John Bouman: Amerika mist Jan van Dijken

Geschreven door Johan Staal op . Geplaatst in Binnen de lijnen

Als ik met Jan bel of hem tref dan komt Amerika regelmatig ter sprake want aan de andere kant van de Oceaan heeft Jan prachtige herinneringen liggen. Herinneringen die hem terugbrengen naar de JB Soccer Academy.

Als ik met Jan bel of hem tref dan komt Amerika regelmatig ter sprake want aan de andere kant van de Oceaan heeft Jan prachtige herinneringen liggen. Herinneringen die hem terugbrengen naar de JB Soccer Academy.

                                                   320768_10150431599670351_684655350_10708366_1830568847_n

                     Jan samen met John(links) en Rob Bouman(rechts) en nog twee voetbalvrienden tijdens een van zijn verblijven in Amerika

Daar in de staat Columbia is namelijk de voetbalschool van John Bouman gevestigd en waar de naam Jan van Dijken uit Bedum nog vaak valt als een persoon waar men prachtige herinneringen aan bewaart begreep ik van de eigenaar van de voetbalschool, John Bouman. Ik interviewde de eigenaar van JB Soccer Academy op een speciale manier want het werd een beetje passen en meten maar zaterdagmorgen in alle vroegte lukte het om dit interview via Facebook te doen en waaronder hier het resultaat te lezen valt.

Goedenavond, John daar in Amerika waar het, zo begreep ik, ondertussen al avond is terwijl hier de dag net begint: Dat klopt helemaal Johan maar voor dit interview ga ik graag wat later naar bed hoor.

Laat ik gelijk met de deur in huis vallen en de vraag stellen hoe jij in contact kwam met Jan van Dijken: Om heel eerlijk te zijn: dat weet ik niet meer precies. Het kan zijn dat Jan zich via een mail als trainer aanmeldde of dat het via mijn broer Robbie ging, maar ik weet wel dat Jan hier acht keer geweest is, wat voor mij acht geweldige periodes in mijn leven zijn geweest.

Jan vertelt vaak over Amerika en roemt daarbij de trainingsijver van de Amerikanen. Hoe kijk jij daar tegenaan John: Jan heeft helemaal gelijk want voor veel Amerikanen is hun sport belangrijker dan het onderwijs. Een Amerikaan beleeft zijn of haar sport met veel passie en gaat qua trainingsarbeid best heel ver. Maar als je daar in het voetbal het tactisch inzicht en het nemen van beslissingen tegenover zet lopen we hier in Amerika nog wel wat achter in relatie met Europa.

Jij bent al op relatief jonge leeftijd naar Amerika gegaan begreep ik maar waar heb jij in jouw jeugd gevoetbald: Voordat ik op mijn achttiende de ‘grote plas” overstak heb ik voor K.M.V.Z. en de Volewijckers gevoetbald waar mijn broer Robbie nog steeds voetbalt. En nu voetbal ik hier in Amerika nog een paar keer per week in de zaal op kunstgras, want het zelf voetballen blijft natuurlijk het mooiste dat er is.

Jij bent van een generatie Amsterdammers die de gloriejaren van Ajax van dichtbij heeft meegemaakt; wat herinner jij je daar nog van: Mijn mooiste herinnering bewaar ik aan het feit dat je voor een gulden in de Meer naar je helden kon kijken. Dan zag je Cruijff, Swart en Keizer en al die anderen in levende lijve wat voor jongens die we toen waren geweldig was natuurlijk.

Tegenwoordig kunnen we alles volgen via internet en dat geldt natuurlijk ook voor de ontwikkelingen bij Ajax. Volg jij dat een beetje in Amerika en zo ja hoe kijk jij daar tegenaan als buitenstaander: Natuurlijk volg ik dat en ik ben van mening dat er te lang niet naar Johan Cruijff is geluisterd. Amsterdammers, en daar is Cruijff er een van, zijn eigenwijze mensen maar iemand die zoveel heeft bereikt verkoopt natuurlijk geen onzin. Maar op dit moment moeten we helaas vaststellen dat Ajax organisatorisch het niet goed voor elkaar heeft.

En dan verliezen ze op 2 oktober ook nog eens in de Euroborg van FC Groningen wat iemand in Bedum helemaal niet erg vond: Ja dat klopt en ik moet zeggen dat ik dat Jan ook gun omdat ik Jan als persoon heel erg hoog heb zitten en zijn naam nog geregeld valt tijdens de voetbalkampen hier in Columbia op de velden van de Howard Community College.

Dat vraagt om een nadere verklaring John: Een van Jan zijn kreten tijdens de trainingen was: Hoppa” en nog steeds is die kreet er een die ik nog regelmatig hoor tijdens de kampen en die mij dan aan Jan doen denken.

We weten allebei dat hij graag nog een keer naar Columbia was gekomen. Helaas zit dat er niet in vanwege zijn gezondheid maar ik begreep van Jan dat jullie nog regelmatig contact hebben: Dat klopt, en helaas gaat dat niet lukken want ik had hem er nog graag bij gehad omdat Jan door zijn uniek karakter een grote bijdrage aan onze voetbalkampen heeft gegeven. Samen met Robbie was het iedere keer weer een feest als hij in ons midden was. Ik zie hem helaas veel te weinig en ik verheug me erop om hem straks weer te ontmoeten als ik eind december naar Nederland kom. Want dan kom ik samen met Robbie naar Bedum om mijn vriend te bezoeken. Gelukkig zijn er tegenwoordig diverse mogelijkheden om elkaar te spreken, zoals Facebook, zodat we gelukkig regelmatig contact hebben. Maar, en daar ben ik heel eerlijk in, ik zou hem graag vaker willen ontmoeten.

Dat kan ik mij goed voorstellen John maar zoals je aangeeft is de afstand immens natuurlijk. Van Jan begreep ik verder dat jij naast dat je  zomervoetbalkampen organiseert ook les geeft: Dat klopt: ‘Maryland” is mijn zomerbaan zeg maar en de rest van het jaar geef ik les aan de Howard Community College in Columbia. En verder heb ik twee boeken over Economie geschreven.

Tijdens het bestuderen van jouw info op Facebook zag ik ook enkele foto’s voorbij komen met een dansende John Bouman: Dat klopt en toen ik ongeveer vier jaar in Amerika was heb ik nog professioneel gedanst maar tegenwoordig dans ik met mijn ‘Dancing Star” Mary Jo alleen nog maar voor de ‘fun” en doen we alleen nog maar aan stijldansen. Trouwens, en dat is wel leuk om te vertellen, ik merk doordat ik veel gedanst heb en nog doe dat het voetballen mij, nu ik de vijftig gepasseerd ben, nog redelijk gemakkelijk afgaat, dus wat betreft zouden de voetballers meer moeten gaan dansen: worden ze lichtvoetiger van denk ik.

Je zult absoluut gelijk hebben John maar ik zie niet veel voetballers die zich op gaan geven voor een cursus Stijldansen hahaha: Ik denk het ook niet hoor Johan maar wie weet worden ze wakker, de voetballers.

Over wakker gesproken, dat ben je al een tijdje langer dan gepland, daarom mijn laatste vraag. Velen hebben al het nodige gezegd over Jan en ook jij roemt zijn karakter: Dat klopt Johan, Jan is voor mij de verpersoonlijking van hoe iemand met alle passie die in hem zit in het leven staat. Jan is een groot voorbeeld voor iedereen wat betreft zijn vechtlust, zijn passie voor het leven, en zijn passie voor het voetbal. We hebben samen prachtige herinneringen aan al die jaren dat hij bij ons actief was als trainer en die werd omgezet in een vriendschap die ik koester want echt, we missen hem erg hier in Columbia.