De vijfde klasse als springplank voor de jonge trainer

Geschreven door Johan Staal op . Geplaatst in Binnen de lijnen

Ieder jaar verlaten er weer een groot aantal oud-voetballers en of jeugdtrainers de cursus TC3 met een diploma in de hand. Een diploma wat ze het recht geeft om bij een club uit de vierde of vijfde klasse als hoofdtrainer aan de slag te gaan.

 

johan
In de maanden november, december en januari staat de trainerscarroussel niet stil want dat is de periode dat er door trainers en voetbalvereniging gekeken wordt naar een nieuwe uitdaging of wat de club betreft, naar een nieuw gezicht. Een tijd van speculeren breekt dan aan want er klinken direct namen van trainers die bij verenigingen op, shortlist’ staan en vaak genoeg zijn dat de bekende namen.

In de vijfde klasse van het zaterdag en zondagvoetbal worden uiteraard ook de nodige trainers gevraagd en eigenlijk is de vijfde klasse een ideale klasse voor een beginnende trainer. Beginnen bij een vereniging die misschien wel ambitieus is maar waar de realiteitszin vaak wel aanwezig is. Verenigingen die snappen dat als je met een ongewijzigde selectie in het ene jaar als tiende eindigt je een jaar later niet voor de titel meespeelt. Dat zijn mooie verenigingen voor een jonge beginnende trainer die met zijn TC3 op zak wat de wereld van hoofdtrainer zijn daadwerkelijk inhoudt. Want iets op een cursus leren is allemaal prachtig maar in de praktijk werkt het toch vaak anders.

Als we even in het verspreidingsgebied van de Ommelander Courant kijken dan zijn er een paar vijfde klassers die een nieuwe trainer zoeken. Warffum, VVSV’09, Ezinge en SIOS. Even buiten dat gebied kunnen we daar overigens OKVC ook bij betrekken. Alle vijf zijn het verenigingen die als vijfdeklasser wel ambitie hebben maar wat bij de een wat meer zal zijn dan de andere. Maar alle vijf zijn het wel verenigingen waar een jonge trainer zijn eerste stappen als hoofdtrainer kan maken. SIOS gaf bij monde van bestuurslid Jan Henk Wijma bijvoorbeeld aan dat het artikel http://lyt.sr/n7a1w wat ik schreef over dat clubs wat moeten durven de club uit Sauwerd erg aansprak. Een jonge trainer de kans geven om wat hij op de club geleerd heeft in de praktijk te brengen.

Zo staat de voetbalvereniging Ezinge er ook in gaf bestuurslid Allex Gerritsen enkele weken geleden al aan want ook in Feerwerd zien ze het wel zitten, dat een jonge trainer daar zijn eerste stappen op het trainerpad komt zetten. Dat zal bij de overige drie verenigingen misschien ook wel het geval zijn maar met VVSV’09, OKVC en ook Warffum praten we wel over drie clubs die eigenlijk wel heel graag in de vierde klasse willen voetballen. Maar niet geprobeerd is altijd mis want vorige week hoorde ik de opmerking, de tijden veranderen en de ene geroutineerde trainer heeft daar gewoon meer moeite mee dan de andere. Dus eens wat vers bloed in het trainersgilde kan geen kwaad.”

Daar zit een kern van waarheid in want zo werkt het overal, af en toe een verversing is niets mis mee hoewel er voorbeelden van samenwerkingen zijn die het tegendeel bewijzen zoals in Godlinze waar Peter Ernst met zijn vijfde jaar bezig is. Dat geldt ook voor Jaap Danhof en Willem Pettinga die bij SC Loppersum en Kloosterburen weer hebben verlengt. Dat betekent dat Jaap Danhof zijn zevende jaar bij Loppersum ingaat en Willem Pettinga zijn 8e seizoen als hoofdtrainer van Kloosterburen gaat beleven. Mooie uitzonderingen in een wereld waar de, houdbaarheidsdatum’ van een trainer vaak op drie jaar gezet wordt. En daarom ook het artikel, als club moet je wat durven. Een tekst die Ezinge en SIOS wel zien zitten omdat daar het beeld leeft dat ze als club wel wat voor een beginnende jonge trainer kunnen betekenen.