Scheidsrechter Geert Schut neemt na vijftig jaar afscheid

Geschreven door Johan Staal op . Geplaatst in Tafel Gereserveerd

De wedstrijd SIOS-Oosterparkers werd op zaterdag 5 mei 2012 voor scheidsrechter Geert Schut uit Eenrum zijn laatste duel als KNVB-scheidrechter en kwam er een eind aan een carrière van 50 jaar die hem door topduels zoals IJsselmeervogels-Spakenburg en de bekerfinale in 1977 tussen Volendam en Nunspeet in alle uithoeken van Nederland bracht.

1339340830N018

Scheidsrechter Geert Schut tijdens de wedstrijd SIOS-Oosterparkers. Foto: Alfred Schut

Bron: Ommelander Courant                                                   door: Johan Staal

In Sauwerd kwam er een einde aan een indrukwekkende carrière van de arbiter uit Eenrum en nam hij in het bijzijn van zijn vrouw, kinderen en kleinkinderen afscheid als KNVB-scheidsrechter. Een afscheid waar hij enkele weken later nog met veel plezier op terugkijkt. ,,Voor tijdens en na de wedstrijd SIOS- Oosterparkers werd ik op alle mogelijke manieren verrast met cadeaus van beide verenigingen, de KNVB, de v.v. Eenrum, waar ik erelid van ben, en niet in de laatste plaats mijn gezin. Tot mijn grote verrassing waren mijn twee kleinzoons Bernd en Jort door SIOS namelijk uitgenodigd om als pupil van de week te fungeren tijdens mijn laatste officieel duel als scheidsrechter. En verder was namens de KNVB scheidsrechtersbegeleider Roelf Folkertsma aanwezig wat ik zeer gewaardeerd heb. Kortom het werd een afscheid waar ik met veel plezier op terugkijk.”

Eerste duel

Vijftig jaar geleden, op 20 april 1962 om precies te zijn, begon het allemaal voor Geert Schut en floot hij zijn eerste officiële wedstrijd als KNVB-scheidrechter. De toen 20 jarige Eenrumer was aangesteld voor het duel tussen REO en De Fivel vertelt hij als zijn boekjes tevoorschijn komen waarin hij werkelijk alles in heeft bijgehouden over de wedstrijden die hij heeft gefloten. ,,REO bestaat ondertussen niet meer want na een fusie met Noorder Boys werd een jaar na mijn debuut als scheidsrechter Corenos opgericht. In 1962, zo weet ik mij nog goed te herinneren, moest iedereen zich in Roodeschool nog omkleden in het café en zoals hier verder staat won REO toen met 3-1 van De Fivel.”

Na zijn eerste wedstrijd als officiële KNVB-scheidsrechter ging het snel crescendo met de carrière van de jonge arbiter en kreeg hij door zijn uitstekende rapporten steeds vaker duels toegewezen waarbij grote belangen op het spel stonden. Wedstrijden die zich eerst vooral in het noorden van Nederland afspeelden werden steeds vaker duels waarbij er duidelijk verder gereisd moest worden wat ook direct het groot aantal notitieboekjes verklaard. ,,In mijn beginperiode als scheidsrechter werkte men bij de bond met een zogenaamd blok-systeem. Dat betekende dat Nederland onderverdeeld was in blokken en aan de hand van het aantal blokken waar je doorheen reisde bepaald wat voor bedrag er aan reiskosten gedeclareerd kon worden. Uiteindelijk veranderde dat systeem en stapte de bond over op een vergoeding per verreden kilometer.

Afstanden

Als de afstanden ter sprake komen dan mag de conclusie getrokken worden dat Geert Schut een ongelofelijk groot aantal kilometers heeft gereden voor zijn hobby die hij al die jaren met veel plezier heeft beoefend. ,,Ik heb altijd gezegd dat als ik het scheidsrechterspak zag dat het al begon te kriebelen en dat is al die jaren ook zo geweest. Ik heb dat vele reizen nooit als een probleem gezien want anders had ik het niet zolang volgehouden. Ik was dan ook eigenlijk wel teleurgesteld toen ik in eerste instantie op 47 jarige leeftijd moest stoppen als KNVB-scheidrechter omdat de regels toen duidelijk strenger waren dan tegenwoordig. Je mocht gelukkig wel verder als scheidsrechter bij de toen nog bestaande afdeling Groningen wat ik uiteraard heb gedaan. Ik was namelijk nog topfit en vond het nog veel te vroeg om te stoppen.”

 Dat hij in die periode topfit was blijkt als de rapporten tevoorschijn komen uit zijn topjaren als scheidsrechter waarin de rapporteurs hem zonder uitzondering steeds een hoog cijfer gaven. Voor zijn hoge score heeft de ook als clubscheidsrechter van de v.v. Eenrum fungerende Schut zelf echter een simpele verklaring. ,,Ik was een scheidsrechter met een prima conditie. Dat betekende dat ik het spel op kort afstand kon volgen. Nu op 70 jarige leeftijd is dat natuurlijk wat minder maar mijn jarenlange ervaring zorgt er nu voor dat ik nog steeds niet of nauwelijks in de problemen kom.”

UItstekende conditie

Zijn uitstekende conditie en het goed aanvoelen van de wedstrijden zorgden er voor dat de Eenrumer in de jaren zeventig in de top van het amateurvoetbal terecht kwam en hij voor speciale wedstrijden werd aangesteld. Zo beschouwd Geert Schut de bekerfinale in 1977 tussen de amateurs van Volendam en OWIOS nog steeds als een van de hoogtepunten uit zijn lange carrière. ,,Dat ik in 1977 uitverkoren werd om de bekerfinale te fluiten verbaasde mij enigszins wel want ik was toen nog maar 35 jaar. Maar in die tijd waren de rapporten van de rapporteurs ook al erg belangrijk en aan de hand daarvan werd je als scheidrechter aangesteld voor een bepaalde wedstrijd.”

 Zo komen we wedstrijden als IJsselmeervogels-Spakenburg, DOS Kampen-ACV, Harkemase Boys-ACV en Harkemase Boys- Nunspeet tegen die door de Eenrumer jaren later, nog steeds als bijzondere wedstrijden worden gezien. ,,Als ik aan die wedstrijden terugdenk is het eerste wat mij te binnenschiet het groot aantal toeschouwers wat op deze wedstrijden afkwam. Daar heb ik mij vaak over verbaasd dat wedstrijden van clubs zoals IJsselmeervogels en Harkemase Boys ook in die tijd werkelijk duizenden toeschouwers trokken.”

Maar veel publiek of niet maakte de scheidsrechter uit Eenrum, die meer dan tweeduizend wedstrijden in het amateurvoetbal heeft gefloten, niets uit want hij floot zijn eigen wedstrijd en was hij bepaald niet onder de indruk van het commentaar van welke voetballer dan ook. ,,Van commentaar van spelers of supporters heb ik mij nooit wat van aangetrokken want er is altijd wel een partij die het niet met je beslissing eens is. Waar en op welk niveau ik ook floot, want in mijn topjaren floot ik op zondagmorgen met evenveel plezier een wedstrijd van een lager elftal van Eenrum, van kritiek heb ik mij nooit iets aangetrokken. Als scheidsrechter moet je tegen kritiek kunnen zeg ik altijd want anders kun je er beter mee stoppen.”

Maar stoppen was voor de scheidsrechter die het in die periode zelfs geen optie toen hij 1993 na afloop van het bekerduel tussen PKC’83 en GRC voor de eerste en enige keer in zijn carrière gemolesteerd werd. ,,Ook na dat incident, waar ik verder niet te lang bij stil wil staan, heb ik nooit overwogen om te stoppen als scheidrechter omdat je weet dat het je gewoon een keer kan overkomen. Dat gebeurde vijftig jaar geleden, het gebeurt nu en zal ook nooit anders worden. Voetbal maakt namelijk altijd emotie los bij spelers en publiek.”

Plakboeken

Zo trekt de lange loopbaan van de scheidsrechter via een groot aantal plakboeken steeds verder voorbij. Plakboeken die door echtgenote Aaltje al die jaren werden bijgehouden en waarin onder andere te lezen valt dat de Eenrumer ook jarenlang tijdens de Pinksterdagen op het Eurovoetbaltoernooi actief is geweest als grensrechter. ,,In totaal ben ik dertien jaar op Eurovoetbal als grensrechter actief geweest waar ik met bijzonder veel plezier op terugkijk. In 1989 kwam daar echter een einde aan omdat ik toen de voor scheidsrechters geldende ‘pensioengerechtigde leeftijd had bereikt en dat ook voor het Eurovoetbaltoernooi gold. Maar mooi was het wel dat ik toen de tijdens de finale PSV- Malmö als grensrechter afscheid mocht nemen.”

Al bladerend door zijn plakboeken komt de bescheiden arbiter tot de conclusie dat hij een mooie carrière heeft gehad en dat de plakboeken de laatste jaren niet meer zo vaak meer bijgewerkt hoefden te worden omdat de wedstrijden die hij mocht leiden niet zoveel in de publiciteit stonden als in zijn gloriejaren als scheidsrechter. ,,Daar ben ik eigenlijk wel blij om ook want tegenwoordig wordt alles veel meer uitvergroot dan vroeger. Fouten van scheidrechters worden naar mijn idee veel te breed uitgemeten in de landelijke pers en daar is niemand bij gebaat. Scheidsrechter worden er onzeker door en het publiek heeft daarna zijn oordeel al klaar. Daarom heb ook besloten dat het mooi geweest is want ik heb altijd gezegd dat ik graag tot mijn zeventigste wilde fluiten omdat ik dan vijftig jaar als scheidsrechter actief was geweest en dat is mij gelukt. Ik sluit een mooie periode af waar ik mijn gezin, de KNVB en alle verenigingen dankbaar voor ben. Want samen hebben ze er namelijk voor gezorgd dat ik met veel plezier op een mooie carrière kan terugkijken.”

Kriebelen

Volledig stoppen zal het echter niet worden voor de ervaren arbiter want de op de velden van de voetbalvereniging Eenrum zal de komende jaren nog regelmatig het fluitje van Geert Schut klinken als hij als clubscheidsrechter bij welk team van ‘zijn” club actief is. ,,Eenrum kan altijd een beroep op mij doen en zolang het allemaal nog lukt trek ik met veel plezier mijn scheidsrechterspak aan want ook na vijftig jaar, kriebelen blijft het altijd.”