Kees Pranger (VEV'67): De jeugd komt niet meer met groene knieën thuis

Geschreven door Johan Staal op . Geplaatst in Tafel Gereserveerd

Veertien jaar geleden debuteerde Kees Pranger in het eerste elftal van VEV’67 en is ondertussen een van de routiniers van de tweede klasser uit Leek geworden.

Veertien jaar gelden debuteerde Kees Pranger in het eerste elftal van VEV’67 en is ondertussen een van de routiniers van de tweede klasser uit Leek geworden.

            VEV67-1_SCRouveen-1_11-09-201031

                             

  Kees Pranger namens VEV'67  in actie tijdens de thuiswedstrijd tegen Rouveen  foto: Richard van der Meer


Hoewel al jarenlang voor VEV'67 voetballend besloot hij om in het seizoen 2005-2006 in zijn toenmalige woonplaats Groningen te gaan voetballen enbesloot hij over te stappen naar GRC Groningen.

‘In die periode woonde ik op het Overwinningsplein in Groningen en wilde gewoon eens ergens anders kijken als voetballer en kwam ik bij GRC terecht wat betekende dat ik maar vijf minuten hoefde te fietsen. Dat werd een mooi jaar want het op de fiets naar trainingen en thuiswedstrijden gaan beviel mij prima moet ik zeggen want ook de derde helft vind ik een belangrijk onderdeel binnen een voetbalteam.” Uitgerekend in het seizoen 2005-2006 dat Kees besloot om in zijn woonplaats Groningen te gaan voetballen werd VEV’67 kampioen in de tweede klasse. Als hij daarover verteld is duidelijk te merken dat hij, buiten dat het een prachtig jaar was bij GRC, het erg jammer vond dat het kampioenschap met de vereniging uit Leek aan zijn neus voorbij ging. 

‘Ik ben natuurlijk een echte VEV-er en vond het dan ook enorm spijtig dat ik uitgerekend dat seizoen niet in Leek voetbalde. Het is dan ook nog steeds mijn droom om een keer met VEV’67 kampioen te worden.” Dit seizoen zal die droom niet verwezenlijkt worden maar wat de toekomst betreft ziet de aanvoerder dat die mogelijkheden zich weleens aan kunnen dienen.

Talentvolle jeugd

‘Er komen talentvolle jeugdspelers aan richting de eerste selectie waarvan ik hoop dat ze voorlopig bij VEV’67 blijven spelen. Want hoe vaak gebeurt het niet dat een jeugdspeler net in een eerste elftal speelt en vervolgens vrij snel hogerop wil of in sommige gevallen weg wordt gekocht. Maar gelukkig zijn de jonge spelers binnen onze selectie nog gevoelig voor het argument dat er bij VEV’67 in de nabije toekomst iets moois kan ontstaan.” Een toekomst waarin trainer Jaap Pranger, vader van Kees, plaats zal maken als hoofdtrainer voor Ronald de Boer. Een trainerswissel met duidelijke een visie aldus de aanvoerder van VEV’67.

‘Mijn vader had nog wel een jaar door gewild maar niet langer. Doordat Ronald de Boer vrij kwam als trainer werd in goed overleg besloten om met de huidige trainer van Be Quick Dokkum in zee te gaan. VEV’67 wilde graag continuïteit in de technische staf voor de komende jaren. Ik denk dat de keuze om voor de Boer de juiste is en hoewel ik het prachtig vond om onder leiding van mijn vader te trainen verheug ik mij ook op het volgend seizoen.” Het vaders die hun voetballende zonen of dochters trainen is vaak een beladen onderwerp maar Jaap en Kees Pranger zijn een van de uitzonderingen op de regel dat het ook goed kan gaan.

‘Ik ben aanvoerder en daardoor hebben we regelmatig contact over het team. Dan zijn we aanvoerder en trainer en zo hoort het ook vinden we beide en werkt in ons geval prima.” Hoewel zijn vader het wat kalmer aan wil gaan doen hoopt Kees Pranger wel dat zijn vader het komend seizoen een mooie club gaat trainen.

‘Hij moet nog niet stoppen daar is hij namelijk nog veel te gedreven voor.” Aan stoppen denkt de tegenwoordig in Hoogkerk wonende spits zelf ook nog niet want daarvoor geniet hij nog teveel van het spelletje en de voetbalhumor daar om heen. Zo is het op de maandagavond ‘prime time” wat mailverkeer betreft want dan vliegen de e-mails met cynische humor in razende vaart rond.

'Bende van vijf"

‘Marcel Poll( nu Marum), voormalig elftalleider Johan Sap, Jan Herman Teeninga(VEV’67), Martijn Kijlstra( GVAV Rapiditas) en mijn persoontje mailen elkaar iedere maandag over de resultaten van het weekend. Dat zijn e-mails met een redelijk cynische lading wat uiteraard de meest hilarische taferelen oplevert. Prachtig is dat iedere keer weer en we beleven er alle vijf dan ook erg veel plezier aan.” Zo heeft de voetballiefhebber, mede door de randzaken zoals kleedkamerhumor en de doorstroming van jeugdspelers, nog steeds prima naar zijn zin als voetballer al vind hij wel dat de voetbalwereld aan het veranderen is.

Groene knieën

‘Als ik naar mijn eigen periode als jeugdvoetballer kijk en dan de vergelijking trek naar de tegenwoordig dan is er veel veranderd. Vroeger waren we altijd aan het voetballen en dat mis ik nu wel een beetje bij de jeugd. Het is allemaal veel meer gestructureerd dan vroeger. Kinderen moeten tegenwoordig ook veel meer na schooltijd. Verder moeten we het fenomeen playstation ook niet onderschatten. Daar worden vele uren aan besteed waarvan ik persoonlijk vind dat een groot gedeelte beter op het trapveldje aan het echte voetbal besteed kunnen worden. Verder rijzen de voetbalscholen als paddenstoelen uit de grond en waar ze echt wel wat leren. Het zorgt er helaas ook voor dat de jeugd het trainen bij hun club en de lessen op een voetbalschool als voldoende ervaren Maar het strijd leveren zoals wij vroeger deden op het trapveldje in partijtjes zie je bijna niet meer. De jeugd komt buiten de uren op de club niet meer met groene knieën thuis en dat is jammer.” Maar Kees Pranger weet dat die tijden niet meer terug zullen keren en dat de jeugdige voetballers het voetballen anders beleven dan in zijn periode als jeugdvoetballer. Als een van de routiniers binnen de selectie van VEV’67 probeert hij zijn ervaringen wel aan zijn jongere teamgenoten door te geven.

Advies

 ‘Die staan gelukkig open voor als je iets aangeeft of als je ze van advies dient. Dat vind ik mooi want hoe vaak hoor je wel niet dat de jeugd eigenwijs is of iets dergelijks. Dat is bij ons in de selectie niet zo want de sfeer is zondermeer goed ter noemen en dat vind ik persoonlijk erg belangrijk.” Waar een van de ‘Bende van vijf”, Marum-speler en ex-VEV-er Marcel Poll enkele weken aangaf dat hij in de toekomst een trainersloopbaan ambieert is ook Kees Pranger al besmet met het ‘trainersvirus.”

‘Ik heb de A en C1 getraind wat ik prachtig vind om te doen maar het moet allemaal wel goed passen. Werk en gezin (Kees en zijn vriendin Leandra hebben twee zoontjes, Milan en Yesper) en actief zijn als voetbaltrainer vergt natuurlijk wel veel van je. Als trainer komt er namelijk meer op je af dan als speler maar ik zeg niet dat ik nooit trainer zal worden.” Maar voorlopig blijft de spits jagen naar zijn droom om met VEV’67 kampioen te worden hoewel hij vindt dat zijn inbreng qua doelpunten wel wat hoger had moeten zijn. ‘Persoonlijk vind ik dat ik te weinig gescoord heb dit seizoen en dat moet volgend seizoen beter.” Maar net als overal in het amateurvoetbal is zijn de clubs in het Noorden ook geïnteresseerd in scorende spitsen. De maanden maart, april en mei is dan ook de periode waar op de ‘transfermarkt” binnen het amateurvoetbal weer van alles gebeuren. Dan worden er spelers gepolst of er over een overschrijving te praten valt. De in Hoogkerk wonende Kees Pranger is uiteraard ook weleens benaderd door andere verenigingen maar voorlopig blijft hij bij VEV’67.

‘Ik ben in het verleden weleens benaderd maar daar is het bij gebleven. Daar komt bij dat er voorzichtige plannen zijn om richting Leek te verhuizen. Dat zou betekenen dat ik dan weer met mijn tas achterop de fiets naar het voetballen kan. Dat doet me dan weer terugdenken aan mijn jeugd toen je nog met groene knieën thuiskwam. Een prachtige periode waar ik met heel plezier op terugkijk.”