Op de achtergrond Fred Bos( v.v. Zeester ): Om als voetbalclub op de voetbalkaart terug te keren zoals Zeester heeft gedaan, verdiend veel respect. “

Geschreven door Johan Staal op . Geplaatst in Binnen de lijnen

Iedereen kent ze wel, de stille krachten binnen een vereniging. Ze hebben geen officiële functie maar zijn nog wel actief in het leveren van hand en spandiensten. Aan die stille krachten gaat Puurvoetbalonline in de rubriek ‘Op de achtergrond’ aandacht besteden. In de eerste aflevering: Fred Bos uit Zoutkamp.

image 2015 11 11 1
Voetbalcarrière: ‘Ik ben ruim 68 jaar geleden geboren in Westerwijtwerd, dat bekend is geworden door het ‘huiskamercafe’ van Tinus en Eke Hazekamp. Toen ik twaalf jaar oud was, dat was toen nog zo, mocht ik eindelijk voetballen. Mijn eerste club werd M.V.C. uit Middelstum. Dat was een gereformeerde voetbalvereniging. Na een aantal jaren verhuisden we naar Uithuizen en ging ik voor Meister SV voetballen. Toen ik met Lies trouwde kwam ik in Kantens terecht waar mijn volgende club KRC werd. Daar kwam ik voor de eerste keer in aanraking met een functie binnen een vereniging. Ik werd gevraagd voor het jeugdbestuur omdat de jongens bij KRC ook hun eerste stappen op het voetbalveld hadden gezet. Later kwam ik in het hoofdbestuur terecht.
Scheidsrechter: ‘In mijn periode bij KRC floot ik voor het eerst een wedstrijd. Ik was weer eens geschorst omdat ik mijn mond niet kon houden. Ik had een toegeroepen dat hij er niets van kon en ik het gewoon beter kon. Dat ging wel even anders als ik het nu vertel want ik werd negen duels geschorst. Door toenmalig voorzitter Ewold Kuipers werd ik er toen fijntjes op gewezen dat scheidsrechters altijd welkom waren bij de KNVB. Ik weet dat ik vervolgens, op het moment dat ik als voetballer geschorst was, mijn eerste wedstrijd floot. Dat was in Zandeweer waar ik als scheidsrechter bij Z.E.C.2-GEO2 actief was. Wat mij verder bijgebleven is van dat duel dat er als een banaan rondliep. Ik had van Kuipers namelijk een knalgeel trainingspak gekregen. Maar het fluiten beviel goed en even later was ik officiël KNVB-scheidsrechter. Mijn eerste wedstrijd die ik floot was C.V.V.B-Gorecht waarbij ik Harm Frikken als begeleider had. Harm is helaas al overleden aan die verschrikkelijke K-ziekte. Dat was een fijne man die mij de kneepjes van het scheidsrechtersvak heeft geleerd. Toen we in Zoutkamp kwamen wonen, in 1982, kende ik Albert Nauta al uit de scheidsrechterswereld. Met Albert en Roelf Folkertsma uit Holwierde had ik veel contact en dat is met Roelf nog steeds het geval. Albert is helaas jaren geleden bij een verkeersongeluk om het leven gekomen. We kwamen elkaar vaak tegen op toernooien en waren ook wel grensrechter bij elkaar als eens van ons drieën bijvoorbeeld een beslissingsduel had. Ik floot mijn wedstrijden in groep 2 wat betekende dat ik vaak in de derde en vierde klasse actief was. Verder ben ik nog zes seizoenen actief geweest als grensrechter bij de reserveteams van de BVO’s.”
Noorderkrantbokaal: Dat was jaren geleden een toernooi met aanzien wat helaas verdwenen is. Ik was, samen met mannen als Jan en Martin Scholma, Theo van Zanten en Stoffer Kersaan, een van de oprichters van een toernooi waar veel verenigingen uit de regio graag aan deelnamen. Een persoonlijk hoogtepunt was dat ik in 1982 als afscheidsduel de finale van het Noorderkrant-toernooi kreeg. Albert Nauta en Roelf Folkertsma waren toen mijn grensrechters in de finale tussen Middelstum en De Fivel.
Zoutkamp: ‘Toen we in Zoutkamp kwamen wonen openbaarde zich bij onze zoon Freddy een vorm van reuma. Dat zorgde voor ziekenhuis in en ziekenhuis uit. Samen met Lies was ik toen vaak in het ziekenhuis. Toen hebben we direct de Zoutkamper leren keren. Onze andere zoons, Taco, Emiel en Robert, kwamen namelijk niets te kort en ook voor Lies en mij was alles prima geregeld. Ik zeg weleens een definitie van een Zoutkamper is: Groot, breed, een grote mond maar een hart van goud. Gewoon recht voor zijn raap.”
Zeester toen: ‘Toen we in Zoutkamp kwamen wonen duurde het maar even of ik was actief binnen Zeester. Ik werd gepolst voor het jeugdbestuur wat ik toen maar een ouderwetse bedoening vond. Zeester was een omnivereniging met niet alleen voetbal maar ook gymnastiek en volleybal. Daardoor had je een bestuur, zie nu Heerenveen, dat uit teveel personen bestond. Bij andere verenigingen had het jeugdbestuur een eigen budget maar dat kende men in Zoutkamp niet. Doordat er mensen vanuit andere verenigingen binnen Zeester actief werden kwam daar verandering in. In de periode voor de fusie ben ik binnen Zeester op allerlei gebied actief geweest. Jeugdbestuurslid, bestuurslid en wedstrijdsecretaris. Dat laatste heb ik ook in het eerste jaar van VVSV’09 gedaan. Beide besturen hadden iets van dat ze het netjes wilden afmaken richting een nieuwe vereniging die echter maar vijf jaar heeft bestaan.”
Fusie: ‘Over de fusie is al veel gezegd en geschreven. Vreemd genoeg zit er tussen de leden onderling geen wrevel maar is het precies zoals het soms bij een scheiding gaat. Samenwonen gaat niet maar beide in een apart huis geeft vaak totaal geen problemen. Maar ik denk wel dat het zo beter is. Beide verenigingen verschillen eigenlijk teveel van elkaar om tot een vruchtbare samenwerking te komen. Wat ik echter nog wel wil zeggen is dat we wel konden samenwerken waarbij ik aan VVSV’09 voor KIKA denk. Dat zie ik nog steeds als een hoogtepunt omdat ons helaas overleden zoon Freddy een van de initiatiefnemers was.”
Sponsorcommissie: ‘Samen met Jozef Blom, Jan Rienks en mijn zoon Robert vorm ik de sponsorcommissie binnen Zeester. Ik vind dat we, zonder ons op de borst te kloppen, goed bezig zijn. Zo hebben wij goed naar Kloosterburen gekeken met hun actie regio de Agrariërs in de Regio. Wij hebben dat vertaald naar de Vissersvloot van Zoutkamp en ook dat werd, precies als in Kloosterburen met de boeren, een succes. Maar ook verder zijn we dik tevreden qua sponsoring want dat betekent dat Zeester in en rond Zoutkamp enorm leeft.”
Zeester nu: ‘Dat de club in bijna anderhalf jaar zo groot werd had ik niet verwacht. Alle leeftijdscategorieën bij de jeugd zijn bezet en dat is natuurlijk fantastisch. Maar dat is typerend voor de Zoutkamper. Als ze ergens voor gaan dan gaat dat met volle kracht. Dan kom ik toch weer terug bij de grote mond met klein hartje. Ik merk gewoon dat bij veel Zoutkampers de liefde voor Zeester heel diep zit. Je ziet nu weer mensen trots op ‘Toerkamp’ lopen die er in geen jaren geweest zijn. Daar kan ik oprecht van genieten.”
Toekomst Zeester: ‘Dat is een lastige. Niet omdat ik er geen vertrouwen in heb. Waar de clu echter voor moet waken is dat de sfeer goed blijft. In iedere vereniging gebeurt weleens wat. Dat moet je niet door laten ‘sudderen’. Verder moet het bestuur goed inspelen op wat er in het dorp gebeurt. Daar gaan de scholen fuseren wat betekent dat gezinnen niet zo snel meer uit Zoutkamp vertrekken. Dan heb je als club ‘vruchtbare’ grond waarop een vereniging verder kan groeien. Daar heb ik echter alle vertrouwen in want om als voetbalclub op de voetbalkaart terug te keren zoals Zeester heeft gedaan, verdiend veel respect. “