Johan Sap: VEV'67 kan zeker doorgroeien naar de 1e klasse.

Geschreven door Johan Staal op . Geplaatst in Tafel Gereserveerd

De ‘Bende van Vijf” die bij VEV’67 zijn oorsprong vond was door diverse oorzaken  nog niet compleet in beeld op Puurvoetbalonline.

1329671958NDSC 5131

 Johan Sap(links op de foto) als elftalleider met naast zich oud-trainer Jaap Pranger

Interviews met Martin Kijlstra, toen GVAV Rapiditas nu v.v. Haren, de voor VEV ’67 voetballende Kees Pranger en Jan Herman Teeninga en de huidige trainer van FC Grootegast,Marcel Poll, zijn nog steeds op www.puurvoetbalonline.nl te lezen. Maar een persoon ontbrak nog in het rijtje van vijf en dat was de oud-elftalleider van het eerste elftal, Johan Sap.

 De eerste aanzet voor een interview was al enkele maanden geleden gemaakt maar voor de actualiteit van het interview was het noodzakelijk dat ik 18 februari koers zette naar sportpark Oost Indië. Johan was al aanwezig want rond het middaguur speelde de A1, waar hij tegenwoordig de begeleider van is, een oefenduel tegen Viboa A1. We besloten dan ook om de na ons telefoongesprek van een aantal maanden geleden gemaakte aantekeningen snel door het interview heen te ‘lopen” zodat de voorbereiding van de A1-junioren niet in het gedrang zou komen.

Beleving

Het gesprek begon echter anders want direct viel het woord Beleving. De nestor van de ‘Bende van vijf’ stoorde zich namelijk aan het feit dat de A1 niet helemaal compleet zou zijn omdat er wat ‘pijntjes” binnen de selectie waren. ‘Dat vind ik echt iets van de tegenwoordige tijd, dat de absolute drive om te winnen bij jongere spelers soms minder aanwezig is dan bij de oudere spelers. Sneller geblesseerd zijn, als het trainingsveld wat slechter wordt direct op kunstgras willen trainen, in mijn ogen soms te gemakkelijk afzeggen, zijn zaken waar ik wij weleens aan stoor. Als ik naar onze eerste selectie kijk, waar oudere spelers als Jan Herman Teeninga en Kees Pranger nog steeds een belangrijke rol spelen, vind ik dat de jonge spelers binnen de selectie daar nog qua wedstrijdinstelling veel van kunnen leren. De routiniers laten nog steeds iedere wedstrijd zien dat ze willen winnen en dat mis ik soms weleens een beetje bij de jeugd. Ik heb soms het idee dat ze niet beseffen dat, zoals ook hier bij VEV’67, niet alles vanzelfsprekend is. Velen zetten zich in  voor de vereniging want er is niets wat zo maar even uit de lucht komt vallen.”

VEVA1 20112012

 De A1-selectie van VEV'67 met op de achterste rij tweede van links, Johan Sap

Professionaliseren

Maar de verenigingsman wil niet als iemand overkomen die alleen maar op de jeugd afgeeft. ‘Nee, dat wil ik zeker niet want daarvoor ben ik te trots op onze jeugdopleiding waar we in alle leeftijdscategorieën vertegenwoordigd zijn. Een jeugdafdeling die we in de toekomst verder willen professionaliseren. We willen als club in de toekomst graag een stabiele eerste klasser worden. Dan moeten we bij de basis beginnen en moeten ook bij de jeugdteams goed gekwalificeerde trainers werkzaam zijn. We hebben binnen de jeugd absoluut spelers met  potentie en daar moeten richting de toekomst meer uit te halen zijn.”

Dat is ook de reden dat hij de vraag om eventueel terug te keren bij het eerste elftal als teamleider (nog) niet met ja beantwoord heeft.‘Ik ben enkele dagen geleden weer benaderd maar binnen de jeugdafdeling spelen op dit moment dusdanige veel belangrijke zaken dat ik mij daar eerst op wil richten.”

Mailverkeer

Door het onderwerp 1e elftal komen we automatisch op de ‘De Bende van vijf”. Als de ‘Bende” tersprake komt begint de bij Imtech (Europese technische dienstverlener op het gebied van informatie- en communicatietechnologie, elektrotechniek en werktuigbouw) werkzaam zijnde Johan Sap al bij voorbaat te lachen want het mailverkeer is nog steeds een belangrijk onderdeel binnen de  vriendschap van het vijftal. Mailverkeer doordrenkt met cynisme humor, zo was in de eerdere interviews al vertelt door Martin, Kees, Jan Herman en Marcel. Johan bevestigd dit beeld nogmaals want deze week  was het weer raak qua mailverkeer. ‘Zeker dertig mailtjes zijn er gisteren weer heen en weer gegaan waarin onder andere de 7-1 nederlaag van FC Grootegast tegen Haren op dinsdagavond het onderwerp van gesprek was. Martin begon op de bank bij Haren maar in  de tweede helft werd het, als ik hem mag  geloven tenminste de ‘Martin Kijlstra-show”.

Binding

Dat laatste tekent een beetje de sfeer tussen het vijftal maar de mannen hebben ook duidelijk een andere band begrijp ik uit de woorden van de nestor van de ‘Bende”. ‘Humor is heel belangrijk maar onze vriendschap wordt door alle vijf gekoesterd. Zo vind ik het nog steeds jammer dat het jaar dat hij voor VEV voetbalde voor Martin niet dat geworden is wat hij er van verwachtte. Dat  seizoen liep het binnen de eerste selectie niet geweldig waardoor Martin aan het einde van het seizoen terugkeerde naar GVAV Rapiditas. Maar de vriendschap is gebleven zoals  ook bij Marcel die op een gegeven moment weer richting zijn oude vereniging Marum trok. Dat was een beslissing die door hem genomen werd omdat de verre uitwedstrijden, in combinatie met een jong gezin, een te zware wissel trokken op zijn privéleven en hij een keuze moest maken. Wat Kees en Jan Herman betreft ben ik blij dat zij nog steeds voor ons eerste elftal uitkomen. Beide hebben het nog steeds erg naar hun zin al start Kees binnenkort met een opleiding die ongetwijfeld veel van zijn vrije tijd zal vergen. Dat zou kunnen beteken dat zijn toekomst richting volgend seizoen er wel eens iets anders uit kan zien.”

Gunfactor

Maar opeens valt midden in ons gesprek op Sportpark Oost Indië het woord ‘Gunfactor” waar we het in ons  telefoongesprek ook al uitgebreid over ging. Johan noemt het woord als we het krijgen over zijn zoon Bart die binnenkort voor een jaar naar Amerika vertrekt. Daar wil hij naast de lessen die hij aan een Highschool wil volgen namelijk een jaar lang voetballen. Als vader heeft Johan, naast Bart zijn er ook nog de dochters Annemarloes en Carlijn, er moeite mee dat zijn zoon een jaar in Amerika verblijft. Maar hij gunt het zijn zoon voor de volle 100 procent. ‘Ik gun het Bart zeker  want in dit geval moet je, vind ik, jezelf een beetje wegcijferen. Dat is in het gewone leven ook zo. Je moet iemand anders iets gunnen. Ik heb weleens het idee dat het woord gunfactor steeds verder van veel   mensen af komt te staan.”

Johan Pitstra.

Zo komen er weer veel onderwerpen aan de orde waar we eerder ook al uitgebreid over spraken zoals oud-trainer Johan Pitstra. ‘Pitstra was als trainer, en als persoon, een kanjer. Ik vergeet nooit meer de avond dat hij afscheid van VEV  nam en was toen 2 ½ uur aan het woord. Hij had voor iedereen iets gekocht en ook voor iedereen een aparte speech gemaakt. Dat tekent de persoon Johan Pitstra die ik als persoon nog steeds erg hoog heb zitten. Zijn betrokkenheid bij de club was in een woord geweldig. Ik moet er ook niet aan denken dat we bij VEV’67 een zogenaamde broodtrainer over de vloer krijgen want dat gaat hier echt niet werken. Daar zijn wij als VEV een veel te warme vereniging voor.”

Ook bij de huidige trainer, Ron de Boer, heeft Johan Sap een goed gevoel al vind hij het wel mooi dat er soms trainers van de tegenpartij zijn die tegen De Boer zeggen dat hij als trainer van  VEV’67 niets te klagen heeft. ‘Ik zeg weleens gekscherend dat trainers net boeren zijn want ze hebben altijd wel iets te klagen. Zo zorgen de vele wedstrijden op de zaterdag er regelmatig voor dat de warming-up wan het 1e elftal in het gedrang komt en daarin heeft Ron als hoofdtrainer zeker een punt. Maar gelukkig zijn onze faciliteiten verder ruim voldoende voor hem want ook volgend seizoen is hij als hoofdtrainer aan VEV verbonden.”

Voetballiefhebbers

Zo kan Johan Sap uren praten over VEV’67, de Bende van Vijf, Janneke waar hij het geluk weer bij gevonden heeft en de beleving van de jeugd. Maar opeens krijgen we het over een groep voetballiefhebbers uit Bedum. ‘Menko en Erik Swieringa, Appie Zwerver, Simon Apotheker en mijn collega Roel van Dijken zijn regelmatige bezoekers van een amateurwedstrijd  in de provincie. Vaak kom ik ze tegen bij  ons tegen. Dat vind ik prachtig dat mannen, die hun wedstrijden echt uitzoeken, regelmatig bij ons te gast zijn. Dat betekent dat we een gezellige en warme club zijn waar voetballiefhebbers graag komen. Als club mogen we er dan ook trots op zijn dat we er als vereniging bij veel voetballiefhebbers goed op staan.”