Tu Vo( v.v. Kloosterburen): Ik geniet van iedere training en wedstrijd.

Geschreven door Johan Staal op . Geplaatst in Tafel Gereserveerd

Op 6 jarige leeftijd vluchtte de nu 33 jarige Vietnamees Tu Vo met zijn ouders naar Thailand om vervolgens in Nederland terecht te komen. Drachten werd de plaats waar ze terecht kwamen en is voor Tu nog steeds ‘the place to be’. Maar het Noord Groninger dorp Kloosterburen heeft echter ook een speciaal plekje in het hart van Tu gekregen zoals hij in onderstaand vraaggesprek verteld. Maar Tu Vo vertelde nog veel meer en wat dit vraaggesprek tot een hele bijzondere maakt en het lezen meer dan waard is.

DSC02564

 Tu Vo namens Kloosterburen in actie tegen Drieborg tijdens de nacompetitie  foto: Jan Gerdez Zoutkamp

Tu jij bent ruim 27 jaar geleden vanuit Vietnam via Thailand naar Nederland gekomen. Ben jij al die jaren in het noorden woonachtig geweest: Sinds ik in Nederland ben, heb ik jarenlang in Drachten (Friesland) gewoond. Voor mijn studie Trade management to Asia, aan de HES (Hoge Economische Studies) in Amsterdam ging ik verhuizen naar de Randstad. Daar heb ik o.a. in Amsterdam, Amstelveen en Purmerend gewoond. De laatste jaren woon ik weer in het noorden waaronder Groningen.

Jij voetbalt sinds een aantal jaren voor de voetbalvereniging Kloosterburen, maar woont in Groningen. Waarom de keuze voor Kloosterburen: In eerste instantie wilde ik helemaal niet gaan voetballen. In mijn jeugd heb ik voornamelijk aan atletiek gedaan en ik trainde vanaf mijn 13e jaar al 5 dagen per week om met de beste van Nederland mee te draaien. Sinds de pubertijd heb ik nauwelijks meer gesport en ik zag het eigenlijk helemaal niet zitten om te gaan voetballen. Ik vond mezelf eigenlijk al te oud om te beginnen met voetballen, want ik was volgens mij 27 jaar (nu 33 jaar) toen ik begon met voetballen bij Kloosterburen. Normaal gesproken als je 27 jaar bent, ga je bijna met pensioen in de voetbalwereld. Destijds zag ik in mijn gedachten voetballen alleen maar als 2x 45minuten lopen, lopen en nog eens lopen. Ik werd al moe als ik aan voetballen dacht. Daarnaast twijfelde ik heel erg of ik wel in teamverband kon voetballen, want dat had ik nog nooit gedaan. Mijn broertjes gaven mij uiteindelijk een dosis positieve energie, omdat ik in mijn achterhoofd weet dat ze allemaal erg goed kunnen voetballen, dus toen dacht ik waarom zal ik het niet proberen.

Mijn ‘schoonpa’ Harry Reitsma” gaf uiteindelijk de doorslag. Hij vroeg voor de “gein” aan mij of ik het wilde proberen bij Kloosterburen. ,Gewoon bij de 3e elftal beginnen” zei hij. Daar heb ik toen mee ingestemd en nu wil ik eigenlijk niet meer weg bij vv Kloosterburen haha.

Naast het feit dat mijn vriendin Laura daar vandaan komt, heeft Kloosterburen een speciaal plekje in mijn hart gekregen. Vanaf het moment dat ik het dorp Kloosterburen binnen kwam voelde ik mij er thuis door het dorpsgevoel wat ik nooit heb gekend. De mensen zijn zo anders en dat was ik absoluut niet gewend. Drachten is voor mij nog steeds “the place to be” maar Kloosterburen is meer….Ik heb hier geen woorden voor. Nu snap je denk ik wel waarom ik in Kloosterburen voetbal en niet in Groningen! Het is iedere keer wel een half uur rijden naar Kloosterburen en dat 2 tot 3 keer per week, maar ik vind het helemaal niet erg. Ik heb het er graag voor over. Voetballen doe ik met plezier en als het kan met mensen die ik erg graag mag. Daarnaast doe ik het ook omdat Kloosterburen een prachtige club is met veel vrijwilligers. En verder, de supporters van Kloosterburen zijn helemaal te gek. Iedereen leeft mee in het dorp en de sfeer is altijd goed in Kloosterburen. Ik heb dus reden genoeg om bij Kloosterburen te blijven voetballen.

Jullie spelen dit seizoen in de vierde klasse en sommige denken dat jullie niet goed genoeg zijn voor die klasse. Waarom hebben zij ongelijk: Eerlijk gezegd vind ik het wel fijn dat men ons onderschatten. Het geeft mij in ieder geval meer rust en ik denk dat het team het ook niet erg vindt dat sommigen ons onderschatten. We kunnen het immers alleen maar beter doen. Een ding wil ik wel even kwijt; we zijn nieuw in de 4e klasse, maar we zijn in staat om het de ex 3e klassers moeilijk te maken.

Jij bent een eigen onderneming gestart, kun je daar iets meer over vertellen: Ik ben al anderhalf jaar ondernemer, maar vanaf juni jl. ben ik serieus bezig met het ondernemerschap. Ik heb een bedrijf genaamd VoMedia. VoMedia is een gezamenlijke naam voor vele activiteiten die te maken hebben met “online” marketing. Of het nu gaat om het maken van een website om de winkel te presenteren of het bedenken en het uitvoeren van een complete reclamecampagne, dit is allemaal mogelijk bij VoMedia.

Op dit moment stop ik al mijn tijd in het product genaamd “De Plaatselijke Voordeelfolder” (zie ook www.devoordeelfolder.nl). Het is een “folder” op 1 A4 met kortingsbonnen van plaatselijke ondernemers. Het uitgangspunt van dit product is op “plaatselijk/lokaal” niveau met De consumenten te communiceren. Ik ben op dit idee gekomen, omdat veel kleine zelfstandigen zware tijden meemaken omdat de consument zijn of haar portemonnee steeds meer gesloten houdt.

Iedere ondernemer roept tegenwoordig dat ze de beste zijn, dat ze voor kwaliteit gaan enz. Dit heeft naar mijn mening weinig zin. Een consument is tegenwoordig behoorlijk slim en vaak hebben ze genoeg keuzes waar ze hun inkopen kunnen doen. Adverteren is leuk voor de naamsbekendheid, maar een winkelier moet de consument iets kunnen bieden en de consument bewegen om naar de winkel te komen, ook in tijden van crisis. Als de consument ooit in de winkel is geweest, bepalen zij wel of de desbetreffende winkelier de beste is en/of degene de beste kwaliteit levert.

Adverteren kost hoe dan ook geld en dat weten de ondernemers ook. Alleen hoe kan een ondernemer met weinig geld toch “potentiële” klanten laten weten dat ze bestaan. En de consument te benaderen om naar de winkel te komen om zo meer omzet als afzet te halen en tegelijkertijd de krantenkring uit te breiden. Adverteren kost geld maar via welke kanaal heeft de winkelier de meeste kans op succes? Hoe kan de ondernemer meten dat zijn advertentie heeft gewerkt? Dit biedt “De Plaatselijke Voordeelfolder” allemaal.

De Plaatselijke Voordeelfolder is geschikt voor zowel kleine ondernemers die op zoek zijn naar meer omzet, afzet en de klantenkring willen uitbreiden voor weinig geld als voor franchise ondernemingen die vele malen kunnen besparen op advertentiekosten voor hetzelfde resultaat.

Zowel ondernemers als consumenten zijn gek op dit product en het loopt nu al beter dan wat ik van te voren had ingeschat. Omdat ik alle dagen behoorlijk druk heb, vind ik het heerlijk om 3x per week op het voetbalveld te staan. Ik kan heerlijk mijn hoofd leegmaken.

Dat FC Groningen geen goede start heeft gemaakt in de competitie heeft gemaakt verbaasd jou niet omdat: Je kunt praten als brugman, maar als je niet de juiste uitstraling hebt om alle spelers naar je toe te trekken die bereidt zijn om voor je te vechten, heb je als trainer een probleem. Zo denk ik over Maaskant en in dit geval is hij zelf de zwakste schakel bij FC.

Jij hebt in de eerste twee wedstrijden van de voorbereiding al drie keer gescoord. Dat betekent dat jij al vroeg in vorm bent: De hele zomer bleef ik gemiddeld 2x per week fitnessen dus ik ben nog wel in vorm. Heb één week vakantie gehad, maar ook tijdens mijn vakantie deed ik alleen maar aan actieve activiteiten. En dat ik 3x heb gescoord ligt meer aan mijn medespelers die mij blindelings vinden op het veld.

Willem Pettinga: Een trainer die elke keer met het juiste been op het veld staat. Helder, hard maar correct, wat ons team nodig heeft.

De voetbalvereniging Kloosterburen staat bekent om het feit dat de vereniging een groot aantal vrijwilligers heeft. Ben jij naast speler ook verder nog actief binnen de club: Naast het voetballen ben ik een actieve vrijwillige bierdrinker. Daarnaast heb ik helaas geen tijd voor ander vrijwilligerswerk binnen de club.

Tegenwoordig gebeurt het helaas steeds vaker dat er racistische opmerkingen op en rond de velden gemaakt worden. Heb jij daar ook weleens last van gehad: Nee, gelukkig heb ik daar geen last van gehad. Misschien is dat wel gebeurd, maar onder het voetballen let ik daar eigenlijk helemaal niet op. Het doet mij trouwens ook niets als iemand een racistische opmerking maakt. Het zegt meer over degene, dus het interesseert me echt niets.

Tu, je vertrok op 10 jarige leeftijd vanuit Vietnam maar ben je daarna nog wel eens teruggekeerd naar je vaderland: Toen ik zes jaar was ben ik met mijn ouders naar Thailand gevlucht. We zijn ook wel bekend als de Vietnamese bootvluchtelingen uit de jaren ‘80. Vanuit Thailand heeft de Nederlandse overheid ons naar Nederland gehaald. Ik ben sindsdien twee keer teruggeweest om vakantie te vieren. Het is een fascinerend land met een verleden. Mensen kijken niet graag achteruit en zijn constant bezig om hun bestaan te verbeteren. Ze werken hard voor zichzelf en hun familieleden en dat voor weinig geld. Het is wel bedroevend om te zien hoe hard ze werken en wat ze uiteindelijk per maand overhouden. Vaak is dat nihil. Vakantie vieren kent men bijvoorbeeld niet. Toch is men behoorlijk positief over hun leven en ze accepteren dat ze het op dit moment niet breed hebben. Toch zien ze hun toekomst redelijk positief in.

Toen ik voor het eerst terug ging, stond ik met verbazing te kijken naar hoe mooi Vietnam is en wat het landschap mij allemaal te bieden heeft. Ik voelde me gelijk thuis. Raar eigenlijk, want ik ben op mijn zesde met mijn ouders uit Vietnam gevlucht en eigenlijk heb ik daar dus nauwelijks gewoond. Toen ik van het vliegveld kwam reden we over de straten van Ho Chi Minh City. Wat was het daar hectisch door al die oude bussen, fietsen, brommers en scooters. Wat een herrie. Waarom ik me daar meteen thuis voelde weet ik niet precies, maar dat gevoel veranderde al snel. Na een week had ik het alweer gehad. De cultuur was te hard voor mij. Iedereen is bezig met overleven en het relaxte leven in Nederland kent men niet.

Ik heb misschien wel het Nederlandse paspoort, maar ik ben opgevoed door twee culturen. Van huis uit ben ik opgevoed met de Vietnamese cultuur, wat veel wordt beïnvloedt door het boeddhisme. En op straat werd ik beïnvloed door mijn Nederlandse vrienden met hun gewoontes. Ondanks deze twee verschillende culturen heb ik uiteindelijk het beste van beiden overgenomen en mezelf hiermee gevoed.

Als je het aan mij vraagt of ik daar weer zou willen wonen… ik zal het meteen toegeven, ik voel me meer een Nederlander dan een Vietnamees. Het eten, elke dag lekker weer, de groene natuur met vele bergen en prachtige zee maakt het land erg mooi. Toch kies ik liever voor dit koude kikkerlandje met een gemoedelijke sfeer. Vietnam is voor mij niet meer dan een prachtige vakantiebestemming.

Wat vind jij een ondergewaardeerde voetballer in de eredivisie en waarom: De laatste maanden kijk ik eigenlijk weinig tot zeer weinig tv. Ik zou het niet echt weten wie ondergewaardeerd is.

Tegenwoordig wordt het steeds meer een modeverschijnsel dat men minimaal één tattoo heeft. Hoeveel tattoos heb jij al verzameld: Ik ben eerlijk gezegd bang voor naalden. Ik word al misselijk als ik een naald zie. Een tattoo past denk ik ook niet bij mij, maar vind het wel erg mooi wat Theo Janssen op zijn armen heeft. Zoiets zou ik wel op één van mijn benen willen laten tatoeëren.

Wat zou je nog willen vertellen en wat er niet gevraagd is: Harry, dank je wel dat je me ooit hebt gevraagd om bij het 3e elftal te gaan voetballen, want ik geniet nog steeds van iedere training en wedstrijd.