Marcel en Annemiek Pannekoek (VIBOA): Een keuze op gevoel is vaak de juiste.

Geschreven door Johan Staal op . Geplaatst in Tafel Gereserveerd

Puur op gevoel namen Marcel en Annemiek Pannekoek enkele dagen voor het overlijden van hun vader Paul Pannekoek een belangrijke beslissing. Samen besloten ze namelijk de juwelierszaak van hun vader voort te zetten, terwijl daar tijdens zijn ziekte eigenlijk nooit met één woord over gesproken was.

101101-18

Een besluit op gevoel noemt de 26 jarige Marcel Pannekoek de beslissing om samen met zijn vier jaar oudere zus Annemiek de juwelierszaak aan de Hoofdstraat Obergum 2 te Winsum over te nemen. ‘Mijn vader overleed op 6 september 2009 en in de periode voor zijn overlijden kwam bij ons het idee omhoog van, we willen de zaak eigenlijk wel samen door zetten. Ik had voor mijn studie Commerciële Economie een baan van minimaal 24 uur nodig en wat dat betreft zou het prachtig zijn als ik mijn studie zou kunnen combineren met minimaal drie dagen in de zaak werken die door mijn vader is opgebouwd.”

Toekomst

Ook Annemiek hoefde niet lang over het idee na te denken want op het moment dat een eventuele toekomst van de juwelierszaak zo duidelijk werd uitgesproken, zat ze zonder werk en had haar handen dus vrij om aan deze, in alle opzichten, bijzondere uitdaging te beginnen. ‘Ik zat op dat moment inderdaad zonder werk en we hadden tijdens het ziekbed van mijn vader wel een paar keer een weekend in de winkel gestaan maar dat was duidelijk anders. Dan was er wel een paar keer per dag telefonisch contact als er iets was wat wij niet wisten, maar dat we de zaak samen zouden overnemen hadden we echter nooit besproken. Ik zie dat ook meer van dat het zo moest zijn en in de week voor het overlijden van mijn vader hebben we beide dat zo gevoeld denk ik.”

De dit seizoen weer bij VIBOA teruggekeerde Marcel Pannekoek beaamt de woorden van zijn zus door te stellen dat als het eerder zou zijn besproken het misschien wel nooit zou zijn gebeurd. ‘Soms zegt men wel dat je op het gevoel de juiste beslissingen neemt en ik denk dat daar wel een kern van waarheid in zit. Natuurlijk zaten er voor en tegens aan ons besluit vast, maar dat was inherent aan het overnemen van een bedrijf of winkel.”

Daar sluit Annemiek zich direct bij aan, want een mooi voorbeeld daarbij vindt ze persoonlijk de wijze waarop zij en haar broer de juweliersbranche beleven. ‘Als een ouder iemand was mijn vader al een beetje aan het afbouwen en wat natuurlijk volstrekt logisch was. Marcel en ik zitten juist vol nieuwe ideeën waarbij ik bijvoorbeeld denk aan onze webwinkel. Die zal aan de zaak gekoppeld worden, want daar is tegenwoordig geen ontkomen meer aan. Maar als ik heel eerlijk ben weet ik niet of mijn vader die stap ooit nog zou hebben gezet.”

Juweliersbranche

Zo gaat het gesprek een tijdje over de in en outs van de juweliersbranche waar beide zeer enthousiast over vertellen. Verkooptechniek, het inkopen van horloges en andere sieraden, maar vooral de emotionele reacties na het overlijden van hun vader zijn onderwerpen die deze middag ter sprake komen. Vooral de emotionele reacties heeft beide gesterkt in het gevoel dat ze de juiste keuze hebben gemaakt om de zaak van hun vader voort te zetten. ‘Eigenlijk had ik het niet zo heftig verwacht maar de vele positieve reacties heeft ons gesterkt in het gevoel dat we de juiste keuze hebben gemaakt. Daar bedoel ik mee dat de vele positieve reacties betekende dat men vertrouwen in ons had als jonge ondernemers en dat voelde goed in een voor ons ook zeer emotionele periode.”

Marcel is het volmondig met Annemiek eens en stelt ook nog eens dat de klantenkring zeker niet is afgenomen na het overlijden van hun vader. ‘In tegendeel zou ik bijna zeggen maar dat was ook onze insteek. We hadden samen de intentie uitgesproken dat we er voor zouden gaan en daar staan we allebei nog steeds voor de volle 100% achter. Want over alles hebben we goed nagedacht zoals over de taakverdeling die voor ons beide uitvoerbaar moest zijn in combinatie met andere verplichtingen die beide hebben, want wat dat betreft zijn we twee echte, teamplayers’

Afstemmen

De activiteiten richting de zaak op elkaar afstemmen vinden beide belangrijk, want waar de verplichtingen van Marcel naast zijn studie voor een groot gedeelte bij Viboa liggen is Annemiek naast haar werkzaamheden druk met haar gezin waarin de 5 jarige Ruben en de 2 jarige Esmee een belangrijke rol in vervullen.’ Als haar gezin tersprake komt begint de Winsumse al te lachen want hoewel Ruben op het moment van het interview een beetje ziek is wordt duidelijk dat het met twee opgroeiende peuters wel gezellig druk is aan de Schoolstraat in Winsum. ‘ Dat klopt inderdaad hoor maar Ronald (de echtgenoot van Annemiek) speelt daar een belangrijke rol in want naast zijn baan als installatiemonteur is hij op de zaterdag, als ik in de winkel te vinden ben, bij Esmee en Ruben thuis. Dat betekent dat we de zondag echt voor het gezin houden en ik moet zeggen dat we dat ook wel koesteren.”

Het werd al even aangehaald maar sinds het begin van het seizoen 2012-2013 is, Panna’, zoals Marcel al jarenlang genoemd wordt, weer terug bij de club waar het in de jeugd ook voor hem allemaal begon, VIBOA. Na enkele jaren in de jeugd van de Winsumers te hebben gespeeld werd hij gescout door FC Groningen en doorliep de gehele jeugdafdeling van de Groningers. Tot een echte doorbraak kwam het echter niet, want in zijn periode bij FC Groningen speelde Marcel Pannekoek twee officiële wedstrijden, een in het seizoen 2005-2006 en een in 2006-2007, voor de hoofdmacht van de Groningers. Nadat FC Groningen dat hem geen nieuwe mogelijkheid meer bood, verkaste de technisch begaafde voetballer naar eerste divisionist FC Emmen waar hij een jaar op amateurbasis en een seizoen als prof actief was. Na het avontuur in Emmen stapte Marcel over naar PKC in Groningen dat in die periode in de hoofdklasse uitkwam en waar hij vervolgens twee seizoenen voor zou spelen. Na die periode vertrok de voetballer, waar redelijk wat belangstelling voor was, naar het in de topklasse uitkomende Harkemase Boys. Dat werd een seizoen met veel blessureleed, zodat het uitstapje richting Friesland zich tot één seizoen beperkte. De technicus besloot daarop om terug te keren bij de club waar het allemaal begon en heeft daar nog geen seconde spijt van gehad. ‘Uiteraard waren er nog wel wat mogelijkheden bij andere amateurclubs uit bijvoorbeeld de hoofdklasse maar al snel had ik voor mijzelf besloten om terug te keren naar VIBOA.”

Keuze

Een keuze die bij sommige voetballiefhebbers tot verbazing leidde, omdat men vond dat Pannekoek nog niet de leeftijd (26 jaar) had om te gaan afbouwen. Als deze opmerking tijdens het interview herhaald word,t geeft de Winsumer direct aan dat hij als voetballer niet voor het, afbouwen’ naar zijn woonplaats is teruggekeerd. ‘Dat dacht ik toch niet dat ik voor het afbouwen zou terugkeren, want daar zou ik echt niet gelukkig van worden als voetballer. Toen ik met VIBOA in gesprek raakte proefde ik binnen de club een gezonde en goed onderbouwde ambitie en dat sprak mij erg aan. Verder ben ik van plan om na mijn carrière als voetballer in de voetballerij actief te blijven als trainer en dat zal in de toekomst via VIBOA meer gestalte krijgen. Op dit moment ben ik als assistent-trainer bij de tweede selectie betrokken maar als het qua tijd in de komende jaren in te passen is zal ik zeker de nodige trainerscursussen gaan volgen.”

Annemiek luistert met veel aandacht naar haar broer, want ook zij heeft een waar VIBOA-hart want ook voor haar was er een aantal jaren een rol als voetbalster bij de Winsumer zaterdagclub weggelegd. ‘Ik heb een redelijk aantal jaren voor de dames van VIBOA gevoetbald en kijk daar nog steeds met veel plezier op terug maar ik wil er wel direct aan toevoegen dat ik minder talentvol was dan Marcel hoor.”

Uiteraard leidt dit tot gelach bij beiden als het over hun kwaliteiten gaat maar even later wordt het weer serieus als de trainers, waar beide onder actief zijn geweest, tersprake komen. Voor Annemiek zijn er drie die er boven uit springen: ‘Aan onze huidige voorzitter Rik Carmio bewaar ik prima herinneringen door zijn enthousiaste manier van training geven en ook Janneke Danhof, die nu nog steeds voetbalt overigens, heeft ons getraind en ik weet zeker dat als ze zich daar echt op toe zou leggen ze een meer dan uitstekende trainster zou worden. En verder Fokke Danhof die op het moment dat hij kwam precies de trainer was die we nodig hadden. Niet teveel poespas maar op de juiste momenten lekker fanatiek.”

Trainers

Als de trainer ter sprake komt waar Marcel de beste herinneringen tot nu toe aan bewaart valt er een naam die velen niet zullen verwachten. ‘In de jeugd van FC Groningen heb ik Pieter Huistra als trainer meegemaakt en ik moet zeggen, van Huistra heb ik heel veel geleerd. Ik weet dat velen anders tegen Huistra aankijken na zijn periode als hoofdtrainer van FC Groningen maar persoonlijk denk ik dat hij een prima trainer is. Als hoofdtrainer past hij misschien wel niet in de wereld van het betaalde voetbal, denk ik maar zo. Dat is namelijk echt een slangenkuil waarin roddel en achterklap schering en inslag zijn en daar moet je wel tegen kunnen.”

Marcel noemt het een slangenkuil maar geeft echter aan dat iedereen die in het betaald voetbal actief is of is geweest dat ook weet en daar later niet over moet zeuren. ‘Dat leer je echt heel snel, want het betaalde voetbal is het gewoon een vorm van overleven. Als jong ,broekie’ in een selectie word je door de routiniers uitgetest en dat gebeurt zowel verbaal als fysiek en daarbij geldt bijna het recht van de sterkste.”

Annemiek, die vroeger regelmatig samen met haar vader de wedstrijden van haar broer bezocht, en het dus allemaal vanaf de zijlijn heeft gezien geeft direct aan dat het haar wereldje niet zou zijn geweest. ‘Ik heb veel van redelijk dicht bij meegemaakt en zelf heb ik er persoonlijk wel iets van meegekregen richting bijvoorbeeld de Groninger selectie maar ik ben daar eerlijk in, ik vind het helemaal niets. Je moet iets via prestaties verdienen is mijn mening en niet via andere praktijken waarbij het niet zo nauw met de normen en waarden genomen wordt.”

Normen en waarden

Noemen en waarden die beiden wel hoog in het vaandel hebben staan en wat prachtig tot uiting komt als het verhaal verteld wordt over iets wat met een klant fout ging en zowel Marcel en Annemiek als in het werk hebben gesteld om het probleem tot ieders tevredenheid op te lossen. ‘Er ging iets fout met een op leeftijd zijnde mevrouw die een beetje in de war was. Om het probleem op te lossen zijn we zelfs een paar keer naar haar huis, in de omgeving van Eenrum, gereden om haar op die manier te treffen en als dat dan uiteindelijk lukt dan geeft dat een gevoel als je een mooie goal hebt gescoord, vertelt Marcel en wat door Annemiek beaamd wordt. We zijn beide, ik doe nu nog aan spinning, qua sport nog steeds zeer fanatiek en dat vertaalt zich ook naar de juwelierszaak. We hebben ruim drie jaar geleden samen besloten om er vol voor te gaan en dat willen we ook waarmaken ook.”