Jack Suiveer: Het fanatisme in mij zal altijd blijven

Geschreven door Johan Staal op . Geplaatst in Tafel Gereserveerd

Vele namen passeerden de revue tijdens het gesprek dat ik had met Jack Suiveer, de stoere verdediger van Astrea, Noordwolde, Stedum, CVVB en in de nadagen van zijn carrière, Bedum. Maar het bleef niet alleen bij vroeger want het bestuurlid van GasTerra Flames, de basketclub waar hij al ruim dertig jaar supporter van is, had verder ook nog genoeg te melden zodat het een kostelijke avond werd op het terras van café Hamming in Garnwerd.

Vele namen passeerden de revue tijdens het gesprek dat ik had met Jack Suiveer, de stoere verdediger van Astrea, Noordwolde, Stedum, CVVB en in de nadagen van zijn carrière, Bedum. Maar het bleef niet alleen bij vroeger want het bestuurlid van GasTerra Flames, de basketclub waar hij al ruim dertig jaar supporter van is, had verder ook nog genoeg te melden zodat het een kostelijke avond werd op het terras van café Hamming in Garnwerd.

                                        Jack_Suiveer_1

           Jack Suiveer met een niet onbelangrijk detail voor de twee sporten die hij een warm hart toedraagt

Vaak hoor je zijn naam vallen als voetballiefhebbers het hebben over spelers die door hun spel een opvallende rol speelden. Bij Jack Suiveer werd dan vaak genoemd dat het een meedogenloze voorstopper was die voor niets of niemand aan de kant ging. Als ik Jack met die opmerking confronteer komt hij direct met een opmerkelijk feit op de proppen. ‘Dat beeld van stoere verdediger die er altijd stevig inkleunde klopt wel een beetje maar ik ben er wel trots op dat ik nooit met een rode kaart van het veld ben gestuurd. Ik heb, als ik er nog eens goed over nadenk, maar een wedstrijd of vijf gemist door een schorsing die ik dan naar een aantal keren geel had gekregen.”

Astrea

Een voetbalcarrière die zoals gezegd begon bij Astrea, de vereniging die later op zou gaan in de fusieclub FC Paddepoel. In zijn jonge jaren bleek al snel dat Jack Suiveer in aanleg een speler was die het van zijn fysieke kracht moest hebben verteld hij. ‘Ik was een voetballer die het niet direct van zijn technisch vermogen moest hebben maar duidelijk van kracht en wedstrijdinstelling. Want in mijn eerste jaren als voetballer kwam ik helaas geen trainers tegen die bij beter maakten als voetballer, wat trouwens bij veel trainers mis. Daarom vind ik het nog steeds jammer dat ik de beste trainer uit mijn carrière, Bert Vos, pas op 26 jarige leeftijd bij CVVB, waar ik na drie jaar Stedum ging voetballen toen ik Bedum ging wonen, ben tegen gekomen. Bert was een trainer die spelers echt beter maakte en altijd van de sterke punten van een speler uitging. Niet, zoals de meeste trainers doen, door de negatieve punten van een speler steeds te noemen maar daar juist aan werkte om die te verbeteren. Daar was hij echt een kei in en wat er mede toe heeft geleid dat ik later bij het zaalvoetbalteam van Poel Keukens technisch gezien aardig uit de voeten kon.”

Voordat we afdwalen richting het onderwerp: Wat is een goede en wat een slechte trainer keren we weer terug bij de voetbalcarrière van de nu 43 jarige  Jack Suiveer. Rond zijn achttiende kreeg dat een vervolg bij Noordwolde. Daar kwam hij in een team te spelen met oud-profs als Hans Boer, Riny Jurna en Rob de Blois die voor FC Groningen hadden gespeeld. Voor de jonge Jack Suiveer een geweldige ervaring bij de club van Johan Braaksma die in die periode in de derde klasse speelde. Na een drietal seizoenen vertrok de stoere verdediger echter naar Stedum waar hij samen kwam te spelen met Menko Swieringa die door Jack nog steeds gezien wordt als een van de beste voetballers waar hij mee gespeeld heeft. ‘Menko Swieringa was een voetballer die je nu bijna niet meer op de velden ziet en die veel hoger had kunnen spelen dan, en met alle respect, Stedum. Naast Menko waren ook zijn neef André en Wim van Zanten geweldige voetballers maar ik durf te zeggen dat Menko zeker in bijvoorbeeld een ACV had meegekund.”

Niveau 

 ACV brengt ons op de status van het amateurvoetbal in het Noorden, waar de oud-voetballer wel een waardeoordeel over kan geven. Jarenlang bezocht hij iedere zaterdag, samen met onder andere Menko Swieringa en Appie Zwerver ieder weekend wel een amateurwedstrijd in de regio waar sinds zijn toetreding tot het bestuur van de basketbalvereniging GasTerra Flames iets minder tijd voor is. ‘Sinds ik deel uit maak van het bestuur van GasTerra Flames kan ik helaas niet meer zo vaak met mijn voetbalvrienden op pad als voor die tijd maar ik probeer nog wel om af en toe mee te kunnen wat vorig jaar helaas maar een keer of vier gelukt is. Maar als je de vraag stelt van wat ik van het amateurvoetbal vind moet ik eerlijk bekennen dat het er qua niveau niet beter op wordt. Nu ben ik er niet zo een ben van wat er vroeger gebeurde is beter, want dat is onzin. Ik denk wel dat wij er vroeger meer voor over hadden. Zo stonden wij in mijn periode onder Bert Vos vaak al ruim een half uur voor de training op het veld en deden we een rondo of werden er zelfs pass en trapoefeningen gedaan.”

Impact

Dat brengt ons opeens op de oud-doelman van CVVB, Gerald Gras, die ruim achttien jaar geleden door een auto-ongeluk gedeeltelijk verlamd werd en nu in het Zonnehuis in Zuidhorn woont. Als we het over Gerald krijgen krijgt ons gesprek een andere toon als Jack verteld over die dag en wat het ongeluk teweeg bracht binnen de Bedumer gemeenschap. 'Die dag, 20 mei 1993 zal ik, en veel van mijn oud-ploeggenoten, nooit vergeten want dat had echt een ongelofelijke impact op alles en iedereen. Samen met Gert Jan Hageman ben ik toen bij onze teamgenoten langs gereden om het verschrikkelijke nieuws te vertellen.”

We besluiten op een luchtiger onderwerp over te stappen en we krijgen het opeens over Hugo Hovenkamp wat een van Jack Suiveer zijn favoriete voetballer was.‘Hugo Hovenkamp was een voetballer naar mijn hart want die zorgde altijd voor spektakel. Zo vergeet ik nooit meer dat Nederland in 1977 tegen België moest spelen en een verslaggever aan de rechtsbuiten van de Belgen, Roger van Gool, vroeg of hij Hugo Hovenkamp wel kende. Roger van Gool gaf op een hautaine toon aan dat hij die niet kende en zich daar ook niet druk over maakte. In de wedstrijd kwam hij echter al snel in duel met Hovenkamp die hem echt bijna de tribune opschopte. Toen van Gool weer op opstond gaf Hovenkamp hem een hand en zei alleen maar:’ Ik ben Hugo Hovenkamp.”

Waan van de dag

Jack kan vierendertig jaar later nog steeds smakelijk lachen om dit voorval en bijna automatisch krijgen we het even later over FC Groningen en het betaalde voetbal in het bijzonder.‘Ik kom al jarenlang bij FC Groningen waar we met Noordlease de laatste jaren hoofdsponsor waren. Dit seizoen zijn we opgevolgd door Essent maar we voelen ons nog steeds bij FC Groningen betrokken. We hebben uiteraard onze businessruimte nog in de Euroborg zodat ik als gastheer van Noordlease nog steeds bij de thuiswedstrijden van Groningen aanwezig ben. FC Groningen speelt, en dat vind ik mooi, thuis altijd met veel druk naar voren. Dat was ook de speelwijze van Bert Vos want die liet ons bij CVVB ook zo spelen. Niet op je verdediging leunen maar pressie zetten op je tegenstander. In uitduels heeft Groningen wat meer moeite om dominant te spelen maar toch verwacht ik wel dat ze de play-off voor eventueel Europees voetbal zullen halen. Daar komt bij dat Groningen een goed beleid voert in tegenstelling tot veel clubs in het betaalde voetbal. Bij de meeste clubs wordt volgens de waan van de dag geleefd en worden er risico, s genomen die echt onverantwoord zijn.”

Het bestuurslid commerciële zaken van de basketbalclub GasTerra Flames weet waar hij over praat want toen hij in 2008 in de organisatie van het populaire GasTerra Flames terecht kwam vielen de lijken bij bosjes uit de kast weet hij zich nog goed te herinneren. ‘Rob Schuur, Bart Wittens, Bert Rolf en Robert Nienhuis besloten toen om het op bestuurlijk gebied op te pakken voor in ieder geval een periode van vijf jaar. Helaas moest Robert, die Managing Director van Noordlease is, om gezondheidsredenen na acht maanden afhaken waardoor mij gevraagd werd of ik in het bestuur wilde plaats nemen. In de periode voordat het nieuw bestuur aantrad waren de schulden alleen maar opgelopen maar in het seizoen 2009-2010 hebben we een winst van 160.000 Euro gemaakt terwijl wij géén televisiegelden en transfersommen ontvangen als er een speler vertrekt. Maar het is ook een heel duidelijk beleid wat wij voeren want er gaat bij ons geen euro uit voordat er een is binnen gekomen. Als ik dan in de Voetbal International lees dat bijna alle clubs minimaal voor het linkerrijtje gaan weet ik dat de ‘waan van de dag” in het betaalde voetbal nog steeds koning is.”

Fandi

Maar het betaalde voetbal bracht hem indirect ook mooie dingen want samen met een collega woonde hij in 1994 Nederland- Brazilië als toeschouwer bij, verder zocht hij de huidige trainer van CVVB, Rolf de Boer in Zuid Afrika op toen Rolf bij Ajax Cape Town speelde. Prachtige anekdotes rolden er dan ook over het terras van café Hamming waarbij de overige gasten regelmatig onze kant opkeken. Maar het mooiste dat hij indirect aan het betaalde voetbal heeft gehouden is de vriendschap met Fandi die in 1983 naar FC Groningen kwam en in dezelfde straat kwam te wonen als de oud-voetballer. ‘Fandi werd door FC Groningen op 19 jarige leeftijd gecontracteerd en kwam bij ons in de Marsstraat te wonen. Hij voetbalde weleens met ons mee en na de wedstrijden ging hij bij mij achterop de fiets mee naar huis.”

Zo onstond er een vriendschap tussen de twee voetballers waar echter in 1986 een einde aankwam toen de in Singapore mateloos poulaire voetballer terugkeerde naar Azië en in Indonesië voor Kuala Lumpur FA ging spelen en Jack hem een beetje uit het oog verloor. ‘Toen hij terugkeerde naar in eerste instantie Singapore, waar hij geboren is, had ik het daar best moeilijk mee maar via de kranten bleef ik op de hoogte van zijn voetbalprestaties en las dat dat hij naast Singapore ook in Indonesië mateloos populair was.”

Ruim drieëntwintig jaar later ontmoeten Jack en Fandi elkaar echter weer toen Fandi mee speelde in het team van oud-FC Groningen op de open dag van 2010. ‘Toen ik dat hoorde ben ik met mijn oudste dochter Noëlle naar de opendag van FC Groningen gegaan en werd het een middag die ik niet snel zal vergeten. Na drieëntwintig jaar herkende hij mij nog en dat deed echt wat met me kan ik je verzekeren.”

Als Jack Suiveer dit verteld zie je aan zijn gezicht dat Fandi een aparte plaats in zijn hart heeft wat trouwens ook geldt voor de Stichting Behoud Stadion de Wageningse Berg waar hij al jarenlang lid van is. 'Die stichting, waar ondermeer de oud-spits van FC Wageningen Gerdo Hazelhekke zich voor inzet, wil dat het stadion blijft bestaan. Men heeft plannen om het een andere bestemming te geven maar dat proces verloopt nogal moeizaam heb ik begrepen. Laatst was ik voor Noordlease in de buurt van Wageningen en ben ik er nog even heen gereden en toen ik op het veld stond besefte ik mij dat FC Groningen hier heroïsche duels met Wageningen uit had gevochten met als  de 0-0  die ervoor zorgde dat Groningen naar de eerste divisie degradeerde.”

Bert Vos 

Als het terras verder al bijna verlaten is en de avond over Garnwerd valt komt de robuuste verdediger van weleer nog een keer terug op zijn favoriete trainer, Bert Vos. De glazen en viltjes worden erbij gepakt als Jack uitlegt waar Bert Vos sterk in was. ‘Bert was werkelijk een kanjer in het aangeven van details waar je als voetballer beter van werd. Een kwartslag draaien, niet met het gezicht naar de keeper staan als hij je een bal aangooide waren dingen die ik voor die tijd bijna niet geleerd had. Maar hij hamerde daar juist op en beschouwde dat als zeer belangrijk.”

Als Jack er bij gaat staan en voordoet wat hij bedoelt komt bij mij de vraag omhoog waarom hij nooit trainer is geworden waar hij logische verklaring voor heeft. ‘Ik heb een drukke baan en ook mijn activiteiten bij GasTerra Flames neemt natuurlijk wel wat tijd in beslag. Ik ben dan ook blij dat Annelies thuis eigenlijk alles voor haar rekening neemt wat onze twee dochters Noëlle en Quirine betreft. Daarom al zou ik het willen, ik heb er gewoon de tijd niet voor."

Een druk bezet man Jack Suiveer die straks in oktober samen met zijn dochter Noëlle aan de vier mijl van Groningen deelneemt. De oud-voetballer weet soms even aan de hectiek van een druk leven te ontsnappen als hij voor een paar dagen met zijn gezin in Schoorl verblijft hoewel hij niets met de zee heeft. ‘In Schoorl kom ik al jarenhoewel ik niets met de zee heb maar je kunt er prachtig fietsen. Een paar dagen ‘uitwaaien” in Schoorl geeft mij dan ook altijd veel energie richting mijn werkzaamheden voor Noordlease of  GasTerra Flames waar ik trouwens nog steeds tussen mijn vrienden van vroeger op de tribune zit. Daar kan ik af en toe nog even lekker als een echte supporter schreeuwen want het fanatisme dat ik mij  als voetballer kenmerkte gaat er denk ik nooit uit.”