‘Bestolen’

Geschreven door Jolien Dijk op . Geplaatst in Binnen de lijnen

Onderstaand verslag, en wat rechtstreeks op Puurvoetbalonline geplaatst is,  is eigenlijk te triest voor woorden omdat het niets meer met voetballen te maken heeft. Een team wat bestolen wordt terwijl het aan het voetballen is. Het verslag is van SC Loppersum-speelster Jolien Dijk die het onderstaande met haar teamgenootjes overkwam.
scloppersum

Iedereen was om 10:00 uur netjes aanwezig bij het voetbalveld, helaas konden we de kleedkamer nog niet in, omdat deze nog bezet was door onze voorgangers. Om kwart over 10 konden we uiteindelijk in de kleedkamer. We begonnen met de bespreking, we gingen 4-3-3 spelen, op de goal stond dit keer Xuewen, achterin: Wouda, Sylvia, Jolien en Odeth, op het middenveld: Emke, Jurna en Shannen en in de voorhoede: Marleen, Samenda en Nicole R., op de bank zaten: Angela, Nicole J. en Jessica. Met een bijna compleet team konden we dus aan de wedstrijd beginnen. Mariëlle moest helaas afzeggen in verband met een fikse oorontsteking en Linda moest zo nodig werken deze zaterdag. Ook konden we nog niet beschikken over Anje, die geblesseerd is aan haar knie. Toen de bespreking afgelopen was moesten we snel gaan omkleden zodat we konden beginnen met de warming-up. In alle haast is daarom waarschijnlijk ook niet goed meer nagedacht over een waardevollespullentas… De warming-up ging helemaal naar wens van Sander, we moesten uitstralen dat we wilden winnen en dat ontbrak volgens hem. Om 11:00 uur werd er afgetrapt door Nicole en Samenda. Binnen 10 minuten werd er gescoord door Lycurgus; een bal die niet goed werd weggewerkt door de verdediging belandde voor de voeten van één van de dames van Lycurgus. Met een te hoog schot voor Xuewen om tegen te houden, werd er gescoord (0-1). Een gigantisch baalmoment voor ons, want aan het balbezit te zien was dit absoluut niet nodig. Ook de trainers aan de zijlijn begonnen zich behoorlijk op te fokken, waarna bij ons nog niet genoeg de knop omging, want we gingen rusten met een 0-1 achterstand. In de kleedkamer aangekomen kwamen we er achter dat een aantal meiden was bestolen (een aantal mobiele telefoons, horloges, een portemonnee en geld waren verdwenen).… Hierdoor kon in de rust nog geen bespreking worden gedaan, want eerst moest achter de team/de club aan worden gebeld die vermoedelijk onze spullen mee had genomen. De politie werd natuurlijk ook gebeld en zij zouden de jongens op wachten bij hun sportclub. Uiteindelijk was dit het enige wat gedaan kon worden en waarna we de bespreking konden gaan doen. Volgens de trainers was er veel te weinig pit bij ons, we moesten beter de duels in gaan en uitstralen dat we wilden winnen, want dat was zeker te doen tegen dit team. Onze trainer gaf ons dan ook mee ‘gooi die boosheid van je gestolen spullen maar in deze wedstrijd en ga ‘m winnen’. De tweede helft ging dan ook een stuk beter dan de eerste. Na 10 minuten moest het spel echter even worden stil gelegd. De politie was bij het voetbalveld gekomen om op te nemen wat er precies van wie gestolen was, na deze onderbreking kon weer verder gevoetbald worden. Wij als Loppersum wilden natuurlijk nog steeds graag winnen en het tij werd toen ook gekeerd. Een schot van Emke kon niet worden geklemd door de keeper, waarna Samenda er op tijd bij was om de losgelaten bal in het doel te schieten (1-1). Toen had Samenda de smaak te pakken, een actie waarbij ze zich vrijspeelde van haar tegenstandsters zorgde ervoor dat ze in een kansrijke schotpositie kwam en ze schoot; van een meter of 20 werd de bal hard onderin de linkerhoek geschoten: 2-1. Nu was het voor ons vooral verdedigen, het zogeheten ‘pompen of verzuipen’. Alle ballen die achterin kwamen werden zo hard als we konden weer naar voren gemaaid en op die manier wilden we de overwinning over de eindstreep trekken. Helaas kwam toen in de laatste minuten toch de gelijkmaker, een klutsbal waarbij Xuewen de bal leek te hebben werd toch nog ingeschoten door één van de dames van Lycurgus (2-2). En dit werd de eindstand. Ondanks het harde knokken kon het duel niet met een overwinning worden bekroond. Een gelijkspel tegen Lycurgus is al een heel mooi resultaat, maar er had voor ons gevoel meer in gezeten. Tijdens de nabespreking kwam Anje nog in de kleedkamer om te vertellen dat ze helaas gaat stoppen met voetbal. Haar knie gaat het niet meer zo doen als nodig is voor voetbal, dus heeft ze dit moeten besluiten. We vinden het natuurlijk ontzettend jammer, maar Anje heeft ons toegezegd dat ze er wel zoveel mogelijk bij wil zijn om ons te supporten en we zullen er met zijn allen voor gaan zorgen dat ze daar niet voor niets zal staan. Op naar de uitwedstrijd dus, waar we Lycurgus sowieso gaan pakken!!

Dan nog even over de diefstal. De politie heeft de jongens opgewacht bij het sportcomplex en gevraagd of ze bij de jongens in hun tassen mochten kijken. De jongens hebben geantwoord met ‘nee’, heel verdacht, maar helaas kan de politie dan verder niks doen. Tegen alle meiden die iets kwijt zijn is gezegd om aangifte te doen. En dat is iets wat ook zeker gaat gebeuren. Het is alleen jammer dat we waarschijnlijk onze spullen nooit meer terug gaan zien, het feit alleen al dat je aan iemands spullen zit is niet te geloven, maar er zit natuurlijk ook emotionele waarde aan de gestolen spullen!

Dus bij deze ook nog een oproep aan deze jongen(s):
Lever de spullen in bij je trainer of leider (van mij part doe je het anoniem, zet een tas neer waar iedereen de gestolen spullen in kan doen), zodat wij onze spullen terug krijgen!! Je jat niet alleen onze telefoons, onze portemonnee en onze horloges, maar ook de emotionele waarde die er aan die voorwerpen zit!