Goof Koedijk twijfelt aan voetbalbeleving KNVB

Geschreven door Johan Staal op . Geplaatst in Binnen de lijnen

, Goof Koedijk’ is een vrijwilliger die opeens tot stand kwam. Een vrijwilliger in hart en nieren die al jaren in de voetbalwereld rondloopt en nu op Puurvoetbalonline de nodige avonturen gaat beleven. Leuke dingen, minder leuke dingen alles zal de revue passeren. , Goof’ is nog een van de oude stempel en begrijpt sommige veranderingen daarom niet en dat zal, naast de leuke dingen, centraal staat in: Goof  Koedijk en de bijzondere wereld van het amateurvoetbal

goof20koedijk

Goof Koedijk was woest want daar was opeens het bericht, er wordt dit weekend weer gevoetbald en we beginnen met de voorjaarsreeks. Goof was echter nog een leider van de oude stempel die niet begreep dat je tegenwoordig een competitie kon beëindigen zonder dat er een kampioen bekend was. Goof had dat al vaker aangegeven en ook wel eens gevraagd of daar actie in ondernomen kon worden maar kreeg steeds nul op zijn rekest.

De routinier onder de jeugdleiders liet het er vervolgens maar bij maar iets van onvrede over deze situatie bleef toch hangen. Een laks optreden van het bestuur noemde hij dat weleens als hij met een paar leeftijdsgenoten bij het eerste elftal langs de lijn stond. Maar ook daar kreeg hij soms tot zijn verbazing te horen, waarom maak jij je daar zo druk om, het is toch maar jeugdvoetbal.

Zijn voetbalmaten hadden Goof dan precies waar ze hem wilden hebben want bij Goof Koedijk moest je van het jeugdvoetbal afblijven. Vervolgens werd er dan een vurig betoog afgestoken door de trouwe jeugdleider en aan het einde van zijn betoog gaven zijn maten hem ook toch vaak gelijk. Want natuurlijk snapten ook zij dat een jonge voetballer, of voetbalster, voor de hoofdprijs speelt. Een kampioenschap, en in welke reeks dan ook is altijd leuk want bij veel verenigingen wordt daar de nodige aandacht besteed en dat was binnen hun eigen vereniging niet anders.

In zijn woede zei Goof Koedijk weleens, bij de bond zitten mensen die niets begrijpen van het woord voetbalbeleving. Die werken hun programma af en daar is het mee klaar. Die snappen niet dat een jeugdleider/trainer zijn team stimuleert als de kans er in zit dat ze kampioen kunnen worden. Die begrijpen niet dat het heel erg frustrerend is als er opeens, en met nog één duel te spelen, een streep getrokken wordt en het besluit valt, einde competitie.”

Binnen de vereniging weten ze van Goof zijn frustratie over dit beleid en natuurlijk hoorde hij ook hij de geluiden, die ouwe wil zeker zelf graag kampioen worden. Maar wie de ervaren rot een beetje kende wist wel beter want in zijn ruim vijfentwintig jarige carrière had Goof Koedijk namelijk alles al meegemaakt als trainer/leider. Seizoenen dat het aantal van vier competitiepunten als een kampioenschap gevierd werd zorgden bij Goof soms voor meer voldoening dan de jaren dat hij een geweldige lichting onder zijn hoede had en volle bak voor het kampioenschap meestreed.

Dus die kreten nam hij maar voor kennisgeving aan maar hij moest wel bekennen dat dat hele gedoe met najaar en voorjaarsreeksen hem steeds meer begon te irriteren. Een irritatie die steeds heftigere vormen aannam en het plezier in zijn jeugdleiderschap steeds verder ondermijnde.

Maar nu kan ik er toch niets meer aan veranderen dacht Goof en hij besloot nog even naar het sportcomplex te fietsen. Even kijken hoe de velden erbij liggen dacht hij hardop, want eerlijk gezegd kan ik mij niet voorstellen dat er op onze velden gespeeld kan worden.

Bij het complex aangekomen zag hij nog net de voorzitter die in de auto wilde stappen en riep zijn naam. De voorzitter bleef staan en Goof vroeg, kan ik even met je praten. Het antwoord kwam echter als een mokerslag aan, als het voetbalinhoudelijk is niet Koedijk want we hebben als bestuur namelijk besloten dat alle vragen en opmerkingen eerst per mail binnen moeten komen voordat we reageren.”

Goof was met stomheid geslagen en had dan ook geen passend antwoord klaar en waarop de voorzitter in zijn auto stapte en het complex verliet. Goof Koedijk keek de auto na en dacht er het zijne van en besloot het rondje over de velden maar te laten voor wat het was. Hij was er even klaar mee voor vandaag en besloot maar weer huiswaarts te keren en morgen af te wachten of er gevoetbald kon worden.