Pieter Hoen: De taak van verzorger wordt bij veel clubs onderschat

Geschreven door Johan Staal op . Geplaatst in Tafel Gereserveerd

Als spelers van amateurclubs tijdens wedstrijden geblesseerd raken is het nog vaak zo dat een natte spons ‘wonderen” verricht. Als hij als toeschouwer bij duels van FC LEO aanwezig was verbaasde Pieter Hoen zich daar steeds weer over. Vijf jaar geleden besloot hij zich dan ook te bekwamen in de materie rond het behandelen en preventief voorkomen van sportblessures en is sinds augustus 2007 de vaste verzorger van de kersverse derde klasser uit Leens.

Als spelers van amateurclubs tijdens wedstrijden geblesseerd raken is het nog vaak zo dat een natte spons ‘wonderen” verricht. Als hij als toeschouwer bij duels van FC LEO aanwezig was verbaasde Pieter Hoen zich daar steeds weer over. Vijf jaar geleden besloot hij zich dan ook te bekwamen in de materie rond het behandelen en preventief voorkomen van sportblessures en is sinds augustus 2007 de vaste verzorger van de kersverse derde klasser uit Leens.

                                                                       IMG_6366A

                 FC LEO-verzorger Pieter Hoen neemt duidelijk meer mee naar het veld dan alleen een spons        foto: Jacob Zuidema Leens

bron: Ommelander Courant                                                                                                        door: Johan Staal

,,Ik verbaasde mij vaak over de blessurebehandelingen die op het veld gebeurden door de diverse verzorgers. Toen Sonja Boxem vijf jaar geleden stopte als verzorgster gaf ik aan dat ik die taak wel op mij wilde nemen. Toenmalig voorzitter Boneschansker accepteerde mijn aanbod maar verbond daar wel de voorwaarde aan dat ik dan wel een opleiding tot sportmasseur moest volgen. Doordat ik bij Heiploeg als storingsmonteur werkzaam ben kon ik in de avonduren echter moeilijk een opleiding volgen omdat ik late diensten en nachtdiensten heb en werd het na wat speurwerk op internet een thuisstudie."

Zeer uitgebreide cursus

Een thuisstudie die hem op weg moest helpen naar een rol als een gediplomeerde verzorger wat toen Pieter Hoen eenmaal aan de slag ging een pittige opleiding bleek te zijn. ,,De cursus was echt pittig want alle facetten die je nodig had, zoals de anatomie van het menselijk lichaam, leren tapen en het toepassen van massagetechnieken werden zeer uitgebreid behandeld. De cursus was echter zeer interessant en helemaal toen op een gegeven moment het theoretische gedeelte aangevuld werd met praktische lessen die bijna een jaar lang een keer per maand in Utrecht werden gegeven.”

Maar eenmaal gediplomeerd werd de 44 jarige Pieter Hoen een toegevoegde waarde bij de eerste selectie waar op dat moment trainer Yde Prins de scepter zwaaide.,,Bij trainer Yde Prins ben ik als verzorger begonnen maar ik moet zeggen dat twee jaar geleden, met de aanstelling van Jaap van der Ploeg, de zaken duidelijk professioneler werden aangepakt binnen FC LEO.”

Daar was direct een duidelijk grotere rol voor Pieter Hoen weggelegd die hij overigens niet wil overwaarderen.,,Je rol groter maken dan dat hij is vind ik niet nodig maar ik ben wel van mening dat de extra begeleiding op het gebied van de verzorging en behandeling van blessures er toe heeft bijgedragen dat we zo goed gepresteerd hebben de afgelopen jaren.”

Een mening die gedeeld wordt door trainer Jaap van der Ploeg die de rol van Pieter Hoen en elftalbegeleiders Erik Dijkstra en Sascha Hoen zeer belangrijk noemt. ,,De rol van Pieter, Erik en Sascha mag gerust groot genoemd worden. We werken namelijk als een team waarbinnen veelvuldig overleg plaats vindt over de spelers. Ik luister dan zeker naar het advies van Pieter als het om spelers gaat die wel of niet kunnen spelen. Als hij aangeeft dat een speler beter niet opgesteld kan worden omdat daardoor een lichte blessure kan verergeren neem ik dat risico dan ook niet.”

Investering

Pieter Hoen geeft aan dat FC LEO enkele jaren geleden bewust gekozen heeft om te investeren in de verzorging van de spelers.,,De blessurebehandelingen en preventieve behandelingen zorgden er voor dat de ploeg in de slotfase van wedstrijden vaak conditioneel sterker was en de winst dan vaak alsnog behaald werd. Wat dat laatste betreft is het vreemd dat niet meer verenigingen richting het behandelen en voorkomen van blessures niet meer durven investeren in de specifieke materialen, zoals tape en verband dat een verzorger nodig heeft. ,,Ik snap dat het kostenplaatje veel clubs afschrikt want als je bijvoorbeeld kinesiotape neemt, dat kost tien euro per rol van vijf meter. Dat is aardig prijzig en als je een beetje pech hebt dan ben je een redelijk aantal rolletjes tape nodig maar het heeft wel degelijk effect. De methode verschilt namelijk fundamenteel van de gangbare methoden van tapen en bandageren. Met deze methode kan men namelijk naast een stabiliserend effect op gewrichten ook spierfuncties stimuleren en de revalidatie na een blessure versnellen. Dat verenigingen niet met kinesiotape werken kan ik mij nog wel voorstellen maar dat er clubs zijn waar geen Cold- packs aanwezig zijn om een zwelling te stoppen begrijp ik niets van. Dat is in mijn ogen van groot belang, net als dat een verzorger het EHBO-diploma moeten bezitten.”

Klankbord

Als verzorger is Pieter Hoen voor de, zoals hij ze noemt, jonge honden van trainer Jaap van der Ploeg ook de man waar ze met hun problemen terecht kunnen als het eens even tegen zit ,,In een groep gebeurt gedurende een seizoen natuurlijk altijd wel wat. Het niet eens zijn met een wissel of verwachten dat je in de basis zou starten zijn daarbij maar twee voorbeelden. Dan komt een speler vaak even bij mij langs en dan wordt over dat onderwerp gesproken waarna ik leider Erik Dijkstra inschakel. Die licht, nadat hij met de speler gesproken heeft, Jaap in en dan wordt het probleem uitgepraat. Dat betekend overigens niet dat Jaap niet toegankelijk voor zijn spelers maar zo werkt het bij alle verenigingen in zowel het amateur als betaald voetbal nu eenmaal.”

FC Groningen

Als we het over het betaald voetbal krijgen blijkt dat de Leenster ook bij iedere thuiswedstrijd van FC Groningen actief is in een rol als EHBO’er. ,,Toen ik eenmaal mijn diploma had behaald werd ik tijdens een bijenkomst in de Euroborg, waar Henk Hagenauw als verzorger van FC Groningen ons vertelde over zijn ervaringen, benaderd door Bob Kasten om EHBO’er te worden bij de wedstrijden van FC Groningen in de Euroborg. Als een speler van FC Groningen of de tegenstander geblesseerd raakt komen wij als EHBO’er in het veld om eerste hulp toe te passen als dat nodig mocht zijn. Bob Kasten is verder verzorger bij tweede klasser Lycurgus en is iemand waar ik regelmatig contact mee heb.”

Zo ontwikkelt Pieter Hoen zich door zelfstudie, het lezen van vakliteratuur en contacten met collega-verzorgers steeds meer en waar niet alleen de spelers van FC LEO profijt van hebben. Vorig seizoen gebeurde het namelijk maar liefst vier keer( GEO, Poolster, SIOS en Stedum, js) dat een tegenstander van FC LEO een beroep op de Leenster moest doen bij het behandelen of vaststellen van een blessure. Als hij hier mee geconfronteerd wordt vind Hoen het zeer vanzelfsprekend dat hij zijn kennis ook ter beschikking van de tegenstander stelt. ,,Op dat moment telt maar een ding en dat is de gezondheid van de speler. Als ik dan door, zoals bij de doelman van SIOS gebeurde, goed te tapen ervoor kan zorgen dat hij nog wel als veldspeler actief kan zijn zal ik dat niet nalaten. Maar mocht het zo zijn dat spelers van omliggende verenigingen mij doordeweeks voor een blessurebehandeling zouden benaderen wordt het een ander verhaal. Ik heb namelijk een contract bij FC LEO en ik ben natuurlijk wel clubman. Dus op het veld een tegenstander behandelen vind ik prima maar daarbuiten is dat echter niet in beeld.”

Prognose

Het komend seizoen zal hij met de Leensters in de derde klasse acteren waarvan hij vindt dat die klasse niet het plafond van de Oranjehemden hoeft te zijn.,,Ik wil natuurlijk niet als een opschepper over te komen maar ik denk dat als we deze groep de komende jaren bijelkaar houden we zeker nog een duidelijke progressie kunnen maken. Als je alleen al kijkt wat op het gebied van voeding nog te verbeteren valt dan is daar nog veel winst te behalen. Ik merk dat spelers daar steeds bewuster mee omgaan. Er worden bepaalde afspraken gemaakt waar iedereen zich aan moet houden en ik moet zeggen dat mijn adviezen zeker niet in de wind geslagen worden.”

Een voorzichtige prognose richting het plafond van FC LEO qua sportieve prestaties durft Pieter Hoen in eerste instantie echter niet te doen maar uiteindelijk komt hij tot een opzienbarende conclusie. ,,Als de groep bijelkaar blijft, de talentvolle A-junioren, doorgroeien en de faciliteiten op het gebied van blessurebehandelingen zo blijven zoals ze nu zijn dan zou het mij niet verbazen dat wij in de toekomst misschien wel in de tweede klasse terecht kunnen komen.”