In Memoriam Zoltan Mraz Petrics

op . Geplaatst in Binnen de lijnen

 Viboa                                                       Bron: www.viboa.nl

 

Op zondag 18 september 2011 is overleden onze oud-trainer Zoltán Mráz Petrics. Na een slopende, ernstige, ziekte is hij op 76-jarige leeftijd heengegaan. Zoltán is gedurende twee periodes trainer/coach geweest van onze hoofdmacht.

 Wij herinneren ons Zoltán als de man die, opgeleid vanuit de Hongaarse voetbalschool, een nieuwe soort trainingsstof inbracht. De basis voor de trainingen van Zoltán was lichamelijke souplesse, behendigheid en een hoog bewegingsritme. Daarnaast was Zoltán de man die teamgeest en gezelligheid als belangrijke nevenelementen inbracht. Hierin ging hij zelf voorop. Niet alleen was hij zelf uiterst fit en soepel, na afloop van de trainingen was het steevast rond de tafel en dan moesten de dobbelstenen rollen of werden er mopjes getapt.

We herinneren ons ook de alternatieve trainingen als er eens niet kon worden getraind. We gingen dan vaak rennend naar Garnwerd, naar Hammingh. Een kopje koffie drinken, en dan weer terug. Of… een pilsje bij Hamming, voordat de terugtocht werd aanvaard, was voor Zoltán ook geen probleem. Integendeel, “dat was goed voor de spieren”. Ook de alternatieve trainingen in het gymlokaal, 'ballet' op door Zoltan meegebrachte muziek, zijn legendarisch.

 Zoltán was de man die zijn eigen “bad met heet water” in de strijd gooide als hij dacht dat dit spelers zou helpen met het herstel. Dat was Zoltán: altijd uitgaan van de liefde voor het voetbalspelletje, daarbij heel persoonlijk gericht en nooit met traditionele oplossingen komend. En vooral ook altijd uitgaan van de maximale mogelijkheden die in je schuilen. Zo herinneren we ons Zoltán als trainer die de spelers stuk voor stuk in de groep een persoonlijke beoordeling gaf. Iedereen kreeg een korte typering en iedereen kreeg daar energie van, al naar gelang de mogelijkheden die Zoltán zag. Hij probeerde de mensen vertrouwen te geven met uitdrukkingen als “Weltklassespieler”, “mogelijkheden voor Betaald voetbal”, enz.

 Ook herinneren wij ons met heel veel plezier de maandelijkse bezoekjes van de selectie aan de sauna in Groningen en later in Delfzijl. Zoltán kwam na zijn actieve trainerscarrière nog vaak kijken bij de thuiswedstrijden van onze hoofdmacht. En altijd eventjes nazitten in het clubhuis. Even onder de mensen, de voetballers, zijn. De laatste jaren werden de bezoekjes minder talrijk. Tot voor kort kwam hij nog langs. Als het maar even kon moest hij nog even een bezoek brengen aan het voetbalveld

 Als je hem vroeg hoe het met hem ging, dan hoorde je nooit een klaagverhaal. Altijd opgewekt, altijd blij, altijd met een positief verhaal. Zelfs als het in medische zin iets minder met hem ging, had Zoltán een verhaal over de geweldige behandeling die hij had gehad en over de lieve verpleegsters die hem verzorgden.

Wij herinneren ons Zoltán niet alleen als een bevlogen voetbalman, maar vooral als een WARM mens. Wij wensen zijn vrouw Carry, zijn kinderen Marcel en Sandor, zijn kleindochter, en de verdere familie heel veel sterkte toe bij het dragen van dit zware verlies. Zij verliezen in hem een lieve man, vader, schoonvader en een zorgzame opa.

 Moge hij rusten in vrede.

Chr. voetbalvereniging VIBOA.