Voetballen de rode draad in het leven van Kees Bakker( oud-speler ZEC en Noordpool)

Geschreven door Johan Staal op . Geplaatst in Binnen de lijnen

De voetbalsport loopt als een rode draad door het leven van Kees Bakker

fotobakker

 foto: Bart Oosterveld    Oosterveld Fotografie

 

De voetbalsport loopt als een rode draad door het leven van Kees Bakker uit Garsthuizen. 

 Als jongen van zeven jaar begon het allemaal op het plein van veilingvereniging ,,Ons Belang” te Zandeweer voor Kees Bakker en zijn vriendjes. Iedere minuut werd er bijna gevoetbald en werden er zelfs wedstrijdjes tegen het nabijgelegen Garsthuizen gespeeld. Maar op twaalf jarige leeftijd ging er voor de nu zestig jarige Kees Bakker een droom in vervulling want hij ging bij een vereniging voetballen.

,,Ik werd in Uithuizen lid van Noordpool en kwam daar wat het eerste seizoen betrof in de B2 terecht maar naar een jaar promoveerde ik naar de B1. Na nog twee jaar in de A-junioren te hebben gevoetbald werd in 1965 ZEC in mijn woonplaats Zandeweer opgericht waar ik natuurlijk lid van wou worden.” Dit geen echter niet zonder slag of stoot weet de oud-voetballer zich nog goed te herinneren want in secretaris Jans Veenstra had Noordpool een bestuurslid die alle spelers graag voor de  vereniging wilde behouden. , Jans Veenstra noemde alle voordelen op om toch maar vooral bij Noordpool te blijven spelen en de minpunten van de vereniging waar je naar toe wou waren in zijn ogen dusdanig veel dat je bijna overstag ging en op je besluit terugkwam.”

Toch ging Kees naar ZEC en kwam direct in het eerste elftal van de Zandeweer Eppenhuizen Combinatie terecht en weet zich zijn eerste wedstrijd nog prima voor de geest te halen. ,Dat was in Feerwerd tegen Ezinge waar we er, na een 2-0 achterstand bij rust,  een 3-3 gelijkspel uit wisten te slepen en ik mijn eerste goal voor ZEC scoorde.” Met de vereniging uit Zanderweer werd hij in zijn loopbaan ook twee keer kampoen waarvan een keer in de derby tegen KRC.,Derby,s tegen KRC waren in die jaren beladen duels waar het altijd stevig aan toe ging. Ik kan me dan ook nog goed herinneren dat ik in Kantens de eerste en enigste keer uit mijn carriere uit het veld werd gestuurd. In die wedstrijd werden we trouwens wel kampioen trouwens wat uiteraard uitbundig gevierd werd.”

Na vier jaar in het eerste elftal te hebben gespeeld werd het voor Kees Bakker afwisselend het eerste en tweede elftal waarin hij zijn kunsten vertoonde en besloot hij de laatste jaren van zijn actieve voetbalcarrière,die tot 1982 zou duren, in het derde elftal van ZEC door te brengen. ,,Uit die laatste periode weet ik mij nog te herinneren dat we toen al met rugnummers speelden en ik en het laatste seizoen in een duel tegen de Heracliden 4 zeven keer wist te scoren. Mijn  laatste duel heb ik echter vriendschappelijk gespeeld met het vierde elftal van de Fivel tegen ZEC 2. Ik scoorde toen nog wel twee keer maar we verloren met 5-2.”

Dat hij toen voor de Fivel speelde kwam door het feit dat zoon Barry daar ondertussen voetbalde en vader Kees Bakker als jeugdleider voor de Fivel  bij dat team actief was wat een voorbode voor zijn bestuurlijke activiteiten zou betekenden. ,,Nadat ik bij ZEC in de bazarcommissie had gezeten en we in de jaren zeventig soms al opbrengsten hadden van rond de 10.000 gulden zat ik bij de Fivel op een gegeven moment zowel in het jeugd als hoofdbestuur welke twee functies ik gedurende een achttal jaren vervuld heb.”

Vanuit die ervaring heeft de helaas door een bedrijfsongeval afgekeurde inwoner van Garsthuizen dan ook een duidelijke mening over het huidige amateurvoetbal in Nederland en de provincie Groningen in het bijzonder.,, Wat ik het grootste verschil vind tussen vroeger en nu is de beleving. Vroeger leefde je dagen naar een duel toe terwijl ik nu weleens het gevoel heb dat ze om twee uur nog niet weten tegen wie ze om half drie moeten spelen.”

Tegenwoordig is Kees Bakker niet meer actief in het amateurvoetbal maar is hij een fervente supporter van de FC Groningen waar hij samen met zoon Barry al sinds 1990 bij bijna elke thuiswedstrijd aanwezig is. ,,FC Groningen is mijn club en eerst in het Oosterpark en nu dus nu de Euroborg hebben we al veel mooie wedstrijden gezien en het moet dan ook raar open als wij niet naar FC Groningen gaan. Mooie tijden maar ik heb ook de tijd meegemaakt dat FC Groningen op sterven na dood was.”

Die laatste opmerking brengt ons direct op de actuele stand van zaken in het betaalde voetbal waar veel clubs bijna of eigenlijk bankroet zijn en wat de oud-voetballer en bestuurder heel logisch vind. Qua salarissen loopt het de spuigaten uit en gezien de inkomsten is dat niet vol te houden. Men zal als bestuur daar toch wat aan moeten doen anders zullen veel clubs op den duur geen bestaansrecht meer hebben.”

Zo kan Kees Bakker uren vertellen over alle facetten die voetbalwereld rijk is en komen de herinneringen weer boven drijven en denkt hij terug aan spelers als Henk en Roelf van der Land waar hij in de Noordpool jeugd mee samen speelde. ,,De broertjes van der Land waren geweldige voetballers waarvan ik Roelf de technisch sterkste vond, Maar ook Johnny Veenstra was een speler waar ik van kon genieten want ik vergeet zijn goal in de wedstrijd tegen de B1 van Usquert nooit weer. Johnny kreeg de bal op randje zestienmetergebied en schoot hem via een fantastische omhaal het doel in. Een geweldige goal was dat. Maar bij ZEC heb ik de eer gehad om met Herman Kremer te mogen spelen wat ik een geweldige spits vond. Herman was altijd aanspeelbaar en had een neusje voor de goal.”

Noordpool en ZEC waren de verenigingen waar hij heeft gespeeld en het frappante doet zich voor dat er geruchten gaan dat ZEC en Noordpool gaan fuseren en waarvan de inwoner van Garsthuizen hoopt dat de geruchten bewaarheid worden. ,,Ik zou een fusie toejuichen en als men in alle geledingen de schouders er onder zet dan moet het volgens mij mogelijk zijn om zeker een stabiele derdeklasser te vormen. Een fusie vind ik voor meer verenigingen een goede zaak omdat het vaak gebeurt dat clubs geen elftal op de been kunnen krijgen waardoor de animo bij metname de jeugd terugloopt.”

Wat de jeugd van de Fivel betreft zit er een talent aan te komen volgens Opa Kees want bij zijn tweejarige kleinzoon Stef heeft hij al wat talent ontdekt. ,,Stef moet nog even geduld hebben want hij mag pas over twee jaar op kaboutervoetbal maar hij heeft een heel sterk linkerbeen’.” Mocht zijn kleinzoon daadwerkelijk gaan voetballen dan staat hij natuurlijk langs de kant en dan zit het er natuurlijk dik in dat hij weer actief zal worden binnen de Fivel.

,,Ja als ze je gezicht weer zien dan weet je het vaak wel maar ik ben in eerste plaats supporter van mijn kinderen en kleinkinderen in wat ze ook doen. Want dat vind ik heel belangrijk dat ouders hun kinderen steunen in hun hobby wat tegenwoordig helaas ook steeds minder gebeurt in tegenstelling tot vroeger.”