Carry Laninga (DIO Bedum) : De gunfactor zou bij veel mensen wel wat hoger kunnen

Geschreven door Johan Staal op . Geplaatst in Tafel Gereserveerd

Iemand uit een andere sportdiscipline dan het voetballen interviewen doe ik voor de  Ommelander Courant regelmatig. Af en toe plaatsen we er een op puurvoetbalonline, maar echt vanuit een andere sportdiscipline waren het alleen Willem Dijk, die voor het goede doel de Alpe d’ Huez beklom, en Jolanda Langeland in combinatie met vader Willy en broer Peter die in beeld kwamen voor www.puurvoetbalonline.nl. De derde in de rij is Carry Laninga die ik regelmatig heb zien volleyballen bij DIO Bedum. Carry is een volleybalster die bij sommige toeschouwers op de tribune een bepaald beeld oproept waar in mijn beleving niets van klopt. Dit en het feit dat ze verder ook nog eens geïnteresseerd is in het amateurvoetbal, en CVVB in het bijzonder, was reden genoeg om haar uit te nodigen voor een interview.

Iemand uit een andere sportdiscipline dan het voetballen, interviewen doe ik voor de Ommelander Courant regelmatig. Af en toe plaatsen we er een op puurvoetbalonline maar echt vanuit een andere sportdiscipline waren het alleen Willem Dijk, die voor het goede doel de Alpe d’ Huez beklom, en Jolanda Langeland in combinatie met vader Willy en broer Peter die in beeld kwamen. De derde in deze rij is Carry Laninga die ik regelmatig heb zien volleyballen bij DIO Bedum. Carry is een volleybalster die bij sommige toeschouwers op de tribune een bepaald beeld oproept waar in mijn beleving niets van klopte. Dit en het feit dat ze verder ook nog eens geïnteresseerd is in het amateurvoetbal, en CVVB in het bijzonder, was voor mij reden genoeg om haar uit te nodigen voor een interview voor www.puurvoetbalonline.nl.

 

310274_2329515046998_1523379598_32485890_945356788_n

Carry Laninga: Een sociale levensgenietster

We besloten om het interview ‘te doen” bij Grand Café Koning in Bedum het etablissement dat tijdens het WK van 2010 omgetoverd was in het Arjen Robben-cafe. Bij binnenkomst was Carry al aanwezig en zat te praten met Gerry Bodde, de leider van het eerste team van de zaalvoetbaltak van Bedum. Gerry betrok mij direct in het gesprek door te vragen voor welke voetbalclub ik was. Mijn voorkeur voor AJAX deelde hij niet maar het werd geen vervelend gesprek, integendeel zelfs. Het bleek namelijk dat Gerry op het biljart wel aardig uit de voeten kon en hij had Carry aangeboden om haar de kneepjes van het poolbiljarten bij te brengen. Nu stelde hij mij echter de vraag of hij mij mocht uitdagen wat ik geen probleem vond en ook Carry had de tijd zodat het interview begon met een potje biljarten.

Trainingsbeest

Na dit prachtig intermezzo zoeken we, bijna een uur later dan gepland een rustiger plaatsje op en gooi ik de stelling, Carry Laninga is geen trainingsbeest” meteen in ‘de groep”. De 31 jarige Bedumse begint direct te lachen als ze met deze opmerking geconfronteerd wordt en er volgt een bevestigend antwoord.’Ik ben inderdaad geen trainingsdier en ook nooit geweest. Sommige trainingsvormen zijn niet echt mijn ding en ik begrijp dat het nodig is, maar sommige oefeningen worden steeds lastiger. Die komen op souplesse aan en dat wordt, naarmate je ouder wordt, steeds zwaarder.”

De rol van Carry in het tweede team van DIO Bedum, nadat ze jarenlang in het eerste heeft gespeeld, is die van spelverdeler. Een rol die zo legt ze mij uit in groot contrast staat met een rol als spelverdeler in het voetbal. ‘Als spelverdeler in het volleybal gaat eigenlijk iedere aanval over jou. In principe betekent dat ook dat jij een beetje de ‘baas” bent in het team. Zo voel ik dat trouwens niet hoor ,maar de spelverdeler is wel vaak de sleutel tot succes. Bij een voetbalteam is dat toch anders daar kan de spelverdeler een slechte dag hebben maar het team toch winnen. Bij het volleybal is dat anders, want als de spelverdeler een slechte dag heeft en er worden zwakke set ups gegeven dan kun je er bijna van uitgaan dat je als team een verloren wedstrijd speelt.”

In het team van DIO speelt ze met een groot aantal speelsters waar ze al jaren mee in het veld staat en met sommige heeft ze een meer dan goede band zoals Lucy Haandrikman. ‘Met Lucy heb ik een prima band, maar binnen de lijnen kunnen we ook wel eens iets minder gezellig zijn wat dan vaak resulteert in een lastige set up richting haar en ik moet zeggen dat ik het dan wel kicken vind als ze die dan weet om te zetten in een punt en ons oogcontact vaak voldoende is om al het eerder gebeurde weer te vergeten.

Voetbal

Doordat www.puurvoetbalonline.nl natuurlijk een voetbalsite is gaan we richting het voetballen en stel ik de vraag wat ze zelf met het voetballen heeft. ‘Dat ik in het voetballen geïnteresseerd ben, komt omdat mijn broer André voetbalt en ik zelf ook een blauwe maandag gevoetbald heb. Dat was echter geen succes en ik besloot dan ook om mij meer op het volleybal te richten. En verder spelen mijn beide neefjes, Tygo en Jens bij de kabouters van CVVB waarbij het prachtig is dat Tygo, dat een neefje is van Gerald Gras, later doelman wil worden.”

Mijn volgende vraag is direct die van wat ze eigenlijk van het damesvoetbal in het algemeen vindt. ‘Los van het feit dat iedereen die sport moet beoefenen, die hij of zij leuk vindt om te doen moet ik eerlijk zeggen dat ik het damesvoetbal niet echt leuk vind. Men trekt weleens de vergelijking dat volleybal, basketbal en handbal ook door dames en heren wordt gespeeld, maar gek genoeg is dit toch anders dan bij het voetbal. Sommige dames en meisjes zijn qua motoriek niet geschikt voor voetbal, maar voegt Carry er lachend aan toe, dat geldt natuurlijk ook voor andere sporten.”

Zo krijgen we het even later over Grand Café Koning waar zaterdags aan het einde van de middag sportend Bedum en de van een wedstrijd in de provincie terugkerende voetballiefhebbers bijelkaar komen en het aan de stamtafel uitermate gezellig wordt waar de 31 jarige Bedumse met volle teugen van geniet. ‘Dat soort momenten zoals die op de zaterdag koester ik echt, want aan de stamtafel met Menko Swieringa, Roel van Dijken, Appie Zwerver en soms Jack Suiveer hoor je de mooiste verhalen en daarnaast vind ik het mooi dat ze ook belangstelling hebben in de resultaten van DIO. Die zaterdagen, echt ik zou ze voor geen goud willen missen.”

Zo komen we automatisch bij het feit dat Bedum een echt sportdorp genoemd mag worden met een volleybalvereniging die in de eerste divisie speelt, twee voetbalclubs, Bedum en CVVB, die ook aardig aan de weg timmeren, marathonschaatster Jolanda Langeland en niet te vergeten de broertjes Nico en Gertjan Groendijk die deze zomer met enkele medailles van de Special Olympics uit Athene terugkeerden. Een sportdorp waar de faciliteiten duidelijk voor verbetering vatbaar zijn weet ook de in de catering op het Zernike werkende Carry. ‘Inderdaad als je naar de omstandigheden kijkt waar de clubs, zowel bij het voetbal als volleybal onder moeten trainen, is dat maar zeer matig, waarbij ik mij nog netjes uitdruk. Sporthal ‘De Beemden' is gewoon te klein geworden waardoor sommige teams op onmogelijke tijden moeten trainen. Daarnaast is door het intensief gebruik de vloer gewoon versleten wat bij speelsters en spelers sneller blessures oplevert. Verder is de roep vanuit het voetbal dat er een kunstgrasveld moet komen ook geen onlogische, want het is natuurlijk van de zotte dat er teams zijn die op andere locaties hun trainingen afwerken omdat de velden in Bedum het niet aankunnen.”

Sociaal

Zo komt steeds meer naar voren dat Carry Laninga niet die afstandelijke volleybalster is zoals ze bij sommigen overkomt. Een beeld waarbij ze zich wel iets kan voorstellen, omdat ze nu eenmaal een persoon is die graag de controle over haar eigen leven wil houden. ‘Ik heb best een grote vriendenkring, maar ik mag ook graag alleen zijn in mijn huisje om daar onder het genot van een lekker muziekje alles weer lekker fris te maken. Verder heb ik twee afgerichte konijnen en een hamster dus wat betreft ben ik nooit alleen. Maar dat mensen een bepaald beeld van mij hebben geloof ik best maar verteld ze lachend, in het echt val ik best mee hoor.”

Dat beeld wordt nog meer geaccentueerd als we het over de erewedstrijd krijgen die er op 22 mei 2010 voor Jan van Dijken georganiseerd werd en waar Carry, net als bijna heel sportminnend Bedum, bij aanwezig was en waar ze een simpele verklaring voor haar aanwezigheid geeft. ‘Die erewedstrijd deed wel wat met me, want we weten allemaal dat Jan ziek is en als er dan mensen zijn die een erewedstrijd voor hem organiseren dan vind ik het niet meer dan normaal om je gezicht te laten zien. Gelukkig dachten velen met mij er net zo over zodat het voor Jan een prachtige avond werd.”

Gunfactor

Het gesprek krijgt nu een andere wending als we het krijgen over de dingen die belangrijk zijn in het leven voor de sociale levensgenietster en waar ze een mooi voorbeeld van heeft. ‘Een tijd terug werden we overgenomen door een ander bedrijf en zou mijn contract qua uren naar beneden toe bijgesteld worden. Dat is natuurlijk nooit prettig maar uiteindelijk kwam alles weer op zijn pootjes terecht. Ik verdien echt geen wereldsalaris, maar toch vind ik het prachtig om mensen wat te geven. Daar, ten minste dat is mijn ervaring, krijg je altijd wat voor terug en waarbij ik geen cadeaus bedoel. Dat zag je ook bij de erewedstrijd van Jan dat hij wat hij aan de voetbalsport heeft gegeven op die avond van zijn voetbalvrienden en vriendinnen heeft teruggekregen. Dan gun je namelijk iemand iets en dat is wat ik in de tegenwoordige tijd wel een beetje zie, dat de ‘Gunfactor”richting een ander steeds lager komt te liggen. Tegenwoordig gaat het steeds vaker over materialistische zaken, maar wordt vaak vergeten dat er andere dingen veel belangrijker zijn in het leven. Hier in Bedum kennen we allemaal het verhaal van de oud-doelman van CVVB Gerald Gras, die al ruim 18 jaar aan een rolstoel gekluisterd zit en daar ook niet meer uit zal komen. Dan mag je in mijn beleving toch nooit weer zeuren of je die mooie auto nu wel of niet kunt betalen. Zo zijn er genoeg voorbeelden zoals Jan en Gerald en daarom voel ik mij absoluut bevoorrecht dat ik alles kan doen wat ik zelf graag wil."