Voetbalscholen als wapen tegen drugs

Geschreven door Johan Staal op . Geplaatst in Tafel Gereserveerd

Al ruim twintig jaar is oud- Eenrumer Nanko van Buuren in de sloppenwijken van Rio de Janeiro actief om jongeren uit de handen van de daar regerende drugsbendes te houden. Samen met de 400 medewerkers van het door de oud- Groninger opgezette stichting IBISS verzet Van Buuren bergen werk om de leefsituatie en toekomstperspectief te verbeteren. Daarvoor hij ondere andere zestien voetbalscholen heeft opgezet.

aaananko

Nanko van Buuren was onlangs even terug in Groningen en maakte even tijd voor een verhaal in de Ommelander Courant   foto:Ronnie Afman Baflo

Bron: Ommelander Courant                          door Johan Staal 

Terwijl in de sloppenwijken van Rio de Janeiro de autoriteiten met geweld terrein proberen terug te winnen van de drugsbendes, Nanko van Buren al ruim twintig jaar op een andere manier actief om een beter toekomstperspectief voor de jeugd in de favela’s(sloppenwijken) te creëren.
Van Buuren richtte in 1989 de organisatie IBISS (Braziliaans Instituut voor Innovatie in de Sociale Gezondheidszorg) op. Hij was namelijk diep onder de indruk van de dieptrieste levenssituatie van de favela-bewoners van Rio de Janeiro en wilde meewerken aan hun positieverbetering. Ondanks enkele tegenslagen lukte het hem om het vertrouwen te winnen van zijn doelgroep. Gezinnen zien namelijk dat dankzij het werk van de oud-Eenrumer, en zijn stichting IBISS, er een toekomst voor hun kinderen mogelijk is zoals Van Buuren steeds vaker te horen krijgt.

,,Bij alles wat je doet draait het om vertrouwen van de mensen te krijgen. Ze moeten met eigen ogen zien dat wat jij ze belooft ook daadwerkelijk van de grond komt. Dan gaan ze in je geloven en weet je dat je op de goede weg bent. Een weg die daarna overigens nog vaak door grote obstakels versperd wordt want in de favela’s ontstaan nog steeds geregeld situaties waar ik mij, ondanks dat ik al ruim twintig jaar in Brazilië verblijf, nog steeds over verbaas.

Nanko van Buuren kwam er in tijdens zijn eerste maanden in Brazilië al snel achter dat het voetbal voor veel Brazilianen de rode draad in hun leven was, Daardoor was het eerste dat via IBISS tot stand kwam het opzetten van enkele voetbalscholen. ,, Op die manier wilden we proberen om de jeugd via de voetbalscholen beter onder controle te krijgen. Niet alleen met het oog op discipline maar ook qua voeding en dergelijke.”

Zo zijn er ondertussen zestien voetbalscholen via Ibiss tot stand gekomen waar gediplomeerde trainers de jeugd via gerichte trainingen hoopt klaar te stomen voor misschien wel een carrière als profvoetballer. Dat wat in het verleden het geval met de Braziliaanse spits, Adriano (onder andere Parma en Inter Milaan) die voor enkele Europese clubs uitkwam verteld de aan de Broekstertil tussen Eenrum en Kloosterburen geboren Nanko van Buuren als een echte voetbalkenner. Het mooie is echter, en hij moet er zelf het hardste om lachen, want voordat hij naar Rio de Janeiro vertrok. Tennissen was meer mijn ding. Sinds mijn jaren in Brazilië is mijn talent op het gebied van voetballen zeker niet toegenomen maar via mijn werk in de favela, s kwam ik wel in contact met de grote voetbalclubs in Rio de Janeiro. Ik maak dan ook deel uit van het bestuur van Botafogo de Futebol e Regatas. Dat is een van de vier clubs uit Rio de Janeiro die in de hoogste divisie in Brazilië uitkomen.”

Door zijn bestuursfunctie, en zijn werk voor IBISS was Van Buuren ook aanwezig tijdens de loting voor de voorronden van het komende wereldkampioenschap voetbal dat in 2014 in Brazilië zal plaats vinden. Van Buuren ontmoette toen bondscoach Bert van Marwijk, teammanager Hans Jorritsma en perschef Kees Jansma die hij meenam naar de favela, s. Het trio schrok duidelijk, zo verteld Van Buuren, van de leefomstandigheden in de krottenwijken van Rio de Janeiro. ,,Dat was bij alle drie duidelijk zichtbaar want laten we wel zijn, het is ook erg confronterend als je kinderen in de leeftijd van tussen de 10 en 14 jaar met een groot machinegeweer ziet lopen. Van Marwijk zag echter ook hoe er getraind werd op de voetbalscholen en toonde een duidelijke betrokkenheid richting het werk wat wij in de favela, s verrichtten. Een bezoek overigens waar hij vanuit de bevolking veel waardering voor kreeg want de huidige bondscoach van Brazilië, Mano Menezes, laat zich hier nooit zien.”

Naast dat Bert van Marwijk veel waardering had voor het werk van zijn landgenoot geniet de oud-Noord-Groninger ook uit een totaal andere hoek veel respect voor zijn werk. Binnen de drugskartels geniet Van Buuren veel aanzien en wordt als een waardevolle gesprekspartner gezien. Alvorens de oud-Noord- Groninger echter grip kreeg op de drugskartels waren er al enkele jaren verstreken. Jaren waar tegen elkaar strijdende drugsbendes voor veel dood en verderf hebben gezorgd. Maar Ibiss ging de strijd aan met de drugsbaronnen en Nanko van Buuren is er terecht trots op dat alleen in de laatste vijf jaar ruim 3400 jonge kinderen een betere toekomst geboden kon worden. Een toekomst die tot stand komt dankzij een foundation die wereldwijde actief is zodat Ibiss het gevecht in de sloppenwijken kan blijven aangaan.

,,Via onze foundation worden er wereldwijd acties georganiseerd om ons financieel te ondersteunen. Dat gebeurt ook in de provincie Groningen.

Van Buuren kan natuurlijk ook als geen ander vertellen wat de bezoekers van het komende WK allemaal te wachten staat

,,Qua infrastructuur en stadions moet er nog een hoop gebeuren maar op het gebied van veiligheid kan ik het volgende zeggen. Als de supporters niets op eigen houtje gaan ondernemen zal een bezoek aan de favela, s absoluut geen probleem geven. Ga echter niet op pad want dan wordt het een ander verhaal want dan ligt het gevaar bijna op iedere hoek van de straat te wachten. Supporters kunnen altijd contact met ons opnemen als ze Brazilië willen bezoeken tijdens het WK in 2014. We zullen ze graag van advies dienen want ook IBISS heeft alle belang bij een goed verlopen WK waar Oranje hopelijk bij aanwezig is. “

Een klein beetje chauvinisme bij de man die Nederland overigens niet meer zal inruilen voor Brazilië. ,,Ik blijf in Brazilië wonen want Nederland is zich meer en meer aan het overregelen waar ik tijdens mijn bezoeken aan Nederland steeds vaker mee geconfronteerd wordt. Dat is jammer, maar vooral niet nodig. Regels moeten er zijn maar echt in Nederland draaft men steeds meer door.” Van Buuren komt dan opeens met iets waar hij zich, naast de regelgeving, mateloos aan irriteert. ,,Ik erger mij er enorm aan hoe betaalde clubs met spelers uit een andere cultuur omgaan. Vooropgesteld, overal moeten regels zijn maar als je een voetballer van een ander continent haalt dan weet je dat de speler aanpassingsproblemen gaat krijgen. In Brazilië begint het leven bijvoorbeeld pas ’s avonds terwijl bij de winterdag in Nederland om zes uur de gordijnen dichtgaan. Daar moet een Braziliaan aan wennen en als club moet je daar op inspelen. Iedereen heeft tijd nodig om te acclimatiseren weet ik uit eigen ervaring. Clubs hebben echter geen geduld want door de torenhoge verwachtingen moet een speler direct presteren, ongeacht hoe oud en waar hij vandaan komt. Zo werkt het echter niet, en praat nu uit eigen ervaring, als wij met Ibiss op dezelfde manier zouden werken zoals bij veel voetbalclubs gebeurt, dan kwam er niets van terecht. Je moet geduld hebben want ook wij zien soms kinderen terugvallen in het verkeerde wereldje. Dan pak je ze soms letterlijk weer uit de goot en beginnen we opnieuw om ze op het goede pad te krijgen. Daar falen de betaalde clubs allemaal in, ze geven miljoenen uit voor een speler en laten hem vervolgens in de meeste gevallen maar wat aanmodderen.”

Aan het einde van het interview wil Nanko van Buuren nog één ding graag kwijt. ,,Bij velen leeft de gedachte dat kinderen in de favela,s  vaak aan drugs verslaafd zijn. Dat is echter niet het geval want zij dienen meer als koerier richting de rijke toeristen dan dat ze gebruikers zijn. De grote drugskartels exporteren namelijk zuivere cocaïne naar Amerika en Europa zodat in Brazilië alleen het zogenaamde ‘afval” verhandeld wordt en daar krijgen die kinderen geen geld voor. Verder worden de drugskartels er steeds feller op dat kinderen buiten de drugs gehouden moeten worden. Onderling worden er richting ouders die toelaten dat hun kinderen gebruikt worden, passende maatregelen genomen. Maatregelen waar ik overigens niet blij van wordt en waar IBISS de komende jaren, dankzij de vele acties overal ter wereld, met volle overgave tegen ten strijde zal blijven trekken,”