Voor Bart Korhorn(v.v.Kloosterburen) staat het teambelang voorop.

Geschreven door Johan Staal op . Geplaatst in Tafel Gereserveerd

Iedereen kent ze wel de boeken uit de serie ‘De Kameleon” waarin de doldwaze avonturen van de tweeling Hielke en Sietze Klinkhamer worden beschreven. Qua uiterlijk bijna niet van elkaar te onderscheiden wat ook geldt voor een tweeling uit Kloosterburen, Bart en Wouter Korhorn. Om de verwarring niet te groot te maken heb ik ze niet gezamenlijk geïnterviewd voor Puurvoetbalonline maar starten we dit ‘Tweeluik” met Bart.

Iedereen kent ze wel de boeken uit de serie ‘De Kameleon” waarin de doldwaze avonturen van de tweeling Hielke en Sietze Klinkhamer worden beschreven. Qua uiterlijk bijna niet van elkaar te onderscheiden wat ook geldt voor een tweeling uit Kloosterburen, Bart en Wouter Korhorn. Om de verwarring niet te groot te maken heb ik ze niet gezamenlijk geïnterviewd voor Puurvoetbalonline maar starten we dit ‘Tweeluik” met Bart. 

                                      DSC00356

Bart Korhorn haalt voor Kloosterburen verwoestend uit in het duel tegen Kwiek uit Hoogezand maar zal geen doel treffen 

foto: Jan Gerdez Zoutkamp

Bart Korhorn kwam vorig seizoen opeens in de basiself terecht door onder andere het vertrek van Marco Reitsma en de slepende blessure van Annejan Ozinga. De 26 jarige voetballer vond zich opeens terug in de spits van het eerste elftal waar hij zelf net zo verbaasd over was als vele anderen. ‘Ik was daar zeker verbaasd over omdat ik niet het prototype van een echte spits ben. In de jeugd speelde ik op het middenveld en was daar een speler die andere spelers in scoringspositie bracht zoals Marco Reitsma en Danny Beerda die toen nog bij ons voetbalden.”

In zijn juniorentijd beleefde hij dan ook de meest succesvolle periode waarin het woord kampioenschap regelmatig viel binnen het team waar hij deel van uitmaakte. ‘In de jeugd zijn we regelmatig kampioen geworden, maar toen hadden we ook een prima elftal met Marco Reitsma, Eric Vos, mijn broer Wouter en William de Lange. Van die lichting is echter bijna niemand die nog in Kloosterburen voetbalt, want alleen William en ik zitten als enige twee in de eerste selectie.”

Voetbalcapaciteiten

Als het woord eerste selectie valt, confronteer ik Bart met de opmerking dat hij gezien zijn voetbalcapaciteiten niet eerder doorgebroken is richting het eerste elftal. De levensgenieter heeft daar een antwoord op dat mij een beetje verbaasd. ‘Toen ik vanuit de jeugd richting de senioren ging was de toenmalige trainer, Gerrit Bosgraaf heel duidelijk naar mij toe. Hij zei letterlijk dat hij mij geen eerste elftalspeler vond. Dat kan dat een trainer het niet in je ziet zitten en ik vind Bosgraaf verder een aardige man maar ik was toen wel teleurgesteld.”

Zo kwamen de beide broertjes, Bart en Wouter, in het tweede elftal terecht en werd het qua fanatisme allemaal toch een beetje anders weet Bart zich nog goed te herinneren. ‘Iedere voetballer weet natuurlijk dat je als je in het eerste elftal speelt je er meer voor doet dan in een lager team. Om een voorbeeld te geven, ik moet bijvoorbeeld wel om mijn gewicht denken. Ik ben nu al aan de zware kant maar als ik er niet een beetje om zou denken zou het niet goed komen.”

Zo krijgen we automatisch over het eerste elftal van Kloosterburen waar hij ook dit seizoen weer onderdeel van is. Maar door de terugkeer van Annejan Ozinga en de komst van Gideon Steur is zijn rol, zo beseft hij zich terdege, wel wat veranderd binnen het team. Waar hij vorig seizoen iedere week in de basis stond, veranderde die situatie aan het begin van dit seizoen. Trainer Willem Pettinga koos voor Annejan Ozinga in de spits en Bart moest met een plaats op de bank genoegen nemen. ‘Ik snap dat Willem voor de optie Annejan kiest, want dat is ook in mijn ogen een echte spits. Dat ben ik niet en weet dat als geen ander. Ik heb niet dat neusje voor de goal wat je als spits moet hebben, want anders had ik wel meer gescoord dan de zes van vorig jaar. Ik moet het echt van het harde werken hebben wat ook mijn opdracht was om het centrale duo van de tegenpartij bezig te houden.”

Waardering

Woorden waaruit blijkt dat de voetballer die noodgedwongen in de spits kwam te staan mee aangeeft dat hij een echte teamspeler is, die zijn eigen belangen opzij zet voor het teambelang. Dat is iets wat trainer Willem Pettinga ook zeer waardeert in zijn pupil toen ik hem daar naar vroeg. ‘Bart is voor het team ontzettend belangrijk. Hij kwam min of meer toevallig in de spits terecht en heeft daar vorig jaar echt het beste in zichzelf naar boven gehaald. We wisten allebei dat hij geen spits zou zijn die er, zoals Ron Bolt en Marco Reitsma in het verleden, twintig goals in zou leggen. Maar zijn inzet was echt geweldig wat hij ook, nu hij niet iedere week in de basis staat, in zijn invalsbeurten en trainingen weer laat zien. Daarom is hij voor mij ook een volwaardig lid van de selectie die nog genoeg aan spelen toekomt.”

Zo is de verandering voor Bart dus geen reden om te overwegen om een stap terug te doen al voelt hij zich niet te groot om eventueel ook eens in het tweede te spelen ‘Daar zou ik geen moeite mee hebben als dat een keer het geval was, maar in mijn rol binnen het eerste elftal kan ik mij ook wel vinden, omdat Willem altijd eerlijk en duidelijk naar mij toe is wat ik echt in hem waardeer. En verder is de sfeer in de groep ook speciaal wat natuurlijk ook wel wat waard is.”

Sfeer

Als hij die laatste opmerking plaatst dan beginnen zijn pretoogjes weer zeer herkenbaar te glimmen en vraag ik, terwijl ik het antwoord eigenlijk wel weet, even door en komt er een mooi antwoord. ‘De sfeer binnen onze groep is echt super en doordat we op dinsdag en vrijdagavond trainen wordt het op de vrijdag weleens heel gezellig in de kantine. Dat zijn momenten die ik echt prachtig vind, want ik denk wel dat een goede sfeer voor betere prestaties kan zorgen. In het veld wordt er soms weleens een keer stevig op elkaar gescholden, maar dat is en moet na de wedstrijd over zijn wat bij ons ook het geval is.”

Als ik Bart daarop confronteer met de opmerking van roeier Derk Noordhuis (ex-voetballer FC LEO) dat alcohol zeven dagen later nog steeds van invloed is op je prestaties kijkt hij mij ongelovig aan. ‘Ik geloof je graag, maar dat had ik echt niet verwacht dat alcohol zolang je prestaties beïnvloedt. Maar, en zo eerlijk moeten we wel zijn, het maakt wel verschil of je tot de top van Nederland behoort bij het roeien of dat je in de vijfde klasse voetbalt natuurlijk.”

Kampioenskandidaat

De laatste opmerking gaat vergezelt van een brede grijns en ik moet wel lachen om ‘Bartje” wat hij voor mij nog steeds een beetje is. Maar als we het over de vijfde klasse krijgen, kan ik het niet laten om de opmerking te plaatsen wanneer de platte kar nu eindelijk eens door Kloosterburen gaat rijden. Bart begrijpt mijn hint direct en gaat er dan uiterst serieus op in. ‘Allereerst vind ik ons complex vierde klasse waardig. Vorig jaar hebben we ongelofelijk veel pech gehad, omdat we de blessures en schorsingen niet goed konden opvangen. Onze selectie was gewoon te klein en daarom ben ik ook blij dat Annejan, Gideon en Jos Streefkerk weer terug zijn. In een seizoen heb je minimaal zestien spelers nodig die min of meer aan elkaar gewaagd zijn. Daarom heb ik nu echt het gevoel dat we een van de kanshebbers zijn voor de titel want als alles een beetje ‘heel” blijft hoeft Kloosterburen voor geen enkele ploeg bang te zijn.’