Hugo Zijl(oud-speler CVVB): Mijn hart en verstand vechten soms nog een zware strijd uit.

Geschreven door Johan Staal op . Geplaatst in Binnen de lijnen

Vaak heb ik op www.puurvoetbalonline.nl geschreven dat hij of zij zelf moet kunnen bepalen wanneer je met een hobby stopt. Dat moet een vrije keuze zijn maar helaas, de uitzonderingen zijn er nog steeds.

Vaak heb ik op www.puurvoetbalonline.nl geschreven dat hij of zij zelf moet kunnen bepalen wanneer je met een hobby stopt. Dat moet een vrije keuze zijn maar helaas, de uitzonderingen zijn er nog steeds.

                                                           

                                                                 hugo_foto

Hugo Zijl: Mijn hart en verstand vechten soms nog een zware strijd uit

 

Een van de voetballers die dat niet zelf mocht bepalen is de 30 jarige Hugo Zijl die door blessureletsel aan beide knieën vroegtijdig een einde aan zijn voetbalcarrière zag komen en het daar nog steeds moeilijk mee heeft. Dat is logisch want Hugo was een voetballer in hart en nieren weet zijn oud-teamgenoot, Remy van der Wal, zich nog goed te herinneren.‘Hugo kwam in het eerste elftal als linksback waar ik op dat moment de positie van rechtsback bekleedde. We waren eigenlijk twee dezelfde type spelers want beide waren we zoals ze dat noemen, karaktervoetballers.”

Dat beeld wat Remy van der Wal schetst wordt door de als zelfstandige schilder werkzaam zijnde Hugo Zijl bevestigd als hij stelt dat de trainers voor een technisch hoogstandje niet bij de twee backs moesten zijn. 'We waren allebei geen techneuten maar laten we eerlijk zijn met tien Wesley Sneijders in het veld win je de oorlog ook niet."

Rene Wollerich

Jan Piet Bosma was de trainer die Hugo Zijl liet debuteren in het eerste elftal van CVVB, die opgevolgd werd door de trainer waar de 30 jarige Bedumer nog steeds met veel lof over praat, René Wollerich. ‘René heeft, althans dat is mijn mening, een grote rol gespeeld in het doorstoten van CVVB naar de eerste klasse en is daarnaast ook de beste trainer waar ik onder getraind heb.”

Over Wollerich bestaat echter ook een bepaald beeld wat door Hugo herkend wordt maar waar hij het niet mee eens is. ‘Mensen doen veel te veel aan beeldvorming en keken bij de persoon René Wollerich alleen maar naar hoe hij zich langs de lijn gedroeg. Dat vind ik absolute onzin want als privépersoon ik René Wollerich een prima mens.”

Als de helaas te vroeg gestopte voetballer dit verteld begrijp ik uit zijn woorden dat Hugo veel steun heeft gehad van de in Harkstede woonachtige oefenmeester en waar hij, nadat hij door zijn knieblessures tijdelijk niet meer kon voetballen, nog anderhalf jaar elftalleider actief bij was.‘Ik ben inderdaad anderhalf jaar elftalleider bij het eerste elftal geweest maar ik had het ook daar mentaal erg moeilijk mee. Het niet meer kunnen voetballen bezorgde mij ook mentaal pijn zodat ik daar ook min of meer noodgedwongen een punt achter heb gezet.”

Lager niveau

Op een gegeven moment besloot hij toch weer te proberen om een balletje te trappen in een van de lagere elftallen van CVVB. Dit in een poging om zijn hobby, hoewel op een lager niveau, toch nog te kunnen beoefenen. ‘Na een tijdje wilde ik het toch weer proberen en besloot ik in het vijfde elftal mijn rentree te maken. Hoger zat er niet meer in maar dat maakte mij ook niet zoveel uit want ik wilde graag nog een balletje trappen mat jongens waar ik in sommige gevallen nog mee in het eerste had gevoetbald.”

Anderhalf jaar zou deze terugkeer op de velden duren voordat problemen aan zijn linkerknie er voor zorgden dat hij weer in de lappenmand terecht kwam. Problemen die hem uiteindelijk deden besluiten om er definitief een punt achter te zetten. ‘Toen ik problemen met mijn linkerknie kreeg besloot ik om er definitief een punt achter te zetten. Met een eigen bedrijf werd het risico te groot want de verzekeringsmaatschappijen wilden mijn rechterknie al niet meer verzekeren."

Risico

Dat risico kon hij zich niet veroorloven richting zijn andere knie zodat het definitief tot een einde van mijn voetbalcarrière kwam van de karaktervolle linksback die nu nog alleen maar als toeschouwer aanwezig is bij CVVB. Daardoor heeft hij dan ook een goed beeld van de huidige selectie tegenover de ploeg van toen hij zelf nog tot de selectie behoorde. ‘In mijn periode als voetballer, althans dat is mijn idee, was de eerste klasse minder sterk dan nu maar een echt goed beeld kan ik daar natuurlijk niet van geven. Maar zo kijk ik er wel tegenaan als ik de wedstrijden van CVVB tegenwoordig bezoek.”

Hugo Zijl, een voetballer die noodgedwongen te vroeg moest stoppen, mist het zelf voetballen nog alle dagen wat iets is wat maar moeizaam slijt. ‘Ik zou graag nog een balletje trappen en mijn verstand zegt echter dat het niet meer kan, maar mijn hart spreekt soms andere taal en dat is iets wat maar moeizaam slijt.”