Jan Herman Teeninga): ‘VEV’67 heeft zijn plafond nog niet bereikt.”

Geschreven door Johan Staal op . Geplaatst in Tafel Gereserveerd

De voetballoopbaan van VEV’67-middenvelder Jan Herman Teeninga begon in Grootegast bij de gezamelijke jeugdafdeling van G.O.C. wat stond voor Grootegast/ Oranje’58 Combinatie.

De voetballoopbaan van VEV’67-middenvelder Jan Herman Teeninga begon in Grootegast bij de gezamelijke jeugdafdeling van G.O.C. wat stond voor Grootegast/ Oranje’58 Combinatie.

                  janherman

                                    Jan Herman Teeninga ( VEV'67) aan de bal in het duel tegen ZFC Zuidlaren

Nadat Jan Herman Teeninga een jaar voor Oranje’58 was FC Grootegast de vereniging waarvoor hij in eerste instantie ging spelen. In zijn geboortedorp werd al snel duidelijk dat de jonge voetballer  duidelijk aanleg voor het spelletje had wat ook de scouts van de KNVB opviel.

‘In mijn jeugdjaren werd ik op een gegeven moment gescout voor het jeugdplan Nederland waar ik in diverse jeugdselecties heb gespeeld wat een geweldig leerzame periode is geweest. Je leerde er met betere voetballers samen spelen en de trainers, zoals bijvoorbeeld  Ruud Dokter, waren natuurlijk van een ander niveau dan dat ik in Grootegast gewend was.”

 Voetbalschool

Jan Herman kwam , doordat hij in de diverse selecties van de KNVB van het district Noord speelde, en door zijn goede prestaties bij FC Grootegast uiteraard, op een gegeven moment ook bij de scouts van FC Groningen in het boekje te staan. Hij kreeg in die periode dan ook een uitnodiging voor de voetbalschool van FC Groningen waardoor er niet alleen voor hem, maar zeker voor zijn vader een drukke periode aanbrak weet de middenvelder van VEV’67 zich nog goed te herinneren.

‘Voor mijn vader betekende dat als chauffeur van mij bijna heel Nederland doorreisden omdat ik weer ergens moest spelen of trainen. Dat was soms redelijk hectisch maar beide hebben we die periode als erg leuk ervaren.” In die periode liep de verder niet echt blessuregevoelige Jan Herman Teeninga echter tegen een blessure aan die hem een selectiewedstrijd voor Oranje onder de 15 koste.

'Ook nu ben ik nog geen speler die snel geblesseerd raakt maar uitgerekend op het moment dat ik voor dat selectieduel werd uitgenodigd liep ik een vervelende schouderblessure op. Nog steeds vind ik dat jammer want laten we eerlijk zijn zoiets wil je als voetballer natuurlijk allemaal wel een keer mee maken.” Doordat hij regelmatig geselecteerd werd voor de regionale selecties werd snel duidelijk dat zijn plafond ook  als amateurvoetballer niet bij Grootegast zou liggen.

Minder kans

‘Als je vanuit een kleine vereniging als Grootegast doorstroomt naar jeugdselecties van de KNVB dan mag je er wel vanuit gaan dat je aardig kunt voetballen. Want, en dat was toen al zo en zal nu niet anders zijn, de scouts van de KNVB en BVO, s komen toch regelmatiger bij verenigingen als GVAV Rapiditas, VEV’67 of VIBOA. Dat zijn nu eenmaal verenigingen met een grotere jeugdafdeling waar procentueel meer talent rondloopt. Bij kleinere clubs komen ze een keer na een tip of  zien ze een speler bij toeval spelen. Maar ik begreep rond mijn achttiende wel wilde ik als voetballer hogerop ik niet bij Grootegast moest blijven spelen.” Uitgerekend in die periode werd hij door toenmalige VEV’67-trainer Fred Schreuder en de helaas veel te vroeg overleden elftalleider Cees Riebroek benaderd of Jan Herman er voor voelde om voor VEV’67 te komen spelen.

‘Dat vond ik natuurlijk geweldig dat ik gevraagd werd want VEV’67 speelde toen in de tweede klasse terwijl ik met Grootegast in de vijfde klasse uitkwam.” De jonge middenvelder voelde zich direct thuis bij de zaterdagclub uit Leek waar hij direct getroffen werd door de manier waarop hij als nieuweling opgevangen werd.

‘Dat was echt mooi en ik voelde mij dan ook direct op mijn gemak bij VEV waar ik in eerste instantie tot mijn vierentwintigste met heel veel plezier heb gevoetbald.”

Plafond

De tegenwoordig als fiscalist in Gorredijk werkzaam zijnde Jan Herman Teeninga woonde ondertussen in de stad Groningen en wou toch eens kijken waar zijn plafond als voetballer daadwerkelijk lag. Doordat ook in het amateurvoetbal bijna niets meer geheim blijft werd hij dan ook al snel benaderd door eerste klasser Oranje Nassau. De middenvelder besloot voor aanvang van het seizoen 2004-2005 te verkassen naar de vereniging die zijn wedstrijden op Coendersborg afwerkt. Twee jaar zou hij er spelen waarbij het eerste jaar als geweldig werd ervaren maar het tweede duidelijk minder was. Hoewel er in die periode een kampioenschap werd behaald vond Jan Herman het niet erg dat VEV’67 hem benaderde of hij niet weer in Leek wilde komen spelen. 

‘Samen met Kees Pranger, die toen bij GRC voetbalde, ben ik toen teruggegaan naar VEV dat net kampioen in de tweede klasse was geworden zodat we bij een eerste klasser terecht kwamen. Kees heeft het al verteld maar inderdaad spelen we al jarenlang voor VEV maar uitgerekend in het kampioensjaar, 2005-2006, waren we er niet bij.” Zelfs jaren later worden Jan Herman en Kees daar nog weleens aan herinnerd door de  overige drie leden, van de ondertussen beroemde ‘Bende van vijf” die naast Kees en Jan Herman uit Marum-speler Marcel Poll, oud- elftalleider Johan Sap en Martin Kijlstra, spelend voor GVAV-Rapiditas, verantwoordelijk voor zijn. Als dit onderwerp tersprake komt begint de in totaal achtentwintig competitiedoelpunten voor VEV’67 gescoord hebbende Jan Herman Teenstra , bijgenaamd, De Teen” al bij voorbaat te lachen.

 Mailverkeer

‘Dat mailverkeer begint op vrijdag al met elkaar, succes” wensen voor de wedstrijden in het weekend en dat gaat dan maandagmorgen verder. Rond half negen komt de eerste e-mail van de winnaar van het weekend binnen en dat gaat de hele dag door. Dat zijn momenten die ik koester want dat maakt het voetballen zo mooi dat zoiets kan. Soms heerlijk relativerend en een andere keer weer cynisch maar allemaal met dezelfde passie voor het voetballen. Hoewel onze bazen er niet altijd even blij mee zullen zijn genieten we er alle vijf van.” Zo worden dan de prestaties besproken van de teams waarvoor ze nu actief zijn waarbij VEV’67, door de achtergronden van de ‘vijf” uiteraard regelmatig aanbod komt. Dan hebben ze het over de toekomst van VEV en wordt de conclusie dat de toekomst er in Leek goed uitziet. De club staat op dit moment op een vijfde plaats in de tweede klasse J maar volgens de routinier is de rek er nog niet uit.

‘Nee, dat denk ik eerlijk gezegd niet want gezien het potentieel aan jeugd dat VEV heeft zie ik ons de komende jaren zeker doorgroeien. We hebben namelijk een prima mix met vijf oudere spelers en zes jongere spelers en dat gaat prima samen. Bijvoorbeeld een speler als Ton Baan die uit nood geboren in de winterstop vanuit de A1 bij de eerste selectie kwam ontwikkeld zich fantastisch. Maar jongens als Chris Smedes, Arnold de Roo, Jan van der Molen, Thijs Tjoelker en Robin Elderman ontwikkelen zich ook goed. Ik durf dan ook te stellen dat er, zoals dat in het voetbaljargon zo mooi heet, bij onze jongere spelers er een goede kop op zit.”

Toekomst

Lovende woorden voor zijn jeugdige teamgenoten waar ‘De Teen” nog enkele jaren mee hoopt te voetballen hoewel de onlangs eenendertig jaar geworden routinier beseft dat boven de dertig de jaartjes gaan tellen.

‘Ik ben zoals ik al eerder aangaf niet blessuregevoelig maar besef mij ook dat er binnen een aantal jaren een einde aan mijn carriere zal komen. Ik ben namelijk geen voetballer voor een lager team want dan loop ik mij alleen maar te ergeren. Ik zal waarschijnlijk wel actief blijven binnen VEV wat ik, ondanks dat ik in Grootegast begonnen ben met voetballen, echt als mijn club zie.” Maar de kans is ook aanwezig dat Jan Herman Teeninga het trainersvak inrolt waar hij echter  nog niet helemaal zeker van is.”

'Aan de ene kant trekt het trainerschap mij wel maar ik moet wel zeggen dat het in het amateurvoetbal steeds meer veranderd. Daar bedoel ik mee dat spelers steeds sneller van vereniging wisselen wat voor een trainer niet altijd fijn werken is. Bij VEV’67 hebben we daar gelukkig niet zoveel last van maar dat is wel iets wat ik belangrijk vind. Als trainer moet je wel aan iets kunnen bouwen.” Maar zover is het nog voor Jan Herman Teeninga die de laatste weken met enkele belangrijke treffers nog van grote waarde is voor zijn ploeg. Met vijf treffers is hij na Kees Pranger en Arnold de Roo de derde VEV-er op de topscorerslijst in 2J en de middenvelder hoopt dat er nog een paar belangrijke goals bijkomen.

‘ We zijn namelijk nog niet kansloos in de strijd om een eventuele nacompetitieplek wat natuurlijk een mooie beloning voor onze trainer, Jaap Pranger, zou zijn. Jaap is een echte clubman die nadat we vorig seizoen onder Piet van der Veen een matig jaar draaiden het overnam en het team weer op de rails kreeg. Daarom zou die bekroning prachtig zijn waarvoor we de resterende wedstrijden dan ook nog even alles uit de kast moeten halen.”

Gedreven

De laatste woorden van de routinier stralen gedrevenheid uit. Gedrevenheid dat kenmerkend genoemd mag worden voor zijn loopbaan en waarbij hij een paar keer zijn plafond opzocht als voetballer. Een plafond dat hem via Grootegast, Leek en Groningen weer terug in Leek bracht waar hij volgens hem nu bij een vereniging speelt dat qua sfeer de absolute top is. ‘ VEV’67 voelt als een warme deken waar ik altijd zal blijven komen want ik kan mij niet voorstellen dat ik daar in de toekomst niet meer actief voor zal zijn.”