Job Tigelaar: Futsal Winsum moet zijn succes meer uitstralen

Geschreven door Johan Staal op . Geplaatst in Tafel Gereserveerd

Zaalvoetbal loopt al ruim tien jaar als een rode draad door het leven van Job Tigelaar. In die periode maakte hij alle successen van Futsal Winsum mee met als hoogtepunt het Kampioenschap in seizoen2011-2012. Een kampioenschap dat er voor dat Futsal Winsum het komend seizoen voor de eerste keer in zijn historie in de landelijke eerste divisie uitkomt.

1332307562Nfutsal winsum friesland

 Job Tigelaar aan de bal voor Futsal Winsum    foto: archief PVO

Bron: Ommelander Courant                                              door: Johan Staal

Het vorig seizoen behaalde kampioenschap was voor 26 jarige Job Tigelaar echter ook een reden om eens over zijn toekomst als zaalvoetballer na te denken. De, samen met Marc Kruger, speler van het eerste uur maakte alle successen als speler van de eerste selectie mee en kwam enkele weken geleden tot de conclusie dat hij het qua werk en uitdaging niet nog een jaar zou kunnen opbrengen als volwaardig lid van de eerste selectie van Futsal Winsum.

Einde

Zo komt er voor Job Tigelaar een eind aan een periode waar hij niet alleen met veel plezier maar ook vol trots op terugkijkt.  ,,Toen we nu ruim negen jaar geleden met Futsal Winsum begonnen had niemand durven dromen dat wij als zaalvoetbalvereniging uit het hoge noorden ooit op landelijk niveau zouden spelen. We begonnen uiteraard helemaal onderaan en onze doelstelling was om te proberen om binnen vijf seizoenen de hoofdklasse te bereiken. In het seizoen 2004-2005 promoveerden we al naar de 2e klasse en een jaar later kwam daar de promotie naar de eerste klasse bij. Dat ging dus eigenlijk al boven verwachting maar het werd allemaal nog mooier toen we in het seizoen 2007-2008 kampioen werden en we, een jaar eerder dan verwacht in de hoofdklasse terecht kwamen.”

De zaalvoetbalvereniging, die was voortgekomen uit een fusie tussen Hunsingo en VIBOA, timmerde dus behoorlijk aan de weg maar was in de beginjaren nog een echte dorpsclub weet Job Tigelaar zich nog goed te herinneren. ,,In de beginperiode van Futsal Winsum was er geen sprake van dat er spelers van buitenaf werden aangetrokken. We deden het met spelers uit Winsum of directe omgeving maar meer ook niet. De enige die van buitenaf aangetrokken, werden waren de trainers.”

Zo passeren de namen van Gallid el Baroudi, Bert Bartels, Lugien Edding en Theo van der Molen de revue die in het verleden als trainer aan Futsal Winsum verbonden zijn geweest. Trainers waarmee Job Tigelaar over het algemeen goed overweg kon maar waarvan hij aan Bert Bartels toch de beste herinneringen heeft. ,,Bartels was echt een van de betere trainers die ik in de zaal ben tegen gekomen. Ik vond het dan ook jammer dat hij de selectie te matig vond om na ons kampioenschap in 2008 het avontuur in de hoofdklasse aan te gaan en vervolgens vertrok.”

De jaren daarna in de hoofdklasse was een periode waarin de ploeg zich redelijk wist te handhaven. In het seizoen 2010-2011 dreigde het echter fout te gaan want de degradatie uit de hoofdklasse zat er aan te komen omdat de chemie tussen een deel van de spelersgroep en trainer Theo van der Molen totaal verdwenen was. ,,Dat jaar zag het er inderdaad lange tijd naar uit dat we zouden degraderen omdat er geen klik meer was tussen een deel van de spelersgroep en trainer Theo van der Molen. Ik was daar zelf ook een van en zag de degradatie met rasse schreden naderen. Dat we toen afscheid van elkaar genomen hebben is een achteraf een verstandige keuze geweest en iedereen was vervolgens blij dat we onder leiding van Kornelis Prins ons wisten te handhaven in de hoofdklasse. Het bestuur was ondertussen al bezig om voor het seizoen 2011-2012 David Hiariej als trainer naar Winsum te halen wat uiteindelijk ook gelukt is.”

David Hiariej

Als de naam van de huidige trainer van Futsal Winsum valt geeft Job Tigelaar aan dat Hiariej zijn rol dit seizoen groot is geweest wat het kampioenschap in de hoofdklasse betreft. ,,Doordat er samen met David enkele jongens van buitenaf de groep kwamen versterken zoals Edu de Jonge Rosa en Karim Layeb moest er een nieuw team gesmeed worden. Daar heeft David veel tijd en energie ingestoken wat uiteindelijk geresulteerd heeft in dit prachtig kampioenschap want we hebben vorig seizoen echt als een team gespeeld.”

Een kampioenschap waar Job Tigelaar met heel veel plezier op terugkijkt, en wat hij als een absoluut hoogtepunt beschouwd,  maar waar hij  zich als speler toch wat minder bij betrokken voelde dan een jaar eerder toen Futsal Winsum zich handhaafde in de hoofdklasse. ,,Mijn rol was in het afgelopen seizoen, doordat er spelers bij waren gekomen, toch wat anders geworden en ik kreeg dan ook beduidend minder speelminuten dan in de jaren daarvoor. Daar heb ik nooit echt moeilijk over gedaan maar als je genoeg aan spelen toekomt, geeft dat toch meer voldoening.”

Maar naast het verminderde aantal speelminuten en het kampioenschap, waardoor Job Tigelaar alles bereikt had bij Futsal Winsum wat er te bereiken viel, was er nog een reden waarom hij besloot om een stapje terug te doen richting het tweede team .

,,Ik ben druk aan het solliciteren naar een baan in de jeugdzorg wat echter nog niet gelukt is. Daarom werk ik nu 20 uur in de week bij Jacob Noorman in de viskraam op het Dorpsplein in Winsum. Dat betekent dat ik op de vrijdag en zaterdag lange dagen maak en ik bij een ver uitduel niet zomaar even vier uur kan opnemen. Daarom heb ik besloten om in het tweede team te gaan spelen maar heb ik wel aangegeven dat David in noodgevallen een beroep op mij kan doen. En ik ben ook wel zo eerlijk om te zeggen dat ik daar wel een klein beetje op hoop want ik zou het wel mooi vinden, al was het ook maar voor een paar minuten, dat ik op landelijk niveau heb gespeeld.”

Handhaven

Voor het eerst op landelijk niveau betekent dat het een zwaar jaar zal worden voor Futsal Winsum weet ook Job Tigelaar. ,,We hoeven niet moeilijk te doen over wat de doelstelling zal zijn want dat is handhaving. Toen we kampioen waren geworden besefte iedereen dat er versterkingen bij moesten komen. We hadden wat namen op een lijstje staan maar als Futsal Winsum hebben we niets te bieden. Dat is ook goed want het kan niet zo zijn dat de rest van de vereniging kapot gaat door het succes van een eerste team. Dat heb ik ook als ik richting het nieuwe seizoen kijk. Het doel is handhaven maar niet ten koste van alles. Je weet dat als je spelers van buitenaf haalt dat het geen blijvertjes zijn. Na een paar jaar vertrekken ze vaak weer en dan moet je als vereniging wel verder. Futsal Winsum is best een ambitieuze club maar we moeten wel realistisch blijven. Omdat er tegenwoordig ook in het Futsal steeds grotere bedragen aan spelers betaald worden is het in veel gevallen een oneerlijke concurrentie geworden en daar moet je niet in mee willen gaan als vereniging.”

Want ook voor Futsal Winsum als vereniging veranderde er qua organisatie wel wat nu het eerste team landelijk gaat spelen vertelt Job Tigelaar die daar nog wel een aantal punten in ziet die voor verbetering vatbaar zijn. ,,De Ripperdahal is bijvoorbeeld niet ‘publieksvriendelijk” omdat je op sommige plaatsen niet het gehele speelveld kunt zien en dat is echt jammer maar je stampt natuurlijk niet zo even een nieuwe sporthal uit de grond. Verder hoop ik dat de entree gratis blijft want dat vind ik wel belangrijk naar onze vaste supporters toe want we moeten wel laagdrempelig blijven. Dat moeten we als Futsal Winsum ook in de toekomst blijven vind ik persoonlijk want daar lag in de ruim negen jaar dat we bestaan onze kracht en dat moeten we vast houden. Verder vind ik dat onze website voor meer uitstraling moet zorgen. Ik had daar al graag de namen van de eerste selectie willen lezen namelijk. We spelen dit seizoen namelijk wel landelijk en richting onze trouwe supporters en andere belangstellenden zie ik dat als een stukje service. Aan de andere kant het is voor de iedereen even wennen binnen de vereniging natuurlijk maar toch, onze uitstraling kan nog wel wat beter.”

Plezier

Maar de verdedigend ingestelde zaalvoetballer, ik weet heel goed wat ik wel maar vooral wat ik niet kan, wil niet overkomen als iemand die iets negatief benaderd want daar is hij de persoon niet naar.

,,Mijn puntjes van kritiek zijn aandachtspunten maar meer ook niet. We maken graag overal een punt van maar vaak wordt je door een vervelende gebeurtenis weer even terug in de werkelijkheid gezet. Op 4 juli kreeg ik namelijk het bericht dat een van mijn voetbalvriendjes van vroeger, Arjan Ritzema, op 25 jarige leeftijd in zijn slaap is overleden. Dat zijn momenten dat je wel even denkt van dat had mij ook kunnen gebeuren. Daar mag en kun je niet te lang bij stil staan maar eventjes mag wel. Wat dat betreft hoop ik dat we met Futsal Winsum nog een mooie toekomst tegemoet gaan. Een toekomst waarbij het plezier in het spelletje altijd de boventoon moet blijven voeren want voordat je het weet is je loopbaan voorbij en heb je er niet genoeg van genoten.”