Bea Venema ( Leek Rodenburg) Als vrijwilliger krijg je heel veel terug

Geschreven door Johan Staal op . Geplaatst in Tafel Gereserveerd

 In het interview dat ik enkele weken geleden had met Tim van der Meulen ( v.v. Leek Rodenburg) voor Puurvoetbalonline viel op een gegeven moment de naam van Bea Venema.

In het interview dat ik enkele weken geleden had met Tim van der Meulen ( v.v. Leek Rodenburg) voor Puurvoetbalonline viel op een gegeven moment de naam van Bea Venema.

bea

 Bea Venema: ruim vijfentwintig jaar Leek Rodenburg

Afspraak

Tim noemde Bea een vrijwilliger die met haar hele ziel en zaligheid aan Leek Rodenburg verbonden is  wat mij nieuwsgierig maakte zodat ik een afspraak met de al ruim vijfentwintig jaar actieve vrijwilligster van Leek Rodenburg maakte. Toen we de afspraak telefonisch regelden kenden we elkaar niet persoonlijk maar zo zei Bea: ‘Vraag maar in de kantine naar Bea Venema dan komt het helemaal goed want iedereen kent mij wel.”

Bij aankomst op het complex van Leek Rodenburg was er weinig beweging op de velden in Leek te zien maar zag ik voor de kantine wel een auto staan. De deur was los van het clubgebouw en bij binnenkomst wist ik direct dat de dame die koffie stond te zetten Bea moest zijn. Een uitgestoken hand en een vrolijke lach kwamen mij tegemoet met de mededeling dat ze vergeten was dat er deze zaterdag niet gevoetbald werd omdat het krokusvakantie was.

 Presentatiegids

 'Als ik dat had geweten dan hadden we bij mij thuis afgesproken hoor want nu zitten we helemaal alleen in een lege ongezellige kantine.” Nadat ze mij de schitterende full colour presentatiegids van Leek Rodenburg had overhandigd kregen we het over de trainerswissel die bij de vierde klasser enkele dagen eerder had plaats gevonden. Door drukke werkzaamheden had trainer Edwin Schuiling eerder aangegeven dat hij niet meer datgene kon brengen wat hij bij zijn taak vond behoren als oefenmeester en ook de tegenvallende resultaten van het team trokken een zware wissel op Schuiling  vertelde Bea.

‘Edwin zat er na de verloren wedstrijd op zondag 13 februari tegen Oosterparkers (5-2) helemaal doorheen waarna we enkele dagen later als bestuur besloten hebben om trainer Johan Wardenier voor de resterende elf wedstrijden te vragen de honneurs waar te nemen en ons hopelijk voor degradatie te behoeden waardoor we  afscheid namen van Edwin.”

Aan haar gezicht is te zien dat ze het besluit om afscheid te nemen van Edwin Schuiling geen gemakkelijke beslissing vond wat ook voor haar collega, s in het bestuur gold. ‘We zijn geen van allen bestuursleden die over dit soort besluiten gemakkelijk heen stapt. We vinden zoiets heel erg omdat Edwin nog eens een echte verenigingsman is ook. Ik hoop dan ook echt dat hij in de toekomst, in welke functie dan ook, nog eens actief voor ons zal zijn.” Een opmerking die recht uit het hart komt van  de al ruim vijfentwintig jaar bij de voetbalvereniging uit Leek als vrijwilligster actief zijnde Bea, in een bestuursfunctie die op een speciale manier tot stand kwam zo verteld ze.

 

Bestuursfunctie

 1298799139N2010_10_16_Leek_Rodenburg_E3__2_

Bea,samen met de E3 van Leek Rodenburg op de foto in haar functie als bestuurslid

‘In 1982 opende ik een Franchisevestiging van Zeeman in Leek en werd ik benaderd of ik genegen was om een reclamebord te plaatsen rond het hoofdveld van de vereniging die toen nog v.v. Leek heette. Ik stemde toe want ik had al een verwantschap met het voetballen doordat ik toen ik in  Norg woonde een band kreeg, en wat trouwens nog zo is, met Gomos. Nog steeds ben ik goed geïnformeerd over het wel en wee van Gomos en hoewel al jarenlang betrokken bij Leek Rodenburg is het Geel-zwart gevoel nooit helemaal uit mijn hart verdwenen.” Een opmerking die ik goed begrijp omdat alles uit de mond van Bea met veel passie en gevoel verteld wordt wat ook naar voren komt als haar bijdrage in het bestuur aan de orde komt. Hoewel er achter haar naam staat dat zij de afdeling Public Relations in haar ‘takenpakket” heeft wuift ze dat lachend weg.

‘Ik ben helemaal niet voor het Public Relations - beleid maar zorg voor de sponsoring binnen de club.” waar ze onmiddellijk zeer gepassioneerd over verder verteld. ‘Bij Leek Rodenburg zijn we ontzettend dankbaar dat we in PROLYTE PRUDUCTS een sponsor hebben die al ruim vijfentwintig jaar aan de club verbonden is. Anne Smeding, een van de directeuren van het bedrijf, voetbalt bij ons in het derde en is voor ons van groot belang. Door zijn groot netwerk hebben we enkele sponsors binnen gehaald waar we, en dat wil ik graag duidelijk stellen, net als met onze andere sponsoren enorm blij mee zijn in een tijd dat de bomen niet meer tot de hemel groeien voor bedrijven.”

Ontroerd

Mooi om te horen dat Bea steeds in de wij-vorm praat als we het over haar activiteiten voor Leek Rodenburg hebben. Maar verder in het gesprek blijkt steeds meer dat het een bijzonder mooie karaktertrek is van de uitermate sympathieke en warme inwoonster van Leek .Want ik kwam er tijdens het gesprek dat we hadden in de verder lege kantine van Leek Rodenburg achter dat het zichzelf wegcijferen iets is wat door Bea Venema bijna tot kunst verheven is. Ze maakt daarbij geen verschil tussen privézaken en Leek Rodenburg zo werd mij duidelijk waarbij het waarschijnlijk zo moest zijn dat de kantine verder leeg was en bleef. Een betoog over haar werkzaamheden voor de voetbalclub kwam rechtstreeks uit het hart van een vrijwilligerster die niet begrijpt dat mensen zich niet in het vrijwilligerswerk voor voetbalclubs of andere verenigingen bewegen. ‘Mensen  die geen vrijwilligerswerk doen weten namelijk niet wat ze missen. Je krijgt er op wat voor manier dan ook ongelofelijk veel voor terug.”

Daarbij neemt ze de passage uit het interview met Tim van der Meulen als voorbeeld. ‘Toen ik dat las was ik geroerd omdat hij, terwijl zijn teamgenoten de finale wonnen, mijn blijdschap langs de kant zag . Ik was enorm trots op de jongens en voor alles en iedereen die Leek Rodenburg een warm hart toedraagt en dat Tim mij noemde als iemand die intens genoot van al die blijde gezichten deed ontzettend veel met me.”

Enthousiasme

 Daar wil Bea trouwens niet mee zeggen dat ze uitbundig aan de festiviteiten na afloop van het door Leek Rodenburg gewonnen 25e Leekster Voetbalgala deelnam want dat is duidelijk niet zo. ‘Daar doe ik niet aan mee omdat dat iets is wat door het team en begeleiding gevierd moet worden want al sinds mijn  beginjaren als bestuurslid weet ik namelijk precies wat mijn plaats is.” verteld ze met een lachend gezicht . ‘In een van mijn eerste jaren als bestuurslid gingen we een keer  naar een kampioensreceptie van Roden dat kampioen geworden was. Enthousiast als ik ben liep ik direct de zaal waarbij ik door mijn collega,s werd terug gefloten met de opmerking dat ik wel mijn plaats moest weten en dat de voorzitter uiteraard als eerste zijn collega zou feliciteren.”

Maar dat enthousiast zijn is Bea ten voeten uit want als ze over haar ‘cluppie” begint te vertellen dan komt er een waterval aan woorden en vliegen de namen van meerdere enthousiastelingen binnen Leek Rodenburg over de tafel. Dan roemt ze de inbreng van Grietje Stuivinga die al jarenlang de ledenadministratie verzorgt of Lammie van der Laan die als Elftalleidster veel en goed werk doet bij het eerste team. Maar ook Paul Bolwijn als jeugdvoorzitter is iemand waar Bea veel vertrouwen in heeft om samen met de overige bestuursleden de jeugdafdeling verder door te laten groeien. Zo gaan we in razende vaart door tal van onderwerpen die het op dit moment langst zittend bestuurslid van Leek Rodenburg bezig houdt zoals de prestaties van het vlaggenschip van de vereniging.’ Zoals ik eerder al zei hoop ik echt dat we in de komende elf wedstrijden genoeg punten behalen om ons te handhaven in de vierde klasse want ik moet er niet aan denken dat we degraderen naar de vijfde klasse, dat zou ik namelijk verschrikkelijk vinden.”

1298799566NEBR_6329

Amina in Leek op de ijsbaan

 Amina

Maar even later krijgt het gesprek dat ik met Bea heb opeens een heel andere wending als we het krijgen over het 13 jarige  Franse meisje Amina die in de vakantieperiodes al vele jaren te gast is bij Bea en haar man in het Groningse Leek. Als Amina tersprake komt raakt de tevens oma van vijf kleinkinderen zijnde Bea duidelijk geroerd als de leefomstandigheden van Amina tersprake komen.’Zoals ze in Frankrijk als 13 jarige meisje opgroeit is met geen pen te beschrijven. Ze woont in een deel van Frankrijk waar veel criminaliteit heerst en er in haar directe omgeving regelmatig ruzies en schietpartijen plaats vinden. Maar zelf is het een enorm intelligent meisje dat vijf talen spreekt te weten, Frans, Engels, Nederlands, Berbers en Marokkaans . Op jonge leeftijd heeft ze verder al twee jongere zusjes opgevoed. Dat is iets wat mij enorm raakt omdat een meisje van dertien nog kind behoort te zijn en geen kinderen moet opvoeden. Als ze hier bij ons in Nederland is vertroetel ik haar dan ook en probeer ik haar dat te geven wat ze in Frankrijk helaas moet missen namelijk het kind mogen zijn.”

Die laatste woorden uitsprekende zie ik dat haar liefde voor Amina heel diep zit wat ik na onze vakantie in Gambia goed begrijp. Want diep in haar hart zou ze het liefst Amina naar Nederland halen om haar op die manier een betere toekomst te bezorgen. Maar ze weet dat het zo niet werkt en Amina daar hoort te wonen waar ze geboren is wat Bea ook toegeeft. ‘Amina hoort natuurlijk in haar eigen vertrouwde omgeving op te groeien maar ik gun haar gewoon alle geluk van de wereld en zou haar dat graag in Nederland bezorgen.” Dat alle geluk van de wereld wat ze Amina gunt geldt trouwens ook voor Leek Rodenburg waar ze bij wijze van spreken zelf de doelpunten er wel in wil schieten om er op die manier voor te zorgen dat het goed gaat met haar club.

Nog niet stoppen

Altijd bezig  om het een andere naar de zin te maken waarbij het zichzelf wegcijferen in het belang van anderen een typering is die voor de volle 100% van toepassing is op de 59 jarige vrijwilligster die nog van geen stoppen wil weten. ‘Leek Rodenburg geeft mij nog zoveel plezier dat ik nog niet denk aan stoppen. Voor het werk wat ik doe krijg ik veel terug wat mij dan ook  sterker maakt op de momenten dat ik het, wat natuurlijk voor ons allemaal geldt, weleens moeilijk heb. Een grote betrokkenheid betekent namelijk automatisch dat je niet alles even gemakkelijk los kunt laten.” Dat zijn de laatste woorden die Bea spreekt want hoewel er geen voetbal is deze morgen staat ze toch een beetje op tijd want ze heeft belooft om op haar kleinzoon te passen. Maar vlak voor dat we afscheid nemen verteld ze dat haar dochter Nederlands kampioen Ballroomdansen is geweest en nu moeder is van vijf kinderen. Maar voegt ze er aan toe:’ Wat een onzin dat ik zoiets vertel want dat is natuurlijk helemaal niet belangrijk.”

Maar die laatste opmerking heb ik ‘niet” gehoord want op die bewuste zaterdagmorgen in Leek heb ik niet een keer iets van onzin door Bea horen vertellen. Alle woorden van deze bevlogen vrijwilligster werden namelijk uit de grond van haar hart gesproken engeeft bij alles wat ze doet haar hele ziel en zaligheid waardoor je maar tot een conclusie kunt komen: Leek Rodenburg, wees zuinig op haar want jullie vinden gemakkelijker een speld in de bekende hooiberg dan een ‘nieuwe” Bea.