Robert Jan van Dijken (ACV): Ik wil dat mijn vader trots op mij zal zijn.

Geschreven door Johan Staal op . Geplaatst in Tafel Gereserveerd

Voor Robert van Dijken zal 29 januari 2011 een dag zijn die hij niet snel zal vergeten. De jonge aanvaller raakte in de uitwedstrijd tegen D.S.V. Ermelo zwaar geblesseerd aan zijn knie waardoor hij zeven maanden later nog steeds in een revalidatieproces zit.

Voor Robert van Dijken zal 29 januari 2011 een dag zijn die hij niet snel zal vergeten. De jonge aanvaller raakte in de uitwedstrijd tegen D.S.V. Ermelo zwaar geblesseerd aan zijn knie waardoor hij zeven maanden later nog steeds in een revalidatieproces zit.

acv4_1

                         Een stijlvolle corner van Robert Jan van Dijken voor ACV

"De verwachting is dat het nog wel tot januari 2012 duurt voordat ik voorzichtig aan een rentree mag denken. Ik lig goed op schema maar je moet er voor waken dat je niet te snel begint" aldus de voetballer, die sinds het seizoen 2010-2011 voor hoofdklasser ACV uitkomt. ACV is trouwens niet de club waar Robert Jan van Dijken zijn carrière als voetballer begon, want zijn eerste stappen op het voetbalveld zette hij in Bedum waar hij in de jeugdafdeling van CVVB ging voetballen. In zijn eerste jaren als voetballer kwam al snel naar voren dat Robert Jan een aardig balletje kon trappen. "Ik ben gedurende mijn periode steeds versneld over gegaan naar een oudere lichting en toen ik nog in de B-junioren speelde mocht ik in het seizoen 2007-2008 al met het eerste elftal mee."

CVVB

Bij CVVB maakte Robert Jan van Dijken onderdeel uit van een succesvolle lichting voetballers met onder andere Jordy van Haag, die toevallig ook revalideert van een zware knieblessure. Ook nu Robert Jan bij ACV speelt heeft hij nog veel contact met zijn vroegere teamgenoot waar hij een speler in ziet die de rol van de onlangs gestopte Pieter van der Zee kan overnemen. "CVVB heeft niet echt veel spelers die fysiek heel sterk zijn zoals Pieter van der Zee. Jordy traint nu erg veel in de sportschool en wordt echt veel sterker en als verdediger zie ik hem, als hij weer fit is, de rol van Pieter overnemen".  Zo volgt hij CVVB nog steeds op de voet hoewel hij er nu niet meer voetbalt. "CVVB is mijn club en natuurlijk zal ik in Bedum terugkeren als voetballer, dat staat voor mij vast maar op welk niveau dat weet je nooit natuurlijk nooit, omdat ik eerst maar eens helemaal moet herstellen van mijn knieblessure.”

Kopa-voetbalschoenen

Op de opmerking, dat er vaak beweerd wordt dat de tegenwoordige voetbalschoenen mede oorzaak van knieblessures zijn is de jonge Bedumer dat wel een beetje met mij eens. "Dat kan ik niet ontkennen, want als ik vroeger met mijn vader (Jan van Dijken. js) voetbalschoenen ging kopen, werd er door mijn vader steeds weer op gehamerd dat ik Kopa-voetbalschoenen moest nemen. Als ik die schoenen vergelijk met dat wat ik nu draag dan moet ik mijn vader wel gelijk geven, moet ik eerlijk bekennen. De Kopa-voetbalschoen was duidelijker steviger dan de schoenen van tegenwoordig.”

Maar Kopa-schoenen of niet, door het goede spel in de jeugdteams van CVVB kwam hij al snel in de eerste selectie van de Bedumer zaterdagvereniging. Maar al snel werd duidelijk dat het voetballeven van Robert Jan van Dijken weleens een andere wending kon krijgen wat in het seizoen 2008-2009 daadwerkelijk gebeurde, vertelt de vleugelspeler. "Dat jaar verkaste ik naar de BV Veendam, waar ik in het beloftenteam kwam te spelen. Helaas kwam ik daar weinig aan spelen toe, omdat er steeds spelers van het eerste elftal meededen omdat die klaar gestoomd moesten worden voor het eerste.”

Voor een jonge voetballer in ontwikkeling een vervelende toestand en toen het in het seizoen 2009-2010 niet veel beter werd besloot Robert Jan, in samenspraak met zijn ouders, om terug te keren naar CVVB, waar hij echter niet in het eerste elftal mocht voetballen. "De regels waren nu eenmaal zo en dat betekende dat ik wel voor het tweede mocht spelen wat dan ook gebeurde."

29-05-2010

Met dat team maakte Robert Jan van Dijken zaterdag 29 mei 2010 mee toen het tweede elftal in Assen promoveerde naar de reserve 1e klasse en tegelijkertijd het eerste elftal na een beslissingswedstrijd in Norg het eerste klasserschap veilig stelde. Als 29 mei 2010 tersprake komt is aan de ogen van de talentvolle voetballer te zien dat hij met volle teugen van deze dag genoten heeft. "Dat werd een dag die ik nooit meer zal vergeten, want het feest na afloop in Bedum was in een woord geweldig en er zal nog vaak over die dag nagepraat zijn wat ook in de toekomst nog regelmatig zal gebeuren”.

Toekomst

Een toekomst waar de jonge voetballer trouwens met de nodige vrees naar toeleeft, want in december 2009 kreeg zijn vader, Jan van Dijken, te horen van de artsen dat hij ernstig ziek was. Dat was voor Robert Jan, en de rest van de familie, een hele schok waar dus een maand later de blessure van de jonge voetballer nog eens over heen kwam. De jonge Bedumer kijkt mij even aan en er valt even een stilte. "Toen ik in Ermelo op de grond lag moest ik als eerste aan mijn vader denken. Want ik weet dat hij, ondanks dat hij zelf erg ziek is, het voor mij verschrikkelijk vindt, dat ik geblesseerd ben. Daarom zal ik er ook alles aan doen om terug te komen op het niveau van voor mijn blessure, want dat is iets wat mijn vader, maar ook mijn moeder, absoluut verdienen. Ze hebben mij altijd gesteund en doen dat nog, waar ik ze erg dankbaar voor ben. We moeten wel zo reëel zijn dat we niet weten wat de toekomst ons zal brengen maar mijn vader kan erop rekenen dat ik er alles aan zal doen om te zorgen dat hij trots op mij kan zijn."

Verstandige woorden

 We besluiten om op een ander onderwerp over te stappen en ik vraag aan Robert Jan wat hij verder in het dagelijks leven doet. "Ik werk twintig uur per week bij Sand. Dat is een bedrijf dat post bezorgt waar ik zowel administratief als in de bezorging werkzaam ben. En verder krijg ik een vergoeding van ACV die ook nu ik geblesseerd ben gewoon doorloopt. Hierdoor kan ik mij aardig redden maar ben ik mij wel verder aan het oriënteren qua toekomst."

Verstandige woorden van een jonge voetballer die door persoonlijk leed erachter kwam dat in een veel belovende carrière opeens een kink in de kabel kan komen. "Dat besef je natuurlijk niet als alles lekker loopt dat het in een seconde met je carrière afgelopen kan zijn. Maar ik weet ondertussen zelf wel beter en ik kan dan ook alleen maar zeggen dat je als voetballer vooral moet genieten want voordat je het weet is je loopbaan afgelopen."

cvvb_2

Robert Jan van Dijken (nummer 9) belet een tegenstander om te gaan bakkeleien met o.a Pieter van der Zee.

Zo krijgen we richting het einde van ons gesprek het over een iemand binnen CVVB die Robert Jan erg hoog heeft zitten, Remy van der Wal. De verdediger speelde in het seizoen dat Robert Jan terugkwam van Veendam in het tweede elftal. De verdediger had namelijk aan het einde van het seizoen 2008-2009, na 14 seizoenen eerste elftal, besloten dat hij een treetje lager wilde spelen. "Ik kende Remy natuurlijk wel, omdat ik al bij het eerste met hem samen gespeeld en getraind had. Maar in het tweede was hij nog precies zo als in het eerste elftal! Bloedfanatiek en altijd volle bak qua inzet. Maar toen zag je al dat hij trainer zou worden, want echt hij wilde je als oudere speler overal wel mee helpen. Ik vind het dan ook prachtig dat CVVB hem de kans geeft om zich te ontwikkelen hoewel ik niet denk dat hij ooit bij CVVB weg zal gaan. Mijn vader zei volgens mij een keer dat Remy, de "Bobby Haarms" van CVVB kan worden en ik denk dat hij daar gelijk in heeft."

Humor

Zo vind Robert Jan dat zijn vader vaak gelijk heeft als het over voetbal gaat, want ook de jongere uitgave van Jan heeft ook het gevoel voor humor dat zijn vader op moeilijke momenten soms op de been houdt. "Mijn vader ziet nu natuurlijk ongelooflijk veel voetbal en zit alle sites waar het woord voetbal in voorkomt af te pluizen. Via allerlei forums ventileert hij zijn mening en ik moet daar wel om lachen. Maar altijd zit er wel een kern van waarheid in."

Zo blijft de jonge voetballer vertellen over zijn vader, waar hij in de B1 nog onder getraind heeft, en die door zijn zoon vergeleken wordt met Gertjan Verbeek. "Hij was streng voor ons maar onderbouwde alles goed en dat doet Verbeek ook. Dat was duidelijk zijn kracht en we gingen voor hem door het vuur wat je nu ook bij AZ met Verbeek ziet. De spelers daar is ook duidelijk verteld hoe het wel en niet moet wat in onze tijd bij de B1 ook gebeurde. Dat gebeurt bij ACV nu precies eender, want in Johan Pitstra heb ik ook een trainer die mij nog een hoop kan leren."

"Goed gedaan jongen"

Robert Jan van Dijken een talentvolle voetballer dus maar vooral een sympathieke jongen  die, ondanks een onzekere toekomst, weet wat hij wil. Dat is zowel maatschappelijk en als voetballer slagen zodat hij vroeg of laat vast een keer zal horen: "Goed gedaan jongen."