Peter Modderman: Oud-voetballer door toeval hardloper

Geschreven door Johan Staal op . Geplaatst in Tafel Gereserveerd

 

Velen veronderstellen waarschijnlijk  dat Peter Modderman een van de grondleggers is van de halve marathon die vanaf 1990 tussen Lauwersoog en Ulrum gelopen wordt. Niets is echter minder waar want de thans 60 jarige Ulrumer was in de eerste jaren niet eens bij het ondertussen niet meer uit de hardloopwereld weg te denken evenement betrokken.

Velen veronderstellen waarschijnlijk  dat Peter Modderman een van de grondleggers is van de halve marathon die vanaf 1990 tussen Lauwersoog en Ulrum gelopen wordt. Niets is echter minder waar want de thans 60 jarige Ulrumer was in de eerste jaren niet eens bij het ondertussen niet meer uit de hardloopwereld weg te denken evenement betrokken.

                      DSC01398

 

Peter Modderman, links op de foto, samen met voorzitter Theo Miljoen met de oorkonde behorend bij het erelidmaatshap van Artemis 

                   

,,De halve marathon tussen Lauwersoog en Ulrum werd in 1990 voor de eerste keer gelopen en zelf behoorde ik pas in 1992 tot de deelnemers wat ook nog puur toeval was. Ik voetbalde namelijk voordat ik in Ulrum kwam wonen bij Oranje Nassau in Groningen waar ik op mijn vijftiende een punt achterzette. Het voetballen bleef echter trekken want rond mijn drieëntwintigste jaar heb ik mij weer bij Oranje Nassau aangemeld. Conditioneel was ik ondertussen afgedaald tot een bedenkelijk niveau en ik stond dan ook regelmatig wissel bij het team waarvoor ik geselecteerd was. Dat begon me uiteindelijk te irriteren zodat ik overschrijving naar Lycurgus heb aangevraagd. Nadat ik in 1978 in Ulrum kwam wonen heb ik tot 1992 voor UVV’70 gevoetbald met mannen als Jan Fokkens, Henk van der Wiel, Fokke Danhof en Wiebes Valkema en dacht ik er dan ook niet aan om te gaan hardlopen. Het lopen trok mij aan een kant wel want in mijn schooljaren beheerste ik dat aardig en in de eerste twee jaar dat de halve marathon georganiseerd werd kriebelde het wel om het eens te proberen.

Toen Peter Modderman in 1991 samen met zijn vrouw Abelien op de fiets naar Lauwersoog trok om daar de lopers van start te zien gaan was een van de deelnemers Wob Meijering, toenmalig gemeentevoorlichter van de gemeente Ulrum. De beide Ulrumers kwamen elkaar na afloop weer tegen weet Peter Modderman zich twintig jaar later nog goed te herinneren. ,,De eerste woorden die Wob toen sprak herinner ik mij nog heel goed want eigenlijk werd mij op niet misverstane wijze duidelijk gemaakt dat ik tijdens de volgende editie ook van de partij moest zijn. Ik besloot de uitdaging aan te nemen en in het voorjaar van 1992 stond hij op een gegeven moment voor de deur met de medeling dat we gingen trainen zodat ik eigenlijk min of meer bij toeval de hardloopwereld in ben  gerold. Want als de halve marathon er niet was geweest had ik misschien wel nooit aan een hardloopwedstrijd meegedaan ”

Blessure

Het eerste jaar dat de inwoner van Ulrum op de deelnemerslijst stond werd echter geen doorslaand succes want een week voordat de loop zou plaatsvinden gooide een blessure bijna roet in het eten. Puur op karakter wist de toen ook nog voetballende gemeenteambtenaar uiteindelijk de finish te bereiken. Aan het eerste jaar had Modderman dus slechte herinneringen bewaard maar in 1993 was hij toch weer van de partij. Ondertussen maakte hij ook deel uit van de organisatie van de halve marathon waar hij, samen met de mannen van het eerste uur, Hans van der Heide, Henk Germeraad en de in 1999 toegetreden Annemarie Streelman nog steeds deel van uitmaakt. Een taak die in de beginjaren negentig al snel werd uitgebreid met activiteiten voor de Stichting Loopcircuit Stad en Ommeland waar de diverse lopen in werden ondergebracht, waarbij Modderman het secretariaat voor zijn rekening nam. Een veelomvattende takenpakket wat door de goedlachse Ulrumer direct wordt afgedaan met de opmerking dat stilzitten niet in zijn woordenboek voorkomt. Illustratief is daarbij het verhaal dat er werkelijk plasticzakken vol met de bij diverse lopen populaire T-shirts zijn weggegeven omdat ze werkelijk niet meer in de kasten te krijgen. Het opruimen van de T-shirts heeft echter ook een andere betekenis voor de Ulrumer gekregen want in 2005 werd er bij de gedreven hardloper prostaatkanker geconstateerd.

,,Op 4 juni 2005 deed ik aan de marathon van Stockholm mee en toevallig was Abelien ook mee. Die zag nadat ik over de finish was gekomen aan mijn gezicht dat ik niet in orde was. Ik liep de marathon in een tijd van 3 uur 21 minuten en 53 seconden wat een prima tijd was maar wat direct ook het begin was van een onzekere toekomst. Nadat ik mij bij mijn huisarts had gemeld en het ziekenhuis had bezocht volgde enkele dagen later de mededeling dat ik prostaatkanker had en dan moet je eerlijk zijn, dan stort je wereld even in. Toen ik thuiskwam was er niemand aanwezig en ik besloot dan ook om mijn loopschoenen aan te trekken. Ik heb mijn kop schoon gelopen zoals met dat zo mooi zegt en toen ik terugkwam van mijn loopje zag de wereld er al heel anders uit en zag ik het allemaal weer wat positiever. De afgelopen jaren ben ik zeven keer geopereerd maar ik merkte steeds dat mijn lichaam dat steeds goed aankon omdat ik er conditioneel goed voorstond. Toch leeft de man die een groot aantal marathons in binnen en buitenland heeft volbracht bij de dag en is hij ook geen persoon die graag terugkijkt in het verleden. ,,Door je ziekte ga je nog meer relativeren en zijn de dingen die vroeger misschien heel belangrijk waren worden opeens minder belangrijk. Ik hoop dat de medicatie goed blijven aanslaat maar je moet natuurlijk wel reëel blijven in het maken van bijvoorbeeld toekomstplannen.

Plannen waarin trouwens geen plaats meer is voor de Stichting Loopcircuit Stad en Ommeland want per 1 januari 2011 hield de stichting op te bestaan waar een duidelijke reden voor was volgens de secretaris. ,We, Peter de Vries, Aad van der Drift en ik, besloten om verschillende redenen er een punt achter te zetten en er is nu een vereniging opgericht die onze taken heeft overgenomen en door ons in het eerste half jaar geholpen zijn wat betreft het organiseren van de diverse lopen die er gelukkig nog steeds zijn.”

De ruim twintig jaar dat hij zich als actieve loper en medeorganisator zorgde ervoor dat hij op vijf januari 2011 het eerste erelid werd van Artemis uit Winsum voor zoals voorzitter Theo Miljoen zei de activiteiten waardoor Peter Modderman Artemis op de kaart heeft gezet. De afgelopen jaren schreef hij een zeer grote hoeveelheid wedstrijdverslagen voor de noordelijke bladen. Deze verslagen hadden een eigen en persoonlijke stijl, die vele lezers aansprak. Daarnaast heeft de het erelid van Artemis een grote bijdrage geleverd aan de noordelijke loopsport in het algemeen vanuit zijn bestuurlijke functies bij de internationale Halve marathon Lauwersoog - Ulrum en bij het Loopcircuit Stad en Ommeland. De voorzitter roemde ook zijn bijdrage als 'stille' adviseur binnen Artemis en initiërende rol bij de deelname van Artemissers aan vele buitenlandse marathons. Een rol waarover, net als zijn activiteiten binnen tal van andere besturen, hij zelf uiterst bescheiden over is. Een bescheidenheid die past bij zijn karakter als een sociaal bewogen persoonlijkheid dat door zijn omgeving op een geweldige manier werd beloond. Sinds 29 april 2011 mag Peter Modderman zich namelijk lid in de orde van Oranje Nassau wat voor de hoofdpersoon als een totale verrassing kwam.

Lintje

,,Mijn erelidmaatschap van Artemis kwam voor mij als een donderslag bij heldere hemel maar ik moet zeggen dat het lintje wat mij ten deel viel ook geweldig was uiteraard. De activiteiten die tot het erelidmaatschap en het lintje hebben geleid heb ik altijd met veel plezier gedaan en zal ook nog zeker blijven doen. Van enkele, zoals het zelf actief aan wedstrijden deelnemen en daar een wedstrijdverslag van maken heb ik door mijn ziekte helaas afscheid van moeten nemen maar dat is iets wat mij nu eenmaal is overkomen. Gelukkig is het mij gegeven dat ik in de buurt van Ulrum nog regelmatig, weliswaar op trimniveau, kan hardlopen en daar geniet ik nog steeds intens van. Het lopen van wedstrijden is door de duizenden kilometers gelopen hebbende Peter Modderman niet meer mogelijk maar binnen de organisatie van de loop van Lauwersoog naar Ulrum vervult hij nog steeds een belangrijke rol. ,,Binnen alle geledingen waarin ik nog actief ben wil ik dat zolang mogelijk volhouden uiteraard. Want naast het trimmen, zoals ik het lopen wat ik nu doe noem, zijn dat de dingen die mij iedere dag weer energie geven. Energie dat mij doet beseffen dat ik ondanks mijn ziekte  nog veel kan en mag doen.”

.