Joke de Boer denkt met veel plezier terug aan voetbalcarrière

Geschreven door Johan Staal op . Geplaatst in Binnen de lijnen

Toen in 1974 bij de voetbalvereniging Zeester een damesvoetbalteam werd opgericht was Joke de Boer als een kind zo blij dat ze eindelijk in een team mocht voetballen

 

Toen in 1974 bij de voetbalvereniging Zeester een damesvoetbalteam werd opgericht was Joke de Boer als een kind zo blij dat ze eindelijk in een team mocht voetballen.

fotojokedeboer

, Daar was ik zeker blij mee want in die tijd mochten meisjes niet met jongens samen in een team venoetballen. Na schooltijd mocht ik samen Herma Visser en mijn tweelingzus Wilma gelukkig wel met de jongens meedoen. Ik kan me nog een prachtig voorval uit die tijd herinneren. Bij een van de vele partijtjes die er gespeeld werden schoot ik met buitenkant rechts een corner in een keer in het doel waarmee ik veel respect afdwong." Toen de nu 50 jarige Joke de Boer eenmaal in clubverband mocht voetballen bleek dat ze over de nodige aanleg te beschikken. Ze was een van de eerste speelsters van Zeester die uitgenodigd werd voor de Groninger Selectie. Een selectie die haar ook enkele prachtige hoogtepunten bezorgde zoals het winnen van het Nederlands kampioenschap met de afdeling Groningen.

,,Dat beschouw ik zeker als een van mijn hoogtepunten maar dat vond ik iedere uitnodiging die ik voor het Groningsteam, en later ook de Noordelijk selectie kreeg. Iedere keer vond ik het weer een eer en daarbij voetbalde je met prima voetbalsters wat het allemaal nog leuker maakte."Een hoogtepunt maar dan van andere aard was dat ze samen met het Groningsteam naar een toernooi in Castricum ging waar ook een jongensteam uit de provincie Groningen voor was afgevaardigd. In dat team speelde toen een jongen die op latere leeftijd furore zou maken bij onder andere FC Groningen, Ajax, PSV en Barcelona en zijn naam was Ronald Koeman.

, Ronald zat toen in een jongensselectie van de afdeling Groningen en in toen werd er al over hem verteld dat hij waanzinnig hard kon schieten. Dat heeft hij later meer dan eens bewezen en bij zijn grote successen dacht ik nog wel eens terug aan die gezamenlijke busreis."Een type voetballer zoals de oud-Groninger vindt ze zichzelf echter niet.

,,Ik was een echte spits het type, als je naar het huidige voetbal kijkt, zoals Ruud van Nistelrooy en Dirk Kuijt. Ik had namelijk best een prima techniek maar verzaakte ook qua inzet nooit al zeg ik het zelf. "Ruim vijftien seizoenen heeft Joke de Boer in haar geboortedorp gevoetbald en kende in die periode weinig blessureleed.,,Ik heb in mijn periode bij Zeester weinig blessure,s gekend maar wat het frappante was dat toen ik na het overlijden van mijn vader mijn rentree wilde maken ik geblesseerd raakte aan mijn enkel en er van een rentree uiteindelijk niets terecht kwam."

Het voetballen volgt ze, in mijn hart blijf ik altijd voetballiebster, nog altijd en is zelf nog actief  in het volleyballen, surfen, schaatsen en tennissen. Met haar verzekeringskantoor Joke de Boer Verzekeringen & Hypotheken is ze als hoofdsponsor verbonden aan de voetbalvereniging uit het dorp waar haar bedrijf gevestigd is namelijk FC LEO uit Leens.

Nu het damesvoetbal de laatste jaren een enorme vlucht heeft genomen droomt ze wel eens van wat er zou zijn gebeurt als ze in deze tijd had gevoetbald. En denkt ze, wat gezien haar talent niet ondenkbeeldig zou zijn geweest, dat een carrière in het dameselftal van een eredivisieclub er misschien wel in had gezeten.,, Ik zou dat zeker geprobeerd hebben en om mijn kansen te verhogen had ik misschien wel overwogen om  naar het midden van het land te verhuizen."

Die laatste opmerking past helemaal bij haar gedrevenheid en wat haar mede tot een van de beste voetbalsters uit de historie van het damesvoetbal wat Zeester betreft heeft gemaakt. ,,Zeester betekende veel voor mij en ik denk nog geregeld terug aan die tijd en aan de meiden waar ik graag mee mocht voetballen zoals Tineke Korhorn, Martha Batema, Lucie de Vries, Ina Buitjes en mijn zus Wilma.  Omdat we met Kees van Ham en Enno Nauta het als trainers ook geweldig hadden getroffen beschouw ik dan ook de Zeester periode als een van de mooiste uit mijn leven."