Remmelt Zuidersma SV Zeester: Een bescheiden clubicoon

Geschreven door Johan Staal op . Geplaatst in Binnen de lijnen

Op 1 augustus 1997 overleed op 62 jarige leeftijd Remmelt Zuidersma aan de gevolgen van een hersenbloeding. Dat was niet alleen een geweldige klap voor zijn kinderen Sicco, Wendy, Nathalie en Andries maar ook voor de SV. Zeester.

image-2014-05-02

Remmelt Zuidersma, achterste rij links, samen met het 1e zaterdagteam van Zeester.

Remmelt Zuidersma was toen ik als trainer van het damesteam bij Zeester begon al vrijwilliger bij de voetbalvereniging. Een vrijwilliger in hart en nieren want op Remmelt werd nooit tevergeefs een beroep gedaan. De vader van vier opgroeiende kinderen genoot veel aanzien in Zoutkamp waar zijn privéomstandigheden zeker debet aan waren. Als hoofd van eenoudergezin werd er met respect over Remmelt Zuidersma gesproken.

Voor aanvang van het seizoen 1985- 1986 nam ik het trainerschap van het damesteam over van Kees van Ham. In dat jaar, 1985, verhuisden we met het damesteam van Ulrum naar Zoutkamp. De precieze reden weet ik niet meer maar het zou er iets mee te maken gehad kunnen hebben dat de meeste speelsters uit Zoutkamp kwamen.

In Zoutkamp werd het damesvoetbal direct omarmd en de belangstelling voor de prestaties van het damesteam waren groot. Prestaties die redelijk goed te noemen waren wat mede kwam door de inbreng van Wendy Zuidersma. De dochter van Remmelt zie ik nog steeds als de beste dameskeepster die ik ooit ben tegengekomen. Ik blijf er, jaren na dato, nog steeds bij dat er toen richting een verkiezing voor het Nederlands dameselftal een smerig spelletje is gespeelt.

Rondom dat akkefietje leerde ik Remmelt kennen als een trotse vader die, en hier komt de opmerking weer, in stilte genoot. Geen vader die van de daken schreeuwde hoe geweldig zijn dochter, en andere kinderen, waren maar daar met gepaste trots naar keek. Op ‘Zuidersma’ zoals hij door mij genoemd werd, mochten we regelmatig een beroep doen als grensrechter. Als dat paste in het schema van het zaterdagteam was hij graag bereidt om bij het damesteam de grensrechtersvlag te hanteren. Een taak die hij serieus en eerlijk vervulde zoals hij alles serieus en eerlijk deed.

Via de sociale media kwamen er foto’s uit het archief van Zeester naar buitem. Dat zorgde ook voor  herinneringen aan een clubicoon als Remmelt Zuidersma. Een stille bescheiden clubicoon  die geen moeite teveel was om samen met zijn boezemvriend Rommie Dijkstra het eerste zaterdagteam te begeleiden en verdere klussen voor de voetbalvereniging uit Zoutkamp op te knappen.

Veel te vroeg overleed hij in de vroege ochtend van 1 augustus 1997 en zijn overlijden liet een leegte na bij zijn gezin, Zeester en Zoutkamp. Een gevoelig verlies was het overlijden voor iedereen die de man, die het prototype van ‘ruwe bolster blanke pit was’ kende. Een man waar men van zei, Remmelt moet je kennen. Dat laatste zal ongetwijfeld zo zijn geweest maar door velen zal het anders ervaren zijn. Remmelt Zuidersma stond namelijk bekend als iemand waar je op kon bouwen. Iemand die veel voor Zeester heeft betekend zo vertelde de helaas ook al overleden Rommie Dijkstra in een interview dat ik februari 20 10 met de oud-voorzitter van Zeester had. ‘ Remmelt was in de tijd dat ik leider was bij het eerste elftal vaste grensrechter bij ons. Een fantastische man die in het dorp veel aanzien had door de manier waarop hij zijn kinderen als man alleen opvoedde. Daarnaast betekende hij veel voor ons en was altijd bereidt om iets extra voor de vereniging te doen. We hadden een zeer speciale band met elkaar en hadden samen hele gesprekken waar ik nog vaak aan terugdenk.”

Woorden van een even bevlogen clubicoon die in tegenstelling tot zijn boezemvriend meer een man van het woord was dan Remmelt Zuidersma. Samen staan ze op de foto, Remmelt Zuidersma links en Rommie Dijkstra, twee pijlers onder een club waar ik acht jaren lang een mooie periode heb gekend. Acht mooie jaren waarin ik nooit één onvertogen woord over Remmelt Zuidersma heb gehoord.