Peter Berghuis (CVVB F1): Als elftalleider een voorbeeld voor velen.

Geschreven door Johan Staal op . Geplaatst in Tafel Gereserveerd

Aan het einde van ieder seizoen worden er honderden teams in het amateurvoetbal kampioen. Senioren en jeugdteams allemaal vieren ze het kampioenschap op hun eigen manier wat ook gold voor de F1-junioren van CVVB dat enkele weken geleden als eerste eindigde in hun poule.

1338190893NKampioenschap F1

  F1 CVVB kampioen voorjaarsreeks 2012 met op achterste rij 2e van rechts Peter Berghuis

Een kampioenschap met een speciale betekenis want de titel die werd gewonnen was er een van de spelers, leiders én ouders verteld elftalleider Peter Berghuis. ‘De titel van de F1 van CVVB was er een van het collectief. Daar bedoel ik mee dat alles en iedereen echt bij het team betrokken was. Dat gold niet alleen voor de spelers maar ook voor de ouders die een grote mate van betrokkenheid bij het team toonden. Dat was voor ons als leiders, Freddy van der Meer en ik doen het samen, het mooie aan de twee jaar dat wij nu leider zijn geweest van de F1. Het enthousiasme van de spelers en ouders om er een mooi seizoen van te maken was enorm groot en zelfs nu we al enkele weken verder zijn geniet ik daar nog steeds intens van.”

Intens

Dat Peter Berghuis daar nog steeds intens van geniet is helemaal te begrijpen omdat de Bedumer ernstig ziek is en kans op herstel eigenlijk uitgesloten is. Zijn ziekte openbaarde zich in 2010 en hoewel het er eerst naar uitzag dat hij als winnaar uit de strijd zou komen kreeg hij bij een controle in het ziekenhuis enkele maanden geleden te horen dat dit toch niet het geval was. Dit weerhield Peter Berghuis er echter niet van om de begeleiding van CVVB F1 door te zetten omdat, zo vertelt de oud-voetballer, stil in een hoekje gaan zitten niet opschoot. 'Ik beleefde zoveel plezier aan het leiderschap dat ik geen moment overwogen heb om er mee te stoppen. Nu moet ik wel zeggen dat Freddy, samen met de overige ouders, mij op alle manieren ontlasten waar ik ze echt dankbaar voor ben. En het team is helemaal geweldig want die geven mij langs de lijn zoveel plezier dat ik dan alles even heerlijk los kan laten en mij volledig kan richten op het voetbal.”

Prestatiegerichtheid

Dat hij ooit jeugdleider zou worden had Peter Berghuis overigens nooit verwacht want toen hij in 2001 stopte als actief voetballer was dat wel het laatste waar hij aan dacht. 'Toen ik zelf nog voetbalde zei ik altijd dat ik wel iets in de begeleiding wilde doen bij de senioren maar niet bij de jeugd. Waarom ik dat zo expliciet heb gezegd is omdat ik dacht dat ik daar te prestatiegericht voor zou zijn. Daar bedoel ik mee dat prestatiegerichtheid van leiders naar kinderen toe bij mij soms heel dwingend over kan komen. Dat was iets wat ik niet wilde en daarom dacht ik dat ik wat dat betreft beter leider van een seniorenteam zou kunnen zijn.”

Plezier

Maar het ’lot” besliste anders en vanaf het seizoen 2010-2011 werd Peter Berghuis als leider gevraagd van het F-junioren team van CVVB waarin zijn zoon speelde. Twee seizoenen die hem veel plezier brachten maar waarin hij ook ontzettend veel geleerd heeft vertelt hij.

'Ik ben zelf vader van een dochter van 14(Lisa) en een zoon van 9 jaar(Thomas) dus ben bekend met de grappen en grollen van kinderen. Als elftalleider van een jeugdteam leer je echter nog meer dat ieder kind zijn eigen ‘gebruiksaanwijzing” heeft. Ze zijn allemaal bijzonder op hun eigen manier en kijken daardoor ook verschillend tegen bijvoorbeeld een nederlaag aan. Dat betekent ook dat je daar als leider goed op moet inspelen want iemand van ‘pluk de dag” is een nederlaag direct vergeten terwijl het bij een ander toch wat langer blijft hangen. En wat natuurlijk heel belangrijk is, en waar we bij de F1 heel duidelijk in waren, de regels die wij hanteerden. Daar waren Freddy en ik heel duidelijk in, iedereen houdt zich aan de regels want voetbal is een teamsport. Zo vinden wij het bijvoorbeeld belangrijk dat een team zich netjes gedraagt bij zowel uit en thuiswedstrijden. Je bent, voor welk team je ook voetbalt, een visitekaartje van je vereniging en CVVB, wat ik in alle opzichten een geweldige vereniging vindt, verdient het niet dat er over welk team dan ook slecht gesproken wordt.”

Gedreven

Een gedreven voetbaldier mag Peter Berghuis rustig genoemd worden want uitgepraat over het jeugdvoetbal in Bedum en de F1 van CVVB in bijzonder raakt hij maar niet. ‘Toen ik er bijna twee jaar geleden aan begon had ik niet verwacht dat ik het zo ontzettend leuk zou vinden. Maar alles wat we deze twee seizoenen als leiders in de groep hebben gestopt krijgen we op wat voor manier dan ook van de kinderen en hun ouders terug. Ik heb het al eerder gezegd, de betrokkenheid van de ouders is erg groot en dat uitte zich onder andere in het feit dat bij ons kampioensduel in Delfzijl bijna 40 supporters aanwezig waren. Want niet alleen ouders maar ook opa’s en oma’s en ooms en tantes reizen graag met ons mee wat het allemaal nog specialer maakt. Maar ook binnen de jeugdafdeling van CVVB krijgen we veel waardering voor datgene wat we als jeugdleiders doen wat trouwens andersom ook zo is want ik heb veel waardering voor hoe onze jeugdafdeling aangestuurd wordt. Als jeugdleiders in de onderbouw hebben wij bijvoorbeeld te maken met Jan ten Caat. Jan is een regelrechte topper op het gebied van de jeugdopleiding en ook straks in de samenwerking met Bedum moeten we dat soort mensen koesteren. Die zijn namelijk in staat om het jeugdvoetbal in Bedum naar een hoger plan te brengen en wat we uiteindelijk allemaal graag willen.”

Achtergrond

Zo praat Peter Berghuis maar door over het team waar hij zoveel plezier aan beleeft en dat er, zonder dat de spelertjes het zelf weten, er voor zorgt dat zijn ziekte op de zaterdagmorgen voor even naar de achtergrond word gedrongen. De zaterdag staat namelijk voor Peter in het teken van het elftalleiderschap van de F1 met al zijn facetten die het allemaal zo leuk maakt om leider te zijn. ,,Wij deden als leiders veel interactie bij de F1 met de spelers. Daar bedoel ik mee dat we ze mee lieten denken over bepaalde zaken in de wedstrijden of trainingen. Dat doe je uiteraard spelenderwijs maar als je ziet hoe kinderen dan over bepaalde zaken gaan nadenken dan geeft je dat een geweldig gevoel. Ze zijn namelijk heel leergierig en geven, zonder dat ze het zelf weten, daarmee zoveel aan ons terug wat werkelijk met geen pen te beschrijven is.”

Mooie periode

Zo kijkt hij tijdens het interview terug op een mooie periode als jeugdleider maar durft hij nog niet echt vooruit te kijken want zijn toekomst is wat dat betreft ongewis. Maar Peter wil het niet hebben over zijn ziekte wat ook richting de F1 voor hem nooit een thema is geweest. 'Dat is voor mij geen thema want als we samen zijn ben ik gewoon onderdeel van het team en niets meer en niets minder. Zo heb ik er steeds ingestaan en daar voelde ik mij ook goed bij.”

Laatste zin

Aan die laatste zin heb ik de weken die tussen ons gesprek en het uiteindelijk op papier zetten van Peter zijn verhaal vaak moeten denken. De uitspraak, ik was onderdeel van een team, zegt namelijk veel over iemand zijn karakter maar ook over hoe je als elftalleider in zijn ogen moet functioneren. Vaak genoeg staan ze langs de lijn, de leiders en trainers, die een overwinning naar zich toetrekken en die de spelers of speelsters de schuld van een nederlaag geven. Ook daar hadden we het over in ons gesprek aan de keukentafel in Bedum wat steeds meer een bijzonder gesprek werd. Een gesprek met een man die zijn ziekte, hoe moeilijk dat ook was toen het onvermijdelijke bekend werd, accepteerde.

Topcoach

Het overkomt je waren zijn woorden en ik moet eerlijk zeggen dat ik schrok toen Peter die woorden uitsprak. Ik zag echter aan zijn gezicht dat hij het meende maar dat gold ook voor het jeugdleidersschap van de F1 van CVVB wat hem ook was overkomen. Dat was namelijk omdat hij er voor gevraagd werd. Een periode die hij gezien zijn enthousiasme zeer intens beleefd heeft en waarvoor hij, samen met Freddy van der Meer, in zijn beleving groots geëerd werd. Een T-shirt met alle namen van spelers en de woorden TOPCOACH kregen Freddy en Peter van de spelers en ouders voor hun inspanningen richting het team. Een cadeau met een grote waarde voor Peter die in het gesprek de rol van Freddy op een bijzondere wijze ter sprake bracht. 'Freddy is niet alleen samen met mij leider van de F1 maar is ook een vriend geworden. Alle randzaken regelt hij prima en we hebben regelmatig contact en steeds vaker gaat het dan niet alleen over het voetballen. We hebben een geweldige band opgebouwd en dat beschouw ik als een van de hoogtepunten tijdens het leiderschap van de F1.”

Niet alleen voetbal

Ook in ons gesprek ging het niet alleen over voetbal maar kwamen er ook andere zaken aan de orde waardoor mijn respect voor Peter alleen maar groeide. Maar steeds kwamen we terug bij het onderwerp waar het gesprek ook mee begonnen was, het plezier dat hij dankzij Freddy, de overige ouders, supporters, en spelers beleefd had aan het leiderschap van de F1.

Zo werd het een bijzonder interview met een bevlogen voetbaldier die zich schikte in zijn lot van het ongeneeslijk ziek zijn wat de laatste twee jaar op de zaterdagmorgen door het voetbal naar de achtergrond werd verdrongen. Een prestatie van formaat want ongeneeslijk ziek zijn naar de achtergrond drukken kost vrachten aan energie. Energie wat de 45 jarige Peter Berghuis kreeg van zijn grote en kleine ‘teamgenoten”, want zo zei hij veelvuldig, ‘als ouders, kinderen en leiders waren we een team.”

Vader.

Maar de bij Scholma Druk, een fantastische en zeer sociale werkgever, werkzame zijnde Bedumer is ook vader van Lisa en Thomas die in stilte geniet van de mooie dingen die zijn kinderen laten zien. Want hij vertelde namelijk niet dat Thomas had gescoord in het kampioensduel in Delfzijl wat mij enkele weken na ons gesprek aan de keukentafel tijdens het wielercriterium de Omloop van Bedum werd verteld. Trotse vaders genieten namelijk in stilte weet ik uit eigen ervaring en die term was ook in het kampioensduel van de F1 op Peter Berghuis van toepassing. Het sierde hem dat hij toen niet volledig uit zijn dak ging toen Thomas scoorde, waar iedereen overigens begrip voor zou hebben gehad als hij dat wel had gedaan. Maar ook toen bleef Peter Berghuis als elftalleider, en zoals een elftalleider volgens hem behoort te zijn, namelijk een onderdeel van het team.

Podium

Zijn teamgenoten, zowel groot als klein, dachten daar echter anders over en gaven hem een podium op Puurvoetbalonline die hij meer dan verdiende in hun ogen en waar ik mij helemaal in kon vinden. Zo werd het een verhaal wat in meerdere opzichten speciaal genoemd mag worden over een man die zichzelf wegcijferde voor het teambelang maar daar vanuit alle geledingen van CVVB DE waardering voor krijgt die hij meer dan verdiend en waardoor er maar term op hem van toepassing is:

Peter Berghuis is als elftalleider een voorbeeld voor velen.