Gert Jan Doff (SC Loppersum): Een droomafscheid

Geschreven door Johan Staal op . Geplaatst in Tafel Gereserveerd

Op donderdag 16 juni 2011 kwam er definitief een einde aan de carrière van Gert Jan Doff in de hoofdmacht van SC Loppersum. Vier kampioenschappen en twee promoties zorgen ervoor dat de allrounder de geschiedenis in zal gaan als de man die tot nu toe alle successen van de op 1 juli 2011 vijfentwintig jaar bestaande voetbalvereniging uit Loppersum heeft meegemaakt.

Op donderdag 16 juni 2011 kwam er definitief een einde aan de carrière van Gert Jan Doff in de hoofdmacht van SC Loppersum. Vier kampioenschappen en twee promoties zorgen ervoor dat de allrounder de geschiedenis in zal gaan als de man die tot nu toe alle successen van de op 1 juli 2011 vijfentwintig jaar bestaande voetbalvereniging uit Loppersum heeft meegemaakt

 bron: Ommelander Courant                                                                                     door: Johan Staal

 

 

Gert_Jan_Doff_3

 

gertjan_doff_en_jan_van_dalen

 

Vierentwintig jaar

 Vierentwintig jaar speelde Gert Jan Doff voor het eerste elftal van Loppersum en geen vijfentwintig zoals het verhaal de ronde doet in zijn geboortedorp en omstreken.,,Rond de laatste promotiewedstrijd vorig jaar tegen Wykels Hallum werd dat zo gebracht maar dat verhaal klopte niet. Ik heb in het eerste jaar nadat SC Loppersum uit een fusie tussen v.v. Loppersum en c.v.v. LVC was ontstaan aan het eind van dat seizoen twee wedstrijden met het eerste elftal voor de Noorderkrantbokaal gepeeld. Dat jaar speelde ik echter geen wedstrijden in competitieverband voor het eerste elftal waar verandering in kwam toen Hemmo Battjes met ingang van het seizoen 1987-1988 trainer werd. Samen met Johan Vink, Folkert Kadijk, Jos van Geel en Jan Smit maakte ik vanuit de A-junioren de overstap naar het eerste elftal waarvoor ik uiteindelijk vierentwintig jaar ben uitgekomen.”

 

 

Regioselectie

Die lange periode zorgde ervoor dat het SC Loppersum-trainer Jaap Danhof  geen enkele moeite koste om een team van voetballers samen te stellen die bijna vijfentwintig jaar als tegenstanders voor Gert Jan Doff hadden gefungeerd. Hans Oosting, Henk Zantinga, Wim van Zanten, Ronnie Medema, Andre Swieringa en Jan Jaap Zijlstra waren nog maar enkele namen die donderdag 16 juni in Loppersum acte de precence gaven om Gert Jan Doff een geweldig afscheid te bezorgen.” Een periode waar de routinier met veel plezier op terugkijkt waar op 16 juni definitief een eind aan kwam hoewel Gert Jan eigenlijk had besloten om er na het seizoen 2009-201 een punt achter te zetten.

 heerenveen-gert_jan_doff

In de basis

‘Ik kwam aan het einde van het seizoen 2009-2010, een week voor het beslissende duel tegen Wykels Hallum om precies te zijn, terug uit Afghanistan en werd door Jaap Danhof direct weer bij de selectie gehaald. We kampten met een groot aantal blessures waardoor ik in de basis begon in tegen Wykels Hallum. Voor mijzelf had ik besloten om er een punt achter te zetten wat het eerste elftal betrof maar nadat we door de 4-0 overwinning promoveerden naar de tweede klasse besloot ik er nog een jaar aan vast te plakken waar nu een einde aan gekomen is.”

 

Roelf Folkersma

Een afscheid dat, zoals de hoofdpersoon zelf al aangaf, definitief was en dat de zelf in april 2010 gestopte scheidsrechter Roelf Folkersma  deed besluiten om nog een keer als arbiter tijdens een voetbalwedstrijd actief te zijn. ‘Toen ik door Loppersum gebeld werd voor dit duel besloot ik het na rijp beraad te doen. Het is echter eenmalig omdat ik veel respect heb voor de carriere van een geweldige voetballer. In de wedstrijden waren we het niet altijd met elkaar eens maar na de wedstrijden was dat weer over en dat waardeer ik zeer in Gert Jan Doff.”

Op het moment dat Roelf Folkersma deze mooie woorden sprak druppelden zijn teamgenoten van nu en in de toekomst en tegenstanders van vroeger en nu de kantine van Loppersum binnen en fietste Gert Jan Doff richting het sportcomplex van SC Loppersum waarbij hij vast nog wel even teruggedacht zal hebben aan de voorbereiding op het seizoen 2010-2011. De routinier besloot namelijk  om voor een basisplaats te gaan in het debuutjaar van de Lopsters in de tweede klasse. Een vervelende blessure gooide echter roet in het eten voor Gert Jan Doff zo vertelde de afscheidnemende voetballer enkele weken eerder. ‘Toen ik eenmaal had besloten om er nog een jaar aan vast te knopen probeerde ik wel om een basisplaats te veroveren. In de voorbereiding liep ik echter een vervelende achillespeesblessure op waardoor ik enkele weken was  uitgeschakeld en een basisplaats er bij de start van de competitie niet in zat voor mij.”

 

Begrip

Een stevige streep door de rekening van de in Assen gelegerde beroepsmilitair die, eenmaal hersteld van zijn blessure, op de bank terecht kwam waar de routinier alle begrip voor had.

,,We kenden een uitstekende start in de competitie en hadden eind oktober uit negen wedstrijden zeventien punten behaald. Dat was duidelijk meer dan de critici verwacht hadden en voor trainer Jaap Danhof was er dan ook geen enkele aanleiding om het team te wijzigen. Daardoor bleef mijn inbreng beperkt tot wat invalbeurten en kwam ik op een punt dat ik voelde dat een rol als invaller het maximaal haalbare was voor mij richting het einde van het seizoen.”

 

Emotie

Een invallersrol die op 16 juni duidelijk niet weggelegd was voor de geboren en getogen Lopster want toen hij rond de klok van half acht het hoofdveld opkwam was de verrassing duidelijk van zijn gezicht af te lezen bij het zien van al zijn voetbalvrienden waar hij mee en tegen had gevoetbald. Een mooi moment vol emotie was er even later ook toen de afscheid nemende Gert Jan Doff samen met zijn ouders, door de jaren heen zijn trouwste fans, op de foto ging en mevrouw Doff de volgende woorden sprak.

‘Mooi om dit mee te maken dat hij samen met voetballers waar hij altijd tegen gespeeld heeft afscheid mag nemen en waar hij wedstrijden tegen gespeeld heeft  waar ik de verslagen allemaal van  bewaard heb. Daar komt nu een einde aan wat als ik eerlijk ben goed is. Gert Jan heeft een mooie carrière gehad waar hij met veel plezier en met trots op terug kan kijken al was hij het laatste jaar meer invaller dan basisspeler.

Beloning

 

De rol van invaller bleef de Lopster tot en met de laatste wedstrijd op een voorbeeldige wijze vervullen wat door trainer Jaap Danhof op een prachtige wijze werd beloond. In het bekertoernooi behoren de Lopsters de laatste jaren regelmatig tot de ploegen die de laatste zestien bereiken. In de editie 2010-2011 was dat ook het geval en kwam in maart 2011 Harkemase Boys als volgende tegenstander uit de bus. Jaap Danhof besloot in dat duel Gert Jan Doff en de andere routinier, Martijn Pilon, een basisplaats te geven als dank voor hun inbreng in de groep.

,,Dat tekent het karakter van Jaap helemaal want menig trainer had deze beslissing niet genomen en dat gebaar waardeer ik nog steeds enorm.”

Zo werd het dus regelmatig een plaats op de reservebank en waren er zelfs duels bij waarin trainer Jaap Danhof geen beroep op hem deed.. Langs de kant genoot de routinier tijdens die wedstrijden vaak met volle teugen van het spel van zijn teamgenoten zo verteld hij.

,,Als wisselspeler kon ik soms echt genieten van de wijze waarop wij speelden en ik vond het dan mooi om te zien hoeveel moeite tegenstanders soms met ons spel hadden. Maar ook besprak ik tijdens de wedstrijden vaak situaties met Jaap die altijd openstaat voor goed bedoeld advies.” Maar op 16 juni had hij als coach

Hemmo Battjes, de man waaronder hij in het eerste elftal debuteerde in competitieverband.

 

Routine

Die was samen met Henk Buikema verantwoordelijk voor de opstellingen zodat er even later gevoetbald kon worden in Loppersum waar snel duidelijk werd dat de regioselectie duidelijk over een karrenvracht aan routine en voetbalkwaliteiten beschikte. Hans Oosting( v.v Godlinze), Jan Jaap Zijlstra en ook Andre Swieringa lieten zien dat ze het voetballen, en het geval van Hans Oosting het keepen, nog niet verleerd waren. Maar ook mannen als Aldrik van der Ploeg (De Fivel), Ronnie Medema( v.v Middelstum) en Theo Buikema waren niet van plan om zich door SC Loppersum van de mat te laten spelen zodat het al snel een echte wedstrijd werd waarin het onderling respect bij alle spelers figuurlijk op het voorhoofd stond. Een respect dat Gert Jan ook heeft richting zijn trainer Jaap Danhof als trainer van SC Loppersum

Trainers

,,Jaap als trainer maar ook als persoon is goud waard voor SC Loppersum en kan zijn gedrevenheid goed overbrengen op de groep. Maar hij kan ook goed relativeren en belangrijk voor de sfeer binnen de club en dat is ook een kwaliteit die belangrijk is tegenwoordig. Vooropgesteld, met de ene trainer heb je nu eenmaal een betere band dan met de andere maar enkelen zijn me naar al die jaren nog goed bijgebleven. Ik zal de trainer waar ik in het seniorenvoetbal onder debuteerde, Hemmo Battjes, bijvoorbeeld niet gauw vergeten. Hemmo benaderde het voetballen op een eenvoudig manier en was verder een zeer aimabele en enthousiaste trainer die overal voor open stond. Als een oefening bijvoorbeeld niet ging zoals het moest gaan dan stond hij open voor adviezen van bijvoorbeeld Martin Jurna. Die voetbalde in die periode bij ons en bouwde een oefening dan wat om zodat het wel liep zonder dat Hemmo zijn gezag daar door aangetast werd. Nu zou dat niet meer werken omdat spelers tegenwoordig veel mondiger zijn dan wij vroeger waren en een trainer direct een bepaalde stempel zou krijgen. Als ik kijk naar wat voor studies mijn teamgenoten tegenwoordig bijvoorbeeld volgen moet je als trainer aardig wat bagage hebben om je ook verbaal staande te kunnen houden in een groep. Dat lukte een andere trainer die ik ook hoog heb zitten, Dirk Vink, uitstekend. Dirk had een speciale manier van aanpak en was duidelijk prestatiegericht. Hij kon het echter goed overbrengen richting de oudere spelers maar ook naar de jeugd. Dirk had de naam een clown langs de lijn te zijn maar daarmee wordt hij in mijn ogen tekort meegedaan. Hij bespeelde het publiek en de arbitrage en heeft ons op die manier weleens aan een overwinning geholpen. Veel mensen keken echter alleen maar naar de buitenkant waardoor er een bepaalde beeldvorming rond Dirk onstond die op zijn gedrag langs de lijn gebaseerd was. Maar als je Dirk beter leerde kennen dan zag je een heel andere Dirk Vink die ik niet alleen als trainer maar ook als persoon erg waardeer.”

Naast de twee kampioenschappen in de periode met Hemmo Battjes en de twee titels die er tussen 2004 en 2006 werden behaald onder trainer Dirk Vink was de promotie in juni 2010 met Jaap Danhof het absolute hoogtepunt in de carrière van de Lopster.

,,In het seizoen 2001-2002 promoveerden we samen met Jaap Danhof naar de vierde klasse maar wat er in 2010 gebeurde was helemaal ongekend. Ik heb door mijn verblijf in Afghanistan niet alles meegekregen maar op een bepaald moment stonden we zelfs in de gevarenzone en dreigde degradatie naar de vierde klasse. Maar iedereen weet de uiteindelijk fantastische afloop en we uiteindelijk promoveerden naar de tweede klasse waardoor SC Loppersum voor het eerst in zijn historie in de tweede klasse uitkwam.”

 

Rode draad

Er werd ondertussen flink doorgewisseld in beide teams en ook Ruben Danhof kwam naar de kant. Voor de jonge voetballer was dit ook een speciaal duel want, zo vertelde Danhof, de gestopte routinier loopt als jarenlang als een rode draad door zijn carrière heen.

,,Gert Jan was in de F, E en D-junioren mijn trainer en de band die wij toen al hadden is later alleen maar hechter geworden. Dat ik vorig jaar in Harkema samen met Gert Jan in het eerste team speelde toen Loppersum promoveerde naar de tweede klasse is voor mij een van de hoogtepunten in mijn nog jonge carrière.” Ook de routinier is nog steeds trots op de prestatie van SC Loppersum  maar de toch plaatst de liefhebber een kleine kanttekening bij de promotie.

,,Vooropgesteld, je moet altijd voor het hoogste gaan als vereniging maar we moeten wel reëel blijven. Naar verre uitwedstrijden gaan we tegenwoordig met de bus en dat kost veel geld. Dit eerste jaar in de tweede klasse gaat fantastisch wat hopelijk zo blijft. Maar mocht het eens een jaar wat minder gaan dan moet de bus wel vol. Daar komt bij, en daar ben ik misschien wel teveel een romanticus in, wedstrijden tegen Middelstum, Corenos, de Heracliden zijn voor mij nog altijd de wedstrijden met een speciaal tintje doordat er dan vaak veel publiek langs de lijn staat.”

Het komend seizoen als hij zijn loopbaan in het vierde elftal voortzet zal de publieke belangstelling ook niet groot zijn maar dat maakt Gert Jan Doff niet meer uit.

Gezin voorrang

,,Door mijn werk bij het leger ben ik regelmatig van huis en ik het mijn vriendin Linda en onze kinderen Lieke, Carlijn en Tije niet langer aandoen dat ik nog een seizoen met het eerste elftal naar verre uitwedstrijden ga. Ik ga lekker samen met onder andere mijn broer Ferry in het vierde voetballen waar ik veel zin in heb. Jaap heeft mij wel gevraagd of ik mij niet beschikbaar wilde stellen voor het tweede en ongetwijfeld zal dat ook wel een keer gebeuren dat ik uit nood met het tweede meespeel maar structureel wordt het niet.”

Zo kwam er een einde aan de loopbaan van de 41 jarige Gert Jan Doff als voetballer van het eerste elftal van Loppersum. Een carrière waarover hij zelf zeer bescheiden doet maar die hem de geschiedenis in doet gaan als de meest succesvolle voetballer van SC Loppersum ooit waar ondertussen vrolijk doorgevoetbald en de coryfeeën lieten zien het voetballen nog niet verleert te zijn zoals Henk Zantinga.

Zantinga liet in de tweede helft zien dat hij samen met Hans Oosting niet voor niets jarenlang tot de beste keepers in het verspreidingsgebied van de Ommelander Courant behoorde want ook nu wist de ervaren doelman nog enkele doelpogingen knap te verijdelen. In de tweede helft werd echter ook zichtbaar dat de hoofdpersoon van deze avond geblesseerd aan het duel was begonnen en eigenlijk niet verder kon. Er werd nog wel geprobeerd om hem in scoringspositie te brengen maar duidelijk was te zien dat het niet meer ging. Scheidsrechter Roelf Folkersma voelde dat uitstekend aan en gaf hem na ruim een half uur spelen symbolisch eerst de gele en daarop volgend de rode kaart zodat er na bijna vijfentwintig jaar een einde kwam aan de imposante carrière van Gert Jan Doff in het eerste elftal van SC Loppersum.

Grandioos afscheid

Na afloop werd de afscheid nemende voetballer uitgebreid in het zonnetje gezet en bedankte Gert Jan Doff alles en iedereen voor het prachtig afscheid dat ze hem hadden bezorgt.

,,Dat ik op deze manier, met voetbalvrienden waar je mee en tegen hebt gevoetbald, afscheid mag nemen betekend veel voor me. Daar wil ik iedereen voor bedanken want echt het was grandioos en werkelijk een complete verrassing.”