Adrie Wieringa-Valkema:,, Voetballen laat me nooit helemaal los."

Geschreven door Johan Staal op . Geplaatst in Binnen de lijnen


 Door de jaren heen hebben de nodige voetballers de overstap van UVV’70 naar Zeester gemaakt of omgekeerd. Bij de damesafdelingen wat beide verenigingen betreft zullen dat er duidelijk minder zijn geweest maar een daarvan is Adri Wierenga-Valkema die via Zeester en twee jaar Viboa uiteindelijk bij  UVV,70 haar mooie carrière  afsloot.

Door de jaren heen hebben de nodige voetballers de overstap van UVV’70 naar Zeester gemaakt of omgekeerd. Bij de damesafdelingen wat beide verenigingen betreft zullen dat er duidelijk minder zijn geweest maar een daarvan is Adri Wierenga-Valkema die via Zeester en twee jaar Viboa uiteindelijk bij  UVV,70 haar mooie carrière  afsloot.

fotoadrie

 

Op veertienjarige leeftijd maakte Adri Valkema haar debuut in het damesteam van Zeester wat ze zich nog goed weet te herinneren.

,,De beginperiode periode bij Zeester was een voorbode van een tijd die ik nog steeds als prachtig ervaar. Het damesvoetbal was nog volop in ontwikkeling  maar bij Zeester ging men, ook op bestuurlijk niveau, er al uiterst serieus mee om. "

Adri speelde in het damesteam op het middenveld en was naast dat ze een uitstekende techniek had gezegend met een groot loopvermogen. Deze twee kwaliteiten zorgden ervoor dat  ze een van de speelsters werd  die voor een trainer altijd tot een van zijn ,,zekerheidjes”behoorde wat de basiself betrof. Zelf is ze in al haar bescheidenheid niet zo zelfverzekerd als haar prestaties in die periode ter sprake komen. ,,Ik vond Wendy Visscher-Zuidersma,Tineke Korhorn en Rennie Bronkema de speelsters waar het team om draaide en zag mijzelf duidelijk niet zo maar was daar misschien ook wel wat te verlegen voor.”

Deze opmerking paste wel een beetje bij de frêle Ulrumse die door meniging  als een uitstekende voetbalster werd beschouwd. Haar enorme loopvermogen bracht haar ook veel roem tijdens de ondertussen zeer bekende halve marathons van  Lauwersoog naar Ulrum, het evenement wat haar woonplaats op de kaart zette wat de halve marathons betreft. Ooit  als een grapje in de kroeg begonnen door een paar dorpsgenoten van Adri is dit evenement niet meer weg te denken tijdens de start van de feestweek in Ulrum en is ze bijna elke editie van de partij geweest.

,,Dat ik niet eerdere keer aanwezig  was kwam  omdat mijn man Bert en ik ondertussen twee kinderen hebben, Dion en Sanne, waardoor het soms niet in het schema paste .” zegt ze lachend.

Schema,s kent ze ondertussen volop omdat ze nadat ze na twee jaar Viboa besloot om bij UVV’70 te gaan voetballen om zich meer te kunnen toeleggen op hardloopwedstrijden.

,,Toen ik bij UVV’70 ging voetballen merkte ik al snel dat het niveau lager was dan bij Zeester en Viboa. Daar moest ik duidelijk mee leren omgaan en vond ik een extra prikkel op sportief gebied door deel te nemen aan enkele loopcircuits.”

Zo werd de aandacht tijdens haar periode bij UVV’70 verdeeld tussen het voetballen en hardlopen waarbij de trainingsintensiteit wat het hardlopen betrof in die beginperiode niet erg hoog lag constateert ze zelf. ,, Ik deed maar wat en bleef het meestal een duurloopje . Toen ik echter steeds beter begon te presteren ging ik er over nadenken om me in Winsum bij Artemis aan te melden. Nadat ik lid was geworden besloot ik me nog meer op het hardlopen toe te leggen en het voetballen er naast te doen.”

Zo gezegd zo gedaan en werd ze lid van Artemis waardoor de naam Adri Wierenga-Valkema steeds vaker in de diverse uitslagenlijsten voorkwam. Een talent werd ze, net als aan het begin van haar voetbalcarrière, in  de diverse hardloopcircuits genoemd  wat ze bewees door al enkele clubrecords van de atletiekvereniging uit Winsum scherper te stellen. ,,Dat is een eigenschap die ik altijd al heb gehad. Ik ben niet gauw tevreden over mijn eigen prestaties. Het moest en kon altijd beter wat ik als voetbalster zeker altijd heb gehad. Ik kon wel eens chagrijnig zijn als ik in mijn ogen slecht had gespeeld”

Dat was inderdaad een karaktertrek van Adri. Iemand die niet gauw tevreden is over haar eigen prestaties wat trouwens geen vervelende karaktereigenschap hoeft te zijn. Van het voetballen heeft ze ondertussen afscheid genomen al kriebelt het af en toe nog wel. ,,Na mijn afscheid heb ik wel eens gedacht of ik niet te vroeg gestopt ben met voetballen. Soms mis ik het ook nog wel want  ruim vijfentwintig jaar als voetbalster actief laat je niet zomaar achter je.”.

Maar op dit moment wordt er even helemaal niet gelopen of gevoetbald door de Ulrumse  want het gezin van Adri en haar man Bert Wieringa verwacht gezinsuitbreiding. ,,Ik ben inderdaad in verwachting waardoor alles op sport gebied even op een laag pitje staat .Ik ben echter wel van plan om straks de draad weer op te pakken al zal meer op het gebied van het hardlopen zijn dan voetballen  zijn maar of ik nooit meer een wedstrijd zal spelen durf ik niet met zekerheid te zeggen want je moet nooit nooit zeggen in het leven.” besluit ze cryptisch.