Puurvoetbalonline in gesprek met Wigbolt van Veen(SC Stadspark- zaterdag): 'Het mag wel wat creatiever bij FC Groningen."

Geschreven door Johan Staal op . Geplaatst in Binnen de lijnen

Wigbolt van Veen keerde na twee seizoenen assisten-trainer te zijn geweest van Hans van der Ploeg bij Oranje Nassau weer terug als speler van SC Stadspark-zaterdag 1, het vroegere Gronitas-zaterdag 1. Over zijn terugkeer, de derde helft en over een gebrek aan creativiteit bij FC Groningen en nog veel meer gaat onderstaand interview wat Puurvoetbalonline met Wigbolt had.
Wigbolt van Veen
Wigbolt, na twee jaar als assistent-trainer van Hans van der Ploeg keerde jij als ruime dertiger toch weer terug als voetballer bij SC Stadspark-zaterdag. Waarom deze terugkeer: ‘De reden dat ik na twee jaar als assistent bij ON weer ben gaan voetballen is tweeledig. Ten eerste ben ik veranderd van functie binnen het onderwijs. Ik stond en sta voor de klas als gymdocent, maar kreeg de mogelijkheid mij te verbreden en ik volg sinds augustus een extra studie wiskunde. Dat betekent dat ik naast mijn volledige baan ’s avonds ook nog colleges moet volgen met de daarbij behorende toetsen ed.  Als assistent of trainer vind ik dat je je volledig moet kunnen inzetten voor een team en dat zat er voor mij niet meer in. Ten tweede ben ik na twee operaties weer pijnvrij en dan begint het bij mij al snel weer te kriebelen en heb ik mij beschikbaar gesteld voor Stadspark zaterdag 1, waar mijn oud teamgenoten nog steeds speelden en 1 x trainen nog net in te passen valt en ook de minimale eis is om mee te mogen doen.”
Gezien het niveau waarop jij in het verleden voetbalde is het niet vreemd dat je op je 38e nog goed mee kan komen in de derde klasse of gaan de jaartjes tellen: ‘Ik heb in het verleden op verschillende niveaus mogen spelen en ben van mening dat op een zo hoog mogelijk niveau ook het mooist is. Het maximale willen halen uit je eigen kunnen. Daarnaast is dit ook het voetbal wat mij beter ligt. Je teamgenoten begrijpen beter hoe het spel gespeeld moet worden en je hoeft niet alles voor te kauwen en krijgt zelf ook beter bespeelbare ballen. Daarnaast is de beleving anders op een zaterdagmiddag bij een eerste elftal. Er is over het algemeen wat meer publieke belangstelling en dat vind ik persoonlijk mooier dan in een lager elftal ’s ochtends vroeg. Maar, ik moet wel bekennen dat ik steeds vaker ergens last heb en dat je lichaam niet meer de dingen toestaat, die je hersenen nog wel willen invullen. Je moet je spel dus meer aanpassen en simpeler spelen. “
Jullie staan met SC Stadspark te laag omdat: ‘Ik denk dat SC Stadspark wel ongeveer staat waar wij op dit moment horen te staan. Zeker dit jaar spelen er meer sterkere teams bij ons in de competitie. De competitie is sterker geworden. Er is eigenlijk meer een tweedeling, waarbij er 4/5 topteams gaan uitmaken die kampioen gaat worden en de rest kan eigenlijk wel allemaal van elkaar winnen. Wij moeten mooi in het midden terecht komen dan doen we goed. Natuurlijk zijn we wel qua punten matig begonnen, maar dat lag ook zeker aan het programma en dat betekent dat we de komende weken wel meer punten moeten pakken.”
Jouw laatste club was Gronitas voordat je naar ON vertrok. Wat is het grootste verschil volgens jou tussen Gronitas en de nieuwe fusieclub SC Stadspark: ‘V.w.b. de overgang van Gronitas naar Stadspark zit er voor ons elftal geen verschil. We zijn als gehele elftal bijna over gegaan naar Stadspark. Qua betrokkenheid binnen de vereniging is er wel een verschil. Ik merk dat er minder betrokkenheid is ten opzichte van andere elftallen. Bij Gronitas leefde iedereen meer met elkaar mee en kende je ook de meeste andere spelers. Deze vereniging is natuurlijk ook al iets groter en is dit wel degelijk minder.”
Ook dit seizoen wordt er weer de nodige kritiek geleverd op de speelwijze van FC Groningen. Het mag wel wat aanvallender/creatiever. Deel jij die mening: ‘Ik heb een seizoenkaart en bezoek dan ook regelmatig de wedstrijden van de FC. Ik deel enigszins de mening van het overgrote deel van de supporters en vind vooral in thuiswedstrijden dat bepaalde spelers vaker moeten spelen. Ik mis toch eigenlijk binnen de selectie van de FC nog minimaal een speler als Mahi. Iemand die een ander gemakkelijk kan passeren en zo uit het niets een actie in huis heeft en verrassend kan zijn. Het is mij af en toe iets te plichtmatig en voorspelbaar. Een De Leeuw bijvoorbeeld, werkt hard en kan ook echt wel goals maken, maar heeft daar eigenlijk een ander voor nodig, zodat hij het laatste tikje kan geven. Hij speelt zichzelf meestal niet vrij. Ik denk dat dit ook wel doorgetrokken kan worden bij het hedendaagse voetbal in de eredivisie en het Nederlands elftal. Er wordt veel geschaakt en plichtmatig positiespel gespeeld. Hierdoor zijn we voorspelbaar geworden. Het lijkt erop dat trainers het veldspel en balbezit prefereren boven het maken van een goal. Dit lijkt mij niet de juiste volgorde. Het doel moet het maken van goals zijn en ook graag zo simpel en snel mogelijk. Als dat moet via een omweg of via positiespel dan moet dat, maar doe dit zo efficiënt mogelijk. Daarnaast vind ik ook dat er teveel gekeken wordt naar spelers die alles moeten kunnen. Kijk alleen al naar de verdedigers. Die moeten tegenwoordig én kunnen opbouwen én kunnen scoren én kunnen opkomen en daarnaast nog een beetje verdedigen. Volgens mij moet je als keeper ballen tegenhouden, als verdediger tegenstanders uitschakelen en de bal zo snel mogelijk aan iemand geven die kan zorgen dat de bal zo snel mogelijk in de richting van het vijandelijke doel komt. Als middenvelder bewaak je de verhoudingen binnen het veld en ben je de schakel tussen de achterste en voorste linie. Dit vereist veel loopvermogen en kracht. Kun je af en toe een goaltje meepikken dan is het mooi. Maar dit moet eigenlijk gedaan worden door de aanvallers. Van mij hoeft een spits ook niet alles te kunnen. De betere spitsen onderscheiden zich door altijd voor een goal te gaan. Ik vind dan ook dat de KNVB zich meer moet richten op de specifieke kenmerken van de 3 linies. Als ze dan toch zoveel geld hebben verdiend in het afgelopen jaar, dan zou dat toch één van de nieuwe speerpunten moeten worden en dat moet dan van onderaan ingevoerd worden. Dus begin bij de jeugd en het amateurvoetbal. Dan vloeit daar vanzelf weer iets uit in het betaalde voetbal. Vergeet dus ook het cliché dat Nederland altijd een bepaald systeem moet spelen, want dat slaat natuurlijk nergens op en dan ga je echt de aansluiting verliezen. Het voetbal moet weer gaan sprankelen en verrassend zijn. Hierin is plezier en spelvreugde natuurlijk het voornaamste en dat slaat ook over op het publiek. Voetbal is natuurlijk ook de sport van het volk.”
Het is al een jaar geleden dat jullie geweldige elftalleider Tjesse de Boer is overleden. Zijn naam valt waarschijnlijk nog vaak binnen jullie team: ‘Wij zijn als team natuurlijk ook zo begonnen jaren geleden in de zesde klasse. Onder leiding van onze (inmiddels alweer een jaar!) te vroeg overleden topleider Tjesse de Boer, was de insteek gewoon zoals vroeger lekker ballen op zaterdag en met de insteek zoals wij ooit op voetbal gegaan zijn en van het spelletje zijn gaan houden. Dat betekent dat we het spelen voor de lol. Zowel voor, tijdens, als na de wedstrijd. Dit levert al jaren goede prestatie op en hieruit halen wij veel energie en kracht en dat onderstreept het feit wel dat wij met een gemiddelde leeftijd van 34(+??) nog steeds op derde klasse niveau meekunnen. Weliswaar niet voor het kampioenschap vd klasse, maar inderdaad derde helft verliezen wij van niemand! Ik verbaas me er wel over hoe weinig dit leeft bij tegenstanders. Volgens mij hoort het samen vieren en samen treuren of boos zijn na een wedstrijd er zeker bij! Doe je dit niet als team, dan ga je dat een keer merken in de resultaten. Je wordt er sterker van als groep als je dit ook samen deelt. Vorig jaar was dat ook iets waar Hans vd Ploeg en ik ook naar hebben gekeken en gewezen bij ON. Zeker bij ON, waar altijd goede spelers zijn, maar het teamgevoel, of bokje staan voor elkaar ten opzichte van ploegen als Balk en Buitenpost tekort kwam. Soms zie je dat, na mindere resultaten, mensen liever even andere dingen gaan doen. Maar wij waren van mening dat dit juist de momenten zijn, dat je als team kunt groeien en dat dit samen verwerken (soms zelfs door een feestje te vieren), kan zorgen voor een ommekeer en meer saamhorigheid brengt, waardoor je de volgende wedstrijd als team net iets meer wil geven voor elkaar. “
Steeds vaker hoor je dat voetballers te weinig willen investeren om beter te worden. Deel jij die mening: ‘Wat me in de afgelopen twee jaar wel positief is meegevallen is dat er nog genoeg jonge voetballers zijn die er toch alles voor over hebben om op een zo hoog mogelijk niveau te komen en willen investeren in zichzelf. Ik dacht dat dat wat was weggezakt bij de jeugd. Gelukkig hebben meerdere spelers binnen in dit geval ON bewezen dat dit lang niet voor iedereen geldt en dat er nog wel spelers zijn die extra uren willen maken en goed voor het lichaam zorgen om tot grotere prestaties te komen.”
Wat mogen we dit seizoen nog van SC Stadspark verwachten in zaterdag 3C: ‘Grotere prestaties dan overleven in de derde klasse denk ik niet dat je van Stadspark zaterdag kunt verwachten, al hopen we ook af en toe eens te stunten tegen de topploegen. Wat je wel kunt verwachten is een groep wilde “oude” mannen, die jong blijven door te doen waar ze goed in zijn en dat is samen plezier maken in en buiten het veld, want dat maakt ons sterk want we  voetballen  voor ons plezier!