Loes Ritsema: FC LEO moet zijn eigen identiteit houden.

Geschreven door Johan Staal op . Geplaatst in Tafel Gereserveerd

Toen Loes Ritsema- Idema ruim veertig jaar geleden samen met haar ouders vanuit Ter Apel naar Leens verhuisde had ze nog nooit van de voetbalvereniging uit Leens, FC LEO gehoord.

1329115156Nleo dame

Veertig jaar later, en dankzij Thomasvaer en Pieternel, is ze al ruim 12 jaar secretaris van FC LEO dat tegenwoordig in de derde klasse van het zaterdagvoetbal uitkomt.

Nieuwjaarsvisite

Wanneer de in Nieuw Weerdinge als Loes Idema geboren Loes Ritsema-Idema verteld hoe ze in het bestuur van FC LEO terecht gekomen is valt direct het woord Nieuwjaarsvisite. Dit jaarlijks gebeuren is bij de leden van FC LEO erg populair en dan komt niet in de laatste plaats door het optreden van Thomasvaer en Pieternel, een onderwerp wat Loes Ritsema zeventwintig jaar geleden bedacht en op de Nieuwjaarsvisite van de Leensters introduceerde weet ze zich nog goed te herinneren.,,Er gebeurden in die tijd op de nieuwjaarsreceptie wel meer sketchsjes en andere grappen en grollen maar ik had ergens een keer een uitvoering van Thomasvaer en Pieternel gezien en ik besloot om dat ook binnen FC LEO te proberen.”

Thomasvaer en Pieternel werden een groot succes binnen FC LEO zodat Loes Ritsema zichzelf steeds meer bij FC LEO betrokken begon te voelen.,,Doordat mijn man Geert en later onze zoon Ronald voetbalden volgde ik het wel maar om nu te zeggen dat ik iemand was die alle zaterdagen langs de lijn te vinden was, nee.”

Daarom was de verbazing dan ook groot toen in de zomer van 1999 toenmalig voorzitter Carel Bloemhoff op bezoek kwam met de vraag of ze secretaris van FC LEO wilde worden.,,Dhr. Bloemhoff overviel mij echt met die vraag want in eerste instantie dacht ik dat hij iets aan Geert wilde vragen want dat was nu eenmaal een voetbalman.”

Een nacht ijs

Ze ging echter niet over een nacht ijs bij het nemen van de beslissing of ze het secretariaat op zich zou nemen en besloot een bezoek te brengen aan de man die ze eventueel zou opvolgen, Kees van Wieren.,,Kees legde mij prima uit wat het secretariaatschap inhield en nadat ik ook thuis had overlegd besloot ik om positief te reageren op het verzoek van het bestuur van FC LEO.”

Nog geen seconde spijt komt er zeer overtuigend uit haar mond als de vraag valt hoe ze ruim 12 jaar later terugkijkt op haar periode in het bestuur.

,,Ik vind het nog steeds leuk en dat heb ik het al die jaren hiervoor ook gevonden. Het grootste gedeelte van de periode was ik de enige vrouw in het bestuur en ook dat heb ik niet als een nadeel ervaren. Wat wel mooi is dat er binnen het kader van FC LEO steeds meer dames actief zijn. Toen ik twaalf jaar geleden begon deed ik de verloting en bijvoorbeeld het koffieschenken in de rust van de wedstrijden er nog bij. Dat is nu overgenomen door andere dames wat voor mij betekent dat ik het qua taken alleen maar gemakkelijker heb gekregen. Daarnaast gaat tegenwoordig bijna alles digitaal richting de KNVB en andere verenigingen wat qua tijd natuurlijk ook enorm scheelt.”

Voorzitters

Twaalf jaar secretaris betekent verder dat Loes Ritsema in die periode drie voorzitters heeft meegemaakt, Carel Bloemhoff, Swier Boneschansker en de huidige voorzitter Jacob Zuidema. Alle drie de voorzitters zijn in haar ogen erg belangrijk voor de vereniging geweest of in het geval van Jacob Zuidema nog steeds.,,Het zijn alle drie verschillende persoonlijkheden die echter uitstekend als voorzitter bij FC LEO pasten. Bloemhoff en Boneschansker deden het op hun manier en Jacob vult dat nu weer op zijn eigen wijze in. Dat is ook goed want dat zie je ook nu we binnen het bestuur wat verjonging hebben doorgevoerd. De nieuwe leden van het bestuur Jonghaur Chia en Eduard Zuidema kijken toch weer anders tegen zaken aan wat in mijn beleving erg verfrissend werkt. “

Naast voorzitters heeft Loes Ritsema in haar periode als secretaris ook de nodige trainers voorbij zien komen maar toch bewaard ze aan trainers uit de periode dat haar man Geert voetbalde de beste herinneringen.,Toen Geert gestopt was bij het eerste elftal als voetballer kwam ik gewoon wat minder op het veld dan toen hij nog voetbalde. Daardoor was de band met trainers na Geert zijn actieve periode minder dan in die tijd met bijvoorbeeld Ruud Faber. Maar toen Ronald net in het eerste elftal vond ik Jan Postma ook een trainer waar we een goed contact mee hadden. Verder wil ik een trainer graag speciaal noemen en dat is Hilbrand Waalkens die helaas ongeveer een half jaar geleden overleden is.”

Identiteit

Zo komt het gesprek automatisch op de huidige trainer van de Leensters Jaap van der Ploeg, die als oud-speler van FC LEO de plaatselijke hoofdmacht van de vijfde naar de derde klasse bracht. Een prestatie waar de als parttimer bij boekhandel Personalia in Leens werkzaam zijnde Loes Ritsema veel waardering voor heeft.',We kunnen niet anders concluderen dan dat Jaap samen met de rest van de technische staf en de spelersgroep een geweldige prestatie heeft geleverd. Als ik nog terugdenk aan 28 mei 2011, toen we via de nacompetitie naar de derde klasse, vind ik het nog steeds geweldig hoe alles en iedereen genoot van het succes. Vooral hoe onze jeugdleden zich die dag en de dagen voor het duel FC LEO- VVK gemanifesteerd hebben richting het eerste elftal en hun club vond ik in een woord geweldig.”

Hoogtepunt

Een hoogtepunt noemt de trotse oma van de bijna 2 jarige Bram, hij kan al gericht trappen dus dat zit in de genen, de promotie van het eerste elftal maar toch is er iets wat ze persoonlijk in haar periode als secretaris nog mooier vond.,,Toen Carel Bloemhoff afscheid nam als voorzitter hebben wij als bestuur het verzoek bij de KNVB neergelegd of hij in aanmerking kon komen voor de gouden speld van de KNVB vanwege zijn vele verdiensten voor het amateurvoetbal en FC LEO in het bijzonder. Ik ben nog alle dagen blij dat de bond ons verzoek heeft ingewilligd wat enkele jaren ook met Swier Boneschansker is gebeurd. Dat is namelijk iets wat ik heel belangrijk vind dat personen die veel voor een club hebben betekend of nog steeds betekenen daarvoor geëerd worden.”

Als ze dat zegt valt opeens de naam van Eiko Medema de vrijwilliger die vorig jaar opeens ernstig ziek werd maar nu weer terug is binnen het kader van FC LEO.,,Zonder alle andere vrijwilligers tekort te doen is Eiko voor ons als club zeer belangrijk. Toen hij door ziekte uitgeschakeld was liep alles uiteraard gewoon door maar toen hij weer terugkeerde ging alles opeens weer anders. Dat geeft nog maar eens aan hoe belangrijk vrijwilligers binnen een vereniging zijn en waar wij als bestuur dan ook zeer blij mee zijn.”

Iets minder blij is Loes Ritsema met de bezuinigingen die vanuit Den Haag richting de Gemeenten gaan en die ook de sportclubs treffen. Steeds vaker moeten clubs een beroep doen op vrijwilligers omdat er gesnoeid wordt in activiteiten die anders voor rekening van de gemeente waren.,,De bezuinigingen zijn inderdaad voor velen, waaronder de sportclubs, een probleem aan het worden. Steeds vaker zie je dat clubs noodgedwongen moeten fuseren, wat dan ten koste gaat van de leefbaarheid in de dorpen. Ik hoop echt dat ons dat bespaard blijft want hoewel ik dat als bestuurslid niet meer zal meemaken hoop ik wel dat we in 2033 het honderd jarig bestaan als FC LEO mogen vieren want we moeten, vind ik, onze eigen identiteit vast houden.