Kris Eze( vv Eenrum): Een belangrijke schakel vertrekt

Geschreven door Johan Staal op . Geplaatst in Binnen de lijnen

 Het seizoen 2010-2011 is ten einde wat ons een steeds terugkerend beeld van spelers/speelsters die niet meer voor het eerste team zullen uitkomen, oplevert Een ritueel van spelers en speelsters die stoppen omdat A: werkzaamheden en hobby niet meer te combineren zijn, B: een verhuizing naar elders, C: ze in een lager team willen gaan spelen D: zich verder willen bekwamen in het trainersvak. Daarom de rubriek: ‘Gestopte voetballers en voetbalsters” die we via kleine portretjes een podium geven ter afscheid van het eerste elftal.

Het seizoen 2010-2011 is ten einde wat ons een steeds terugkerend beeld van spelers/speelsters die niet meer voor het eerste team zullen uitkomen, oplevert Een ritueel van spelers en speelsters die stoppen omdat A: werkzaamheden en hobby niet meer te combineren zijn, B: een verhuizing naar elders, C: ze in een lager team willen gaan spelen D: zich verder willen bekwamen in het trainersvak. Daarom de rubriek: ‘Gestopte voetballers en voetbalsters” die we via kleine portretjes een podium geven ter afscheid van het eerste elftal.

                              7-04-2011_Eenrum_-_Kloosterburen_1-1_023

 Kris Eze in fel duel verwikkeld met Arno Kuizenga tijdens het duel Eenrum-Kloosterburen op 7 april 2011 foto: Jan Gerdez

De derde in de rij van portretten van spelers/sters die afscheid neemt bij zijn of haar club is Kris Eze, spelend voor de voetbalvereniging Eenrum. Kris voetbalde in het seizoen 2005-2006 voor Lewenborg maar kwam in 2006 naar Eenrum om daar zijn carrière te vervolgen. Hoe hij en waarom hij in Eenrum kwam voetballen, weet ik niet maar de donkere voetballer was een duidelijke aanwinst voor de Eenrumers. Twee seizoenen speelde hij voor de roodbaadjes want nadat Eenrum degradeerde naar de zesde klasse vertrok hij weer naar Lewenborg. Maar ook toen Kris vertrokken was gonsde zijn naam nog geregeld rond op het sportpark in Eenrum en werd er met respect over de donkere voetballer gesproken. Met een kritische supportersschare zoals die in Eenrum, waar trouwens niets mis mee is, mag je dat als een groot compliment beschouwen. Kris Eze was in zijn eerste periode dan ook zeer populair bij spelers en supporters. Groot was de blijdschap dan ook toen ‘Eze” na een verblijf van een jaar weer in Eenrum terugkeerde dat gepromoveerd was naar de vijfde klasse.

Het seizoen 2009-2010 stond in Eenrum, net als bij alle verenigingen, in het teken van de versterkte promotieregeling waarbij de inbreng van Kris niet onbelangrijk zou zijn. De ‘missie” van de Eenrumers mislukte helaas en dit seizoen werd er, met als trainer Siebrand Solinger, een nieuwe poging ondernomen. De afgelopen twee seizoenen heb ik Kris regelmatig zien spelen en iedere keer weer was ik onder de indruk van zijn spel. Dit seizoen in de thuiswedstrijd tegen Harkstede, en ik zie de beelden zo voor mij, speelde de allrounder geweldig. De aanvallers van Harkstede werden gek van de voetballer die soms op fysieke kracht maar meestal op techniek een vijandelijke aanval onderschepte. In de wedstrijd tegen Engelbert was trainer Sybrand Solinger niet aanwezig en nam oud-speler Joost Mulder de honneurs waar en deed er zich een probleem voor. Het probleem was Kris Eze die met het openbaar vervoer naar Eenrum onderweg was vanuit Duitsland waar hij, zo begreep ik althans, woonde. Joost vond, en dat begreep ik wel een beetje maar had het zelf anders gedaan, dat hij het naar de groep

het niet kon verkopen om Kris op te stellen. Persoonlijk had ik de groep verteld dat Kris speelde omdat hij op zondag vanuit Duitsland naar Eenrum moest komen omdat Siebrand er niet was om hem bij het hoofdstation op te halen. Het gezond verstand zegevierde gelukkig waardoor Joost en elftalleider Sebastian Lonsain Kris in de basis lieten starten. Hij speelde goed die middag en ook de wedstrijden daarna was de allrounder een sterkhouder binnen het jonge team. Veel contact had ik niet met Kris want ik kende jongens als Nick Rijzinga, Mattheus Nubé en ook Siebrand beter. Als ik hem tegenkwam op het veld groette hij altijd met: ‘Hoi” en ik zei dan ‘ Hoi” terug. Diep in mijn hart hoop ik dat dit portret over enkele dagen weer verwijderd moet worden. Ik wil namelijk dat hij gewoon bij Eenrum blijft voetballen en dat ik volgend seizoen kan zeggen: ‘Hoi Kris, nu gaan we eens een leuk interview maken voor Puurvoetbalonline. Want laten we eerlijk zijn Eenrum, voor alles is toch een oplossing?