toeschouwers op het veld. De sfeer onderling tijdens de wedstrijd was erg goed te noemen( 1 gele kaart). Uiteindelijk verloor de thuisploeg weer met 1-0 wat dus betekende dat ze niet promoveerden naar de derde klasse. Al 4 jaar zaten ze in de nacompetitie en het lukte maar niet. Na afloop kwam er een beer van een kerel het veld oplopen en ik dacht: Sprintje? Het bleek een toeschouwer van de thuisspelende ploeg te zijn. Hij gaf me een hand en vertelde me dat ik de man van de wedstrijd was en ik moest na het douchen maar een biertje met hem komen drinken. Dat heb ik dus gedaan en ondanks dat de ploeg niet promoveerde was het een geweldig feest in de kantine. Normaal gesproken blijf ik nooit lang hangen na een wedstrijd maar vond dit een goede afsluiting van het seizoen.

Als ik alles geweten had was ik eerder aan een loopbaan als scheidsrechter begonnen: Aan de ene kant zeg ik ja en aan de andere kant zeg ik nee. Nee, omdat ik anders de lol en ontzettend domme kleedkamerhumor voor, tijdens en na de wedstrijden zou hebben moeten missen en ja om het plezier die ik er nu aan beleef. Een beetje een dubbel gevoel heb ik bij deze vraag. Ik kan wel iedereen aanraden om na je actieve periode als voetballer scheidsrechter te worden. Een(vage) kennis van me zei me dat ik nu had besloten om in een “homo”pakje te gaan lopen, laatst zag ik hem ook als scheidsrechter…………in een pakje.

Wat zijn jou drie meest memorabele momenten tot nu toe uit de periode dat je in de voetbalwereld actief bent geweest en waarom:

1: de lol, blijdschap, verdriet, de pijn, kameraadschap en vriendschap, verbroedering die plaats vonden in het team bij VVK. Het was een geweldige ervaring.

2: ongeslagen kampioen met GRC Groningen met het minste aantal doelpunten tegen van alle klassen in het noorden en daarmee de terugkeer van GRC naar de 2e klasse en eigenlijk de revival daarmee inzettend voor de vereniging naar waar ze hoorden.

3: de dood van Richard Nieuwenhuizen, en daar ben ik niet blij mee. Dit gebeurde vlak na de vraag of ik een interview (dit) wilde voor Puurvoetbalonline. Ik kreeg vreselijk de balen van het voetbal en het gebrek aan respect waar goedwillenden mee geconfronteerd in deze maatschappij. Ook ik heb me in het verleden schuldig gemaakt aan een gebrek aan respect. Het was een heel goed moment om daar bij stil te gaan staan. Las daarna een interview van Marco van Basten die zei : de Nederlander heeft sowieso geen respect. Alles moet op een weegschaal en overal moet een mening over worden gegeven, het is een gebrek aan erkenning van gezag. Heb het onlangs voor mijn deur meegemaakt met de zogenaamde Project X rellen in Haren. Natuurlijk baalde ik wel eens van een boete onder mijn ruitenwisser en mijn reactie op de agent maar wat ik daar mee heb gemaakt slaat alles. Agenten bekogelen met stenen!!!! Oude mensen in hun huis het ziekenhuis in jagen enz, enz. en tot slot de dood van Richard Nieuwenhuizen….. te gek voor woorden !!