Rinus Oldenburger: Een begrip in Muntendam en ver daarbuiten

Geschreven door Johan Staal op . Geplaatst in Binnen de lijnen

Zoals bij vele jongens, die geboren werden tijdens de baby boom na de tweede wereldoorlog,ging de nu 63 jarige Rinus Oldenburger  op 9 jarige leeftijd voetballen als ,zoals het toen heette ,pupil.

 

Zoals bij vele jongens, die geboren werden tijdens de baby boom na de tweede wereldoorlog,ging de nu 63 jarige Rinus Oldenburger  op 9 jarige leeftijd voetballen als ,zoals het toen heette ,pupil.

fotorinus1

 

 

 

 De start was bij de vereniging  waar hij  tot op heden nog steeds “spelend lid” van  is namelijk de welbekende club v.v.Muntendam waar hij  al 55 jaar op de ledenlijst staat . Na zijn  pupillen tijd werd hij  B aspirant om vervolgens A junior te worden. Met het A team van Muntendam speelde Rinus Oldenburger in de district selectie wat toen de hoogste afdeling was en kwam op 16 jarige leeftijd als linksbuiten in het eerste elftal terecht.

,,Op 16 jarige leeftijd heb ik een kans in het eerste gekregen en heb diverse wedstrijden hierin mogen acteren als linksbuiten. Achteraf bekeken kwam die selectie voor mij te vroeg en was ik geestelijk nog niet rijp voor het senioren voetbal van die tijd”

Als linksbuiten was Coen Moulijn van Feyenoord een voetballer waar de dertig jaar bij de Nederlandse Aardolie Maatschappij werkzaam geweest zijnde  Muntendammer mooie herinneringen aan bewaard.

,,Rotterdamse Coen maakte in die tijd, begin jaren zestig,  furore onder de toenmalige bondscoach Elek Schwartz en was bij Feyenoordsupporters immens populair. Hij had een vaste passeerbeweging waar iedere verdediger intrapte en was zelden geblesseerd Dit in tegenstelling tot een van de betere linksbuitens van dit moment, Arjen Robben. Die heeft als nadeel dat hij te vaak geblesseerd is wat zijn carriere niet ten goede is gekomen 

Maar het  Nederlands elftal van de jaren midden 50 was mijn team en heeft in mijn jonge jaren  lang als grote poster boven mijn bed gehangen en nog moet ik in staat zijn om de namen van dat elftal op te noemen.”

Rinus Oldenburger heeft ook met spelers gevoetbald die later in het betaalde voetbal terecht zijn gekomen zoals de helaas veel te vroeg overleden Jan Schipper die onder andere nog bij de FC Groningen en de voorloper van de Trots van het Noorden, GVAV, heeft gevoetbald.

,,Met Jan Schipper noem ik een speler   die ver gekomen is in de voetbalwereld. Jan had in die tijd misschien niet eens het meeste talent in Muntendam maar hij wist zijn klasse op de juiste wijze te gebruiken en is dan ook gedurende een aantal jaren in het betaald voetbal actief geweest en was een zeer gewaardeerde kracht bij GVAV en later FC Groningen.”

Hij staat dan al wel 55 jaar op de ledenlijst van de v.v.Muntendam maar op een gegeven moment besloot de toen 34-jarige voetballer een andere wending aan zijn carrière te geven en zich op het trainerschap te richtten.

,, Mijn eerste vereniging waar ik als trainer actief werd was Gieterveen en dat was op verzoek van een collega. Enigszins jammer vond ik dat wel omdat ik op dat moment in een leuk en redelijk goed elftal speelde ( res 1ste klas) maar je was in die tijd toch al een speler op leeftijd dus heb ik de uitdaging aangenomen. Na twee jaar trainer te zijn geweest bij Gieterveen, met een oefenwedstrijd tegen het grote Ajax, ( ruststand 2-3,  eindstand 2-12)  kreeg ik de kans om een derde klasse te gaan trainen n.l. v.v.Scheemda. Na Scheemda ben heb ik nog een paar jaar bij Hoogezand getraind om vervolgens weer richting Drenthe te gaan en de v.v.Gieten. Bij deze club heb ik mijn mooiste jaren als trainer  beleefd nl. periode kampioen en ver in de beker gekomen met een wedstrijd tegen Urk. En vele feestavonden mogen meemaken. Nog altijd zondag na zes uur wordt er met belangstelling naar de uitslag van Gieten gekeken, die van Muntendam weet ik dan al uiteraard.”

Het trainerschap was een leuke hobby maar er moest, zoals er een gezegde is, wel brood op de plank konen en dat gold ook voor Rinus Oldenburger. Dat werd zoals gezegd de NAM waar hij naast dat hij er zijn boterham verdiende ook sportieve prestaties meemaakte die het werken bij de Nederlandse Aardolie Maatschappij erg plezierig maakten.

,,Dat was een prachtige tijd met de NAM zijn we nog Groningskampioen bedrijvenvoetbal geworden en hebben we ook vanaf 1972 tot aan 2009 in de bij Ven Z in de zaal gespeeld wat ook niet zonder succes was.”

Na zijn loopbaan als trainer bij de diverse clubs  begon het toch weer te kriebelen en besloot de voetballiefhebber zelf weer te gaan spelen.

,,Ik kon het gewoon niet laten en besloot bij Muntendam, waar ik nog steeds lid was, in een lager elftal te gaan spelen wat ik nog steeds met enorm veel plezier doe. Helaas bestaat er geen echte veteranen kompetitie meer en omdat we vorig seizoen kampioen zijn geworden spelen we nu res. 5de klas . In deze klasse spelen div 2de elftallen met als gevolg dat je regelmatig een tegenstander tegen komt die wat leeftijd betreft je kleinzoon had kunnen zijn. Toen ik dat een keer tegen zo’n jonge knaap zei was zijn reactie “maar u hebt veel meer tijd gehad om te trainen meneer” en gelijk had hij.”

Wanneer je lang in het amateurvoetbal rondloopt dan heb je ook een mening over het voetballen van vroeger en nu. Dit geldt helemaal voor de Muntendammer die naast trainer ook op het bestuurlijk vlak actief is geweest.

,,Door mijn activiteiten als scout van de KNVB zie ik enorm veel wedstrijden en kom ik tot de conclusie dat het enthousiasme bij de jeugd,  en vooral bij de jongere jeugd, onverminderd aanwezig is maar dit op latere leeftijd helaas te snel afneemt. Dit heeft tot gevolg dat er op dit moment verenigingen zijn die grote moeite hebben om een 2de team en / of een Ajun. team op de been te brengen en te houden. Juist deze elftallen garanderen het voortbestaan van de verenigingen . De club waar ik dus zelf lid van ben, Muntendam, heeft gelukkig weer een A elftal maar bij de zondag senioren bestaat het 2de team hoofdzakelijk uit oud eerste elftal spelers en dat is natuurlijk geen goed schaduw team voor het eerste. Naast een goede jeugd afd. heeft Muntendam een zondag, zaterdag - en een dames afdeling waarvan ik op dit moment de overige senioren van de zondag afd. train en na de training in de kantine deze  groep begeleidt in de nazit.” zegt hij met een knipoog. Dat hij  op 63 jarige leeftijd nog actief is als  speler heeft te maken met het feit dat hij gedurende zijn carrière geen grote blessures heeft gehad.

,,Het ergste wat mij is overkomen is het verspelen van de voorste kruisbanden van mijn linker knie en dit niet tijdens het voetballen maar tijdens een wintersport in 1993. Dankzij een voortreffelijke begeleiding van mijn toenmalige bedrijfsarts en een uitstekende  fysiotherapie stond ik na een revalidatie van 6 maanden weer op het veld.”

Als de zelf nog steeds als linksbuiten voetballende Rinus Oldenburger gevraagd wordt hoe hij  de toekomst van het amateurvoetbal ziet heeft de hij daar een duidelijke mening over.

,,Het aantal voetbal verenigingen zal in de komende jaren denk ik terug lopen mede doordat er op dit moment al diverse fusies tussen jeugdafdelingen van clubs heeft plaats gevonden. Doordat het materiaal, de omstandigheden en trainingsmethodes verbeterd zijn, is het voetbal sneller geworden, helaas heeft dit niet geleid tot meer publiek en betrokkenheid met het voetbal. Op de zaterdagmorgen probeer ik talenten te ontdekken bij de jeugd in het kader van Jeugd Plan Nederland en mag dus in keukens van andere verenigingen kijken. Dit is een leuke en interessante bezigheid want op deze wijze zie je de sterke en ook de zwakke kanten van het jeugdvoetbal in de regio en krijg je een voetbalband met de begeleiders van de jeugd. Zo proberen we als scouts en trainers van de KNVB de talenten een zodanige kans te geven dat deze spelers via een goede training en tegenstanders van het zelfde niveau zich kunnen verbeteren. Uiteraard komt het grotendeels op het plezier aan die de speler er zelf aan beleeft maar dat is met vele zaken zo. Geen plezier betekend in de meeste gevallen geen interesse  wat ik persoonlijk  nog vele jaren, en in welke vorm dan ook, in de voetballerij hoop te houden.”

Een 100% voetballiefhebber is Rinus Oldenburger die, net als vele liefhebbers met hem, er naar uitkijkt dat het voetballen weer begint. Dan is hij namelijk in zijn element, speurend over de velden om de jonge talentjes te scouten , voetballend met zijn teamgenoten of een bekende tegenkomen waar hij heerlijk mee kan praten over de hobby die hem nog steeds zoveel plezier bezorgt namelijk het voetballen in al zijn facetten.

Rinus Oldenburger is een begrip in  Muntendam  en ver daar buiten.