De belevenissen van Nick (v.v. Ezinge) in Zuid Afrika deel 1

Geschreven door Johan Staal op . Geplaatst in Binnen de lijnen

De eerste paar dagen in Kaapstad heeft Nick Kramer (v.v. Ezinge) al achter de rug. Tot nu toe vermaakt hij zich prima zoals in het eerste deel van: De belevenissen van Nick in Zuid Afrika te lezen valt:

De eerste paar dagen in Kaapstad heefy Nick Kramer (v.v.Ezinge) al achter de rug. Tot nu toe vermaakt hij zich prima zoals in het eerste deel van: De belevenissen van Nick in Zuid Afrika te lezen valt

 

                        nick_peli1                  

Nick Kramer in actie voor v.v.Ezinge     foto: Ite Wiersema Ezinge

Afrika

 Woensdagochtend vertrokken vanuit Ezinge richting Schiphol. Bij huis al afscheid genomen van m’n moedertje, want die kon het niet aan om mij naar Schiphol te brengen. Mijn vader en Tom brachten me naar Schiphol. Ik vloog om 10 uur dus ik wou rond 8 uur op het vliegveld zijn. Dit is redelijk gelukt want we waren iets over achten op het vliegveld. Voor het inchecken nog afscheid genomen van m'n vader en Tom en toen stond ik er echt alleen voor en kwam de realiteit inzinken, ik was op weg naar Afrika, 9800 km van huis. Ik vloog rechtstreeks met KLM wat erg lekker was. Drie keer eten aan boord, onbeperkt drinken en je eigen entertainment set in de stoel voor je.

 Lange vlucht

 Na een toch lange vlucht van 11,5 uur aangekomen in Kaapstad. Redelijk snel door de douane heen en daar stond Jeroen van het stagebemiddelingsbureau me al op te wachten. Hij vertelde me dat we nog even moesten wachten op een andere Nederlandse student, Kitty, die ook in hetzelfde vliegtuig zat en bij mij in huis zou komen wonen. Nadat Kitty er ook was bracht Jeroen ons naar het huis waar ik de komende tijd ga wonen. Direct vanaf het vliegveld rij je langs de townships waar twee miljoen mensen in tentjes en hutjes wonen. Het was helaas al donker dus ik kon niet veel er van zien maar dat het enorm was werd mij al snel duidelijk. Een ander ding dat niet te missen was is het feit dat ze hier links rijden dus dat het stuur rechts zit. Na een ritje van twintig minuten kwamen we aan bij het huis. Het is een groot huis in een van de veiligere wijken van Kaapstad en de eigenaar woont bij ons in. De eigenaar is Tony, een man van een jaar of 60 die perfect Engels spreekt. Het is een hele aardige vent die je alles wel wil vertellen over de stad en je ook wel overal mee heen wil nemen. Ik heb een eigen kamer en op dit moment wonen er nog drie Angolezen, een Ecuadoriaan en Kitty bij mij in huis. Op den duur gaan al die andere buitenlanders weg en dan wonen hier alleen nog maar Nederlanders en Tony natuurlijk. Vermoeid ben ik die avond vroeg op bed gegaan.Uitzicht

Donderdagochtend werd ik wakker en ik schrok van het uitzicht. Recht uit mijn raam kijk ik tegen de Tafelberg aan die echt reusachtig is. Nadat Kitty ook wakker was zijn we boodschappen gaan doen in een winkelcentrum dicht bij huis. Hier kreeg ik voor het eerst een idee hoe duur het leven in Kaapstad is. We hebben eerst ontbeten en dat was heel goedkoop. Een uitsmijter met een kop koffie was maar 35 rand, wat ongeveer 3,50 euro is. Daarna boodschappen gaan doen. Daar schrok ik wel van de prijzen. Het maakt eigenlijk niet uit of je uit eten gaat of dat je zelf kookt want de supermarkten zijn verschrikkelijke duur voor Afrikaanse begrippen maar zelfs duurder dan Nederlandse. We hadden eten voor ons tweeën gekocht en dat was omgerekend 20 euro voor niets bijzonders. Ik weet dus wel wat ik vooral de komende tijd ga doen, juist, uit eten. Voor de rest donderdag niet zo veel gedaan om het erg slecht weer was. Het was rond de 12 graden en het regende de hele dag, maar ja het is hier nu ook winter natuurlijk.

WK-stadion
Vrijdag weer boodschappen gedaan maar het weer was nu beter. Dus ook een beetje door de buurt gelopen en toen kreeg ik een bericht van Till, een jongen die ik nog ken van de Hanze en die hier al vier maand zit of we vanavond mee wouden naar een voetbalwedstrijd van Ajax Cape Town in het WK stadion. Daar zegt Nick geen nee tegen dus we zijn s'avonds naar de wedstrijd geweest. Het stadion is het mooiste stadion dat ik ooit heb gezien en op Camp Nou na ook het grootste. Dan is het wel heel erg triest dat er niet meer dan 3000 mensen zitten in een stadion met een capaciteit van 70000. Ook valt af te vragen wat die mensen er nu nog mee moeten, alles om het stadion is nieuw aangelegd maar ga je een zijstraatje in dat zit je gewoon weer in het getto van Kaapstad. Heel erg vreemd en jammer dat er geen nieuwe bestemming voor gevonden kan worden. Daarna nog een drankje gedaan bij de Buena Vista Social club. Een super hip ding en de biertjes kosten maar 15 rand. (1,50) Daarna met een taxi naar huis wat ook een beleving is. Tom Toms kennen ze hier natuurlijk niet en wij weten de weg in de stad niet dus je moet hopen dat de chauffeur weet waar hij heen gaat of zelf goed opletten of je wat herkent. Gelukkig hadden we deze keer Till nog bij ons die de route wel wist dus zo zijn we goed thuis gekomen.

Veiligheid

Op zaterdag had Kitty het idee om naar een markt te gaan. Tony had ons verteld dat het ver lopen was maar dat de wandeling wel veilig zou zijn. Het eerste gedeelte was ook zeker veilig en ik kon eindelijk zien hoe mooi Kaapstad was. Maar naar mate de wandeling vorderde voelde ik en Kitty ons niet meer op ons gemak want we kwamen steeds minder blanken tegen, op het eind niemand meer. Dit is één van de vuistregels want als er blanken zijn is het veilig, als je die niet meer ziet kan je er beter niet lopen. We besloten een eindje terug te lopen en een taxi te nemen voor de laatste twee kilometer. Toen we eenmaal bij de markt aankwamen bleek dat alle moeite niet voor niets was geweest. Een gezellige, kleine markt waar het een beetje zien en gezien worden is. Heerlijk vers eten wat we dus ook hebben gehad. Maaltijd afgesloten met een wit biertje en nu dus weer net thuis. Terwijl ik dit verslag typ is het buiten 20 graden met een zonnetje, dat heb je niet vaak bij de Nederlandse winter dacht ik zo.

Arm en Rijk
Maar om alles even samen te vatten. Het verschil tussen arm er rijk is hier enorm, helaas is het zo dat over het algemeen de blanken rijk zijn en de zwarten arm. Daarom word je als blanke door zwarten met minachting aangekeken, dat merk je aan alles. Blanken onder elkaar zijn heel vriendelijk en heel erg behulpzaam. Maar ik heb nu nog wel het gevoel dat ik goed om me heen moet kijken en soms voel ik me niet helemaal op m'n gemak. Dan loop je ook nog met Kitty, een klein blond meisje, wat ook niet echt helpt. Een hoop mensen toeteren en schreeuwen dingen uit de ramen, het meeste zal niet zo kwaad bedoeld zijn maar echt fijn is het niet. Maar het is niet dat ik me echt onveilig voel, ik moet gewoon uit mijn Nederlandse wereldje stappen en me op het Afrikaanse leven gaan instellen. 

Vanavond gaan we naar een paar mensen toe die we gister hebben leren kennen en woensdag begin ik op het werk. Eigenlijk zou ik maandag al beginnen maar dinsdag is het hier een feestdag, vrouwendag, en dan neemt iedereen ook de maandag nog vrij. Ik heb er zin in en ik weet zeker dat ik hier een geweldige tijd tegemoet ga.