Neil Judkins: VIBOA is meer dan alleen een voetbalclub

Geschreven door Johan Staal op . Geplaatst in Tafel Gereserveerd

Voor Neil Judkins kwam er in de thuiswedstrijd tegen VVA’71een einde aan zijn carrière als voetballer van het eerste elftal van VIBOA. De veel scorende spits besloot dat het mooi was geweest omdat zijn baan als fysiotherapeut en de daarbij horende studie niet meer te combineren vielen met voetballen op hoog niveau.

1341038662NKopie van IMG 72749

 Neil Judkins in actie tegen Urk      foto: Hoite Jouke

,,Ik merkte dit seizoen dat naast mijn baan als fysiotherapeut in Beilen en de bijbehorende studie het voetballen een steeds grotere belasting werd. Naast mijn baan en studie slokte het voetbal veel van mijn vrijetijd op. Als speler van het eerste elftal besteed je nogal wat uurtjes aan je hobby, waar overigens niets mis mee is, en daar had ik richting het nieuwe seizoen geen trek meer in. Verder heb ik samen met mijn vriendin Francien enkele weken geleden een woning gekocht in Groningen waar we eind juli intrekken en omdat Francien ook gestopt is als voetbalster bij VIBOA breekt er nu voor ons een periode waarbij het voetbal in ons privéleven niet meer centraal zal staan.”

Gedreven

Dat zal voor de gedreven spits wel even een verandering worden geeft hij ogenblikkelijk toe want Neil Judkins straalde gedurende zijn hele loopbaan uit dat hij een ambitieuze voetballer was. ,,Op jonge leeftijd was ik al een voetballer die wilde ontdekken waar zijn plafond lag. Dat was bijvoorbeeld ook de reden dat ik op 16 jarige leeftijd de overstap maakte van Hunsingo naar VIBOA.”

Een overstap die hem overigens niet door iedereen binnen de familie in dank werd afgenomen vertelt de nu 30 jarige voetballer met een brede lach op zijn gezicht. ,,Ik begon met voetballen bij Hunsingo, want ik kom wat dat betreft uit een echt Hunsingo-nest en toen ik thuis dan ook aangaf dat ik wilde overstappen naar VIBOA was vooral mijn moeder, Klary Schepel, daar duidelijk niet blij mee. Die bewoog bijna hemel en aarde om mij van mijn plannen af te brengen maar ik had in mijn hoofd dat ik naar VIBOA wilde overstappen en was daar niet vanaf te brengen. Toen ik eenmaal had aangegeven dat ik toch de overstap zou maken kwam ze natuurlijk ook aan de Schouwerzijlsterweg naar mijn wedstrijden kijken. En vervolgens duurde het niet lang of ze werd zelf vrijwilligster binnen VIBOA waar voor aanvang van het seizoen 2010-2011 nog een taak bij kwam.

Overleg

Een taak waar moeder en zoon overigens eerst nog wel even voor rond de tafel moesten vertelt Neil met een lachend gezicht omdat Klary Schepel drie jaar geleden benaderd werd om teamleidster te worden. ,,Toen we voor aanvang van het seizoen 2009-2010 een nieuwe teamleider zochten benaderde het bestuur, in samenspraak met trainer Hans van der Ploeg en de spelersraad, mijn moeder voor die functie wat ze na overleg met mij accepteerde. Je bent familie van elkaar en we vonden beiden dat het wel kon maar hadden wel duidelijke afspraken gemaakt. Op de club was ik gewoon een van de groep en benaderde ze mij als precies eender als alle andere jongens in de selectie en dat heeftdrie seizoenen lang uitstekend gewerkt.”

Een benadering die overigens tekenend is voor VIBOA vindt Neil Judkins die nu hij een treetje lager gaat voetballen er geen seconde aan gedacht heeft om in zijn woonplaats Groningen te gaan voetballen. ,,Toen ik voor mijzelf de keuze had gemaakt om lager te gaan voetballen wist ik dat ik dat in Winsum zou gaan doen. VIBOA is namelijk voor mij persoonlijk meer dan alleen maar een voetbalclub.”

Gezelligheid

Als voorbeeld noemt Judkins de situatie zoals in de periode dat hij voor Oranje Nassau uitkwam. ,,Voor aanvang van het seizoen 2005-2006 werd ik benaderd door Oranje Nassau of ik daar wilde komen voetballen. Omdat ik ook toen weer wilde ontdekken waar mijn plafond daadwerkelijk lag als voetballer besloot ik om de uitdaging aan te gaan. Ik heb in totaal twee jaar bij Oranje Nassau gevoetbald maar ik heb mij in die periode nooit echt thuis gevoeld binnen de club gevoeld. De warmte die VIBOA uitstraalt heb ik bij ON namelijk nooit gevonden. Als ik zaterdags op ons complex in Winsum rondloop kom ik altijd bekenden tegen. Dat betekent gezelligheid wat ik erg belangrijk vind want ik ben een gezelligheidsmens en zou mij ook zeker niet bij iedere vereniging thuisvoelen. VIBOA is echter een vereniging waar alle teams en individuen gelijk zijn, wat ik ook terecht vindt. Een speler van een eerste selectie moet zich niet groter voelen dan wie dan ook binnen de club. Dat is de kracht van VIBOA en is een van de pijlers waar de successen van nu op gebouwd zijn. Ik ga daarom hier bij VIBOA lekker in het derde elftal spelen waar nog steeds veel voetballers in rondlopen waar ik een groot aantal jaren mee in het eerste elftal heb gespeeld.”

Een periode waarin de club voor het grootste gedeelte in de eerste klasse voetbalde en waar Neil Judkins met veel plezier op terugkijkt. ,,Een jaar, het seizoen 2003-2004 om precies te zijn heb ik in de tweede klasse gevoetbald en de rest alleen maar in de eerste klasse. En in het seizoen 2006-2007 heb ik een jaar in de hoofdklasse gespeeld met Oranje Nassau. Maar het grootste gedeelte was het toch steeds eerste klasse waar ik met veel voldoening op terugkijk.”

Produktiviteit

 Jaren waarin hij zijn reputatie als scorende spits steeds weer waarmaakte maar waarin het de laatste jaren opmerkelijk was dat zijn productiviteit iets terugliep. De spits weet dat zelf als geen ander en heeft daar ook wel een verklaring voor. ,,Als spits wordt je vaak beoordeeld op het aantal gemaakte doelpunten en als je een paar wedstrijden ‘droog” komt er uiteraard commentaar en dat begint soms toch een beetje irriteren. Er wordt namelijk te vaak vergeten dat een spits gebaat is bij goede aanvoer vanaf het middenveld of de vleugels. Met Robert Pol en Roy Kamps had ik in het verleden bijvoorbeeld twee teamgenoten die een uitstekende voorzet in huis hadden. Dat was de laatste jaren duidelijk anders en hoe goed iedereen zijn best ook doet, dat is niet iedereen gegeven. De laatste jaren kwamen er wat minder ballen van de zijkanten af wat mijn productie van het aantal treffers wel nadelig heeft beïnvloed moet ik zeggen.”

1341038712N20120114 13059

 Neil Judkins in een karakteristieke houding   foto: Hoite Jouke

Dat is echter geen reden voor de tijdelijk even in Sauwerd wonende voetballer om niet met veel trots terug te kijken op zijn carrière als speler van het eerste elftal van VIBOA. Een periode waarin hij onder vier trainers, Peter Brekhof, Fred Hansen, Jan Medema en Hans van der Ploeg heeft getraind en waarbij hij de laatste duidelijk noemt als de trainer die de club naar het huidige niveau gestuwd heeft. ,,Zonder dat ik de andere trainers ook maar iets tekort wil doen vind ik dat Hans van der Ploeg uiteindelijk de trainer is geweest die er voor gezorgd heeft dat VIBOA een stabiele eerste klasser is geworden. VIBOA was voor Hans zijn eerste club als hoofdtrainer maar ik kan niet anders zeggen dan dat het uitstekende keuze is geweest. De eerste twee jaren verliepen wat moeizaam omdat er verjongd moest worden en er enkele spelers naar elders vertrokken. Maar als ik kijk waar we als club, maar ook als eerste elftal, nu staan kun je niets anders concluderen dan dat Hans daar een grote rol in heeft gespeeld.”

Duidelijke taal

Duidelijke taal van de spits die nog even doorgaat over de trainer die na een periode van vier jaar bij VIBOA naar CVVB vertrekt en opgevolgd zal worden door Marc van Meel. ,,Ik heb in mijn hele loopbaan nooit een trainer meegemaakt die zo gedreven was dan Hans van der Ploeg. Hij wist bijvoorbeeld altijd alles van onze tegenstanders en daarnaast had hij prima oefenstof. Een zeer gedreven trainer die soms wel wat moeilijk afstand kon nemen van het voetbal. Wat dat betreft moet de rol van Jan Jaap Zijlstra ook niet onderschat worden. Jan Jaap is ook zeer gedreven maar stond er als assistent toch anders in dan Hans natuurlijk. De samenwerking tussen die twee was zowel voor de groep, als ook voor Hans zelf, erg belangrijk want Jan Jaap was voor Hans de ideale verbindingsman tussen hem en de spelersgroep.”

Lovende woorden voor de vertrekkende trainer die er ook voor de spits zelf op zaterdag 26 mei toen Neil Judkins afscheid nam als speler van het eerste elftal. Een keuze die hij al bepaald had voordat duidelijk werd dat VIBOA de nacompetitie zou bereiken. Een keuze die verder ook niet meer te beïnvloeden zou zijn geweest door een eventuele promotie naar de hoofdklasse. ,,Dat is mij in die periode wel vaak gevraagd moet ik zeggen maar dat heeft niet meegespeeld in mijn beslissing. Ook als we met VIBOA naar de hoofdklasse waren gepromoveerd had ik een stapje terug gedaan. Ik wilde af van de verplichting van twee keer per week trainen doordat het mij te druk werd en bij het derde wordt maar een keer getraind dus wat betreft stond mijn besluit vast. Het is mooi geweest na twaalf seizoen en wat rest zijn prachtige herinneringen aan een mooie loopbaan die ik graag nog een aantal jaren bij de ‘’All Stars” zoals het derde elftal van VIBOA ook wel genoemd wordt wil voortzetten.”