'De Langelandjes" stellen zich ieder een eigen doel

Geschreven door Johan Staal op . Geplaatst in Tafel Gereserveerd

 De een wil nog een jaar vlammen de andere weet niet waar zijn plafond ligt en de derde had dertig jaar geleden aan zijn droom moeten beginnen.

De een, wil nog een jaar vlammen de andere weet niet waar zijn plafond ligt en de derde had dertig jaar geleden aan zijn droom moeten beginnen.

                                             jwp

Willy, Jolanda en Peter Langeland zijn nog niet klaar met het stellen van doelen      foto: Lisa Langeland

 

Drie verschillende doelen binnen de familie Langeland waar vader Willy de nestor van is. Een trio gedreven sporters die allen wat de toekomst betreft een bepaald doel voor ogen hebben die de sportcarrières van het drietal dan ook nog steeds bepalen. Willy Langeland werd tweeënzestig jaar geleden in Wehe den Hoorn geboren en begon zijn sportloopbaan als voetballer bij de voetbalvereniging in het nabijgelegen Eenrum. Nadat hij een groot aantal jaren bij de roodbaadjes had gespeeld volgden er door verhuizingen Groninger Boys, DIO Groningen, Bedum en CVVB als de verenigingen waar hij in de diverse teams tegen een balletje trapte. Naast actief voetballer was hij ook een seizoen als grenstrechter actief bij het eerste elftal van CVVB. Tijdens zijn loopbaan als voetballer werd echter duidelijk dat zijn interesse richting de individuele sporten ging wat uiteindelijk betekende dat hij rond zijn dertigste als wielrenner en schaatser actief werd. Twee sporten die zo bleek tijdens het gesprek dat ik met ‘De Langelandjes” had hem nu op 62 jarige leeftijd nog ongelofelijk veel energie geeft.

 

Passie

‘Het zelf sporten vind ik nog steeds prachtig waardoor ik, ook nu ik de zestig gepasseerd ben, nog steeds de kracht heb om mijn eigenlijke passie verder uit te breiden.” Die passie van Willy zal hij aan het einde van de avond laten zien en behelst zijn activiteiten als materiaalverzorger van diverse schaatsers en schaatssters die in het marathoncircuit actief zijn. Zijn activiteiten in Bedum werd in de wereld van het marathonschaatsen snel bekend. Men zag met hoeveel passie hij voor het materiaal van zijn dochter Jolanda zorgde en al snel kwam dan ook de vraag of hij ook voor andere schaatsers en schaatssters het materiaal wilde verzorgen.

‘Doordat ik samen met mijn vrouw Lisa altijd met Jolanda meeging gaf ik mijn ogen goed de kost. Daardoor zag ik dat het slijpen van schaatsen te leren was en ik besloot dan ook een poging te doen. Dat ging vrij aardig en in 2008 besloot ik aan het verzoek te voldoen en sleep ik ook voor andere rijders en rijdsters zodat hier regelmatig een schaatser of schaatster over de vloer komt.” De nog drie dagen per week bij Essent werkzaam zijnde Willy Langeland heeft er dan ook spijt van dat hij niet eerder de stap gemaakt heeft om in de schaatswereld zich op het verzorgen van schaatsen toe te leggen. De naam die hij in drie jaar heeft opgebouwd mag namelijk groot genoemd worden waar hij zelf echter zeer bescheiden over is. De gezichten van Peter en Jolanda spreken echter boekdelen want beide zijn trots op hun vader die op latere leeftijd nog zo actief is.

Peter:‘Hoe vaak hoor je niet dat beginnende zestigers zich steeds meer terugtrekken uit het maatschappelijke en sociaal leven. Daar is bij Willy nog geen sprake van is wat voor ons een rijk bezit is.” De vader van de op 22 maart dertig jaar geworden tweeling komt trouwens tot een opvallende constatering als de eerste stappen van het duo op het ijs tersprake komt. Dat was namelijk het mooie van het gesprek aan de Weegbree, qua onderwerpen vlogen we van de hak op de tak en niets is leuker dan dat.

tweeling

De eerste schreden op de ijsbaan voor Peter en Jolanda

Meer aanleg

‘Peter had in eerste instantie meer aanleg voor het schaatsen dan Jolanda maar koos uiteindelijk voor het voetballen. Een keuze die mijn vrouw Lisa en ik prima vonden omdat het in onze ogen belangrijk was dat ze beide aan sport deden.” Zo scheidden de wegen van de tweeling zich qua sport dan ook en werd het ook voor de ouders van Peter en Jolanda op een gegeven moment een kwestie van keuze, s maken verteld Willy.

‘Toen Jolanda richting het marathonschaatsen ging gebeurde het vaak dat we de eerste helft Peter zagen voetballen en dat we daarna richting Alkmaar, Heerenveen, Den Haag of ergens anders in Nederland reden waar Jolanda moest rijden. Wat dat betreft zijn we heel wat keren door Nederland gecrost, zegt hij met een lachend gezicht en kijkt daarbij met een scheef oog naar ‘hoofdschuldige” Jolanda. Die begint op haar buurt te lachen en komt dan met het opzienbarende nieuws dat het aantal kilometers dat vader en moeder Langeland voor haar ‘moeten” rijden duidelijk minder zullen worden in de toekomst. Nog een seizoen wil de Bedumse ‘vlammen’ en dan zal ze namelijk een punt achter haar prachtige loopbaan zetten.

‘Dan heb ik elf seizoenen in het marathonwereldje rond gereden en wordt de tijd voor andere dingen in het leven. Maar het komende seizoen zal ik nog in het peloton rondrijden.” Bij de laaste opmerking beginnen Willy en Peter te lachen en krijgt de frêle schaatsster van haar broer te horen dat ze gewoon kan zeggen dat ze nog voor een grote prijs gaat.

Peter:‘Je kunt gewoon zeggen dat je komend seizoen nog een keer volle bak voor een mooi prijs gaat rijden. Iedereen die jou een beetje kent weet dat jij niet als figurant een jaartje in het peloton mee gaat rijden.” Die woorden worden door Willy bevestigd waarop Jolanda toegeeft dat ze er alles aan zal doen om niet anoniem afscheid te nemen van het marathonschaatsen.”

Jolanda:’Natuurlijk is het een droom van me om met een grote prijs afscheid te nemen maar dat hangt van heel veel factoren af. Daarom moet je altijd voorzichtig zijn met bepaalde uitspraken.”

1302859846Nthialf1

Jolanda in actie in Thialf

 

Het seizoen 2010-2011 was wel redelijk succesvol voor Jolanda Langeland mede door de lange periode dat er op natuurijs geschaatst kon worden. Vaak was haar naam bij de eerste vijf te vinden wat mij de opmerking deed ontlokken dat het ook financieel gezien een mooi seizoen zal zijn geweest. De hilariteit bij het trio na deze opmerking geeft aan dat ik het volledig mis heb want het prijzengeld blijkt niet hoog te zijn in de schaatswereld. De premies worden binnen de ploeg ook nog eens verdeeld wat Willy de kreet doet ontlokken dat er voor de meeste rijders of rijdsters geld bij moet.

Willy:‘Als je tegenwoordig geen goede sponsor hebt dan moet er gewoon geld bij. Voor een paar wedstrijdschaatsen betaal je tegenwoordig minimaal 1200 euro en ook schaatskleding is niet goedkoop. Dus is sponsoring, wat qua bedragen duidelijk terugloopt, erg belangrijk want als ze het van prijzengeld zou moeten hebben dan heeft ze nog geen droog plakje brood.”

Ghana

Brood maar dan in een heel andere context komt ook tersprake als we het krijgen over de reis die Jolanda binnenkort gaat maken. De sinds 1 maart, samen met haar vriend Nick Bronsema, weer in Bedum neergestreken schaatster zal namelijk 1 mei voor tien weken naar Ghana vertrekken waar ze in weeshuis Hanukkah Children, s Home gaat werken. Het weeshuis dat gevestigd is in Sunyani streeft er naar om weeskinderen bij hun eigen familie te laten opgroeien. Familiebanden in West Afrika zijn sterk en spelen een belangrijke rol in het dagelijks leven. Binnen de familie wordt voor elkaar gezorgd. Bij het plaatsen van kinderen wordt altijd kritisch gekeken naar de omstandigheden waarin het kind leeft. Alleen kinderen die echt alleen zijn, verwaarloosd worden of geen kans hebben op een beter leven, worden in Hanukkah Children's Home verzorgd verteld Jolanda.

Jolanda:’ Het is een hele onderneming maar ik heb er ongelofelijk veel zin in. Dat enthousiasme wordt Peter, mijn vader en moeder niet gedeeld hoewel Peter nog wel overwogen heeft om mij te vergezellen naar Ghana.”Dit wordt inderdaad door Peter bevestigd die echter op enkele problemen stuitte waardoor het bij plannen bleef.

‘Ik heb er wel over nagedacht om met Jolanda mee te gaan maar praktische problemen deden mij besluiten om er van af te zien. Mijn werk bij de gemeente Groningen maar ook de resultaten bij CVVB deden mij besluiten om het uiteindelijk niet te doen.” Daar kwam bij dat de middenvelder enkele maanden geleden bij de technische staf van CVVB, Rolf de Boer en Remy van der Wal, aan heeft gegeven dat hij met zijn laatste seizoen als speler van het eerste elftal bezig was

Peter: ‘Ik ga me na dit seizoen toeleggen op het schaatsen en wielrennen, en treed daarmee in de voetsporen van mijn vader die dat ook rond zijn dertigste deed zegt hij lachend. Die wending in zijn sportieve leven kan hij zich al op verheugen maar toch zal hij bepaalde onderdelen van het voetballen zeker gaan missen weet de middenvelder van CVVB te vertellen.

Kleedkamerhumor

‘De kleedkamerhumor is daar een van dat is een ding wat zeker is. Die uitgesproken voetbalhumor viel mij namelijk ten deel toen in oktober 2010 dé foto van Jolanda in het DvhN verscheen. Ewoud Broeksma(www.ewoudbroeksma.com) had ons benaderd om als tweeling mee te werken aan een fotosessie voor een sportcolumn dat iedere zaterdag in het dagblad verscheen. Daarin werden sporters op een mooie manier naakt gefotografeerd. Ik voelde daar, gezien mijn baan bij de gemeente Groningen, niet voor maar Jolanda wel. Toen ik die bewuste zaterdag bij de bus kwam, we hadden toevallig een ver uitduel, lag het dagblad, en je raad natuurlijk wel met welke pagina open, al voorin de bus.” Nog steeds kunnen ze er alle drie om lachen waarbij Willy helemaal van niets wis dat hij zijn dochter, die als secretaresse bij Lentis werkt, op die manier in de krant zou zien ‘schitteren.”

‘Ik wist echt van niets maar vond het geweldig. Dat zijn dan ook beslissingen die ze heel goed zelf kunnen nemen waarbij het niet uitmaakt of het nu om een foto gaat of je besluit te stoppen als voetballer.” We praten nog even door over het stoppen als voetballer en komen er enkele namen ter sprake zoals assistent-trainer Remy van der Wal

, Met onze huidige assistent-trainer, Remy van der Wal heb ik zelf nog in het eerste gespeeld wat natuurlijk een band schept. Remy is een echte clubman en leeft ook nu nog steeds voor het voetbal. Hij is erg belangrijk binnen de technische staf en voegt ook echt wat toe. Bij sommige clubs is het vaak zo dat een assistent weinig te vertellen heeft de wisselwerking tussen Rolf en Remy is prima.” Maar ook een andere CVVB-er zijn naam valt en dat is die van de ernstig zieke Jan van Dijken, de man waarvoor Peter met onder andere Olaf Kessels en toenmalig hoofdtrainer René Wollerich op 22 mei 2010 een erewedstrijd voor organiseerde. Peter: ‘ Dat was een zeer speciale wedstrijd voor een zeer speciale man.

Peter1_CVVB-Viboa

De derby tegen VIBOA speelde Peter Langeland dit seizoen voor de  laatste keer  foto: Egbert Euser

Jan van Dijken

We speelden met CVVB tegen een team die Jan had samengesteld. Een prachtige wedstrijd voor een man die als trainer/coach voor zijn pupillen door de dikste muren ging om een bepaald resultaat te behalen met zijn team. Daarnaast bezit hij de gave dat hij als geen ander een wedstrijd of speler kan analyseren. Als scout zou hij voor een betaalde club geweldig zijn geweest. Ik durf dan ook te zeggen dat de betaalde clubs in het noorden hebben liggen slapen.” Zo loopt het gesprek naar zijn einde en komen we nog een keer terug op de doelen in het verdere sportleven van de ‘Langelandjes”. Dan zal het ongetwijfeld gebeuren dat bergen als de Mont Ventoux of de Alpe ‘d Huez weer op het programma zullen komen te staan. Dan zal moeder Lisa, die als baliemedewerkster in sportcentrum Kardinge werkt, weer voor de catering garant staan. Bergen van de buitencategorie, zoals de twee reuzen in de Tourkaravaan genoemd worden, zullen dan beklommen worden. Een benaming, buitencategorie die ook opgaat voor de familie Langeland waar de twee generaties nog steeds met het bijstellen van hun doelen bezig zijn. De nestor wil nog graag doorgroeien naar iets groters, de schaatster wil naar een ander doel in haar leven en de teamsporter wil kijken waar zijn plafond als individu in de sport ligt. Mooie doelen waar velen een voorbeeld aan kunnen nemen

logo_1