Bert Ozinga: ,,SIOS is de bindende factor binnen Sauwerd.”

Geschreven door Johan Staal op . Geplaatst in Binnen de lijnen

Bert Ozinga is sinds het seizoen 2013-2014  elftalleider van het eerste elftal van SIOS. Daarvoor was hij acht jaar elftalleider van het damesteam van de voetbalvereniging uit Sauwerd.
image 2016 01 22
 Bron: Ommelander Courant Foto: archief Bert Ozinga.

De 58 jarige Bert Ozinga is, zoals hij het noemt, een doener. Vandaar dat, nadat hij in 2010 was gestopt als elftalleider bij de damestak van SIOS toch weer terugkeerde als teamleider. ,, In de zomer van 2012 had Jan Henk Wijma afscheid genomen als teamleider van het 1e elftal. Op dat moment was er niemand die trainer Auke Doornbosch als teamleider kon assisteren. Auke maakte daar niet direct een punt van maar ik vond dat zoiets niet kon. Geen elftalleider bij een eerste elftal is geen visitekaartje voor een vereniging. Ik besloot toen, in samenspraak met mijn vrouw Marjan, om die taak op mij te nemen. Ik zeg nadrukkelijk in samenspraak met Marjan want zonder Marjan is er geen Bert zeg ik altijd. Het thuisfront moet er achter staan in wat je doet. Ik ben redelijk actief in het verenigingsleven en dat kan niet wanneer het thuisfront daar moeite mee heeft.”
Activiteiten
Als zijn activiteiten tersprake komen vind de in Munnekezijl geboren Bert Ozinga het allemaal wel meevallen wat hij naast zijn werkzaamheden als technisch onderwijs assistent, ik assisteer studenten bij scheikundeproeven, doet. ,, Ik ben twintig jaar onderdeel geweest van de vrijwillige brandweer. Ik heb altijd gezegd dat wanneer ik 55 jaar ben dan stop ik. In februari 2012  bereikte ik die leeftijd en ben toen nog doorgegaan tot september  om de twintig jaar vol te maken. En ik ben bestuurslid van de begrafenisvereniging en de ijsvereniging hier in Sauwerd. En verder ligt mijn hart bij het voetballen terwijl ik zelf eigenlijk nooit gevoetbald heb.” Als Ozinga die opmerking plaats vraagt dat om een nadere uitleg. ,,Toen we nog in Munnekezijl woonden heb ik een jaar bij De Lauwers gevoetbald. We verhuisden op een gegeven moment echter naar Groningen waar mijn vader een sigarettenzaak begon. Ik was geen stadsmens zodat ik ieder weekend in Munnekezijl was te vinden. De ouders van een vriend van mij hadden daar namelijk een nertsfokkerij. Dat vond ik eerlijk gezegd veel leuker dan voetballen waardoor dat uiteindelijk maar bij een jaar gebleven is. Dat ik vervolgens weer met het voetballen in aanraking kwam was kwam door onze dochter Alieke. Die werd op een gegeven moment lid van SIOS zodat ik als vader langs de lijn stond. Dan weet je, van het een komt het andere en werd ik in 2003 leider toen ze als damesteam verder gingen. Ze waren met het meisjesteam kampioen geworden en moesten toen qua leeftijd door naar de dames. In het eerste jaar behaalden we 5 punten uit tweeëntwintig duels. Maar een seizoen later waren dat 17 punten uit tweeëntwintig duels. Toen is binnen het bestuur besloten dat het damesvoetbal binnen SIOS nog serieuzer aangepakt moest worden. De trainingen werden tot dan verzorgd door goedwillende vrijwilligers maar op een gegeven moment was dat klaar. Rob Brouwer was de eerste hoofdtrainer die ook de dames ging trainen. Daarna deed Auke Doornbosch dat ook en ook onze huidige hoofdtrainer, Erwin Molog, verzorgd de trainingen van de damesselectie. Als de laatste twee trainers tersprake komen maakt Bert Ozinga de opmerking dat beide zeer gedreven zijn. ,,Auke is hier twee seizoenen trainer geweest. Ik vind nog steeds dat hij zijn vertrek toen te vroeg kenbaar heeft gemaakt. Twee maanden later bleek opeens dat er spelers terugkwamen van VIBOA en er opeens veel meer mogelijkheden waren. Maar Auke is een trainer die veel wil geven en een echte clubman is en er niet voor de centen zit. Daar plaag ik Erwin weleens een beetje mee. Dan zeg ik gekscherend, wat nou je bent in een gespreid bedje terecht gekomen. Een ruime selectie zodat je keuzes kunt maken dus wat wil je nog meer. Maar ook Erwin is een echte clubman geworden. Hij vindt het fantastisch dat er bij verenigingen in een dorp zoveel mensen de moeite nemen om naar een wedstrijd te komen kijken. Hij komt van de stad en daar is dat anders. Daar leeft het amateurvoetbal, en zeker in de lagere regionen totaal niet.”
Plakboeken
Naast dat hij op diverse fronten actief is in het verenigingsleven heeft de sympathieke elftalleider nog een andere hobby. Sinds het begin van zijn leiderschap bij het damesteam van SIOS houdt hij alles bij in plak en fotoboeken. ,,Daar ben ik mee begonnen als zeg maar een herinnering. Vaak zegt men, had ik dat maar bewaard. Dan krijgen ze spijt dat ze dat niet gedaan hebben. Dat wilde ik voorkomen waardoor ik van het damesteam alles bewaarde. In mijn eerste jaar als leider bij SIOS1 deed ik dat echter niet. Na dat jaar ging het toch weer kriebelen zodat ik de draad weer heb opgepakt.” Bij het doorbladeren van de diverse boekwerken en fotoalbums komt direct naar voren dat Bert Ozinga zeer punctueel is. ,, Dat klopt helemaal. Ook als leider vind ik dat een van mijn kwaliteiten zeg ik in alle bescheidenheid. Rond het team moet alles in orde zijn. Ik wil op zaterdag niet voor verrassingen komen te staan. Verder vind ik het een uitdaging om het teamproces te bewaken. Iedereen die in een team heeft gespeeld herkend dat wel. Er zijn altijd spelers die wel eens verzaken door een training te laten schieten en zich ook nog eens niet afmelden. Dan moet er even met de desbetreffende speler gesproken worden en dat zie ik een beetje als mijn taak. Trainers hebben als het om een tactisch verhaal niets aan mij. Die kennis ontbreekt mij absoluut. Daarom zeg ik ook altijd,wanneer er een ander de rol van elftalleider ambieert  ik daar geen moeite mee zou hebben.  Dan zou ik met alle plezier een stapje terug doen. Ik doe het met heel veel plezier maar wil niemand in de weg zitten. Niemand is namelijk belangrijker dan de club. Aan de andere kant weet ik ook dat vrijwilligers niet voor het oprapen liggen. Vrijwilligers moet je koesteren zoals wij in Harm Nomden en Frits Kruizinga twee bijzondere hebben. Die zijn iedere donderdag op ons sportpark te vinden om klusjes te doen. Daar heb ik heel veel waardering voor. Die zorgen er toch maar voor dat ons sportpark er steeds weer netjes bijligt. Dat gevoel van waardering heb ik ook richting sponsoren. Als club mag je blij zijn dat er bedrijven zijn die je wat gunnen. Zo zie ik dat tenminste. Wat ze er voor terugkrijgen is namelijk te verwaarlozen,” aldus de teamleider die hoopt dat SIOS het seizoen mag afsluiten met een promotie naar de vierde klasse. ,, Ik wil absoluut niet opscheppen, maar gezien onze selectie moeten we naar de vierde klasse. We staan er wat dat betreft goed voor maar hebben concurrentie te duchten van vooral Rood Zwart Baflo en Holwierde. We hebben echter een prima team waarin de sfeer goed is. Dat zie ik als een belangrijke pijler als basis van succes. Daarom moeten we dat vasthouden en dan ben ik er van overtuigd dat we de nacompetitie kunnen halen met een vereniging die ik als een bindende factor binnen Sauwerd zie. We hebben hier met verschillende geloven te maken maar mooi is het dat SIOS iedereen samen brengt.”