Eenrum 1984-1985

Geschreven door Johan Staal op . Geplaatst in Binnen de lijnen

Ard Torrenga stuurde mij een foto van het eerste elftal van de voetbalvereniging Eenrum. Geen foto van de huidige selectie maar een uit het seizoen 1984-1985.

       image-2014-06-16

In dat seizoen kwam Eenrum uit in de vierde klasse E. Het speelde toen twintig duels waar het er zes van won, zeven gelijkspeelde en zeven verloor. Het doelsaldo was 26 voor en 33 goals tegen waardoor de Eenrumers uiteindelijk achtste werden. In de jaren tachtig was Eenrum een degelijke vierdeklasser. De roodbaadjes speelden vanaf het seizoen ’77-’78 in de vierde klasse wat zou duren tot aan het seizoen 1994/1995 toen er een degradatie naar de vijfde klasse volgde.

Ik voetbalde in de periode in het tweede elftal van Eenrum en was daardoor regelmatig langs de lijn te vinden bij het eerste team dat zijn wedstrijden dat seizoen tegen Groninger Boys, Zuidhorn, Hunsingo, Zeester, Kloosterburen en Loppersum moest spelen. Een Loppersum wat toen nog niet gefuseerd was met LVC.

Een team met voor mij bekende namen omdat ik met bijna iedereen op de foto wel heb gevoetbald. Op de achterste rij links staat Anton de Best. Anton was een jonge beginnende trainer toen hij bij Eenrum kwam. Een enthousiaste trainer die ons als spelers individueel beter maakte. Iets wat sommige toen niet altijd doorhadden maar wat wel zo was. Oefenstof om je vingers bij af te likken zorgde er voor dat de trainingsopkomst onder Anton de Best groot te noemen was. Anton was verder de trainer die de ‘Bar en Boos Cup’ introduceerde. Een Cup die op het spel stond voor het partijklassement dat gespeeld werd als het trainingsveld de gelijkenis met de kwelders achter Noordpolderzijl glansrijk kon doorstaan. Na zijn periode in Eenrum werd hij trainer van o.a. Bedum en Helpman. In 1999 komt er op een veel te vroege leeftijd overlijdt aan een hartstilstand. Nog steeds valt de naam van Anton nog wel eens in Eenrum waar velen er nog steeds van overtuigd zijn dat de sympathieke trainer de capaciteiten had om een trainer op hoog niveau te worden.

Naast Anton de Best staat Harm Rust. Harm was naast elftalleider ook jarenlang secretaris van de voetbalvereniging Eenrum en is nu jaren later nog steeds een van de trouwe supporters van de nu weer vierdeklasser.

Jaap ‘Mack’ Nube is de volgende op de foto. Jaap stond bekend om zijn volgens de overlevering ‘dodelijk’ schot. Een schotkracht waar Jaap van vond dat niemand daar in Eenrum aan kon tippen. Dat laatste wordt toch door een enkeling bestreden want er waren in die periode wel meer die de bal aardig konden raken. Ik behoorde niet tot die categorie maar mijn beide broers Henk en Herman behoorden wel tot de personen die een bal met een gang van meer dan 100 kilometer per uur richting doel konden schieten. Op deze foto staat Jaap Nubé niet als voetballer maar als vaste grensrechter van het eerste elftal van de Eenrumers. Frans Franssens draagt op deze foto een keepershirt waar reclame op staat. Tegenwoordig is het uniek als er geen reclame op staat maar Frans had enkele seizoenen eerder nog geweigerd om met reclame-uitingen op zijn shirt te spelen. Dat zorgde er voor dat broer Henk toen in allerijl klaargestoomd moest worden om de plaats onder de lat van de principiële doelman over te nemen. Maar in het seizoen 1984-1985 waren deze problemen niet meer aan de orde en daardoor staat ook Frans met de tekst, Gar. Bakker Eenrum op de foto.

Edward Wiersum is een speler die ik wat uit het oog verloren ben. De in Wehe Den Hoorn woonachtige Edward was volgens mij verdediger. Om eerlijk te zijn, of Edward lang als eerste elftalspeler actief is geweest durf ik niet te zeggen.

Wie dat wel is geweest is Jan Knol. Jan werd enkele jaren gelden ernstig ziek en overleed uiteindelijk op 15 mei 2011 aan een combinatie van de gevreesde ziekte en andere complicaties. Jan, die maar 56 jaar jong werd was een volle neef samen hebben we later nog enkele jaren in een van de lagere teams van Eenrum gevoetbald. Jan was een verdediger van het type Marco Materazzi. De Italiaan stond bekend als spijkerhard. Dat was Jan namelijk ook, spijkerhard in de persoonlijke duels waarbij niet op een overtreding meer of minder werd gekeken. Als Jan als een schopper betitteld zou worden zou hem echter onrecht aangedaan worden. ‘Knol’ kon namelijk ook een beetje voetballen. Met de bal aan de voet op stomen richting het vijandelijk doel was namelijk typerend voor de Eenrumer. Wat mij verder aan Jan is bijgebleven is waren bepaalde gewoontes. Als een tegenstander weer eens ‘doormidden gezaagd’ was werd het brilletje goed gezet en werd zijn voetbalbroek rechtgetrokken. Handelingen die als je ze beschrijft weer terugbrengen naar de jaren dat ik samen met Jan in het vierde of derde elftal van Eenrum voetbalde.

Als je in Eenrum het in die periode over ‘Lange Rene’ of gewoon ‘Lange’ had dan wist iedereen wie er bedoeld werd. Dan ging het over Rene Smit, de kopsterke centrale verdediger van het eerste elftal van Eenrum. Een voetballende centrale verdediger die als het moest de bal ook ‘weg roeide’ is wel een typering die bij de lange centrale verdediger paste. Samen met Jan Knol vormde hij vaak het centrum maar in mijn beleving had Rene niet het meedogenloze van zijn kompaan in het centrum van de verdediging.

De volgende op de foto is Meindert Geertsema. Tegenwoordig is ‘Q’ een van de bestuursleden van de v.v. Eenrum maar in die periode was Meindert een voetballer met een enorm loopvermogen. ‘Q’, ik heb geen idee waar die bijnaam vandaan komt, was een kilometervreter die ook nog eens goed kon voetballen. Dat liet hij in het eerste elftal zien maar op latere leeftijd ook in de lagere teams van Eenrum liet zien. Net als veel spelers op deze foto voetbalde de middenvelder namelijk nog een groot aantal jaren in een van de reserveteams Eenrum.

Naast Meindert staat het echtpaar Janny en Wolly Bakker die als gulle gever van een nieuw tenue in de bloemen werden gezet. Wolly voetbalde in zijn actieve periode soms voor het eerste elftal maar ook veel voor het tweede team van de Eenrumers. Jaap ‘Mack’ Nubé dacht dat hij over het hardste schot van Eenrum beschikte maar velen hadden een andere mening. Wolly Bakker zijn schoten sloegen namelijk in als een granaat. Uit eigen ervaring weet ik dat je ze vaak wel hoorde maar dat reageren niet meer nodig was omdat de armen van de toenmalige garagehouder al omhoog gingen als teken dat er gescoord was.

Links onderaan op de foto zit Reinder Wierenga. Reinder was een voetballer met veel snelheid wat er voor zorgde dat een overtreding op Reinder altijd ernstig uitzag. Iemand die met een gang van 30 km per uur over het veld raast onderuithalen of iemand die over het veld ‘wandelt’ maakt wel verschil. Je had soms het idee van, dit wordt einde carrière maar even later raasde de toen in de aanval spelende Reinder weer over het veld.

Harm Mulder is een van de weinigen op de foto die nog actief is als voetballer. Met enige regelmaat speelt hij nog in het derde elftal van Eenrum. Harm was een voetballer die een bal aardig kon raken. Dat was namelijk een familietrekje want ook Harm zijn jongere broer Joost beschikte over een formidabele trap.

Aldrik van der Ploeg is de volgende op de foto en naast voetballer was Aldrik ook een gewaardeerd lid van de muziekvereniging Orpheus. Ik moet eerlijk zijn, van de voetballer Aldrik weet ik mij niet meer te herinneren dan het een uitstekende teamspeler was.

Ard Torrenga is de volgende voetballer op de foto. Ard was qua talent een van de, en misschien wel de beste, voetballers die Eenrum heeft voortgebracht. Gezegend met voetbalkwaliteiten waar velen alleen maar van konden dromen kon: ‘Adje’ een wedstrijd in zijn eentje beslissen. Dat er belangstelling vanuit het betaalde voetbal voor de technicus kwam was dan ook niet vreemd. FC Groningen en Veendam waren de BVO’s waar Ard het mocht proberen. Helaas werd het voor de middelste van de broertjes Torrenga geen carrière in het betaald voetbal maar bleef het beperkt tot voetballen voor de A-junioren. Wel voetbalde Ard later nog voor GRC, Viboa, Hunsingo en werd hij regelmatig gevraagd voor het McDonalds-Team. Het Mc Donalds-Team was min of meer de voorloper van het Regioteam Noord Groningen waar Ard jaren later ook nog bij betrokken is geweest.

Naast Ard Torrenga zien we Hans Oorebeek. Hans wordt door velen als een van de betere voetballers uit de historie van Eenrum gezien. Hans had alles wat een voetballer nodig had. Een prima techniek gekoppeld aan een uitstekende mentaliteit en conditie maakten hem tot een complete voetballer. Ik ben er van overtuigd dat de middenvelder in de tegenwoordige tijd de clubs voor het uitkiezen zou hebben. Een speler met zijn de kwaliteiten zou namelijk voor bijna iedere vereniging een welkome versterking zijn geweest. René Torrenga was de oudere broer van Ard. Ook René kon een aardig balletje trappen. Dat hij in daarom in het eerste elftal van Eenrum terechtkwam verbaasde niemand. Van René weet ik niet echt heel veel omdat hij in mijn beleving al vrij snel naar Winsum vertrok waar hij vervolgens voor Viboa ging voetballen.

Wim Nubé, door Ard Torrenga het ‘brein’ genoemd, was een momentenvoetballer. Wim kon vanuit het niets een duel beslissen waardoor hij de gevierde jongen bij de supporters was. Maar niet zelden werd hij vervloekt door dezelfde supporters als hij er in hun ogen met de pet naar gooide. Dat waren vaak zondagen dat het koud en guur was en er een fysiek sterke tegenstander tegenover de Eenrumers stond. Wim genoot namelijk meer van een strakke grasmat, een heerlijk lentezonnetje en een meevoetballende tegenstander dan van een zwaar veld en een schoppende tegenstander. Maar hoe verschillend hij ook kon spelen, als ik mijn favoriet team uit de historie van Eenrum zou mogen samenstellen stond Wim Nubé Sr absoluut in de basis.

Dat Johan Huizer op een foto staat als speler van Eenrum zal sommige voetballiefhebbers verbazen. Johan voetbalde namelijk jarenlang voor Kloosterburen. Door zijn verhuizing naar Eenrum besloot hij tot een overstap naar de roodbaadjes. Een beetje gokkend qua leeftijd denk ik dat Johan op de foto de dertig al ruim gepasseerd is. Later speelde Johan ook nog in de lagere elftallen van Eenrum waar ik nog het genoegen had om nog enkele jaren met hem te mogen voetballen.