Op een betonnen kunstgrasveld moet je niet willen voetballen.

Geschreven door Johan Staal op . Geplaatst in Binnen de lijnen

Velen vervloeken ze maar sommige worden lyrisch als het gaat over voetbalvelden de bekleed zijn met kunstgras. Waar de een praat over vloerbedekking of een plasticveld roemt een liefhebber van kunstgras deze ondergrond al gaat het over het heilige gras van Wembley.

Johan Staal
Ik moet eerlijk zeggen dat ik blij ben dat ik in mijn eigen voetbalcarrière alleen het kunstgrasveld in Warffum heb meegemaakt. Een veld wat ondertussen al weer een groot aantal jaren geleden vervangen is door een veld met natuurlijke sprieten. Ik ben geen liefhebber van een synthetische ondergrond hoe mooi ik de velden in bijvoorbeeld in Bedum, Uithuizen en op Corpus den Hoorn  er optisch ook bij vind liggen. Als liefhebber wil ik gras ruiken en geen rubber en zie ik liever een duel op een natuurgrasveld en helemaal als het kunstgrasveld het woord kunstgrasveld niet verdiend. Een groot aantal maanden geleden stond ik langs de lijn bij het duel GRC C1-SV Bedum C 1. Een wedstrijd wat gespeeld werd op een veredelde parkeerplaats. Een grasspriet ontdekken was echt onmogelijk op een veld wat echt een gevaar voor de spelers was. Bij iedere valpartij hoopte je dat er niets ernstigs gebeurde wat absoluut had gekund. Een afgetrapt veld is iets wat ook geldt voor sportpark Coendersborg en sportpark ‘Het Noorden’. Op beide complexen ligt minimaal een veld waar je van zegt, eigenlijk kan daar geen voetbalwedstrijd op gespeeld worden. Dat kan niet omdat minimaal twee velden helemaal niets met het woord kunstgrasveld te maken hebben. Een afgetrapt stuk vloerbedekking zou een betere typering zijn in plaats van dat er gemeld wordt dat er op kunstgras gespeeld wordt. De dames van Hunsingo en Eenrum 1 waren dit weekend de klos door op een vertrapt stuk ‘vloerbedekking’ te mogen aantreden. Beide ploegen verloren hun duel wat absoluut niet alleen kwam door de ondergrond waar men op moest spelen maar het had er wel mee te maken. Het maakt namelijk wel degelijk verschil of je mag aantreden op een veld waar duizenden grassprieten zichtbaar zijn of dat je op een ‘betonplaat’ speelt waar niet een spriet te ontdekken valt.

Wat dat betreft zou het baanbrekend zijn als een team zou zeggen, dit gaan we niet doen. Op deze ondergrond gaan wij niet spelen. We spelen niet omdat deze ondergrond ons als spelers/speelsters gevaarlijke situaties, en dus blessures, kan opleveren. Dat laatste is namelijk wat een consul of scheidsrechter zegt als er bij winterse omstandigheden nog een of meerdere delen van het veld bevroren zijn. Er wordt niet gevoetbald want de omstandigheden zijn dusdanig dat het niet verantwoord is dat er gespeeld kan worden. Iets wat ik ook vindt van een versleten kunstgrasveld waaruit de demping vanuit de onderlaag ook nog eens totaal verdwenen is. Dat is ook gevaarlijk en blessure verhogend wat iets is waar niemand bij gebaat is. Daarom is het ook niet terecht wanneer er gezegd wordt dat er op kunstgras altijd gevoetbald kan worden. Dat klopt namelijk alleen maar als er ook daadwerkelijk over een kunstgrasveld gesproken wordt.

Nogmaals ik pleit er niet voor dat alle kunstgrasvelden onder een en hetzelfde vergrootglas gelegd worden. Dat zou namelijk niet terecht zijn. Als het gaat over ‘kunstgrasvelden’ die niet meer aan de normen voldoen zou het mogelijk moeten zijn dat er een keer een team is
die zegt, wij willen wel spelen maar niet op een betonplaat. En daarom…wie durft…