Henk Krans: Al veertig jaar 'Gewoon" scheidsrechter

Geschreven door Johan Staal op . Geplaatst in Tafel Gereserveerd

Ruim veertig jaar geleden begon het allemaal als scheidsrechter voor Henk Krans uit Groningen


IMG_0598

Henk Krans met het cadeau dat Gerard Helsma hem aanbood bij zijn veertig jarig jubileum als scheidsrechter

 

Ruim veertig jaar geleden begon het allemaal als scheidsrechter voor Henk Krans uit Groningen

 ‘Ik werkte in die periode in het magazijn van V&D in Aduard waar op dat moment ook de scheidsrechters Jannes Mulder en Gerard Helsma werkzaam waren. Gerard Helsma heeft mij toen warm gemaakt voor het scheidsrechtersvak wat ik nu veertig jaar later nog steeds beoefen.” Henk Krans noemt het arbitreren van een voetbalwedstrijd een vak en zo benaderd hij een wedstrijd ook. ‘Het fluiten van voetbalwedstrijden is mijn hobby maar ik benader het alsof het mijn vak is al ben ik niet meer zoals in het begin van mijn carrière ruim twee uur van te voren aanwezig. Dat kwam trouwens door de zenuwen omdat ik bang was dat ik pech zou krijgen met mijn brommer en daardoor te laat zou komen. Nu ben ik een uur voor een wedstrijd op het complex aanwezig waar ik mij prettig bij voel omdat ik nu eenmaal graag op tijd ben. Daar komt bij dat, althans dat is mijn mening, de spelers en verenigingen recht hebben op een scheidsrechter die serieus met de wedstrijd omgaat.”

‘Voetbalkamer”

Mooie woorden van de arbiter die mij na de eerste kennismaking in de huiskamer van de familie Krans meeneemt naar zijn ’voetbalkamer” waar we het interview, gezeten tussen de relikwieën die hij heeft verzameld tijdens zijn glanzende carrière, mij doen beseffen dat ik bij iemand op bezoek ben die een groot aanzien geniet in de amateurvoetbalwereld. Maar ook zijn familie is trots op Henk Krans getuige de festiviteiten die er op zeven februari 2011 voor hem georganiseerd werden toen hij exact veertig jaar als scheidsrechter actief was. Als hij verteld wat er die dag allemaal met hem gebeurde valt op dat hij, bijna een maand later, nog steeds geraakt is door de vele e-mails, reacties op de COVS-site, mensen die hem persoonlijk kwamen feliciteren en cadeaus die hij in ontvangst mocht nemen zoals de persoonlijke brief van de twee jonge arbiters, Robert de Wit en Sander Over, die door Henk Krans begeleidt worden op weg naar een hopelijk mooie toekomst als scheidsrechter en het prachtige cadeau van zijn vriend Gerard Helsma. ‘Die dag is er zoveel gebeurd dat ik er nu bijna weer emotioneel van wordt. De waardering die mij die dag ten deel viel betekende veel voor mij waar ik iedereen niet genoeg voor kan bedanken.”

IMG_0611_1

Een van de talenten, Robert de Wit, die door Hnk Krans begeleidt wordt

 

Gerard Helsma

Wat dat betreft was 7 februari 2011 een memorabele dag waarbij de aanstichter tot dit veertig jarig jubileum, Gerard Helsma, uiteraard niet mocht ontbreken begrijp ik uit Henk zijn woorden. Als de naam van de oud-arbiter valt zie ik wederom het gezicht van de aimabele Groningen veranderen en krijgen de emoties bijna de overhand als hij begint te vertellen. ‘Gerard beschouw ik als een vriend in de scheidsrechterswereld waar ik een speciale band mee heb die verder gaat dan het alleen maar praten over het fluiten van wedstrijden. Door hem ben ik, zoals gezegd, het scheidsrechtersvak ingerold, waar ik hem nog alle dagen dankbaar voor ben. Door de jaren heen is de band alleen maar versterkt en trekken we ook privé met elkaar op.”

Hoewel Gerard Helsma enkele jaren geleden gestopt is als scheidsrechter traint hij nog steeds iedere donderdag samen met de jubilaris over wie hij dan ook  graag iets wil zeggen. ‘Een sieraad voor het amateurvoetbal wordt hij genoemd en daar sluit ik mij graag bij aan. Henk Krans is namelijk een scheidsrechter die het voetballen op een manier benaderd waar velen een voorbeeld aan kunnen nemen. Hij relativeert alles op de juiste manier en is door zijn warme persoonlijkheid een graag geziene gast bij de clubs. Ik wil Henk niet alleen in sieraad voor het amateurvoetbal noemen maar hij is tevens een uitstekende ambassadeur van de COVS waarbij hij alle respect verdient omdat hij een van de trouwste bezoekers van onze centrale trainingen is en daardoor conditioneel nog steeds tot een van de beteren behoort.”

De trainingen op dinsdag en donderdag bezoeken is iets wat de 62 jarige arbiter inderdaad zeer consequent volhoudt en die er voor zorgen dat in alle rapporten melding gemaakt wordt van de uitstekende conditie van scheidsrechter Henk Krans. Bij het lezen van de rapporten valt verder op dat de rustige wijze waarop de arbiter de duels benaderd door de heren rapporteurs zeer gewaardeerd wordt. Een mooiere typering voor de man, gezegend met een groot gevoel voor humor en de lach op zijn gezicht, is er bijna niet te bedenken want in ons gesprek komt het steeds weer naar voren: Serieus met het leidden van wedstrijden omgaan is iets wat bij Henk Krans, die al meer dan 1500 duels achter zijn naam heeft staan, hoog in het vaandel staat. Daarnaast is hij door zijn vrolijke verschijning een graag geziene gast is bij de clubs blijkt uit de vele reacties die er op de diverse site, s te lezen zijn rond zijn jubileum. Vele hoogtepunten heeft hij in al die jaren dan ook meegemaakt maar zo zegt hij, en dat antwoord was ik al een beetje verwacht, al die veertig jaren zijn eigenlijk een hoogtepunt geweest.

‘Ik heb gelukkig weinig vervelende dingen meegemaakt. Iedere scheidrechter overkomt natuurlijk weleens wat maar daar moet je niet te lang bij stilstaan. Ik kijk liever vooruit daar kom je veel verder mee dan terugkijken op zaken waar je toch niets meer aan kunt veranderen.” Maar we ontkomen er niet aan dat we via knipsels en foto, s terugkijken op zijn mooie carrière waar als het aan Henk ligt voorlopig nog geen eind aankomt hoewel hij daar tien jaar geleden, tijdens zijn dertigjarig jubileum, duidelijk anders over dacht. Want in een van de vele krantenknipsels die hij mij laat lezen staat echt dat hij op zijn zestigste zal stoppen met fluiten. Als ik hem daar, nu twee jaar later, mee confronteer dan schiet de voetballiefhebber in de lach. ‘Dat heb ik toen inderdaad gezegd maar ik ben ook nu nog erg fit en waarom zou je dan stoppen als je er nog ontzettend veel plezier aan beleeft en bijna nooit geblesseerd bent.” Blessureleed kent hij inderdaad weinig maar net nu rond zijn veertig jarig jubileum moet hij even een pas op de plaats maken omdat een lichte zweepslag hem parten speelt.

Jubileum

Een jubileum waar hij trots op is en waarbij hij de rol van zijn ouders en echtgenote Roely nadrukkelijk noemt. ‘Mijn ouders hebben mij altijd gesteund toen ik nog jong was en betaalden ondermeer mijn tweede Zundapp toen de eerste op het complex van FC Lewenborg werd gestolen. Mijn vader ging geregeld mee naar wedstrijden en verder pakte mijn moeder altijd mijn sporttas in wat later door Roely werd overgenomen.” Roely wordt door Henk dan ook zijn steun en toeverlaat genoemd zonder wie hij het nooit zo lang zou hebben volgehouden.

‘Als het thuisfront er niet achter staat dan kun je er beter maar mee stoppen want dan ga je niet met een goed gevoel naar je wedstrijden en doe je de verenigingen en spelers te kort.” Maar we gaan verder rond in de ‘voetbalkamer’ van Henk Krans en de scheidsrechter wijst op twee mooie koffiemokken die op een kastje staan. Die twee mokken heb ik gekregen van de familie van de al overleden Fokko Ferwerda. Ferwerda was mijn cursusleider toen ik scheidsrechter werd en ook met hem had ik een uitstekende band.” Als hij die laatste opmerking maakt kan ik een glimlach niet onderdrukken want persoonlijk kan ik mij niemand voorstellen die geen goede band met de aimabele scheidsrechter heeft.

Even verderop in het gesprek komt het onderwerp scheidsrechterskleding tersprake en laat Henk Krans zijn uitgebreide collectie zien. Alles hangt, of ligt keurig opgevouwen in de kast en de arbiter laat het prachtig cadeau zien dat hij van zijn familie kreeg ter ere van zijn veertig jarig jubileum. Ik kreeg het officiële tenue waar ook Howard Webb in floot tijdens de WK-finale. Dat pak zou ik zaterdag voor de eerste keer dragen maar dat moet doordat ik een beetje geblesseerd ben even uitgesteld worden.”  Een week later zal hij ongetwijfeld weer present zijn maar er wacht hem eerst nog een andere gebeurtenis waar hij een klein beetje tegen opziet. Op maandag zeven maart zal er ongetwijfeld bij zijn jubileum stil gestaan worden tijdens de jaarvergadering van de COVS en hij  in de belangstelling zal staan. Dat hoeft voor Henk Krans allemaal niet maar hij beseft naturlijk dat het zo niet werkt.

‘Natuurlijk weet ik dat er iets zal gebeuren die avond  maar het is net als dat ik als scheidsrechter actief ben, ik hblijf liever op de achtergrond. Als je als scheidsrechter opvalt in een wedstrijd dan doe je het namelijk niet goed. Dat is met een jubileum ook zo, natuurlijk is het mooi en zijn de festiviteiten prachtig maar het liefste zou ik gewoon mijn wedstrijden fluiten en doen of er niets aan de hand was.” Dat siert de man, die op 62 jarige leeftijd nog steeds bij de hogere jeugdteams actief is, en door velen als een sieraad voor het amateurvoetbal wordt gezien. Bij het afscheid bedankt hij mij voor het interview en voegt daar aan toe: ‘ Want ik ben maar een ‘gewone” scheidsrechter hoor.” Met die laatste  opmerking slaat hij zonder dat hij het zelf weet precies de spijker op zijn kop als het om zijn eigen prestaties gaat. Uit eigen ervaring weet ik dat ‘gewone” scheidsrechters de besten zijn en in dat rijtje hoort scheidsrechter Henk Krans al veertig jaar thuis.