Het hoe en waarom van een verkiezingsuitslag.

Geschreven door Johan Staal op . Geplaatst in Binnen de lijnen

Gisteren las ik dat Christiano Ronaldo tot wereldvoetballer van het jaar was gekozen. Een verkiezing waarbij hij Lionel Messi, Manuel Neuer en ‘onze’ Arjen Robben voorbleef. Een verkiezing die voor de nodige discussies zorgde want, en sinds kort weet ik dat uit eigen ervaring, wie je ook als nummer een, twee of drie kiest, de meningen zijn altijd verdeeld.
Johan Staal
Wanneer je tot ‘jurylid’ gebombardeerd wordt waarbij je de vraag krijgt of je de beste speler en keeper van het A en B-toernooi wilt aanwijzen neem je dat serieus. Dan kijk je naar spelers en keepers die, zoals in dit geval, aan het toernooi om de Energiewacht Hogeland Cup meedoen. Keepers en spelers die in theorie allemaal in aanmerking komen voor de titel van beste keeper of speler van een toernooi.
Om alleen te gaan jureren zag ik echter niet zitten. Niet omdat ik mij te weinig kennis toe dicht maar meer omdat ik het leuer vind om over zoiets met andere voetbalkenners te discussiëren. Al in het toernooi had ik een lijstje gemaakt van eventuele kandidaten waar soms een afviel of een bij kwam. Maar op de finaleavond wilde de organisatie toch wel graag de vier winnaars horen van wie ik in de loop van de avond inderdaad de namen, zie www.hogelandcup.nl , kon doorgeven.
Toen ik zaterdagavond rond half twaalf vanuit Uithuizen naar Ezinge reed wist ik dat er commentaar zou komen op wat ‘mijn’ keuze werd genoemd. Iets wat ik wel begreep omdat ik weet dat iedereen op geheel eigen wijze naar een voetballer of keeper kijkt. Dat mag en moet ook zo zijn want je behoort je eigen favorieten te hebben. Favorieten omdat ze voor jou iets bijzonders hebben. Voor mij hadden een speler van NEC Delfzijl, een doelman van Middelstum, de keeper van ZEC en de nummer tien van SIOS alle vier iets bijzonders.
Het bijzondere aan de doelman van ZEC was dat hij op de finaleavond niet eens keepte maar daarom voor mij als jurylid wel bijzonder was. Bijzonder omdat hij als vijftigjarige keeper baalde als een stekker van het feit dat een op oudejaarsdag uitgevoerde operatie hem aan de kant hield. Mooi te zien was dat een voetballer van NEC Delfzijl er steeds weer in slaagde om zijn team beter te laten spelen. Steeds was hij aanspeelbaar, scoorde belangrijke goals en was een rustpunt in het team. Speciaal was ook dat gifkikkertje aan de kant van SIOS. Een ‘gifkikker’ waar het willen winnen van afspatte. Bijzonder was ook de doelman van Middelstum die in alles liet zien wat je als doelman moet willen uitstralen.
Dat was mijn motivatie richting de keuze voor dit viertal die in samenspraak met enkele andere voetballiefhebbers, tot stand is gekomen. Natuurlijk liepen er meer fantastische voetballers rond want Gert van Dijk, Martin Oudman, Bjorn Schutter, keeper Bas Breukelman, Sander Roorda, Soeratmin Venema en vele anderen waren waarschijnlijk bij een ander jurylid in aanmerking gekomen.
Daar moest ik aan denken toen ik de commentaren las richting de verkiezing van Ronaldo tot wereldvoetballer van het jaar. Een verkiezing waar de sterren nog groter worden gemaakt dan ze al zijn en de ‘waterdragers’ niet alleen daar een ondergeschikte rol vervulden. Want dat las ik namelijk ook  in de commentaren die via de bekende kanalen binnenkwamen, niet iedereen begreep mijn keuze en vandaar mijn uitleg over het hoe en het waarom…..