Van Roy Leicester( SV Bedum E2) gaan we in de toekomst nog van horen

Geschreven door Johan Staal op . Geplaatst in Binnen de lijnen

Sinds het seizoen 2012 volg ik een jeugdteam van SV Bedum dat toen als F3 aan een ‘voetbalcarrière’ begon. Voor het volgen van dit jeugdteam bedacht ik toen de titel Van Pupil tot Junior en kwam er in februari 2013 een ‘mega-interview’ tot stand. Nu twee jaar later komen we terug met een groot aantal spelers van toen en twee nieuwe gezichten in de vorm van portretjes waarbij de foto’s zijn gemaakt door Duut Knol.

image 2015 03 26
Op 15 mei wordt Roy Leicester 9 jaar. De kleine dribbelaar is op dat moment al met zijn derde seizoen als pupil bezig. Toen ik Roy voor de eerste keer zag spelen was duidelijk dat we hier wel met een talentje te maken hadden want als toen 6-jarige bleef hij al aardig overeind in de F3 van toen nog SJO Bedum. Nu drie seizoenen later heeft de in Beijum wonende Roy het nog prima naar zin in Bedum. ‘ Ik vind het nog steeds heel leuk om in Bedum te voetballen omdat we nog steeds met veel jongens voetballen waar we in de F3 zijn begonnen met voetballen,” aldus de jonge voetballer die met een opmerkelijke opmerking komt als het scoren van doelpunten ter sprake komt. ‘Het scoren van doelpunten vind ik niet meer het leukst. Ik vind het spelen op het middenveld erg leuk omdat ik dan meer in balbezit ben. Dat betekent dat ik dan kan proberen om iemand van ons team te laten zelf scoren. Je kunt dan belangrijk zijn voor je team en dat vind ik erg leuk. Als ik niet scoor maar een goede assist geef vind ik dat net zo leuk als dat ik zelf scoor. Het gaat erom dat we winnen, wie er dan scoort vind ik niet heel belangrijk.”
Wijze woorden van een voetballer waar je alleen al van kunt genieten als je naast hem in de kleedkamer zit. Want alles wat trainer Gert-Jan Hageman, Gert-Jan is echt een goede trainer. Hij is soms wel streng maar dat vind ik alleen maar goed want daar worden we alleen maar beter van, zijn pupillen verteld  wordt door Roy opgezogen al was hij een spons in een bak met water. Want de kleine dribbelkoning is een echte liefhebber wat blijkt als het volgen van voetbal op TV of in een stadion ter sprake komt. ‘Ik zie veel voetbalwedstrijden op tv. Naast dat ik er veel van kan leren vind het ook gewoon erg leuk om naar te kijken. De eredivisie kijk ik zoveel mogelijk en ik wil ook graag alle Champions league wedstrijden zien maar die zijn vaak te laat. Dan mag ik soms een helft kijken als het om echte bekende topclubs gaat die ik heel leuk vind, zoals Barcelona of Bayern München. De tweede helft nemen we dan vaak op zodat ik die 's morgens nog kan kijken. Daarnaast ben ik na de wedstrijd van FC-Groningen- RKC van twee jaar geleden al heel vaak weer naar een wedstrijd van de FC geweest. Ik ben ook al naar twee uitwedstrijden geweest met de junior club. Dat was naar AZ en naar PSV. Tegen AZ had Groningen gelukkig een punt. Het was wel jammer bij AZ, want Groningen stond daar eerst met 0-2 voor en uiteindelijk werd het toch nog 2-2. Tegen PSV was het verlies van 2-1 ook heel erg jammer, maar dat had ik wel een beetje verwacht. PSV wordt vast landskampioen en daar mag je dan wel van verliezen. Maar jammer was het natuurlijk wel.”
Natuurlijk komt ook ter sprake dat hij twee jaar geleden in het ’Mega-interview’   vertelde dat hij profvoetballer wilde worden en daar denkt hij nog precies eender maar komt nu met een toevoeging. ‘Als ik geen profvoetballer kan worden dan word ik voetbaltrainer. Maar ik hoop natuurlijk niet dat dat nodig is want ik hoop toch wel op een carrière zoals Mimoun Mahi die bij FC Groningen heeft en waar ik eigenlijk wel een dagje zou willen optrekken,” aldus Roy die het niet vervelend vindt dat hij nu al drie seizoenen tegen oudere en dus fysiek sterkere tegenstanders moet spelen. ‘Echt vervelend vind ik het niet om tegen oudere spelers te moeten voetballen. Het hangt er wel een beetje vanaf hoe goed ze zijn. Verder ben ik blij dat ik in de E-ers mag spelen, want ik leer nu veel meer als voetballer en wat ik mijn broertje Finn weer kan leren. Finn wil iedere dag met mij voetballen en hij is al best goed,” vertelt de kleine voetballer die verder ook nog even wil zeggen dat hij in Beijum op de Beijumkorf in groep 5 zit bij juf Kim.  Zo heeft de kleine maar gespierde Roy alles wel vertelt wat hij wil en hoe hij het voetballen beleeft. Een voetballertje dat de droom heeft om profvoetballer te worden maar als dat niets mocht lukken, zullen we als trainer van hem horen en waar hij heilig van overtuigd is en daarom kunnen we zeggen: Roy Leicester, een naam om te onthouden.