Puurvoetbalonline op bezoek bij de voetbalvereniging Zeester .

Geschreven door Johan Staal op . Geplaatst in Binnen de lijnen

Het was al eerder een rubriek, het bezoeken van verenigingen op de zaterdagmorgen. Een rubriek die nu terug komt met als titel: Puurvoetbalonline op bezoek bij de voetbalvereniging voor een rondje langs de velden op een sportcomplex in de provincie Groningen.

Nadat ik een week eerder in Eenrum te gast was besloot ik om zaterdag het sportcomplex in Zoutkamp te bezoeken. Op de website van de voetbalvereniging had ik al gezien dat er in Zoutkamp redelijk wat wedstrijden op het programma stonden. Zo speelden de D1 en E1 van de Zoutkampers thuis tegen jeugdteams uit Delfzijl en Middelstum en werd er later op de morgen door de F2 tegen de F8 van SJO Winsum gespeeld. Bij aankomst op sportpark Toercamp was daar direct de eerste herkenning. De parkeerplaats was namelijk vol en wat ik nog kende uit mijn periode als jeugdtrainer in Zoutkamp. Ook toen stond de parkeerplaats zaterdags niet zelden vol met auto’s omdat de nodige voetballers, voetbalsters, en niet te vergeten supporters al aanwezig waren.
Prestaties
Bij binnenkomst in de kantine was daar direct bestuurslid Sjoerd Steegstra die een klein beetje verbaasd was dat ik rond half negen al op ‘Toercamp’ aanwezig was. Aan en achter de bar werd ondertussen al driftig gesproken over de verrichtingen van het damesteam van Zeester. De dames hadden de avond daarvoor bij een 7x7-toernooi prima zaken gedaan. FC LEO, VVSV’09, Middelstum en Zeester waren de deelnemende teams en de Zoutkamper dames keerden met twee overwinningen en een nederlaag huiswaarts waar men in Zoutkamp niet ontevreden over was. Ontevreden is niet het juiste woord maar dat de prestaties van het eerste elftal op dit moment al tot euforie zorgen in Zoutkamp zou de waarheid niet zijn. Dat werd duidelijk in het gesprek had met 50-plusser Sjoerd Steegstra die nog tot de eerste selectie behoord maar door blessureleed nog maar zelden in actie komt. ‘Het mag duidelijk zijn dat het sportief gezien met het eerste elftal nog wel wat beter kan. Maar dat wisten we voor aanvang van het seizoen al. In de winter kregen we versterking van een viertal spelers maar dat zorgt niet direct voor een beter resultaat. Dat moet allemaal een beetje groeien. Daar nemen we rustig de tijd voor want wat het eerste elftal betreft richten we ons op het nieuwe seizoen.”
Betrokkenheid
Waar het eerste elftal nog geen grote successen heeft kunnen scoren wordt een ding wel duidelijk. Zeester leeft weer en dat wil Zoutkamp weten. Bij de twee jeugdduels die tegelijkertijd worden gespeeld staan er aardig wat toeschouwers uit Zoutkamp langs de lijn. Toeschouwers die, gezien de aanmoedigingen, betrokken zijn bij de voetbalclub die in de zomer van 2014 een rentree in het amateurvoetbal maakte. Een rentree waar velen van dachten dat ze in Zoutkamp gek geworden waren. Waar in veel dorpen over een fusie wordt gesproken dacht men in Zoutkamp precies andersom. Daar wilde men het wit en rood weer terug omdat dit de kleuren zijn waar veel Zoutkampers zich prettig bij voelen. Het waren prima duels die de bezoekers aan het sportcomplex in Zoutkamp voorgeschoteld kregen want de D1 van Zeester won in een sportief duel met 2-1 van NEC Delfzijl D3 en op het veld waar ik jaren geleden urenlang als jeugd en damestrainer actief ben geweest verloor Zeester E1 met 3-2 van Middelstum E2.
Mevr. Nauta
Bij het duel van de D-junioren trof ik mevr. Nauta, de weduwe van de in 1989 bij een verkeersongeval omgekomen Albert Nauta. Albert was bij leven al bijna een legende binnen Zeester want wie Zeester zei wist dat Albert Nauta daar een van de pijlers van was. Daar spraken we over toen we samen sportpark Toercamp verlieten en het gesprek niet alleen over Albert maar ook over Rommie Dijkstra, Francina Houwen en Remmelt Zuidersma ging. Een gesprek wat veel indruk op mij maakte omdat Mvr. Nauta vertelde dat het van dichtbij mee moeten maken dat de fusie tussen Zeester en UVV’70 er voor zorgde dat de kantine in Zoutkamp door ‘Ulrum’ was leeggehaald veel voor had betekend. We liepen na deze woorden zwijgend verder en beide dachten we terug aan vroeger toen Zeester datgene was waar het nu weer naar onderweg is. Een vereniging waar het voor velen voelt alsof ze weer ‘thuis’ komen.