Hans Bolt vult het elftalleiderschap op zijn eigen manier in.

Geschreven door Johan Staal op . Geplaatst in Binnen de lijnen

Zondag 10 mei stond voor de voetbalvereniging Kloosterburen niet alleen in het teken van het bereiken van de nacompetitie. Op die dag was Hans Bolt namelijk voor de 500e keer als elftalleider bij het eerste elftal betrokken. Een periode die men in Kloosterburen niet onopgemerkt voorbij wilde laten gaan.
image 2015 05 22 2
 Hans Bolt met een grote groep personen waar hij tijdens zijn  20 jaar als elfaleider mee samenwerkte of nog steeds mee samenwerkt.
Bron: Ommelander Courant Foto: Jan Gerdez Zoutkamp

Wanneer Hans Bolt gevraagd wordt naar wat hij als een van de hoogtepunten in zijn nu ruim twintig jarige loopbaan als elftalleider ziet staat er een moment absoluut op nummer één. ,, Dat was het uitduel tegen MOVV in de nacompetitie van het seizoen 2011-2012. We gingen met twee bussen vol, en een groot aantal auto’s, naar Midwolda waar men niet op zoveel meegereisde supporters had gerekend. Ik weet nog goed dat toen wij na de wedstrijd huiswaarts keerden er in de kantine van MOVV geen bier of frisdrank meer te krijgen was. Het tweede hoogtepunt volgde twee weken later toen we thuis tegen Drieborg promoveerden. De ontlading die toen volgde zorgde, nadat we zoveel jaren in de vijfde klasse hadden gespeeld, voor emotionele reacties die ik nooit meer zal vergeten.”

Iemand die als voorzitter geen promotie mocht beleven maar daar als oud-voorzitter wel deelgenoot van was is Geert Timmer die in de periode 2000 tot 201 1 de voorzitterskamer hanteerde. Een periode waarin hij Hans Bolt uiteraard als elftalleider meemaakte. ,,Vooropgesteld, het verdient alle respect wanneer iemand 500 duels als elftalleider fungeert. Hoe een dergelijke functie ingevuld moet worden zijn de meningen vaak over verdeeld. Persoonlijk ben ik iemand van een actieve rol voor een elftalleider. Daar bedoel ik mee dat een elftalleider zich op tactisch gebied wel met de wedstrijd mag bemoeien. Voor een dergelijke rol moet je echter niet bij Hans zijn. Die kiest liever voor een anonieme rol dan dat hij met stemverheffing een trainer zal corrigeren. Dat is aan een kant misschien jammer maar als trainer en elftalleider zich daar beide in kunnen vinden dan heeft men dat maar te accepteren. En ik kan niet anders zeggen dat er in mijn periode als voorzitter nooit een moment is geweest dat ik dacht, nu is de chemie tussen trainer, elftalleider en spelersgroep verdwenen. Nu ik het vanaf de zijlijn bekijk zie ik nog steeds een prima wisselwerking tussen de trainer en elftalleider wat voldoende zegt over het karakter van Hans. Een bescheiden iemand die zich prettig voelt bij hoe de rol van elftalleider invult. ” Dat laatste is doelman Lex Stok volledig met de oud-voorzitter eens. ,,Hans had het absoluut geen 500 duels volgehouden als hem vanuit het bestuur een takenpakket was opgelegd. Het is iemand die zijn rol graag op de achtergrond vervult. Als sfeermaker is hij echter heel belangrijk voor ons. Verder is hij voor de voetbalvereniging Kloosterburen een geweldige ambassadeur. Doordat hij al ruim twintig seizoenen actief is als teamleider kent hij heel veel mensen binnen andere verenigingen. Dan merk je dat hij bij veel clubs een graag geziene gast is,” aldus de doelman die begint te lachen als het roken de elftalleider ter sprake komt. ,,Het roken onder een wedstrijd is bijna prioriteit nummer één voor hem. Dan ziet hij het behandelen van een geblesseerde speler vaak als een hinderlijke onderbreking. Niet zelden wordt het even daarvoor gedraaide ‘peukie’ dan ook wat geïrriteerd weggeschoten waarbij er soms weleens iemand is die weg moet duiken voor het langs vliegend projectiel.”

Zo iemand is trainer Willem Pettinga die een speciale band heeft met zijn elftalleider heeft. ,,Hans is absoluut geen elftalleider die zijn zaakjes altijd goed voor elkaar heeft. Maar in Kloosterburen kan dat en dat is niet omdat het bij ons een rommeltje is. Dat komt puur en alleen door de persoon Hans Bolt die door iedereen gewaardeerd wordt zoals hij is. Ik ben hier nu voor het achtste seizoen trainer en ik heb weleens tegen Hans gezegd dat als hij op tactisch gebied een actievere rol ambieert zoiets bespreekbaar is. Maar dat ambieert hij absoluut niet en dan moet je hem daar verder ook niet mee lastig vallen want daar heb ik Hans als persoon te hoog voor zitten.”

Dat laatste geld ook voor de selectiespelers die op de afsluitende training voor het eerste duel in de nacompetitie tegen ODV aanwezig zijn. Zonder uitzondering praten de spelers met respect over de elftalleider die ze, zo verteld routinier Bert Mennes, vaak behulpzaam zijn bij het uitvoeren van zijn taken. ,,Hans is bijvoorbeeld geen kei in het oppompen van ballen. Als hij dat doet kun je er zeker van zijn dat ze veel te hard zijn opgepompt. Onderling maken we daar weleens geintjes over maar ik denk dat ik namens de hele groep spreek als ik zeg dat we er niet aan moet denken dat hij als teamleider zou stoppen.”

Dat laatste is iets waar de spelers zich voorlopig nog niet druk om hoeven te maken want de nu 47 jarige elftalleider heeft namelijk nog een hele grote wens. Als hij daar over verteld wordt de altijd goedlachse Hans Bolt opeens serieus. ,,Mijn zoon Niels is nu 13 jaar en speelt soms al mee in de C-junioren. Ik hoop het als elftalleider nog te mogen beleven dat Niels zijn debuut maakt in het eerste elftal. Dat zou voor mij echt een geweldig moment zijn,” aldus Hans Bolt die precies een keer in zijn periode als elftalleider er op een zondag niet bij was. ,,Dat was vorig seizoen toen we voor de nacompetitie thuis tegen SVMH moesten spelen. Ik had maanden eerder, toen het er nog niet naar uitzag dat we in de nacompetitie terecht zouden komen, aan mijn vrouw Titia en mijn twee zoons Niels en Stijn belooft dat we een weekend weg zouden gaan. En ondanks alles heb ik toen mijn woord gehouden. Maar wanneer ik gevraagd zou hebben of we het konden uitstellen was dat gebeurd. Van Titia en de beide jongens krijg ik alle ruimte voor mijn hobby/uitlaadklep. Want zo zie ik het elftalleiderschap namelijk als invulling naast mijn werkzaamheden als schilder. ,,Iets waar de in Eenrum woonachtige maar in Kloosterburen voetballende Marco Bos zich wel iets bij kan voorstellen. ,, Dat wij een hecht team vormen is zijn verdienste waardoor ook de jongere spelers zich snel op hun gemak voelen. Ik ben zelf ook iemand die sfeergevoelig is en ik peins er daarom ook niet over om bijvoorbeeld in Eenrum te gaan voetballen. Niet omdat het daar vervelende gasten zijn maar puur omdat ik de sfeer hier bij Kloosterburen echt uniek vind waar Hans absoluut debet aan is.”

Dat laatste is de oud-teamgenoot van Hans Bolt, Jaap van Dijk uit Vierhuizen, roerend met Marco Bos eens. ,,Als je ruzie met Hans Bolt krijgt moet jezelf eerst even in de spiegel kijken zeg ik altijd. Ik heb met hem samengespeeld, meegemaakt als elftalleider en nu hebben we, omdat ik een klussenbedrijf heb en Hans een schilderbedrijf regelmatig contact. Ik ken bijna niemand die zo plezierig in de omgang is dan Hans. Dat spelers en trainers zeer gecharmeerd van hem zijn kan ik mij daarom ook heel goed voorstellen.”

Iets wat tot door zijn broer Ron, die voorzitter van de voetbalvereniging Kloosterburen is, wordt bevestigd. ,,Hans is Hans zeg ik altijd. Als elftalleider is hij een fantastisch bindmiddel binnen de  eerste selectie. Als bestuur zien wij een elftalleider die zeer loyaal is naar een trainer en waar we hem voor in het zonnetje hebben gezet.”

Hans Bolt was totaal verrast toen hij op zondag 10 mei in het zonnetje werd gezet. Een huldiging waarbij er een bord werd onthuld met daarop de tekst, 500 wedstrijden,20 jaar elftalleider v.v. Kloosterburen 1. ,,Daar werd ik wel even stil van, net als het cadeau dat ik van Willem kreeg. Die had een foto van mij in mijn functie als verzorger op canvas laten drukken. Dat zijn momenten die voor mij van grote waarde zijn,” verteld de clubman in hart en nieren waar, als hij de laatste woorden uitspreekt, aan te zien is dat de huldiging die hem op 10 mei ten deel viel veel indruk op hem heeft gemaakt.